หัวใจใต้อาณัติ(20+)

        ร่างสูงใหญ่พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบอบบางที่ยังคงนอนหน้าคว่ำหน้าหอบหายใจอย่างหมดเรี่ยวแรง ใบหน้าสวยแดงก่ำซุกซบอยู่กับหมอนนุ่ม มือเล็กทั้งสองข้างกำหมอนที่เธอใช้เป็นหลักยึดสุดท้ายเมื่อตอนที่ถูกเขาจับพลิกคว่ำแล้วจัดท่าทางให้อยู่ในท่าคลานก่อนจะอัดกระแทกกายแกร่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เป็นการลงโทษที่เธอเผลอแทนตัวเองว่า ‘ฉัน’ แทนชื่อตัวอย่างที่เขาสั่ง ก่อนจะส่งทั้งเธอและเขาพุ่งทะยานไปแตะจุดสูงสุดพร้อมฝากฝังเชื้อพันธ์ุเอาไว้ในกายเธอทุกหยาดหยด

        ริมฝีปากร้อนจูบลงบนหัวไหล่กลมกลึง พร้อมกับร่างสูงใหญ่บดเบียดเข้าหาแผ่นหลังบอบบาง จงใจใช้ความแข็งขึงลวกร้อนขยับเสียดสีอยู่กับก้นงอนงาม ในขณะที่ฝ่ามือหนาแทรกสอดเข้ามาเค้นคลึงเต้าเต่งตึงเรียกเสียงครางหวามไหวจากคนใต้อาณัติอีกครา

        “อื้ม…ทรายไม่ไหวแล้วค่ะคุณสิงห์”

        เสียงหวานอ่อนลงเล็กน้อย รู้สึกถึงริมฝีปากอุ่นๆ ที่กระตุกยิ้มติดกับผิวแก้มของเธอ เขากำลังยิ้ม ชายหนุ่มซุกหน้าเข้าหาซอกคอขาวผ่อง ลิ้มเลียผิวเนื้อเนียนนุ่มส่วนที่ไวต่อสัมผัสอย่างยิ่งของเธอเบาๆ จนหัวใจของหญิงสาวกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง ท้องน้อยหดเกร็งด้วยอารมณ์หวิวหวานที่เขาเป็นคนปลุกปั่น

        “ผมรุนแรงกับทรายไปเหรอ” สิงหาถามเสียงแหบพร่าชิดหัวไหล่มนของคนที่เอาแต่นอนคว่ำหน้า หลังจากที่ถูกเขาจับกินไปสามรอบ

        "หันหน้ามาคุยกันหน่อย" มือหนาจับร่างบางให้พลิกกลับมาเผชิญหน้ากัน หากแต่คนตัวเล็กกลับขืนตัวเอาไว้

        "ทรายไม่ไหวแล้วจริงๆ ค่ะคุณสิงห์" หญิงสาวปฏิเสธเสียงแหบแห้ง

        "ทรายจะไม่ไหวได้ยังไง ในเมื่อผมเป็นคนทำ"

        ธันย์ชนกอยากส่งค้อนให้จอมเผด็จนักแต่เธอก็ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าที่จะทำ อย่าว่าแต่ค้อนเขาเลยแม้แต่กระดิกนิ้วเธอก็ยังทำอย่างยากลำบาก

        "อย่าคิดว่าหันหลังให้แล้วผมจะทำอะไรทรายไม่ได้"

        คนข่มขู่ซับจูบไปทั่วแผ่นหลังเปลือยเปล่า พร้อมสอดมือหนาเข้ามาถูกไถกลีบดอกไม้งามบวมช้ำอันเกิดจากการกระทำอย่างไร้การยับยั้งของเขา

        ธันย์ชนกสะดุ้งโหยงเพียงแค่เขาแตะต้องลงบนกลีบดอกไม้ของเธอ แต่เพียงแค่เขาลูบไล้ท้องนิ้วไปตามร่องปริแยกความซ่านซ่าก็เข้ามาแทนที่ความเจ็บแปลบได้อย่างน่าอัศจรรย์

        “ผมทำทรายเจ็บ” ชามหนุ่มถามด้วยความเป็นกังวล ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่านี่เป็นครั้งแรกของธันย์ชนก แต่เขาก็ยังครอบครองเธออย่างดุดัน ขาดความยับยั้งช่างใจ ซิ่งผิดวิสัยของเขาเป็นอย่างมาก แต่จะโทษเขาเพียงคนเดียวก็ไม่ถูกนัก ในเมื่อธันย์ชนกช่างหวานล้ำ อีกทั้งยังเย้ายวน เชื่อเถอะว่าถ้าใครได้ลองกินเธอก็จะต้องควบคุมตัวเองไม่ได้อย่างเขา

        แต่…มันจะไม่มีวันนั้นหรอก เพราะธันย์ชนกเป็นของเขาเพียงคนเดียว

        ยิ่งคิดว่ามีใครต่อใครจ้องที่รอต่อคิวจากเขาความกรุ่นโกรธ และความต้องการที่ตีตราจองก็ยิ่งพลุกพล่าน จนเลือดในกายของชายหนุ่มสูบฉีด สิงหาจัดการยกสะโพกนุ่มขึ้นสูงเพื่อเปิดทางให้แกนกายแข็งขืนสอดแทรกเข้าไปในโพรงนุ่ม

        "อ๊ะ ..คุณสิงห์" ธันย์ชนกดุใส่จอมเผด็จการเมื่อรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่กำลังสอดแทรกเข้าสู่กายเธอแบบสุดลำในครั้งเดียว

        "ผมขออีกครั้งเดียว แล้วสัญญาว่าจะยอมให้ทรายนอนยาวเลย นะครับที่รัก" ชายหนุ่มออดอ้อน พร้อมกับขยับร่างกายตอกตรึงเข้าหาร่างนุ่มนิ่ม จนคนถูกวอนขอหลุดครางเสียงหวานออกมา

        "ทำไมถึงได้ทั้งหวาน ทั้งฮอตแบบนี้” เขากระซิบเสียงทุ้มต่ำขณะก้มลงจูบแก้มเนียนแดงปลั่ง

        “รู้ไหมว่าทรายกำลังจะฆ่าผม" ชายหนุ่มบอกขณะขยับเอวสอบเนินช้า แต่หนักแน่น เพื่อให้เส้นเอ็นทุกส่วนสัมผัสกับโพรงนุ่มหวังให้คนตัวเล็กสัมผัสตัวตนของเขาอย่างลึกซึ้ง และให้เธอได้จารึกเอาไว้เสมอว่าเขาคืนคนแรกและจะคนสุดท้ายของเธอ

        "อ๊า…" สิงหาครางเสียงต่ำอย่างพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงการโอบรัดตัวตนของเขาจากเธอ ชายหนุ่มขยับเอวสอบเร็วขึ้นเป็นรางวัลให้กับหญิงสาว และเธอก็มอบรางวัลคืนกลับมาให้เขาด้วยเสียครางหวิวหวานอย่างที่เขาชอบ

        มือหนาโอบกระชับเอวเล็กบางไว้มั่นขณะซอยเอวถี่ระรัวก่อนจะส่งหญิงสาวให้ไปถึงฝั่งในเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของคืนแล้วจังตามเธอไปติดๆ

        สิงหาปล่อยตัวตนของเขาแช่อยู่อย่างนั้นเพื่อให้โพรงนุ่มรีดเร้นลาวาสีขาวอุ่นร้อนเอาไว้ทุกหยาดหยด ก่อนจะค่อยๆ ถอดถอนเมื่อคนในอ้อมกอดคล้ายจะฟุบหลับไปเสียแล้ว

        ชายหนุ่มคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเล็กก่อนจะลุกจากที่เตียงแผ่วเบาแล้วเดินเปลือยเปล่าผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะกลับออกมาอีกครั้งพร้อมผ้าขนหนูพันรอบเอวและกะละมังน้ำอุ่น เขาจัดการเช็ดคราบราคะให้กับคนพล่อยหลับระหว่างเกมรักเล่าร้อนอย่างเบามือ เพราะไม่อยากรบกวนคนกำลังพักผ่อน จนแน่ใจแล้วว่าเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงจากการกระทำของเขานั้นสะอาดหมดจดแล้วจึงกลับเข้าไปจัดการกับตัวเองในห้องน้ำต่อ ก่อนจะกลับมาล้มตัวลงนอนกอดร่างนุ่มนิ่มไว้แนบอก

        ***

        อีพี่กินจุเกินไปหรือเปล่าเนี่ย