ผมเอนตัวลงนอนบนเตียงและยังคงนึกอยู่กับสิ่งที่ตัวเองได้รับรู้มา รู้แค่ว่าผมมีสามีเป็ผู้ชายและตัวเองเป็เมียของเขา เ้ากรรมนายเวรเขากำลังลงโทษผมอยู่หรือเปล่าที่จู่ ๆ ก็ให้ผมมีสามีเป็ผู้ชายเขากำลังลงโทษผมอยู่แน่ ๆ ไอ้เจฟเอ๊ยร้อยวันพันปีไม่เคยมีความรักพอต้องมามีแฟนแต่กับได้สามีมาเป็ของแถมมาแทนเสียอย่างงั้นมันข้ามขั้นไปไหมครับ
นี่ผมโชคดีหรือผมโชคร้ายอยู่กันแน่ คนไม่เคยมีความรักอย่างผมต้องมาเสียซิงให้ผู้ชายด้วยกันมันรู้สึกยังไงไม่รู้
โฮ T T เอายังไงดี ยิ่งคิดไปถึงเื่อย่างว่านี่ผมนี่แทบถึงสภาพของตัวเองไม่ออกเลย เมื่อนึกไปถึงตัวเองต้องมาเสียตูดให้ชายที่ลืมตาตื่นมาบอกว่าเขาเป็สามีมันนึกภาพตัวเองใช้ชีวิตไม่ออกจริง ๆ หรือผมควรบอกความจริงเขาไปดีว่าผมไม่ได้เป็เมียของเขา
แต่ถ้าผมบอกไปแล้วว่าผมไม่ได้เป็เมียเขาแล้วผมจะไปอยู่ที่ไหนอ่ะ อีกอย่างที่นี่คือที่ไหนผมยังไม่รู้เลย แล้วป่านนี้คู่กรณีที่เขาชนจะเป็ยังไงบ้างพ่อกับแม่คงไม่เสียใจหรอกใช่ไหมที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของพวกเขาจากไป เจฟนึกไปถึงหน้าพ่อและแม่ของเขาไม่รู้ป่านนี้พวกท่านทั้งสองคนจะเป็ยังไงบ้าง
.
ณ งานศพ
พิธีศพถูกจัดไปอย่างเงียบเหงาเนื่องจากทางครอบครัวเจฟไม่ได้มีญาติมากนักส่วนใหญ่จะมีแค่คนรู้จักนิดหน่อยมาร่วมงานหรือเพื่อนบ้านที่เป็เพื่อนข้างบ้านกันมาช่วยงานและยังมีคู่กรณีที่ยกกระเช้าช่อดอกไม้และเงินจำนวนมากมาขอโทษ
แม่ของเด็กหนุ่มไม่ได้รับกระเช้าเงินนั่น เธอแค่อยากได้ลูกชายของเธอกลับคืนมาเพียงเท่านั้นชีวิตนี้เธอขอแค่ให้ได้ลูกชายของเธอคืนมา
“คุณป้าครับผมไม่ได้ตั้งใจวันนั้นผมรีบไปทำงานเลยไม่เห็นว่ามีคนข้ามถนน มันเป็อุบัติเหตุซึ่งทางผมเองก็ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้นผมขอโทษจริง ๆ จากใจครับอีกอย่างคุณป้า้าเท่าไหร่เรียกค่าเสียหายผมมาได้เลย” เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ขับรถชนลูกชายของเธอกำลังนั่งคุกเข่าขอโทษอยู่ตรงหน้าหญิงวัยกลางคนแม่ของผู้ตาย
หญิงวัยกลางปาดน้ำตาในมือถือกรอบลูกของลูกชายเอาไว้แน่นก่อนจะเดินเข้ามาผลักตัวเด็กหนุ่มคนที่ชนลูกของเธอออกไป
“ออกไปเลยนะ ฉันไม่อยากเห็นหน้า ขับรถยังไงของคุณ ฮือ ฮือ ลูกฉันทั้งคนทำแบบนี้กับลูกของฉันได้ยังไง เอาลูกฉันคืนมา โถ่ เจฟลูกแม่กลับมาหาแม่เถิดลูกแม่ใจจะขาดแล้ว ฮือ” หญิงวัยกลางล้มลงไปนั่งต่อหน้าโลงศพของลูกชายโดยมีสามีของเธอคอยประคองตัวเองไว้ไม่ห่างอยู่ข้างกายเธอร้องไห้อย่างหนักร่างกายไร้เรี่ยวแรงไปหมด
“คุณป้าครับผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ตั้งใจ ผมเองก็จนปัญหาคนตายไปแล้วจะให้ลุกขึ้นมาก็คงไม่ได้รับเงินนี่ไปแล้วจบ ๆ กันไปเถอะครับ” เด็กหนุ่มเลื่อนกระเช้าเงินมาทางหญิงวัยกลางก่อนจะลุกขึ้นและโค้งหัวให้
“ศินัทกลับกันเถอะลูกปล่อย ลูกมีเคสผ่าตัดต่อนี่ทางนี้เดี๋ยวแม่จัดการเอง” แม่ของเด็กหนุ่มที่ขับรถชนเอ่ยขึ้น
“ครับคุณแม่” ศินัทหันไปหาแม่ของเขา
“เป็หมอประสาอะไรวะ กลับไปเลยนะ มึงออกไปจากงานศพลูกกูเลย ไสหัวไป” พ่อของเจฟลุกขึ้นมาไล่ครอบครัวของศินัทให้ออกไปเสียงดังลั่นจนคนที่มาร่วมงานแตกตื่น ภรรยาของเขาลุกขึ้นยืนทั้งน้ำตาก่อนลากแขนสามีของตนออกไปพร้อมกับใจของเธอที่แตกสลายออกเป็เสี่ยง ๆ กอดรูปศพลูกชายเดินเลี่ยงออกไปด้านนอกเพื่อขึ้นเพลิงเผาหญิงวัยกลางได้แต่อธิษฐานอยู่ภายในใจ ขอให้ลูกชายของเธอไปเกิดในภพภูมิที่ดีทางด้านศินัทเดินออกไปแล้วเหลือไว้เพียงพ่อและแม่ของเขาก่อนคุณหญิงแม่ของศินัทจะเอ่ยคำขอโทษแม่ของเจฟออกมาอีกครั้ง
“ฉันเข้าใจหัวอกคนเป็แม่นะคุณ ฉันเองก็มีลูกชายเหมือนกันกับคุณไม่มีใครอยากให้เกิดการสูญเสียเกิดขึ้นหรอกค่ะ เงินนี่รับไว้ตั้งตัวนะคะ มันอาจไม่มากไม่น้อยแต่ฉันอยากให้พวกคุณรับเอาไว้” เธอยื่นเงินนั่นมาให้พ่อของเจฟก่อนจะโค้งหัวขอโทษและเดินออกไปพร้อมกับสามีด้วยใบหน้าโศกเศร้าสุดชีวิต ในชีวิตนี้เธอต้องตีหน้าเศร้าเสียใจไปจนถึงเมื่อไหร่กันนะ ลูกชายตัวดีสร้างเื่ให้ปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน เธอคิดในใจ
แม่ของเจฟมองเงินที่อยู่ในกระเช้าก่อนจะปัดกระเช้าเงินนั่นกระจายออกไปโดยมีสามีตามเก็บเงินกลับใส่ตะกร้าดังเดิมหลังจากให้ภรรยาระบายอารมณ์เสร็จ
“คุณลูกกลับมาไม่ได้แล้วให้ลูกไปอย่างสงบเถอะนะ” สามีของเธอเอ่ยบอก ก่อนที่เธอจะยอมอ่อนลงโลกทั้งใบที่สร้างไว้เพื่อลูกชายเพียงคนเดียวพังทลายลงไปหมดไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
งานขาวดำผ่านไปได้ด้วยดีในเวลาต่อมา...
ปัจจุบัน
ร่างบางหลับปุ๋ยไปจากฤทธิ์ยาที่พยาบาลได้นำมาเปลี่ยนให้ หมอพากย์เดินเข้ามาในห้องของภรรยาของเขาหลังจากผ่าตัดเสร็จ มือหนายกมือขึ้นล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาวของตัวเองก่อนหยิบลูกอมออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อนึกถึงเื่ของภรรยาที่ได้คุยกันเมื่อก่อนหน้า
เจฟมีอาการแปลกไปใจชายหนุ่มลงไปตกอยู่ตาตุ่มในตอนที่เขาช่วยปั๊มหัวใจ พากย์นึกว่าเขาจะต้องเสียคนรักไปเสียแล้ว ตัวเขาต้องแอบออกไปร้องไห้ไม่ให้ใครเห็นอยู่ในห้องทำงานของตัวเองคนเดียวและกินยาคลายเครียดไปอีกด้วยเพื่อบรรเทาอาการวิตกกังวลของตัวเอง
ชายหนุ่มรู้สึกเป็กังวลเกี่ยวกับเ้าตัวแสบของเขาตอนนี้เด็กดื้อของเขามีอาการแปลกไปอีกด้วย หมอนั่นจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าไม่ได้และวันนี้ พากย์ได้ขอเข้าใช้ห้องเอกซเรย์สมองกับทางโรงพยาบาลเอาไว้เพื่อจะพาภรรยาของเขาเข้าตรวจเช็กดูการทำงานของสมองอีกรอบ
ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยเขาเดินเข้าไปใกล้คนตัวเล็กก่อนจะหันไปดูสายน้ำเกลือเพื่อปรับระดับให้ไหลช้าลงเมื่อเห็นว่าน้ำเกลือไหลแรงเกินไปชายหนุ่มจึงปรับให้อยู่ในระดับพอดีก่อนตัวเขาจะนั่งลงเก้าอี้ด้านข้าง
ดีที่ห้องนี้เป็ห้องที่ชายหนุ่มใช้สิทธิ์ของการเป็อาจารย์หมอเข้าใช้งานไม่อย่างงั้นหากจองเข้าใช้คงได้เสียค่าใช้จ่ายแสนแพงหูฉี่แน่แต่ใช่ว่าชายหนุ่มจะมีปัญหาด้านการเงิน พากย์เป็หมอที่ชำนาญด้านการผ่าตัดทุกรูปแบบไม่ว่าจะเป็เคสไหนที่เข้ามาหรือจะเป็เคสยากชายหนุ่มก็สามารถทำมันออกมาได้อย่างง่ายดายไม่มีเคสไหนที่เขาผ่าตัดไม่สำเร็จเลยสักครั้ง
มือหนาเลื่อนมือเข้ากุมมือเล็กในขณะที่อีกฝ่ายหลับปุ๋ยไม่ไหวติงจากฤกธิ์ของยาที่ทำให้ง่วงและหลับลึก
พากย์บีบมือเล็กเบา ๆ ชายหนุ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาในใจและภาวนาให้เื่ร้าย ๆ ในชีวิตของเขาผ่านไปได้ด้วยดี
“หายเร็ว ๆ นะไอ้ตัวแสบ พี่รอนายกลับมาป่วนพี่เหมือนเดิมอยู่นะ” พากย์พึมพำออกมายกมือเล็กที่จับอยู่ขึ้นมาแนบแก้มใช้ใบหน้าของตนถูเข้าไปที่มือเล็กเบา ๆ เพื่อขอกำลังใจจากอีกฝ่าย ชายหนุ่มนั่งเฝ้าคนตัวเล็กและโหมงานหนักทุกวันเพื่อที่จะได้ไม่ต้องคิดมากเื่ของคนรัก
เมื่อเขาวางจากงานก็จะแวะมาดูเ้าตัวแสบอยู่บ่อย ๆ แอบมาส่องอยู่หน้าประตูบ้างล่ะและในบางวันที่เขามีเคสผ่าตัดที่ต้องเดินผ่านหน้าห้อง พากย์ก็มักจะส่องเข้ามามองคนตัวเล็กอยู่ตลอดถึงแม้ว่าตัวเขาจะมียุ่งก็ตามที
มือหนาเอื้อมมือขึ้นไปเขี่ยไรผมที่ตกลงมาบนใบหน้าเล็กออกเบา ๆ เล่นเอาคนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อย ริมฝีปากของชายหนุ่มยกยิ้มออกมาให้กับใบหน้าไร้เดียงสาตรงหน้าก่อนจะโน้มริมฝีปากของตัวเองจุ๊บไปที่หน้าผากมนอย่างแ่เบาก่อนลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปเมื่อถึงเวลาที่เขาต้องไปเข้าเวรเสียงประตูห้องถูกปิดลงเปลือกตาเล็กของเจฟจึงเปิดขึ้นมองไปยังหมอหนุ่มสามีของเขาเมื่อเห็นว่าเดินออกไปแล้ว
ฟู่~ คนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกมา ไอ้เราก็นึกว่าเขาจะจับได้ซะแล้ว ผมยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าอกของตัวเอง เสียงหัวใจของผมเต้นตึกตักไม่เป็จังหวะจนเกือบลืมหายใจไปชั่วขณะเมื่อ โดนหมอคนนั้นแอบจูบหน้าผากเข้าให้มันทั้งให้ความรู้สึกแปลกใหม่และวาบหวิวในใจ
หึย ~ ขนลุก
คงต้องทำใจยอมรับให้ได้สินะว่าหมอคนที่ชื่อพากย์คือสามีของผม
6K
