ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

เฮือก ผมฟื้นขึ้นมาในรถไฟมนตรา ซึ่งตอนนี้เป็นยามเย็นแล้ว ทุกคนกำลังกินอาหารค่ำกันอยู่ ยกเว้น เอเบีย เจ้าพ่อค้าอ้วน มันได้นำเงินของพ่อค้าทุกคนที่จะให้ผมเป็นรางวัลในการปราบมังกรโครงกระดูก ลงรถไฟหนีไป เพราะตอนนี้รถไฟมนตรา จอดอยู่ที่เมือง คิร่า เมืองหน้าด่านของอาณาจักร โปปุรอน

" ตื่นแล้วเหรอ พี่ริวจิ " เรียโอกล่าวแบบยิ้มๆ ตอนนี้เธอกำลังทำหน้าที่ทำอาหารให้ทุกคนกิน แต่ผมไม่ตอบอะไรเธอ
' เงินแสนเหรียญทองของตรู โดน เจ้าพ่อค้าอ้วน เอเบีย เอาไป ต้องรีบไปตามแล้ว ' ผมคิดแล้วรีบไปที่หน้ารถไฟมนตรา โดยยังไม่ได้กินข้าวเย็น แล้วร้องตะโกนไล่หลัง เอเบีย ว่า
" คิดว่าจะหนีตรูพ้นเหรออออออออออออออ "
ผมรีบวิ่งตาม เอเบียไปในทันที ถึงแม้ฟ้าจะเริ่มมืดแล้ว ผมต้องแกะรอยตามมันไปกว่า 3ชั่วโมง และทางที่มันเลือกหนีไป คือ ทะเลทราย ฮัสซา
การเดินทางของผมค่อนข้างไม่ได้เตรียมตัว จึงถุกพายุทะเลทราย พัดทรายเข้าหน้าอย่างจังจนหลงทิศทาง ดีที่ว่ามีถ้ำอยู่ ใกล้ๆนั่นเอง ผมจึงรีบเข้าไปหลบในถ้ำ โดยไม่ได้สงสัยเลยว่า มันเป็นรูที่ถูกขุด โดย แซนด์สโตรม เวิร์ม ที่มีขนาดใหญ่กว่า 10เมตร
ผมเข้าไปในถ้ำ และเห็นเจ้า เอเบีย กำลังนั่งนับตังค์อยู่ คิดอยู่แล้วเชียวว่าเจ้าอ้วนนี่ ต้องเชิดเงินหนีมาแน่ๆ
" ฮะ ฮะ ฮะ เจ้าโง่ ริวจิ เนี่ยทำกำไรให้ข้าจริงๆ ได้ตังค์มากว่าแสนเหรียญทองฟรีๆ ทีนี้ข้าจะได้ไปพักผ่อนกับหญิงงาม ในเมืองชายหาดซะที " เอเบียพุดกับตัวเองด้วยเสียงอันดัง
และในขณะที่ผมจะออกไปลากคอเจ้าเอเบียนั้นเอง แซนด์สโตรมเวิร์ม ก็ปรากฏกาย มันได้เข้าไป โจมตี เอเบีย อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนเงินของผมที่เอเบียจิ๊กมา ถูกกลืนลงไปในทราย
อาคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เสียงเอเบียร้องขอความช่วยเหลือ
' ไม่นะเงินของตรู จมหายไปในทรายแล้ว ' ผมรู้สึกเสียดายมาก และเรื่องคราวนี้ เจ้า เอเบียต้องชดใช้ แต่มันสายเกินไปซะแล้วที่ผมจะช่วยชีวิต เอเบีย เจ้าพ่อค้าอ้วน เพราะเขาถูกแซนสโตรมเวิร์ม ลากไปกินในหลุม
" เจ้าบ้าเอ๊ย เอาเงินตรู คืนมา " ผมวิ่งตามไปทั้งๆที่รุ้ว่า ยังไงซะเอเบียก็จะต้องตาย แต่ถึงความหวังจะมีอยู่น้อยนิดก็ตามผมก็ยังวิ่งตามไป แต่เมื่อผมเข้าไปยังด้านในถ้ำ ผมก็เจอแต่กองกระดูกของ เอเบีย ที่มันกินแล้วคายออกมา
' เอเบีย ตายแล้ว และเงินของตรูก็สูญไปแล้ว ' ผมร้องไห้ออกมาเพราะเสียดายเงินที่จะเอาไปจ่ายภาษีโรงเรือน ถ้ามีมัน ผมคงสบายกว่านี้ ผมจึงหันหน้ากลับไปเพื่อจะออกจากถ้ำ แต่ปรากฏว่า แซนด์สโตรม เวิร์ม ขนาด 10 เมตรได้เข้ามาโจมตีผม เพราะผมเป็นเหยื่ออันโอชะ
ผมรีบถอยไปตั้งหลักทันที แล้วผนึกพลังเวทย์ที่มีอยู่ ไม่นานนักก็ปรากฏ ลูกไฟนับสิบลูกออกมา ผมรีบยิงเข้าใส่ แซนด์สโตรม เวิร์ม ทันที จนมันร้องครวญคราง และโกรธ อย่างหนัก มันเริ่มโจมตีผมอย่างบ้าคลั่ง
หลายชั่วโมงต่อมา.......
ผมเริ่มเหนื่อยอ่อนจากการต่อสู้ติดๆกัน เจ้าหนอนยักษ์ ยังคงโจมตีผม อย่างดุร้าย และมันต้องการจะเอาชนะผม เพื่อกินผม ผมจ้องหน้ามัน และในขณะที่ผมจะโจมตีครั้งสุดท้ายนั้นเอง ก็ได้มีเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นมา
" คุณสามี ชั้นมาช่วยแล้ว " อารีอากล่าว ก่อนจะใช้เพลงดาบ สำนัก ชินเมริว ฟันลำตัวของหนอนยักษ์ ขาดเป็นสองท่อน ด้วยดาบคาตานะ เธอช่างร้ายกาจจริงๆ แม่เสือสาว
" ผมเกือบเป็นอาหาร หนอนยักษ์ซะแล้ว ขอบคุณที่มาช่วยนะ " ผมขอบใจอารีอาที่อุตส่าห์ตามมาช่วย แต่ก็ยังเจ็บใจเจ้าเอเบีย อยู่ แม้มันจะตายไปแล้ว
หลังจาก จัดการ แซนด์สโตรม เวิร์ม พวกเราสองคนก็ออกมาจากถ้ำ ปรากฏว่า พายุทรายสงบลงแล้ว อารีอาจึงเดินนำหน้าผม กลับไปที่รถไฟมนตรา แล้วเอาข่าวร้ายไปแจ้งแก่ อาวินซัน อัศวินเวทย์มนต์ ว่า เอเบียตายแล้ว ด้วยฝีมือของหนอนยักษ์ จนอาวินซัน อัศวินเวทย์มนต์เอ่ยปาก
" เอเบีย ตายแล้ว ชั้นคงต้องแจ้งเรื่องไปทางสมาคมพ่อค้า พวกเธออยู่นี่ก่อนนะ " อาวินซันกล่าว ก่อนจะร่ายเวทย์ บทหนึ่ง กลายเป็นผีเสื้อนำข่าวร้ายไปแจ้งในบัดดล ที่เขาเรียกว่า จดหมายเวทย์เป็นแบบนี้นี่เอง
3 นาทีต่อมา.....
ผมเริ่มเดินไปทั่วรถไฟมนตรา อย่างลืมตัว จนเรียโอเอาอาหารมาเสิร์ฟ
" พี่ริวจิคะ กินอาหารสิคะ วันนี้เป็นเนื้อกวางเรนเดียร์ อบราดซอส " เรียโอนำเสนอเมนูอาหาร ผมจึงเริ่มกินไปคุยไป กับเรียโอ จน อาวินซัน เดินเข้ามาหา ผมจึงนึกขึ้นได้ แล้วถามเรื่อง โครงกระดูกของ มังกรโครงกระดูกที่ตกลงไปในป่ามายา
" ที่เจ้าเห็นมันตกลงไปในป่านะ มันเป็นแค่ภาพลวงตาของป่า ที่จริงแล้วมันตกลงไปที่ แม่น้ำนิม แม่น้ำแห่งความตาย ที่มี อสูรพิทักษ์ ระดับเพชร นาม อรดี เฝ้าดูแลอยู่ นางจะหลอกล่อผุ้ชายที่หลงทางเข้ามาในป่าแล้วจับคนๆนั้นไปกิน" อาวินซันกล่าว ก่อนจะเริ่มขยับมือไปหยิบแก้วน้ำที่อยู่ข้างๆมาดื่ม
" แล้วของที่มังกรโครงกระดูก ดรอปละครับ คุณ อาวินวัน เห็นว่าเป็นอะไร " ผมถาม
"มันเป็นผลึกฟ้าที่ใช้ทำยาแก้พิษหญ้า ลิกซ์ นะ มันเป็นพิษ ที่จะทำให้คนโดน นอนหลับไปนานหลายปี ก่อนจะตาย "
" พิษ ลิกซ์? "
" ทั้งพิษ และยารักษา หายากพอกัน ถ้าได้มาและก็ ขายได้อย่างต่ำก็แสนเหรียญทองแล้ว " อาวินซันกล่าว
ผมรุ้สึกเสียดายมากที่ ผมต้องสูญเสียเงิน และของดรอป อย่างต่ำๆ ก็ 2แสนเหรียญทองเข้าไปแล้ว แง่ม
และแล้ว หลังคุยจบพวกเราก็แยกย้ายกันไปนอน พรุ่งนี้จะต้องไปหา พี่ชายและเพื่อนสมัยเด็กของ อารีอา ให้มาร่วมทีม ปราบมังกร ยังไงก็ต้องเก็บแรงเอาไว้ก่อน ผมเข้านอนไม่กี่อึดใจก็หลับไป โดยไม่ได้อาบน้ำ
เช้าวันต่อมา.......
ผมรีบออกเดินทางกับ อารีอาแต่เช้า ถึงแม้มีด่านทหารตรวจตราอยู่ก้ไม่เป็นอุปสรรค เพราะเรามี อัศวินเวทย์มนต์ที่เป็นคนใหญ่คนโตมาด้วย เพียงใช้ชื่อ ของ เจ้าอาวินซัน ทหารก็ยอมให้ผ่านเข้าเมือง คิร่าแล้ว แค่คิดว่าอีกไม่นานก็จะได้พวกพ้องเพิ่มนี่มัน น่าดีใจเหลือเกิน
ไม่นาน ผมก็ไปถึงห้อง ของ เคียว พี่ชายของ อารีอา แต่ในขณะที่กำลังจะเคาะ ประตู ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านใน
" อ๊าาาาาาาาา แรงอีกสิคะ แรงอีก " เสียงผู้หญิงคนหนึ่งกำลังร้องครวญครางอย่างมีความสุข ผสมกับเสียงของเคียว
" ก็ได้ วันนี้ ชั้นจะจัดเต็มเธอเลยทีเดียว มาโอะ " 
" เอาเลยคะ ชั้นพร้อมรับความรุนแรงของนายแล้ว เชิญเลยตามสบาย " เสียงมาโอะ พูดขึ้นมาจนอารีอาได้ยิน เธอเริ่มรุ้สึกอายจนหน้าแดงขึ้นมา เธอรีบถีบประตูเข้าไป และภาพที่เห็นคือ ชายหญิงสองคนที่เปลือยกาย กำลังมีความสุขกันอยู่
เมื่อเคียวเห็นดังนั้นเขาก็รุ้สึกอายขึ้นมาจึงรีบลุกเอาผ้าห่มมาพันตัว เพื่อปกปิดของลับ ส่วนมาโอะ รีบลุกขึ้นใส่กางเกงในสีชมพูทันที เธออายไม่แพ้กัน
" พี่คะ ไหนเคยสัญญากับหนู ว่าจะไม่ทำแบบนี้กับมาโอะ ถ้าเธอท้องขึ้นมาแล้วทางบ้านเกิดรุ้ พี่มีปัญญารับผิดชอบชีวิตเธอหรือ คะ " อารีอา ว่าเคียวซึ่งๆหน้า ต่อหน้าผม นี่ผมต้องมายืนดู สาวเปลือย หุ่นสุดฟิน กำลังลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูก อยู่ตรงเนี้ยด้วยเหรอเนี่ย
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป