จูชิงผงกหัวขึ้นทันควันแววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
ในเวลาเดียวกัน ศิษย์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนที่อยู่บนเกาะหลัวโหวจับจ้องมองท้องฟ้าอัสนีบาตปะทุรวมกับเพลิงโลกันตร์หมายมาดกลืนกินเกาะหลัวโหว
“ปักษาอัสนีเก้า์แล้วอีกตัวนั่นมันอะไร?” ซั่งกวานจือหนิงมองอสูรดึกดำบรรพ์ที่กำลังปะทะกันพลางเอ่ยถามอย่างอดมิได้
ปักษาอัสนีเก้า์เป็หนึ่งในนฤบาลของอสูรดึกดำบรรพ์ชื่อเสียงเลื่องลือหาใดเทียม เรียกได้ว่าเป็ผู้ไร้เทียมทานแห่งเกาะหลัวโหว
ทว่าอีกฝ่ายกลับสามารถประมือกับปักษาอัสนีเก้า์ได้ทั้งยังไม่มีใครด้อยกว่าใคร เห็นได้ชัดว่ามันมิใช่สัตว์อสูรธรรมดาสามัญ
“เปลวเพลิงมีกลิ่นอายพลังคล้ายหงส์ไฟ”จินขวางพูด
“จักต้องเป็พลังปราณของหงส์ไฟไม่ผิดแน่ปักษาตัวนั้นมีสายเืของหงส์ไฟ” ชวีหลิงเฟิงถอนหายใจเล็กน้อย
หงส์ไฟเป็อสูรโบราณดึกดำบรรพ์ที่ทัดเทียมกับัความแข็งแกร่งเหลือล้ำเกินหยั่งถึง เปลวเพลิงของมันสามารถเผาผลาญมหาสมุทรทำลายทุกสรรพสิ่ง
ปักษาเพลิงมีสายเืของหงส์ไฟอยู่แม้ว่าจักบางเบา แต่เพียงเท่านั้นก็ทำให้มันเหนือชั้นกว่าอสูรดึกดำบรรพ์ตัวอื่นๆ
“มิน่าล่ะเหตุใดถึงอาจหาญกล้าประมือกับปักษาอัสนีเก้า์ที่แท้ก็เพราะมีสายเืของหงส์ไฟนี่เอง” ศิษย์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนคนหนึ่งร้องเสียงหลง
“ถ้าฆ่าปักษาเพลิงนั่นได้แล้ว่ชิงเน่ยตันมาล่ะก็...” ศิษย์อีกคนพูดด้วยความตื่นเต้น
“หึฝันไปเถอะ อสูรโบราณดึกดำบรรพ์ทรงพลังหาใดเปรียบ อย่าว่าแต่เ้ากับข้าเลยแม้ว่าจักเป็ผู้าุโในสำนักก็ใช่ว่าจะประมือกับพวกมันได้ง่ายๆ” จินขวางแค่นเสียงอย่างไม่แยแส
ปักษาเพลิงกับปักษาอัสนีเก้า์เปิดศึกกันกลางน่านฟ้าทว่าเพียงพลานุภาพที่ส่งออกมายังเกาะหลัวโหวนั้นยังคงแกร่งกล้าแสนทวีกระทั่งชวีหลิงเฟิงกับจินขวางซึ่งเป็อนุชนผู้มีพร์ของขุนเขากระบี่เทียนหยวนเมื่อเผชิญหน้ากับพลังนี้ยังต้องอกสั่นขวัญแขวน
มิว่าปักษาอัสนีเก้า์หรือปักษาเพลิงที่มีสายเืหงส์ไฟพลังปราณของพวกมันก็แกร่งกล้าเกินพรรณนา เหนือชั้นเกินกว่าที่พวกเขาจักรับมือไหว
“เหตุใดอสูรโบราณดึกดำบรรพ์ทั้งสองตัวถึงสู้กันล่ะ?” ซั่งกวานจือหนิงขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ
จูชิงอยู่ใกล้กว่าพวกซั่งกวานจือหนิงมากเขาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดชัดเจนยิ่งกว่าที่พวกซั่งกวานจือหนิงเห็นหลายเท่าพวกมันเหมือนกำลังต่อสู้กันเพื่อบางสิ่ง!
ท่ามกลางอัสนีบาตและเปลวเพลิงที่ปกคลุมท้องฟ้าแสงล้ำค่าเส้นหนึ่งพุ่งปราดคล้าย้าทำลายพันธนาการของเปลวเพลิงกับอัสนีทว่าภายใต้แรงกดดันมหาศาลของสองอสูรดึกดำบรรพ์สุดท้ายแล้วแสงล้ำค่าก็ถูกสยบกลับมาทุกครั้ง
“ปักษาอัสนีเก้า์กับปักษาเพลิงงั้นรึเกิดอะไรขึ้นกับเกาะหลัวโหว?” ผู้าุโคนหนึ่งของขุนเขากระบี่เทียนหยวนมองการต่อสู้บนฟ้าเหนือเกาะหลัวโหวด้วยความใ
ก่อนหน้านี้มีัผงาดก่อให้เกิดการจลาจลขึ้นบนเกาะหลัวโหวตอนนี้สองนฤบาลกลับต่อสู้กันอีก นี่เป็สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“เปรี้ยง!”สายฟ้าเส้นหนึ่งผ่าฟาด ทุกสรรพสิ่งที่อยู่ในรัศมีร้อยจั้งถูกทำลายไม่เหลือซาก!
จูชิงสะดุ้งโหยงไม่กล้าอยู่ที่นี่ต่อแม้เป็เพียงเสี้ยวพลังจากการต่อสู้ของสองนฤบาลหากสำหรับจอมยุทธ์อย่างจูชิงแล้วนั้น มันอันตรายถึงแก่ชีวิต
“พวกเราออกไปก่อนเถอะ!”ชวีหลิงเฟิงพูดจบก็พาศิษย์ของขุนเขากระบี่เทียนหยวนไปจากที่นี่
มีศิษย์บางคนอยากลองเสี่ยงโชคทว่าก็ต้องยอมออกไปจากที่นี่ เพราะพลังของปักษาอัสนีเก้า์กับปักษาเพลิงน่าหวาดหวั่นมากเกินไปเปลวเพลิงกับอัสนีดารดาษทั่วท้องฟ้า แค่สะเก็ดพลังก็เพียงพอที่จักฆ่าพวกเขาแล้ว
“ฟิ้ว!” ทันใดนั้นแสงล้ำค่าพุ่งแหวกผ่านอัสนีกับเปลวเพลิงกระบี่ปราณห้าสีประจักษ์ทำลายเปลวเพลิงกับอัสนีพินาศเป็เสี่ยง!
“โฮกก!”
“โฮกก!”
เสียงโอดครวญสะท้อนก้องนภาลัยแววตาของปักษาเพลิงกับปักษาอัสนีเก้า์ฉายแววหวาดผวา!
ร่างกายของสองสัตว์อสูรถูกหล่อหลอมมานานนับพันหมื่นปีศัสตราวุธที่สามารถสร้างาแให้กับพวกมันได้ในใต้หล้านี้มีน้อยนิดเพียงนับนิ้วทว่าเบื้องหน้ากระบี่ปราณห้าสี กายาของพวกมันกลับอ่อนแอมิต่างอันใดกับเต้าหู้ ปีกที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกลับถูกทะลวงอย่างง่ายดายในการโจมตีเดียว!
ปักษาเพลิงกับปักษาอัสนีเก้า์คำรามอยากจะไล่ตามแสงล้ำค่านั้นหากแต่มันกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยใน่พริบตาเดียว!
“ปัง!” ปักษาเพลิงกับปักษาอัสนีเก้า์บินตามรัศมีแสงล้ำค่าแต่กลับถูกสนามพลังชั้นหนึ่งขัดขวางไว้สองอสูรดึกดำบรรพ์ซึ่งมีพลานุภาพเหนือชั้นฟ้ายังทำอะไรสนามพลังนี้ไม่ได้ถึงพวกมันจักเป็โทสะ ทว่าก็ทำได้เพียงมองแสงล้ำค่าหายไปต่อหน้าต่อตา
พลานุภาพของเขตแดนเหลือล้ำสุดแสนมันปิดกั้นเกาะหลัวโหวมานานเป็พันหมื่นปีแล้ว นี่มิใช่สิ่งที่อสูรดึกดำบรรพ์ทั้งสองจักสามารถทำลายได้
พอแสงล้ำค่าหายไปสองอสูรดึกดำบรรพ์ก็หมดความสนใจที่จักต่อสู้ในทันที พวกมันตระหนักรู้ถึงความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายเป็อย่างดีสู้กันต่อไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา
จูชิงมองปักษาอัสนีเก้า์ตรงหน้าขนาดตัวของมันหดเล็กลงกว่าเดิมหลายเท่า สายฟ้ารุนแรงครอบคลุมบริเวณรัศมีสิบจั้งจูชิงไม่กล้าขยับแม้ครึ่งก้าว
อสูรดึกดำบรรพ์ทั้งสองมีพลานุภาพเหนือฟ้าหาใดเปรียบสามารถควบคุมลมปราณของตัวเองได้ตามใจนึก แต่กลับถูกโจมตีจนาเ็เห็นได้ชัดว่ากระบี่เล่มนั้นน่าพรั่นพรึงมากเพียงไหน
เืของปักษาอัสนีเก้า์หยดหนึ่งหยดลงมาข้างจูชิงพอดิบพอดีเืสดหยดลงพื้นแปรเปลี่ยนกลายเป็ปักษาอัสนีเก้า์ตัวเล็กจิ๋ว แผดเสียงร้องกึกก้องไปทั่วบริเวณ
หนึ่งหยดโลหิตสามารถวิวัฒน์เป็สัตว์อสูรปักษาอัสนีเก้า์แข็งแกร่งขนาดไหนกันเหตุใดเืหยดเดียวถึงมีพลานุภาพน่าเหลือเชื่อเฉกเช่นนี้!
“เ้าหนูมัวอึ้งอะไรอยู่ รีบกำราบเืบริสุทธิ์นั่นสิ!” เฒ่าปีศาจะโ
“กำราบ กำราบอย่างไรเล่า?” จูชิงกลอกตา แค่ขยับเข้าไปใกล้เขายังไม่กล้า อัสนีบาตรอบตัวมันน่าจะฆ่าเขาตายได้เป็ร้อยเป็พันครั้งกระมัง
“เืบริสุทธิ์ที่ว่ามันคืออะไร?” จูชิงเอ่ยถามเฒ่าปีศาจเฒ่าปีศาจเบะปากเล็กน้อยแล้วอธิบายให้จูชิงฟังว่าเืบริสุทธิ์คืออะไร
ลมปราณเป็รากฐานของจอมยุทธ์ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ลมปราณก็จักยิ่งแกร่งกล้ามากเท่านั้น เมื่อบำเพ็ญเพียรถึงขั้นหลอมลมปราณลมปราณภายในกายาจักเปลี่ยนแปลง โลหิตเปรียบดั่งหินหนืด กระดูกเปรียบดั่งหยกไขกระดูกเปรียบดั่งน้ำแข็ง
สัตว์อสูรจักสร้างโลหิตบริสุทธิ์ในร่างกายของพวกมันสัตว์อสูรขั้นหลอมลมปราณอย่างมากก็น่าจักกลั่นเืบริสุทธิ์ออกมาได้สักสิบหยดในเืบริสุทธิ์อุดมไปด้วยเจตจำนงและจิติญญา มีประโยชน์มากมหาศาลต่อจอมยุทธ์
ปักษาอัสนีเก้า์มีขั้นบำเพ็ญเพียรสูงกว่าขั้นหลอมลมปราณเืบริสุทธิ์ย่อมมีมากกว่าสิบหยด หากแต่ผู้ที่สามารถโจมตีปักษาอัสนีเก้า์จนหลั่งเืบริสุทธิ์ออกมาได้นั้นจักมีสักกี่คนถึงจะเป็ผู้ยิ่งใหญ่แห่งขุนเขากระบี่เทียนหยวน อย่างน้อยๆ ก็ต้องร่วมมือกันสักสิบคนถึงจะทำสำเร็จ
สำหรับจูชิงที่อยู่ขั้นหลอมกายาเรียกได้ว่ามันเป็โอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิต เมื่อใดที่หลอมเืบริสุทธิ์ของปักษาอัสนีเก้า์สำเร็จย่อมได้รับประโยชน์มหาศาลเกินกว่าจักจินตนาการยิ่งกว่าไข่จระเข้ั์ดึกดำบรรพ์ไม่รู้กี่สิบเท่าบางทีจูชิงอาจก้าวะโไปสู่จุดสูงสุดของขั้นพลังก็เป็ได้
“แต่ข้าไม่กล้าเข้าไปใกล้!”พอได้ยินความล้ำค่าของเืบริสุทธิ์ปักษาอัสนีเก้า์ จูชิงถึงกับตาแดงก่ำทว่าอัสนีบาตนั่นทำให้เขาต้องหัวเราะทั้งน้ำตา
หากอยากโลหิตบริสุทธิ์จักต้องสยบเจตจำนงสัตว์อสูรที่อยู่ข้างในเสียก่อน
ปักษาอัสนีเก้า์อานุภาพผลาญฟ้าแม้จักเป็แค่เืหยดเดียวหากแต่เจตจำนงที่อยู่ข้างในนั้นมิใช่สิ่งที่จอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาสามารถรับไหวเกิดทำอะไรบุ่มบ่ามอาจทำลายจิติญญาของจูชิงได้!
“เ้ามีของล้ำค่าอย่างศิลาผนึกิญญาพิชิต์ยังกลัวเจตจำนงของปักษาอัสนีเก้า์อีกรึ?” เฒ่าปีศาจแค่นเสียงหึ
ศิลาผนึกิญญาพิชิต์รวบรวมจิติญญาที่แหลกสลายของเขาหลอมผสานกลายเป็หนึ่งเดียวนับประสาอะไรกับเจตจำนงของปักษาอัสนีเก้า์?
จูชิงมีของดีกลับไม่เห็นค่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าศิลาผนึกิญญาพิชิต์เลิศล้ำถึงเพียงใดในยุคสมัยรุ่งเรืองของเฒ่าปีศาจ เขาไม่มีกระทั่งโอกาสแตะต้องมันแม้แต่ปลายเล็บด้วยซ้ำ!
จูชิงมิเคยส่งจิติญญาเข้าไปในศิลาผนึกิญญาพิชิต์เขานึกว่าศิลาผนึกิญญาพิชิต์เป็แค่เครื่องชุบชีวิตคนตาย
“เชื่อมต่อจิติญญาของเ้ากับศิลาผนึกิญญาพิชิต์แค่เสี้ยวพลังหนึ่งของศิลาผนึกิญญาพิชิต์ก็สามารถสยบจิติญญาของปักษาอัสนีเก้า์ได้โดยมิต้องลงแรง!”เฒ่าปีศาจพูด
เชื่อมต่อิญญากับศิลา ฟังแล้วดูไร้สาระแต่พอจูชิงลอง ศิลาผนึกิญญาพิชิต์พลันสั่นสะท้านเขาััได้ว่าสายเืของตัวเองเชื่อมต่อกับศิลาผนึกิญญาพิชิต์!
“วิ้ง!” แสงิญญาสว่างวาบออกมาจากจิติญญาของจูชิงมันห่อหุ้มเืบริสุทธิ์ของปักษาอัสนีเก้า์ หลอมผสานลงไปในศิลาผนึกิญญาพิชิต์
ในเืบริสุทธิ์ของปักษาอัสนีเก้า์ที่ซึ่งมีเจตจำนงของปักษาอัสนีเก้า์อยู่มีหรือจักยอมถูกสยบง่ายๆมันพยายามดิ้นทุรนทุรายทว่าพอถูกแสงิญญาห่อหุ้มเข้าไปยังศิลาผนึกิญญาพิชิต์สุดท้ายก็ไร้ซึ่งหนทางต่อต้าน!
เฒ่าปีศาจยืนอยู่ข้างๆ มองดูเจตจำนงของปักษาอัสนีเก้า์พลางยิ้มกระทั่งเขายังต้องจำนนต่อศิลาผนึกิญญาพิชิต์มาแล้ว นับประสาอะไรกับปักษาอัสนีเก้า์ที่มิใช่สายเืบริสุทธิ์!
จูชิงคาดไม่ถึงว่ากระบวนการจักง่ายดายเฉกเช่นนี้!
เขามองหยดเืบริสุทธิ์สีทองอร่ามในมือข้างในนั้นมีปักษาอัสนีเก้า์ตัวเล็กจิ๋วกับอัสนีกัมปนาททว่าเมื่ออยู่กับจูชิงมันกลับว่านอนสอนง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ!
ถ้าจอมยุทธ์ใต้หล้าฟ้านี้รู้ว่าจูชิงมีเืบริสุทธิ์ของปักษาอัสนีเก้า์ทั้งยังสยบเจตจำนงของมันได้โดยสมบูรณ์ พวกเขาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อ่ชิงเืบริสุทธิ์มาจากจูชิงเป็แน่!
25K
