แสงตะวันยามบ่ายแก่ ๆ สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานส่วนตัวของ ดร.น้ำฟ้า ทาบทับลงบนโต๊ะไม้โอ๊กสีดำมะเกลือ กวินทร์ในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบสีกรมท่าเข้มยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาของเขาที่เคยเต็มไปด้วยความหม่นหมองกังวล บัดนี้กลับดูแจ่มใส มั่นใจ และฉายราศีความเป็ผู้นำแสนสง่างามออกมาอย่างเต็มเปี่ยม แก่นกายภายใต้กางเกงสูทของเขาบัดนี้ใช้งานได้สมบูรณ์พร้อมและมีพลังยิ่งกว่าเดิมหลังผ่านเซสชั่นบำบัดที่สุดแสนเร่าร้อน
กวินทร์เซ็นลายมือชื่อสลักลงบนเอกสารสัญญาฉบับหนาด้วยความแน่วแน่ ก่อนจะยื่นสัญญาฉบับนั้นกลับคืนให้ ดร.น้ำฟ้า ด้วยสองมือของเขา
"นี่คือสัญญาการจ้างงานระบบรักษาความปลอดภัยและการสนับสนุนทางกฎหมายสำหรับคลินิกบำบัดของ ดร.น้ำฟ้า ครับ" กวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพและทุ่มเทอย่างหนักแน่น "ผมสั่งให้หน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของผมเข้ามาดูแลชั้นเพนท์เฮาส์นี้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และระบบกฎหมายทุกอย่างของคลินิกจะถูกดูแลโดยทนายความฝีมือดีที่สุดของบริษัทผม... ทุกอย่างฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายครับ มันเป็แค่ส่วนเล็กน้อยเมื่อเทียบกับชีวิตใหม่ที่ด็อกเตอร์มอบให้ผม"
น้ำฟ้ารับสัญญานั้นมา แววตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มหวานทรงอำนาจปรากฏบนใบหน้างดงามสะคราญตาของเธอ
"ขอบคุณมากค่ะคุณกวินทร์..." น้ำฟ้าเอ่ยเสียงนุ่มลึกกระซิบ "ฉันเชื่อว่าความร่วมมือของเราในอนาคตจะนำพาความสุขและความสำเร็จมาให้ทั้งสองฝ่ายอย่างแน่นอนค่ะ... แล้วเจอกันในเซสชั่นตรวจประเมินประจำเดือนถัดไปนะคะ"
กวินทร์สบตาน้ำฟ้า แววตาของเขาฉายประกายแห่งความยอมจำนนและเสพติดััของเธออย่างชัดเจนก่อนจะโค้งคำนับอย่างสุภาพแล้วหมุนตัวก้าวออกจากห้องทำงานไปอย่างมั่นคง ชัยชนะในเคสแรกไม่เพียงรักษาเยียวยาชีวิตกวินทร์ แต่ยังสร้างฐานอำนาจสนับสนุนที่แข็งแกร่งให้กับวิหารสวาทสีเทาแห่งนี้อีกด้วย
น้ำฟ้ายกชาสมุนไพรอุ่นขึ้นจิบพิจารณา สายตามองออกไปนอกหน้าต่างยามบ่าย คลินิกของเธอกำลังต้อนรับเคสบำบัดรายใหม่ที่ซับซ้อนและท้าทายยิ่งกว่าเดิม
ไม่กี่นาทีต่อมา เลขานุการส่วนตัวก้าวเข้ามาแจ้งกำหนดการต้อนรับคนไข้รายถัดไป น้ำฟ้าพยักหน้ารับคำอนุญาตและจัดแจงเสื้อเชิ้ตไหมซาตินสีดำคอคว้านลึกของเธอให้เข้าที่ ชุดกระโปรงทรงสอบสีดำสนิทเน้นหน้าสะโพกผึ่งผายและส่วนเว้าโค้งของเอวคอดกิ่วสะพรั่ง กลิ่นน้ำหอมลาเวนเดอร์และแก่นไม้จันทน์หอมละมุนฟุ้งกระจายโชยพร้อมต้อนรับ
แขกผู้มาเยือนสองคนก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเธอ
คนแรกคือ **"ภาคิน"** ทายาทอันดับหนึ่งของเครือโรงแรมหรูระดับห้าดาวของประเทศ ชายหนุ่มวัย 32 ปี รูปร่างสูง โปร่ง หล่อเหลาตามแบบฉบับคุณชายทายาทมหาเศรษฐี ทว่าใบหน้าของเขาบัดนี้กลับอิดโรยและมีร่องรอยของความเครียดสะสมลึกซึ้งอยู่รอบดวงตา ส่วนคนที่ก้าวเคียงคู่เข้ามาคือภรรยาสาวสวยสะพรั่งของเขา **"รมิตา" (ริต้า)**
น้ำฟ้าจดจ้องมองรมิตาด้วยความสนใจทันที ริต้าเป็หญิงสาวอายุ 24 ปี รูปร่างบอบบาง ผิวขาวผ่องขาวนวลละเอียดดุจหิมะ ใบหน้าสวยงดงามดั่งตุ๊กตากระเบื้องเคลือบราคาแพง ดวงตากลมโต จมูกรั้นแสดงความถือดี และริมฝีปากบางเฉียบสีชมพูอ่อน วันนี้เธอสวมชุดเดรสสูทชาแนลสีทวีดสีขาวงาช้างแบบปิดคอแขนยาวหรูหราสง่างาม สไตล์การแต่งตัวค่อนข้างอนุรักษนิยมและมิดชิดเพื่อสะท้อนความเรียบร้อยเพียบพร้อมของหญิงสาวในตระกูลสูงส่ง ทว่าแววตาของเธอยามมองน้ำฟ้ากลับเต็มไปด้วยความเ็า ชิงชัง และสร้างกำแพงต่อต้านอย่างเปิดเผย

"สวัสดีครับ ดร.น้ำฟ้า" ภาคินเอ่ยทักทายเสียงเหนื่อยล้า พลางเลื่อนเก้าอี้ให้ภรรยานั่งลงก่อนที่ตนเองจะนั่งลงเคียงข้าง "ผมต้องขอขอบคุณจริง ๆ ที่ด็อกเตอร์ยอมรับนัดเคสของเรา... บอกตามตรงว่าเื่นี้เป็วิกฤตชีวิตคู่ของผมกับริต้าอย่างรุนแรงแล้วครับ"
รมิตานั่งหลังตรง คอตั้ง บิดเรียวขาขาวเข้าหากันแน่น กอดอกแสดงอาการต้านทานอย่างชัดเจน
"ความจริงริต้าไม่ได้คิดว่าเราจำเป็ต้องมาที่นี่เลยค่ะภาคิน" รมิตาเอ่ยขัดขึ้นทันควัน น้ำเสียงของเธอหวานใสทว่าแหลมคมและเย็นเยือกดุจเกล็ดน้ำแข็ง "ชีวิตคู่ของเราปกติดีทุกอย่าง การงาน สังคม หน้าตา ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ... มีแต่คุณเท่านั้นที่คิดมากจนต้องพาฉันมาพบจิตแพทย์สะกดจิตอะไรนี่"
"ริต้า..." ภาคินหันไปมองภรรยาด้วยสายตาตัดพ้อปนจนใจ ก่อนจะหันกลับมาทางน้ำฟ้า "ด็อกเตอร์ครับ... ปัญหาของเราคือเื่บนเตียงครับ เราแต่งงานกันมาสองปีเต็ม แต่ริต้ามีอาการต่อต้านััจากผมอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ผมพยายามจะกอดจูบหรือมีเซ็กส์กับเธอ ริต้าจะเกร็งตัว แข็งทื่อ หรือบางครั้งก็ผลักผมออกด้วยความขยะแขยง... ตลอดสองปีที่ผ่านมาเราไม่เคยร่วมรักกันได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยสักครั้ง และริต้าไม่เคยัักับคำว่าจุดสุดยอด (Orgasm) เลยแม้แต่ครั้งเดียวในชีวิต เธอเฉยชาและชิงชังเื่บนเตียงอย่างรุนแรงจนตอนนี้เราแยกห้องนอนกันแล้วครับ"
น้ำฟ้านั่งนิ่งฟังประวัติอย่างวิเคราะห์ สายตาคมกริบของเธอจับจ้องปฏิกิริยาของรมิตาตลอดเวลา ริต้าก้มหน้าเล็กน้อย กรามของเธอขบเข้าหากันแน่น ใบหน้าขาวผ่องขึ้นสีแดงระเรื่อจากความอับอายและโทสะที่สามีนำเื่ส่วนตัวสุดแสนน่าอายมาเปิดเผยต่อหน้าบุคคลภายนอก
"เซ็กส์มันเป็เื่สกปรกและถูกให้ค่าเกินจริงค่ะ ดร.น้ำฟ้า" รมิตาเอ่ยขัดขึ้นเสียงแข็ง แววตาสั่นไหวตื่นตระหนกแฝงอยู่ลึก ๆ "มนุษย์เรามีความรักและเกียรติยศในการสร้างครอบครัว เื่การเสพสุขทางกายมันเป็เื่ต่ำตม... ที่ริยอมแต่งงานและยินยอมร่วมเตียงบ้างก็เพราะ้าสร้างทายาทให้ตระกูลเท่านั้น ไม่เห็นจำเป็ต้องมาบำบัดเื่บ้า ๆ นี้เลย"
น้ำฟ้ายกยิ้มจาง ๆ รอยยิ้มของเธอเยือกเย็นและทรงอำนาจดั่งผู้กุมความลับทั้งหมดในจิตใต้สำนึกของคู่สนทนา
"การปิดกั้นและมองว่าเซ็กส์เป็เื่สกปรก... แท้จริงแล้วอาจเป็เพราะคุณกำลังหวาดกลัวการสูญเสียการควบคุมตัวเองใช่ไหมคะคุณรมิตา?" น้ำฟ้าโน้มตัวไปข้างหน้าช้า ๆ น้ำเสียงหวานทุ้มต่ำและนุ่มลึกของเธอทำหน้าที่สะกดประสาทหูของริต้าในทันที "คุณหนูไฮโซผู้สมบูรณ์แบบที่ถูกเลี้ยงดูมาภายใต้กฎเกณฑ์ที่เข้มงวดของตระกูล ต้องเพียบพร้อม ต้องสง่างาม และต้องกุมบังเหียนชีวิตตัวเองอยู่ตลอดเวลา... การร่วมรักปล่อยเนื้อปล่อยตัวจึงกลายเป็สิ่งอันตรายสำหรับจิตใต้สำนึกของคุณ เพราะมันบังคับให้คุณต้อง 'สยบยอม' และพ่ายแพ้ต่อััของเพศชาย... และนั่นคือสิ่งที่จิตใต้สำนึกของคุณยอมรับไม่ได้ จึงสร้างหน้ากากน้ำแข็งนี้ขึ้นมาป้องกันตัวเอง"
คำวิเคราะห์อันแหลมคมเฉียบขาดของน้ำฟ้าส่งผลให้รมิตาสะดุ้งตัวเบา ๆ แววตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก หน้ากากความถือดีหยิ่งยโสสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อถูกมองทะลุเนื้อหนังเข้าไปถึงิญญา
"คุณภาคินคะ... ฉันขออนุญาตตรวจประเมินชีวเคมีประสาทััภายนอก (Sensory Resonance Test) กับคุณรมิตาเป็การส่วนตัวสักครู่นะคะ รบกวนคุณภาคินออกไปรอที่ห้องรับรองด้านนอกก่อนค่ะ" น้ำฟ้าเอ่ยสั่งเสียงเรียบพริ้วทว่าทรงพลังบงการ
"ได้ครับด็อกเตอร์... ฝากด้วยนะครับ" ภาคินรีบตอบรับด้วยความหวังและลุกก้าวออกจากห้องทำงานไปทันที ทิ้งไว้เพียง ดร.น้ำฟ้า และ รมิตา สองหญิงสาวท่ามกลางห้องทำงานที่เงียบสงัด
รมิตาลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความอึดอัดระคนหวาดหวั่น เธอหิ้วกระเป๋าแบรนด์หรูเตรียมจะก้าวเดินหนี
"ริคิดว่าริไม่มีความจำเป็ต้องตรวจอะไรทั้งนั้นค่ะ... ขอตัวนะคะ"
"คิดจะวิ่งหนีความจริงไปตลอดชีวิตคู่ของคุณหรือคะคุณริต้า?" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงต่ำนุ่มสะกดสะท้านลอยมาตามสายลม ริชะงักแข็งทื่อราวกับถูกตะปูที่มองไม่เห็นตอกตรึงฝ่าเท้าเอาไว้ น้ำเสียงของน้ำฟ้าเปี่ยมไปด้วยกระแสแรงดึงดูดบีบคั้นประสาทหูจนยากจะต้านทาน
น้ำฟ้าค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนช้า ๆ ก้าวเท้าเข้าหารมิตาจากทางด้านหลังอย่างเงียบเชียบดุจเสือดาวหรูหราที่กำลังต้อนเหยื่อ กลิ่นหอมระรวยของน้ำมันลาเวนเดอร์และไม้จันทน์ร้อนแรงแผ่ซ่านเข้ามาโอบล้อมตัวรมิตา ระยะห่างลดลงจนผิวเนื้อขาวของน้ำฟ้าััใกล้ชิดแผ่นหลังบางของริต้า
"หลับตาลงค่ะริต้า..." น้ำฟ้ากระซิบเสียงหวานแหบเสน่ห์ชิดใบหูเล็กที่สั่นระริก "อย่าต่อต้านเสียงของฉัน... ปล่อยวางหน้ากากน้ำแข็งที่แสนเหนื่อยล้านั่นลงเสีย..."
รมิตาพยายามจะพูดคัดค้าน ทว่าดวงตาของเธอกลับปิดลงอย่างไร้แรงต้านทานภายใต้อำนาจวาจาสะกดจิตเบื้องต้น (Conversational Hypnosis) ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อมือนุ่มขาวของน้ำฟ้ายื่นอ้อมมาประคองที่คางมนลากนิ้วหัวแม่มือคลึงริมฝีปากบางเบา ๆ บังคับให้เธอแหงนใบหน้าสะคราญตาขึ้นเล็กน้อย

น้ำฟ้าใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางเรียวสวยค่อย ๆ ลากไล้ผ่านแก้มขาวละเอียด ลากต่ำลงมาที่ติ่งหูขาวบางและนวดเฟ้นวนรอบแนวซอกคอระหง ััอุ่นร้อนจากนิ้วของผู้ควบคุมบดเบียดแ่เบากระตุ้นให้ผิวกายของรมิตาเกิดอาการร้อนวูบวาบทันที ลมหายใจใสของริต้าขัดหอบและถี่กระชับขีดสุด อัตราการเต้นของชีพจรร้อนกระชั้นจนหน้าอกอวบอัดใต้เดรสสูทสีขาวขงขยับกระเพื่อมรัวริ้วรอยแยกหน้าอกสั่นไหว
"ร่างกายของคุณกำลังร้อนระอุ... ผิวของคุณไหวสะท้านต่อััของฉันใช่ไหมคะ..." น้ำฟ้านำทางจิตกระซิบแ่ต่ำ Dirty Talk แฝงอำนาจ "ร่างกายที่ปฏิเสธเซ็กส์... แท้จริงแล้วกำลังสั่นระริกโหยหาความพ่ายแพ้และการยอมจำนนอยู่ต่างหาก... ปลดปล่อยความตึงเกร็งนั้นออกมาเดี๋ยวนี้..."
นิ้วเรียวของน้ำลากผ่านคอเสื้อเดรสสูท ลูบไล้ผ่านไหปลาร้าลงไปเกี่ยวดึงขอบเสื้อเชิ้ตเบา ๆ สร้างความเสียวซ่านริ้ว ๆ แล่นตรงเข้าสู่่ล่างจนร่องรักของรมิตาที่เคยปิดตายและแห้งผาก กลับเริ่มมีหยาดน้ำสวาทใสเยิ้มชุ่มซึมออกมาเปรอะเปื้อนซับคราบชื้นแฉะบางเบาโดยที่เธอไม่อาจต้านสรีระร่างกายตนเองได้เลย
"อ๊ะ... ยะ... อย่า..." รมิตาร้องครางค้านแ่เบา ร่างกายสั่นงกงันอิงแอบพิงแผ่นอกอวบใหญ่ของน้ำฟ้าจากทางด้านหลังอย่างหมดสิ้นเรี่ยวแรงต้านทาน
น้ำฟ้ายิ้มรับชัยชนะในเซสชั่นตรวจประสาทััเบื้องต้น เธอยืนยันปมจิตวิทยาทางเพศของรมิตาได้อย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ ไฮโซสาวผู้เ็าคนนี้ไม่ใช่คนไร้อารมณ์เพศ ทว่าเธอคือ Submissive ชั้นยอดที่กำลังรอคอย Dominant หญิงอย่าง ดร.น้ำฟ้า มาเป็ผู้ถอดรหัสทำลายพันธนาการสลายหน้ากากน้ำแข็งนี้ออกไปชั่วนิรันดร์!