อึ๊ก…น้ำขาวๆแบบนั้น?
สำหรับสาวมหาลัยที่พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง
มินคนสวยเธออดไม่ได้ที่จะสงสัยว่ามันเป็น้ำกาม
หรือว่า…ไอ้ชิน…?
ฮึ่ม? ไม่มีทางหรอก?
และแม้ว่าเธอจะไม่เคยชอบหน้าของน้องชายลูกติดพอเลี้ยง
ทว่าเธอก็ไม่ได้สงสัยความเป็ของดีของมัน
ที่อาจจะดีเกินไปด้วยซ้ำ จนทำให้เธอหมั่นในนั่นเอง
.
อืม…ตึ๊ดๆ…
ผู้หญิงสามารถหลั่งตกขาวหรือน้ำหล่อลื่น
ที่มีลักษณะขาวขุ่นได้ตามธรรมชาติและฮอร์โมน
เฮ่อ…?
และถือว่าโชคดี ที่โลกนี้มีกูเกิล
ทำให้ไอ้ชินมันรอดตัวไปอย่างเซฟๆ
“อ้า… น้ำหล่อลื่นน่ะมิว ผู้หญิงก็มีได้ดูนี่สิ”
“เอาะ…อ๋อ?”
มินเอาข้อมูลที่เธอรีบเสริชหามาให้น้องสาวของเธอดู
โดยที่เธอไม่ได้รู้เลยว่า
ความคิดแรกของเธอต่างหากที่ถูกแล้ว!
.
“อืม…งั้นก็ไม่เป็ไรนะคะ?”
จ้วกๆ…อื๊อซ์ๆ…
เมื่อสถานการณ์ครี่คลาย
มิวก็เลยถือโอกาสล้วงนิ้วเข้าไปในรูหีของแม่
ฮาห์…ฟืด…อืยส์?
และในจังหวะที่มินเธอยังคงอ่านข้อมูลต่ออย่างตั้งใจ
ก็แอบเอานิ้วขึ้นมาดมกลิ่นน้ำควยของพี่ชาย
เด็กสาววัยรุ่นพอดมกลิ่นอันเข้มข้นของชายหนุ่ม
มิบๆ…อื๊ยส์?
เธอก็แอบหีขมิบขึ้นมาอย่างอดเสียไม่ได้
.
อ่า…จ๊วบ… แผล่บ!
และเธอก็ยัดนิ้วนั้นเข้าไปดูดกินอย่างแอบกระหาย
.
อืยส์… กลิ่นมัน… รสชาติมันเป็แบบนี้นี่เอง…
“มิว? ทำอะไรอยู่น่ะ?”
เฮืออก!?
และพี่สาวของเธอก็เอ่ยทักขึ้นมา
ตอนที่เธอกำลังเผลอใจลอยไปจนดวงตาเบิกโพรง
เธอต้องรีบดึงนิ้วออกจากปาก
.
“ปะ…เปล่าค่ะพี่มิน มิวแค่เช็ดปากเฉยๆ ค่ะ
นะ…น้ำมันกระเด็นเข้าปาก?”
อี๋?
แล้วโบ้ยใบไปกับสาวมหาลัยนมใหญ่
ซึ่งเธอก็ทำหน้าขยะแขยงแทน
แม้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
น้ำที่น้องสาววัยใสพูดถึงคือน้ำอะไรก็ตาม!
.
.
.
.
.
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
.
ในขณะที่ภายในบ้านกำลังเกิดความโกลาหลเล็กๆ
จากคราบน้ำควยที่ไหลย้อนออกมาจากรูหีของแม่เลี้ยง
ไอ้หนุ่มผมแดงที่กำลังเดินทางไปโรงเรียนในตอนเช้า
กลับรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง
.
อืม…โว้ว?
.
เขาก้าวเดินไปตามบาทวิถีด้วยความรู้สึก
ที่เบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ความเหนื่อยล้ากล้ามเนื้อที่สะสม
จากความสับสนของมิติเวลาที่ใช้ไปโลกต่างมิติ
กลับมลายหายไปจนหมดสิ้น!
.
“อืยส์… ทำไมวันนี้มันกระปรี้กระเปร่าขนาดนี้วะ?”
.
ชินขยับหัวไหล่และกำหมัดแน่น
เขารู้สึกได้ถึงมวลกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและแน่นตึงขึ้นกว่าเดิมมาก
ความจริงแล้วกล้ามเนื้อของเขายังลีนขึ้น และใหญ่ขึ้นนิดหน่อยด้วย
ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงบนพื้นมันเต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล
การสมสู่กับแม่เลี้ยงเมื่อคืน
มันได้ทำให้ร่างกายของเขายิ่งสามารถเอาความได้เปรียบ
จากการอดทนไม่ใช้ยาบรรเทามิติ มาเสริมสร้างวิวัฒนาการ?
.
ฮึ่ย!!
ลองวิ่งดูหน่อยดีกว่า!
ตั่กๆๆๆๆ! โว้ว?
.
แทนที่จะยืนรอรถไฟฟ้าเหมือนทุกวัน
ชินตัดสินใจออกตัววิ่งไปตามถนนมุ่งหน้าตรงไปยังโรงเรียน
ที่ห่างออกไปจากป้ายถึงสองสามสถานี
สองขาแกร่งสับระรัวไปบนพื้นคอนกรีตด้วยความเร็ว
ที่เทียบเคียงได้กับนักฟุตบอลชื่อดัง จนเขาโคตรจะรู้สึกดี
.
ฟิ้ว… ว้าวว?x5
.
สายลมเย็นๆ มันพุ่งผ่านปะทะเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลา
เหล่าสาวๆปกติแล้วจะเห็นเขาเป็คนนิ่งๆซึมๆไม่ได้โดดเด่น
ทว่าตอนนี้ทุกๆนางที่ได้เห็นเขาวิ่งผ่านไป
ไม่ได้มองเพียงเพราะว่าเด็กหนุ่มคนนี้ท่าจะบ้า
แต่เพราะว่าท่าทางของเขานั้นช่างดูมีออร่าและโดดเด่น!
.
ฮู้ววว….ฮาห์? ฮาห์? จะถึงแล้วเหรอเนี่ย?
.
ไม่นานนักเขาก็วิ่งมาจนเห็นหน้าประตูโรงเรียน
แต่เขากลับไม่มีอาการหอบเหนื่อยเลยแม้แต่นิดเดียว
ทั้งลมหายใจและหัวใจที่เต้น มันเป็จังหวะที่ทรงพลัง
ปอดขยายรับอากาศได้อย่างเต็มที่
.
ฮาห์…? ยิ่งเย็ดแม่
ร่างกายยิ่งแข็งแรงเหรอวะเนี่ย? ฮาห์?
.
ชินอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มอย่างหื่นกาม
พลางนึกถึงเรือนร่างอวบอัดของแม่เลี้ยง
ที่เขากระซวกเย็ดไปหลายยก
การช่วยรักษาแม่เลี้ยงอย่างมันส์ควย
กลับช่วยให้ร่างกายของเขาดีขึ้นด้วย
นั่นช่วยให้อะไรๆมันง่ายขึ้นไปหมด!
.
หืม…นั่นชินนี่นา?
ตั่กๆๆ… ว้ายย?
และเขาก็วิ่งผ่านครูสตางค์
ครูสาวหุ่นงามนมใหญ่ที่กำลังเตรียมเดินเข้าโรงเรียนไปช้าๆ
เธอสะดุ้งใเพราะความเร็วแรงของเขาที่วิ่งผ่านมา
.
“อุ้ยย…ครูสตางค์ขอโทษครับ! แหะๆ!”
“คะ…คึกอะไรของเธอแต่เช้าเนี่ยนายชิน? งื๊อ?”
ครูสาวพูดอ้อมแอ้มหน้าแดงก่ำ
เพราะเมื่อวานเพิ่งจะโดนควยของเขา
ตอกหีสดๆในโลกจริงจนหีบานมา
“อ้า? พอดีร่างกายมันรู้สึกดีแปลกๆน่ะครับ! งั้นผมไปก่อนนะครับ!”
“เอ๋? เดี๋ยวสิ?”
ชายหนุ่มพูดแล้วก็วิ่งหายไปอย่างไว
.
ระ…รู้สึกดีเหรอ? หรือว่าเพราะได้เย็ดกับเรา?
งื๊อ…ฉ่าห์?
ส่วนอาจารย์สาวก็ให้แอบคิดเข้าข้างตัวเองหน้าร้อนฉ่าห์
เธอรู้ดีกว่าการเย็ดกันของชายหญิงที่ไปโลกต่างมิติมา
จะช่วยลดอาการมิติบิดผัน
แต่ก็ไม่ได้รู้ว่าตัวเธอที่ไปขายหีในโลกนั้นแค่สองชั่วโมง
ไม่มีทางช่วยชินได้เท่ากับแม่เลี้ยงของเขา
ที่มีอาการมิติบิดผันเป็แรมปี
ทำให้การกระเด้าควยเย็ดหีอย่างมันส์ควยของไอ้ชิน
ได้ทำให้เขามีร่างกายดีๆระดับเดียวกับนักกีฬาแถวหน้า!
.
“เฮ้ยย! ไอ้ชิน! มาๆ!”
“โอ้! ได้เลยเพื่อน!”
ฟ้าวววว!
ว้ายย…! กรี๊ด!! พี่ชิน!
โหวว? เฮ้ยย?
และเพื่อนๆของเขาก็ต้องตรงใจกันไปแบบสัดหมา
เมื่อเช้าวันนี้การเตะฟุตบอลของชินนั้น
ตกเป็เป้าสายตาของสาวๆแทบทุกคนรอบๆสนาม
ความเร็วของเขาทัดเทียมกับไอ้เชียรตัวท็อป
แถมยิงบอลได้รุนแรง จะเลี้ยงหลบล็อค
ก็ทั้งใหลลื่นและเฉียบคมไปหมด
ราวกับว่าแอบไปฝึกฝนมาจากห้องการเวลา!
.
“เฮ้ยๆ… มึงไปกินเมสสีมารึไงวะเนี่ย?”
“ฮ่าฮ่า…มึงก็พูดไปเรื่อย?”
ตอนนั้นชินเองยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ว่าตัวเองกำลังเริ่มเด่นดังขึ้นมา
เขาแค่สนุกกับร่างกายที่ไม่ต้องรู้สึกเคล็ดเข็ดขัดข้อง
เหมือนกับที่ทนอดยาแก้มิติบิดผันมาเป็ปีตลอดมา
และใช้ชีวิตอย่างมีชีวิตชีวามากกว่าที่เคย!
.
.
.
.
.
ฮั่กๆๆ… ปังงๆๆๆ!
.
เย็นวันนั้นชินได้กลับมารับงานที่บาบิลอนเกตทันทีอีกครั้ง
เพราะในเมื่อร่างกายของเขานั้นฟิตดีปึ๋งปั๋ง
มันจึงไม่มีความจำเป็ต้องเว้นวันพักเหมือนเมื่อก่อนแต่อย่างใด
.
ฟึ่บ! แกร๊กก! แคร๊งค์!
อ๊ากก! กี๊ซ์!! ปังๆๆ!
.
ท่ามกลางสมรภูมิที่บิดเบี้ยวภายในโลกต่างมิติ
เสียงะุหรือดาบเหล็ก
กระทบกล้ามเนื้อของซอมบี้เหล็กดังสนั่นหวั่นไหว
ปาร์ตี้ที่ชินตามมาในวันนี้เป็กลุ่มชายฉกรรจ์
ที่ค่อนข้างจะเป็งานและเอาจริงเอาจัง
จึงกำลังปะทะกับฝูงของซอมบี้กลุ่มใหญ่!
.
“ไอ้ชิน! มัวแต่หลบทำซากอะไร! ส่งะุมาให้กูเร็ว!”
เสียงตะคอกของชายร่างั์ผู้ถือปืนกลหนักดังขึ้น
ท่ามกลางวงล้อมของซอมบี้จักรกลจำนวนมาก
.
ฮั่กๆๆ…ตั่กๆๆ!! ฟู้ววว!
.
ชินไม่ได้ตอบโต้ เขาเปิดกระเป๋าสัมภาระขนาดใหญ่
แล้วโยนพวงะุปืนกลหนักไปให้
ก่อนพุ่งตัวสไลด์หนีออกไปตามพื้นคอนกรีตที่แตกร้าว
ร่างกายที่เคยชักช้ากว่าพวกนักสู้บางประเภทเพราะไม่มีเสริมสกิล
บัดนี้กลับตอบสนองได้ว่องไว
เคลื่อนไปตรงฝ่ากลางดงซอมบี้เข้าไปได้อย่างวิ่งตัวเปล่า
แฮร่… ฮะฮะ?
ขนาดว่าพวกซอมบี้กำลังปล่อยเสียงคำรามข้างใบหน้า
เขายังไม่ตื่นตระหนกเลยสักเสี้ยว
ร่างกายที่พัฒนาขึ้นหลังจากการเย็ดแม่เลี้ยง
นั้นทำให้เขาแทบจะเคลื่อนไหวได้เท่าเทียม
กับพวกนักสู้สกิลต่ำเลยทีเดียวนั่นเอง!
.
แคร๊งค์…หือ?
.
สายตาของชินเหลือบไปเห็น ‘ดาบสั่นะเื’ เล่มหนึ่ง
ที่หลุดจากมือศพนักสู้คนหนึ่งในกลุ่มที่พลาดไปก่อน
มันเป็อาวุธที่้านาโนเมมโมรี่ในการรีดประสิทธิภาพสูงสุด
แต่สำหรับคนที่ไม่มีสกิลอย่างเขา… มันก็คือเหล็กหนักๆ
ที่มีความคมและแรงสั่นพื้นฐาน
.
หมับ!
แต่ชินก็ลองคว้าดาบเล่มนั้นขึ้นมาจับไว้แน่น!
แฮร่!!
ซึ่งเดิมที่พวกซอมบี้ไม่สนใจเขา ก็เพราะเขาไม่เป็อันตราย
แต่พอเขาถืออาวุธของพวกนักสู้เอาไว้
ซอมบี้จักรกลตัวหนึ่งก็เปลี่ยนทิศทางพุ่งเข้าใส่เขาอย่างทันควัน!
เฮือกก!?
เด็กหนุ่มผมแดง แม้จะรู้ดีมาก่อน เพราะเคยทดลองกับสถานะแบบนั้น
แต่มันก็ไม่ได้เกิดอย่างกระชั้นชิดในกลางดงแบบนี้เลย!
231
