เก่ง
“ทำไมตะวันยังไม่ไลน์มาอีกนะ”
[หลังจากผมผ่าตัดผมก็ก้มดูโทรศัพท์ทันที แต่ก็ไม่มีไลน์จากตะวัน ทั้งๆที่ตะวันน่าจะถึงบ้านได้แล้ว]
“โทรหาตะวันหน่อยดีกว่า”
“คุณหมอครับ”
[ผมกำลังจะกดโทรศัพท์แต่มีพยาบาลเรียกให้มาดูคนไข้ เลยไม่ได้โทรหาตะวัน ผมกะว่าเสร็จงานจะไปหาตะวันเองที่บ้านเลยดีกว่า]
บ้านตะวัน
[ผมกำลังจะเดินเข้าไปในบ้านแต่มีรถคันนึง ขับมาจอดตรงหน้าของผม เอ๊ะนั้นมันคุ้นๆหนิ ใช่ครับตะวันอยู่ในรถ]
“สองคนนั้นเขาพูดอะไรกันหนะ”
[ทั้งสองดูสนิทสนมกันมากเลยครับ]
“ไตรภัค!!”
[อาของตะวันที่เจอตอนเที่ยง ทำไมวันนี้มาส่งตะวันอีก เอาจริงๆทำไมผมรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าไตรภัคอาของตะวันยังไงไม่รู้]
“พี่หมอ????”
“????”เก่งอ้าแขนออก ตะวันก็รีบวิ่งไปหาเก่งทันที
“คนเยอะแยะ”ตะวันพูดขึ้นก่อนจะตีมือเก่ง
“555เยอะอะไร”
“แล้วทำไมพึ่งถึงบ้านหื้ม????”จังหวะนี้เป็จังหวะที่ไตรภัคขับรถส่วนออกไปจึ้งทำให้เก่งเหลือบไปหมอไตรภัค ไตรภัคเองเขาก็หันมาสบตาเก่งเช่นกัน
“ตะวันแวะทานข้าวกับอาไตรครับ”
“อ่อ....”
“เออ...แล้วพี่เก่งกินไรยังครับ”
“เรียบร้อยแล้ว เออ..วันนี้พี่เจอตะวันที่ห้างด้วยแหละกะจะเข้าไปทักแต่โดนเรียกซ่ะก่อน ว่าแต่ตะวันไปทำอะไรเหรอ”
“อ่อ ตะวันไปเลือกของเป็เพื่อนอาไตรครับ”
“อ่อ....โอเค พี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่ามันดึกแล้ว”
“ครับ???? ขับรถดีๆนะครับพี่หมอ”
“จ้ะ พรุ่งนี้เดียวพี่มารับนะ”ตะวันพยักหน้าพร้อมกับอมยิ้มให้กับเก่ง
หลังจากที่เก่งขับรถออกไปตะวันก็เดินเข้าบ้าน เขาก็เจอพ่อกับแม่ของเขานั่งรอเขาอยู่
“คุณพ่อคุณแม่ยังไม่นอนเหรอครับ”
“รอลูกนั้นแหละ ทำไมกลับช้าหล่ะ”
“คือผมแวะทานข้าวกับอาไตร”
“อ้าวไตรภัคมาส่งเหรอ”
“ใช่ครับบ...”
“อ่ออ...”
“เออ...ถ้าไม่มีอะไรแล้วตะวันขอตัวก่อนนะครับ”ตะวันพูดจบกำลังจะเดินขึ้นห้อง
“คือพ่อมีอะไรจะถามตะวันหน่อย”
“มีอะไรเหรอครับ”
“คุณถามสิ”
“คุณก็ถามสิ”
“คุณนั้นแหละ”วัตรและลดาต่างเถียงกันไปมา
“ถามมาเลยครับ”
“คืออ...”
“คือลูกเป็อะไรกับหมอเก่ง”จากที่ตะวันจะขึ้นห้องก็ต้องมานั่งกับวัตรและลดาแทน ทั้งวัตรและลดาต่างพากันมองหน้าลูกชายของเขา
“คือตะวันกับพี่หมอเรา....”ทั้งวัตรและลดาต่างพากันลุ้นกับคำตอบของตะวัน
“เป็แฟนกันครับ”
“ห้ะแฟน?”ตะวันพยักหน้า
“โอเค คือพ่อไม่ว่าหรอกนะถ้าลูกจะคบกับหมอเก่งแต่พ่อแค่.....แค่...”
“พ่อกลัวคนอื่นจะมาว่าผมใช่ไหมครับ”วัตรและลิดาต่างเงียบไม่พูดอะไร
“ตะวันเองก็กลัว แต่พี่หมอไม่กลัว”
“แล้วพ่อแม่เขารู้ไหม”
“ยังไม่รู้ครับ”
“แต่พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ”
“ไม่ให้แม่ห่วงได้ไงลูกแม่ทั้งคนนะ อีกอย่างถ้าเกิดหมอเก่งทำลูกแม่เสียใจขึ้นมาหล่ะ”
“คุณแม่คุณพ่อครับ ที่ตะวันพูดแบบนั้นเพราะพี่หมอเขาทำให้ตะวันมั่นใจในเื่ความสัมพันธ์ของเราไงครับ พี่หมอไม่เคยอายเลยที่จะเดินจับมือตะวันข้างนอกพี่หมอไม่เคยสนใจคำพูดของคนอื่นเลย พี่หมอสนใจแค่ตะวันคนเดียว แค่นี้ตะวันก็แน่ใจแล้วครับว่าพี่หมอจะไม่ทำให้ตะวันเสียใจ”
“โอเค พ่อได้ยินแบบนั้นพ่อก็สบายใจ แม่เองก็สบายใจได้แล้วนะ”วัตรหันไปถามลดา
“อืมม แม่ก็สบายใจขึ้นเยอะ”
“ตะวันไปนอนก่อนนะครับ ฝันดีครับคุณพ่อคุณแม่????”
“ฝันดีจ้ะ????”
หลังจากตะวันขึ้นห้องไปก็อาบน้ำแต่งตัวหยิบสร้อยข้อมือที่ไตรภัคซื้อให้ขึ้นมาดู
“อาไตรใจดีเหมือนกันนะเนี่ยย”ตะวันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางมองสร้องข้อมือ
หลังจากวันนี้ทั้งไตรภัคและตะวันสนิทกันมากขึ้นส่วนเก่งกับตะวันความสัมพันธ์ของทั้งสองดีขึ้นมากๆ เก่งเข้าหาครอบครัวของตะวันได้ดี ส่วนอาการของรินยังเหมือนเดิมแค่ใบหน้าของรินสดชื่นขึ้นทุกๆวัน
244
![ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775667963_95042681.webp)
![[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673325293_70330971.webp)