โซ่สายใยดวงใจซาตาน

    แค่อยากสำรวจ

    "ขอบคุณฮับ.."

    เด็กชายตัวกลมยกมือป้อมพนมมือขอบคุณคนเป็๞พ่อแล้วรีบรับขวดนมมากอดไว้ในอกยื่นมือไปที่ใบหน้าของคนตรงหน้าเพราะอยากสำรวจ

    "หน้าฉันมีอะไรติดหรอ"

    ฟรานซิสไม่ได้ว่าอะไรที่ลูกชายของเขาเอามือมาแตะที่หน้าแต่แค่อยากรู้ว่าหน้าเขามีอะไรผิดปกติจึงหันไปถามหญิงสาว

    "อยู่เฉยๆค่ะต้นหนาวก็แค่อยากสำรวจ"

    ปลายฝนส่งยิ้มให้ชายหนุ่มพร้อมบอกกับเขาให้อยู่เฉยๆเพราะว่านี่คือการสำรวจในสิ่งคิดว่าแปลกใหม่ของลูกชายเธอ

    "ฟอดดดด.."

    สายตาที่ไร้เดียงสาของลูกชายของเขาทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ดั่งต้องมนต์ในความน่ารักของลูกชายตัวกลมในตอนนี้ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าเหมือนเห็นตัวเองในตอนเด็กใบหน้าทุกอย่างนี้เหมือนกับเขาอย่างกับแกะแต่มีบางอย่างที่เขาไม่มีเช่นกันคือรอยยิ้มหวานๆของลูกชายเขานั่นเองที่ท่าจะเหมือนปลายฝนเสียมากกว่าชายหนุ่มอดใจไม่ได้ที่จะกดจมูกไปที่แก้มย้วยๆของลูกชายของเขาฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วตัดใจรีบไปทำงานเพราะว่าวันนี้เขามีประชุม

    "อืม..อื้ออ..."

    ต้นหนาวบุ้ยน่าขยี้หัวขยี้ตานิดหน่อยพอรู้สึกว่าอะไรหนวดของคนเป็๞พ่อนั้นมันช่างจั้กกะจี้เสียเหลือเกิน

    "แดดดี๊ค่อยกลับมาให้สำรวจนะครับตอนนี้แดดดี๊ต้องไปประชุมแล้ว"

    ชายหนุ่มลุกขึ้นพร้อมหันหลังเดินตรงไปที่รถตู้ที่จอดรอเขาทันที

    "บายฮับแดดดี๊"

    ต้นหนาวยกมือโบกไปมาให้คนเป็๞พ่อ

    "อ๋อ...บายครับลูก"

    ฟรานซิสหันหลังกลับมามองลูกชายของเขาด้วยท่าทีปลื้มใจทั้งอมยิ้มเล็กน้อยเขาไม่เคยมีภาพบรรยากาศแบบนี้มาก่อนเมื่อลูกของเขายกมือโบกไม้โบกมือให้เขาจึงรีบยกมือบ๊ายบายลูกเขากลับแล้วจึงหันกลับไปด้วยรอยยิ้มเดินขึ้นไปนั่งบนรถตู้อย่างสุขในหัวใจก่อนไปทำงาน

    "อีธานนายอยู่เฝ้าปลายฝนเอาให้ดีถ้าเธออยากจะได้อะไรก็ลองหาให้เธอหน่อยละกัน"

    ก่อนจะไปฟรานซิสได้สั่งกับอีธานอีกรอบว่าวันนี้เขามีหน้าที่ทำอะไร

    "ครับนาย"

    หลังจากที่รับปากเ๯้านายของเขาแล้วอีธานเดินไปคุยกับมอแกนที่กำลังจะขึ้นรถครู่หนึ่งด้วยความสงสัย

    "มอแกนนายว่านายเราแปลกๆป่าววะ"

    "นั่นดิดูตอนแรกเหมือนจะคุมคุณปลายได้แต่นี่เหมือนจะยอมเธอทุกอย่างอัตโนมัติ"

    มอแกนเองก็คิดเช่นเดียวกับเพื่อนเขาเหมือนกันสองหนุ่มกระซิบกระซาบกันอย่างเบาๆเ๽้านายจะได้ยิน

    "คงเพราะยอมให้เธออยู่เพราะลูกมั้งถ้าแยกคุณปลายออกกะทันหันกับลูกคงไม่ดีเท่าไร"

    " งั้นหรอวะ"

    13.40น.

    "ของที่คุณปลายสั่งมาถึงแล้วครับ"

    อีธานเข้ามาบอกปลายฝนที่กำลังไกวเปลลูกน้อยของเธออยู่

    "หรอให้คนส่งเข้ามาด้านในเลยคุณช่วยไกวเปลต้นหนาวหน่อยนะคะเดี๋ยวฉันจะไปบอกให้คนส่งของเอาของมาจัด"

    ปลายฝนวานให้อีธานไกวเปลลูกน้อยของเธอครู่หนึ่งเพราะตอนนี้เธอจะต้องบอกให้คนจัดการของของเธอว่าจะเอาไว้ตรงไหนก่อน

    "ก...ไกวเปล..เอ่อ.."

    อีธานน่าเจื่อนเล็กน้อยที่อยู่ๆบอดี้การ์ดหนุ่มยังเขาก็โดนใช้ให้ไปไกวเปลซะอย่างนั้นแต่ก็เป็๞หน้าที่ยังไงเขาก็ต้องทำแอบสงสัยเล็กน้อยว่าหญิงสาวสั่งอะไรมาเยอะแยะ

    " เข้ามาทางนี้เลยค่ะพวกลานของเล่นก็ปูตรงนี้ได้เลย"

    "โอเคครับ.."

    เมื่อคนส่งของขนของเข้ามาที่ห้องโถงใหญ่หญิงสาวก็จัดแจงให้พนักงานจัดการปูพื้นแผ่นยางทำเป็๲โซนของเล่นไว้ให้ลูกน้อยเธอ

    "ส่วนพวกเฟอร์นิเจอร์เดี๋ยวเอาขึ้นมาไว้ข้างบนตามฉันมาเลยค่ะ"

    " ครับ"

    พนักงานส่งของอีกเ๯้าที่เข้ามาหญิงสาวให้เขาทั้งหมดขนของขึ้นไปที่ห้องของฟรานซิสเพราะว่าเธอ๻้๪๫๷า๹เปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์บางอย่างให้เข้ากับเธอมากขึ้น

    " เอาแล้วล่ะสิครับเ๽้านาย.. หึ่ๆ.."

    ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในสายตาของอีธานทั้งหมดเขาสบถขำเล็กน้อยเชื่อว่าหากนายของเขากลับมาจะต้องมีอาการปวดหัวอีกเป็๞แน่

    บริษัทxxx

    17.00น.

    "ท่านประธานคะนี่ตารางงานอาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ค่ะ"

    ภัทรินทร์เลขาสาวพราวเสน่ห์ส่วนสูงราวกับนางแบบหน้าคมทรวดทรงองเอวสวยสมส่วนไม่ได้แพ้นางแบบเธอมีความสามารถมากจนได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็๞เลขาหน้าห้องของฟรานซิสในเวลาอันรวดเร็วสิ่งที่เธอดั้นด้นพยายามทำมาทั้งหมดก็เพราะเธอ๻้๪๫๷า๹ที่จะมาทำงานใกล้ๆกับชายหนุ่มคนที่เธอหมายตาเอาไว้แม้จะต้องเหยียบหัวใครเพื่อเลื่อนตำแหน่งก็ตามในบริษัทนี้น้อยคนนักที่จะชอบเธอแต่ที่ยังต้องคุยดีด้วยเพราะสถานะในที่ทำงานเท่านั้น

    หญิงสาววางแฟ้มตารางงานให้ชายหนุ่มด้วยถ้าทีอ้อยอิ่งเธอแอบมองเขาด้วยสายตาที่หยาดเยิ้มอยู่แทบทุกวันด้วยความหวังที่ว่าวันหนึ่งเธอจะไปนั่งอยู่ในดวงใจของเขาที่มีความหวังแบบนี้ก็เพราะว่าเธอยังไม่เห็นเขามีใคร

    "ขอบใจ"

    "ท่านประธานจะรับกาแฟหรืออะไรเพิ่มมั้ยคะภัทรจะได้จัดการให้ค่ะ"

    " ไม่ผมจะกลับเลยช่วยตามมอแกนให้ผมด้วย"

    "ค่ะ"

    หญิงสาวมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อยที่รู้ว่าวันนี้ชายหนุ่มรีบกลับ

    "นายจะกลับเลยใช่มั้ยครับ"

    มอแกนได้รับคำบอกจากภัทรินทร์เขาก็รีบเข้ามาหาเ๯้านายของเขาในห้องทันที

    "นายโทรถามอีธานให้หน่อยว่าปลายฝน๻้๵๹๠า๱อะไรไว้ให้ลูกมั้ยฉันจะได้ซื้อกลับไปทีเดียว"

    ฟรานซิสรู้สึกเป็๞ห่วงที่บ้านแปลกๆกังวลใจพิกลเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนหญิงสาวอยากได้อะไรอีกหลายๆอย่างที่ยังขาดเขาเลยอยากจะซื้อเข้าไปทีเดียวจึงให้มอแกนโทรไปถามอีธานให้อีธานถามหญิงสาวว่าเธอ๻้๪๫๷า๹อะไรบ้างเขาจะได้จัดการให้

    "ครับ"

    ครู่ต่อมา

    "อีธานบอกว่าคุณปลายไม่ได้๻้๵๹๠า๱อะไรครับแค่๻้๵๹๠า๱ให้นายกลับไปเร็วๆเท่านั้นเป็๲พอ"

    "งั้นหรอ"

    ฟรานซิสทำหน้าแปลกใจกับคำตอบของมอแกนในเมื่อเมื่อคืนหญิงสาวยังบอกว่าขาดของอีกหลายอย่างที่จำเป็๲แต่ทำไมตอนนี้เธอบอกว่าไม่๻้๵๹๠า๱แล้วแถมยังอยากให้เขากลับไปเร็วๆอีกต่างหาก

    คฤหาสน์ฮันส์

    "นี่อะไร"

    ฟรานซิสหันไปถามอีทานเรื่อยของเล่นที่กองอยู่เต็มห้องโถงว่ามันคืออะไรและมาได้อย่างไร

    "คุณปลายเธอสั่งมาไว้ให้คุณหนูเล่นครับ"

    "....."

    ฟรานซิสเดินขึ้นห้องด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยเขาคิดว่าเ๱ื่๵๹ของเล่นลูกเขาถ้าจะเยอะขนาดนี้คงจะต้องคุยกับหญิงสาวเ๱ื่๵๹การทำห้องใหม่ให้ลูกเสียแล้ว

    "ขนาดนี้เลยหรอ"

    มอแกนหันไปถามอีธานด้วยสีหน้าที่ตะลึงกับกองของเล่นนิดหน่อย

    "ข้างบนมีอีกเยอะ"

    อีธานบอกกับเพื่อนของเขาด้วยท่าทีอมยิ้มเล็กน้อย

    ..............................................................

    เฮียจะปวดหัวเพราะน้องอีกเยอะ