"ว้าว"
ลูคัสยืนตะลึงกับความอลังการของประตูเมืองที่เขาพึ่งมาถึงเมื่อสักครู่
"ใหญ่จังเลย"
ลูคัสยืนมองประตูเมืองอยู่นานสองนาน จนชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นต่างพากันซุบซิบ
"ต้องเป็พวกบ้านนอกแน่ๆ"
"นั้นสิ"
"คงไม่เคยเห็นเลยสิท่า"
ชาวบ้านแถวนั้นมองลูคัสด้วยสายตาที่เหยียด
"อู๊ด อู๊ด"
เฮดีสส่งเสียงร้อง
"โอ้ว ว่าไง"
ลูคัสหันมาหาเฮดีส
เมื่อลูคัสหันมา เฮดีสก็หันไปมองผลไม้ที่อยู่ที่ร้านค้าข้างทาง เพื่อส่งสัญญาณบางอย่าง
"เ้าหิวสินะ"
ลูคัสลูบหัวเฮดีสไปหนึ่งที
"อู๊ด อู๊ด"
ทันใดนั้นเสียงท้องของลูคัสก็ร้องขึ้นมาก
"แฮะๆ"
ลูคัสยิ้มอย่างเขินๆ
"สงสัยเราทั้งสองคงจะต้องหาอะไรกินแล้วล่ะ"
ลููคัสและเฮดีสเดินมุ่งหน้าไปที่ร้านขายผลไม้ เมื่อทั้งสองไปถึงร้านผลไม้แล้ว ลูคัสก็ยืนเลือกผลไม้โดยที่เฮดีสเดินป้วนเปี้ยนไปมารอบๆ บริเวณร้าน
"ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ"
ลูคัสหยิบผลไม้ขึ้นมา 4 ลูก และถามราคากับเ้าของร้าน
"ทั้งหมดก็100 ครับคุณลูกค้า"
เ้าของร้านคิดราคาผลไม้ที่ลูคัสเลือก
"นี้ครับ"
ลูคัสจ่ายตังให้กับเ้าของร้าน
"ขอบคุณมากครับ โอกาสหน้าแวะมาใหม่นะครับ"
เ้าของร้านกล่าวขอบคุณ
ลูคัสกับเฮดีสได้เดินออกจากร้านมา
"เอ้านี่"
ลูคัสยื่นผลไม้หนึ่งลูกให้เฮดีส เฮดีสก็รับผลไม้ลูกนั้นด้วยปากของมัน เฮดีสกินเข้าไปทั้งลูก
"หาาาา"
เมื่อได้เห็นดังนั้น ลูคัสก็ถึงกับอึ้งไปเลยแต่เฮดีสก็ยังส่งสายตาอ้อนจะขอผลไม้อีก
"เห้อ"
ลูคัสยื่นผลไม้อีกสองลูกให้เฮดีส
"อีกลูกหนึ่งของข้านะ"
พูดเสร็จลูคัสก็กัดผลไม้โชว์ เฮดีสส่งเสียงร้องอยากกินอีก ลูคัสทนไม่ไหวจึงส่งผลไม้ลูกสุดท้ายให้ไป
"เ้านี่นะ"
ลูคัสตัดพ้อ เนื่องจากเขาโดนเฮดีสแย่งของกินไปหมดเลย
"เห้ย เ้านี้มันตัวอะไรกันว่ะ"
ระหว่างที่ลูคัสกับเฮดีสกำลังเดินสำรวจเมืองอยู่นั้น เขาก็ได้พบกับชายฉกรรจ์จำนวนสามคนเข้าโดยบังเอิญ
"มันคือลูกหมูป่าั์ไง ลูกพี่ ตัวที่ขายได้ราคาดี"
ชายคนที่สองพูดขึ้นมา
"จริงเหรอว่ะ งั้นก็ดีเลยสิวะ"
ชายคนแรกที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าของพวกมันได้พูดขึ้นมาและยิ้มแบบตัวร้าย
"เห้ย พวกแกไปจับมันมา"
"ครับ ลูกพี่"
ชายทั้งสองพุ่งตรงมาหาเฮดีส เพื่อหวังที่จะเอามันไปขายในตลาด ทั้งสองพุ่งออกมาและจับตัวเฮดีสได้สำเร็จ
"อะไรกันเนี่ย พวกเ้าเป็ใครกัน"
ลูคัสะโเสียงดังด้วยความใ แต่ชายทั้งคนก็ไม่ตอบอะไร พวกเขาเอาแต่ยิ้ม
"อย่าดิ้นสิ"
เฮดีสพยายามดิ้นเพื่อสลัดให้หลุด ต่อจากนั้นลูคัสวิ่งเข้ามาชกหนึ่งในคนร้ายจนกระเด็นไป
"อย่างมาบังอาจมาจับตัวเพื่อนของข้า"
ลูคัสมีใบหน้าที่โมโหจนถึงขีดสุด ทันใดนั้นเขาก็เข้าไปชกคนร้ายอีกคนหนึ่งจนล้มลงไป
"ทำไมถึงช้ากันนักว่ะ กะอีแค่เด็กกับลูกหมูตัวแค่นี้"
หัวหน้าของพวกคนร้ายได้เดินออกมาจากในตรอก
ลูคัสถึงกับผงะเมื่อเห็นร่างกายของหัวหน้าพวกคนร้ายที่ใหญ่ั์นั้น ตัวของหัวหน้าน่าจะสูงประมาณสองเมตรเห็นจะได้
"แกเป็ใครวะ"
หัวหน้าที่เห็นลูกน้องที่โดนทำร้าย จึงเืขึ้นหน้าและวิ่งปรี่เข้าใส่ลูคัส ลูคัสที่ไม่ทันได้ตั้งตัวจึงถูกอัดเข้าเต็มๆ จนตัวของเขาไปกระแทกกับกำแพงที่อยู่ข้างหลัง ลูคัสถึงกับกระอักเืและคุกเข่าลงไป หัวหน้าค่อยๆ เดินเข้ามาหาลูคัส เขาหยุดอยู่ตรงหน้าลูคัส ลูคัสมองขึ้นไปก็พบกับสีหน้าของหัวหน้าที่กำลังโกรธจัด ลูคัสหวาดกลัวเมื่อได้เห็นสีหน้านั้น ร่างกายของเขาสั่นไปทั้งตัว
(นี่มันอะไรกัน ทำไมร่างกายเราถึงสั่นอย่างนี้)
หัวหน้าคว้าตัวของลูคัสขึ้นมาและใช้หมัดขวาต่อยไปที่ใบหน้าของลูคัสเต็มๆ จนลูคัสล้มลงไปอีกครั้ง หัวหน้าทั้งเตะทั้งต่อยลูคัสอย่างต่อเนื่อง ลูคัสไม่สามารถตอบโต้ได้เลย ผ่านไปสักพักร่างกายของลูคัสก็มีาแเต็มตัว ตอนนี้เขาแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว
"เห้ย! พวกแกจะนอนไปถึงเมื่อไรกันวะ"
หัวหน้าะโสั่งพวกลูกน้อง
"แกนะแก บังอาจมาก"
ลูกน้องทั้งสองลุกขึ้นมาและเข้าไปทำร้ายลูคัส สภาพของลูคัสของตอนนี้สะบักสะบอมมาก แต่เขาก็ยังพยายามที่จะลุกขึ้นมา
"นั้นมันเพื่อนของข้านะ"
ลูคัสพูดเสียงดังข่มใส่และมีแววตาที่มุ่งมั่น
พวกคนร้ายที่ได้ยินดังนั้นก็ต่างพากันหัวเราะกันยกใหญ่
"เพื่อนของแกคือหมูเหรอวะ"
หัวหน้าของพวกคนร้ายพูดสวนกลับไป
"ก็ใช่นะสิ"
"ดูท่าจะยังไม่หลาบจำสินะ"
จากนั้นพวกคนร้ายทั้งสามก็เข้ามาทำร้ายลูคัสอีกครั้ง คราวนี้ลูคัสแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว แต่เขาก็ยังกัดฟันลุกขึ้นมาเพื่อพยายามยื้อพวกคนร้ายเอาไว้
"ปล่อยสิวะ"
คนร้ายใช้เท้าถีบลูคัส เพื่อให้ลูคัสเลิกจับตัวพวกมัน
"ยังไงข้าก็ไม่ยอมให้พวกเอาเพื่อนข้าไปหรอก"
"หน็อย แก"
ในขณะที่พวกคนร้ายกำลังจะทำร้ายลูคัสอีกครั้ง ทันใดนั้นก็มีชายผมยาว ใส่เสื้อคลุมสีเทา ที่เดินผ่านมาและได้เห็นเหตุการณ์พอดี เขาก็ได้เอ่ยขึ้นมาในระหว่างที่ลูคัสกำลังโดนทำร้าย
"พูดได้ดีมาก ไอ้หนู"
"แกอย่ามาสอด"
ลูกน้องคนที่หนึ่งได้ขู่ชายปริศนา แต่เขาไม่ฟัง เขาเดินเข้ามาใกล้จุดที่ลูคัสอยู่
"ก็บอกว่าอย่ามาสอดไง"
"เห้อ"
ลูกน้องคนที่หนึ่งพุ่งเข้ามาเพื่อหวังจะโจมตีชายปริศนา เขาใช้หมัดขวาต่อยไป แต่ชายปริศนาก็หลบได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นไม่กี่อึดใจเขาก็ไปโผล่ที่ด้านหลังของลูกน้องคนที่หนึ่ง เขาใช้สันมือฟาดไปที่ท้ายทอยของลูกน้องคนที่หนึ่ง จนลูกน้องคนนั้นสลบไปเลย
ชายปริศนาพุ่งเข้าหาลูกน้องคนที่สองอย่างรวดเร็ว เขาโผล่ไปตรงหน้าของลูกน้องคนที่สอง ลูกน้องคนนั้นถึงผงะ ทันใดนั้นชายปริศนาก็ต่อยไปที่ท้องของลูกน้องคนที่สองจนล้มลง ตอนนี้เหลือแต่ตัวหน้าแล้ว
หัวหน้าคนร้ายยืนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นเหล่าลูกน้องโดนจัดการอย่างรวดเร็ว ชายปริศนาหายตัวไปต่อหน้าหัวหน้าคนร้าย พอรู้สึกตัวอีกทีชายปริศนาก็โผล่ไปอยู่ข้างหลังแล้ว จากนั้นหัวหน้าอยู่ๆ ก็ล้มลงไปพร้อมกับแขนซ้ายที่หัก
"นี่แกเป็ตัวอะ..."
หัวหน้าคนร้ายยังไม่ทันพูดเสร็จก็ถูกชายปริศนาต่อยที่ใบหน้าจนสลบไป
(นั่นใครกันนะ...)
ลูคัสที่นอนอยู่นั้นก็ได้หมดสติไป
ป่า นอกตัวเมือง
ลูคัสฟื้นขึ้นมาและพบว่าตัวเองอยู่ในป่ากับชายคนหนึ่ง โดยมีเ้าเฮดีสนอนหลับอยู่ข้างๆเขา ชายปริศนานั่งอยู่ที่กองไฟ เหมือนเขาจะกำลังทำอาหารอะไรสักอย่าง ลูคัสจึงลุกพรวดขึ้นมา
"ฟื้นแล้วเหรอ"
ชายปริศนาหันมาพูดกับลูคัส
"ท่านเป็ใครกัน"
"ข้าก็คือคนช่วยเ้ากับหมูตัวนั้นไงล่ะ"
"งั้นเหรอ ข้าขอบคุณท่านมาก ข้าไม่รู้จะตอบแทนยังไงให้กับท่านดี"
"เอาหน่า เื่แค่นี้ไม่ต้องตอบแทนหรอก"
"แต่ว่า"
"ไม่ต้องแต่อะไรทั้งนั้น"
ชายปริศนายื่นชามอาหารให้กับลูคัส เขาลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนที่ชายปริศนาจะเอ่ยว่า
"กินได้ ไม่มีพิษหรอกน่า"
ชายปริศนาสาธิตโดยการกินให้ดูก่อน
"เห็นมั้ย"
เมื่อเห็นดังนั้นแล้ว ลูคัสจึงตัดสินใจรับชามาจากชายปริศนามาและเริ่มทานอาหาร ระหว่างที่กำลังทานอาหารกันอยู่นั้น ชายปริศนาก็ได้เอ่ยกับลูคัสว่า
"เ้าตัวนั้นคือลูกหมูป่าั์ใช่มั้ย"
ชายปริศนาชี้ไปที่เฮดัส
"ใช่ครับ"
"ฮ่า ฮ่า ไม่เคยเห็นหมูป่าั์อยู่กับมนุษย์มาก่อนเลยนะ"
"จริงๆ แล้วข้าไม่ใช่มนุษย์หรอกนะครับ"
ชายปริศนาที่ได้ยินคำพูดของลูคัสถึงกับสำลักอาหาร
"เห แล้วเ้าคืออะไรล่ะ"
"คือ..."
"เถอะน่า ข้าไม่บอกใครหรอกหน่า"
"ข้าเป็พวกเผ่ามาร ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแถวทางตะวันตกครับ"
"อย่างงั้นหรอกเหรอ ว่าแต่ทำไมเ้าถึงออกจากหมู่บ้านมาไกลขนาดนี้ล่ะ ข้าได้ยินมาว่าเผ่ามารในอาณาจักรนี้จะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมานอกเขตนะ"
"คือว่า จริงๆ แล้ว หมู่บ้านของข้านั้นถูกโจมตีครับเหลือเพียงข้าคนเดียวที่ยังเหลือรอด"
ลูคัสเล่าเหตุการณ์ ณ ตอนนั้นให้กับชายปริศนาได้ฟังพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน
"ว่าไงนะ ใครกันที่ทำแบบนี้"
หลังจากที่ลูคัสเล่าจบชายปริศนาก็มีรู้สึกไม่สบอารมณ์กับเหตุการณ์
"ข้าก็ไม่รู้ แต่เห็นพวกนั้นใส่ชุดคล้ายๆ กับทหาร"
"ทหารงั้นเหรอ"
บรรยากาศในตอนนี้แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง ลูคัสรู้สึกพลังงานประหลาดที่ออกมาจากชายปริศนาคนนี้
"ว่าแต่ว่า เ้าชื่ออะไรงั้นเหรอ"
"เอ่อ ข้าชื่อว่า ลูคัส"
"ลูคัส เดสมอน"
"ลูคัส เดสมอน งั้นเหรอข้าจะจำไว้"
"แล้วเ้าตัวนั้นล่ะ"
ชายปริศนาชี้ไปที่เฮดีสที่หลับอยู่
"ชื่อว่า เฮดีสครับ"
"แล้วท่านมีชื่อว่าอะไรครับ"
"จริงสินะ ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเลยนี่นะ"
"ข้ามีชื่อว่า เฟอร์นันโด เป็เผ่ามารเหมือนกับเ้าไงล่ะ
1K
