กลับมาที่ปัจจุบัน
และแล้วก็มาถึงวันงานทอดผ้าป่าที่วัด วันนี้มาตาสวมเสื้อพื้นเมืองคอจีนแขนสามส่วนสีชมพูกับผ้าซิ่นสีชมพูผืนโปรดของแม่ ยายมาลัยจัดการเกล้าผมขึ้นและเหน็บดอกเก็ดถะวา(ดอกพุดซ้อน) สองสามดอก ลงไป มาตาแต่งหน้าอ่อน ๆพอให้ไม่ดูจืดชืดจนเกินไปแค่นี้เธอก็ว่าน่าจะพอไปวัดไปวาได้ละนะ
“มาตาใส่จะอี้งามเหมือนแม่ตั๋ว ตอนเป็สาวขนาดตอนละอ่อนยายจำได้ว่ามาตาชอบใส่ซิ่นที่สุด มีเกือบกู้สี (ทุกสี)ไปวัดไปงานไหนเป็ต้องใส่ซิ่นกับเสื้อผ้าเมือง ตอนนี้มาตาบ่าชอบใส่ละกาลูก”
“ชอบอยู่เ้า แต่มาตาใส่กางเกงมานานละ มันเลยไม่ค่อยชินนะเ้าเอ่อ..แล้วตอนนี้ผ้าซิ่นมาตามีไหนหมดละเ้า”
“ตอนมาตาไปเฮียนกรุงเทพ ยายเอาชุดเก่า ๆ สมัยละอ่อนของมาตาไปบริจาคหมดละเก็บไว้ก่อตึงบ่าได้ใจ้ กว่ามาตาจะมีแฟน จะแต่งงาน จะมีลูกยายบ่าฮู้ว่าจะได้ตันหันก่อ” โห ยายใส่มาเป็ชุดนี่ยายแอบเคืองที่มาตายังไม่มีแพลนจะมีครอบครัวหรือเปล่านี่
“วันนี้ยายมาลัยของมาตา งามที่สุดในหมู่บ้านละเ้าถ้าปีนี้ป้อหลวงบ้านเปิ้นจัดงานประกวดคนเฒ่างาม มาตาจะส่งยายเข้าประกวดแน่นอน”มาตารีบชวนยายเปลี่ยนเื่คุยซะก่อนที่โดนถามถึงเื่ของ หัวใจ
“จะไปมาอู้ดี อี่หล้านี่นา ยายเฒ่าแก่ละจะมาประก่งประกวดอะหยั๋งแหม อายเปิ้นนะก่า” ยายมาลัยตอบอย่างเหนียมอายก่อนจะเดินนำมาตาเพื่อลงจากเรือนไปร่วมงานที่วัดกัน
บรรยากาศในวัดเช้านี้ครึกครึ้นเป็อย่างมาก ลูกเล็กเด็กแดง คนเฒ่าคนแก่ และชาวบ้าน ต่างมารวมตัวกันที่วัดเพื่อร่วมงานผ้าป่าจากคณะกรุงเทพ
กิจกรรมในวันนี้ ใน่เช้าจะประกอบพิธีแห่และถวายผ้าป่ารอบวิหารวัด จำนวน 3 รอบและเข้าไปประกอบพิธีทางศาสนาต่อ ใน่สาย ๆทางคณะจะพากันไปพักผ่อนที่เมืองมนต์รีสอร์ท ก่อนจะกลับมาร่วมงานเลี้ยงขันโตก เพื่อต้อนรับคณะและฮ้องขวัญใน่เย็นที่สนามของโรงเรียนประถมในชุมชน
และในตอนนี้มีคณะจ้างฟ้อนซึ่งมีทั้งสาวน้อยและสาวเหลือน้อยในหมู่บ้าน จะมาฟ้อนเล็บต้อนรับคณะ ได้มารอรับขบวนผ้าป่าที่หน้าวัดแล้ว มาตาตื่นตาตื่นใจอย่างมาก เธอไม่ได้อยู่ร่วมงานบุญที่หมู่บ้านมานานแล้วพอมาเห็นบรรยากาศแบบนี้ก็รู้สึกสุขใจ
ไม่นานนักผู้ใหญ่บ้านก็ประกาศบอกให้ชาวบ้านว่าคณะผ้าป่ามาถึงแล้ว และกำลังแต่งต้นผ้าป่าอีกสักครู่จะเริ่มเคลื่อนขบวนเข้าวัด บรรดาลุงป้าน้าอา ทั้งหลายเมื่อได้ยินแล้วก็รีบไปตั้งขบวนรับ
พวกผู้ชายก็ไปร่วมตีฆ้องตีกลองยาว นำหน้าขบวนเข้ามา พวกสาวๆ ที่เป็จ้างฟ้อนทั้งหลาย ก็เตรียมตั้งแถวทำการแสดง ชาวบ้านที่มาร่วมงานก็เริ่มยืนตั้งแถวสองฝากถนนภายในบริเวณทางเข้าวัดโดยแทบทุกคนจะเตรียมข้าวตอกดอกไม้ไว้ร่วมโปรยในตอนที่คณะเคลื่อนเข้ามาในวัดแล้ว
ไม่นานนักก็มีเสียงโห่ร้องพร้อมเสียงตีกลองกับฆ้องใกล้เข้ามาถึงบริเวณของวัด มาตาเริ่มรู้สึกตื่นเต้นขึ้น เธอหวังว่าวันนี้พี่เมืองคงจะไม่ว่างมาร่วมงานหรอกมั้ง หรือถ้าเขามาเธอจะพยายามทำตัวกลมกลืนไปกับชาวบ้าน ไม่แสดงตัวให้เขาได้เห็นอย่างแน่นอน คิดแล้วก็ยืนหลบมาอยู่เยื้องหลังยายมาลัย
แต่มาตาประเมินตัวเองผิดไปทันทีที่คณะผ้าป่าเข้ามาถึงบริเวณวัด การแสดงของจ้างฟ้อนก็เริ่มขึ้นแล้วแต่สายตาเ้ากรรมมันกลับสอดส่องหาใครบางคนที่เธอคิดว่าไม่อยากเจอ เขาอยู่ตรงนั้นตรงหัวขบวน และเขาก็กำลังมองมาทางเธอพอดี
เมื่อตาประสานตามาตารู้สึกไม่เป็ตัวเอง เธอรีบก้มหน้าลงและเริ่มขยับถอยหลังไปอยู่หลังยายมาลัยทีละน้อยสองตาก็พยายามไม่มองเขา
"มาตาจะไปตี้ไหน ถอยหลังติกๆ มามามายืนตังหน้านี่จะได้หันถี่ๆ(เห็นชัดๆ)"ยายมาลัยผู้ไม่รู้ว่ามาตากำลังจะหลบใครบางคนเอ่ยขัดการหลบหนีของมาตาเอาไว้ เท่านั้นไม่พอ ยายยังดึงมาตาที่พยายามขืนตัวเองไว้ให้มายืนข้างหน้ายายอีกด้วย
ก่อนที่มาตาจะทันได้ตอบกลับยายเธอรู้สึกว่าคนมีคนเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าเธอ จึงเงยหน้าขึ้นมอง
"พี่เมือง..."
มาตาไม่รู้ตัวว่าเธอทำหน้าเหรอหราแค่ไหนที่ได้เห็นพี่เมืองของเธอในระยะประชิดเช่นนี้
เดี๋ยวนะ... เมื่อกี้เธอเห็นว่าพี่เมืองยืนอยู่ในคณะผ้าป่านี่นา แล้วเขามาทำอะไรตรงนี้
บุรินทร์ส่งยิ้มมาให้มาตาและก่อนที่จะมีใครทักอะไรเขาจึงรีบจูงแขนมาตาให้ออกไปยืนร่วมกับคณะผ้าป่าที่เขาจัดหามา
"พี่เมือง..เดี๋ยวก่อน ปล่อยมาตาก่อนค่ะ"มาตากระซิบบอกพร้อมกับพยายามแกะมือปลาหมึกของบุรินทร์ออก
"ไปกับพี่ดี ๆ ลิตา อย่าให้พี่ขายหน้าสิครับไม่เห็นเหรอว่ามีคนมองมาทางนี้แล้ว"
'ตายแล้วมาตา หล่อนกลายเป็คนดังแน่งานนี้ เอาไงดีนะ'
จะหันหลังกลับก็กลัวว่าเขาจะเสียหน้าแต่จะให้ยืนอยู่ตรงนี้ก็กระไรอยู่
"พี่เมือง มาตาอายเขานะ แล้วจะให้มาตามายืนตรงนี้ทำไมคะมาตาอยู่ในนามเ้าบ้านนะคะ ไม่ใช่แขกซะหน่อย"
บุรินทร์แอบยิ้มเมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้ามีอาการเขินหน้าแดงซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาตาในแบบนี้มาก่อน
"ลิตาอยู่เป็เพื่อนพี่แบบนี้น่ะดีแล้ว ดูสิในขบวนผ้าป่าครั้งนี้มีแต่เพื่อน ๆ ของคุณพ่อคุณแม่พี่ทั้งนั้นนี่ถ้าไม่ติดว่าท่านทั้งสองติดภารกิจที่ต่างประเทศนะ รับรองว่ามาอยู่รวมกันแล้วอายุรวมของคณะนี้หลายพันปีแน่นอน"
บุรินทร์ก้มลงกระซิบกับมาตาและหัวเราะน้อยๆพร้อมกับพยักหน้าไปด้วย
มาตาจึงหันไปมองเ้าภาพคณะผ้าป่าในครั้งนี้ซึ่งเห็นว่าเป็ผู้สูงวัยกันทั้งนั้น จึงได้ก้มหน้าลงหัวเราะตาม
จึงปรากฏเป็ภาพหนุ่มสาวที่ยืนเคียงคู่กันโดยมีสายตาของฝ่ายชายมองมาอย่างอบอุ่น
การแสดงต้อนรับจบลงแล้วผู้ใหญ่บ้านจึงเชิญคณะผ้าป่าร่วมแห่รอบวิหาร พร้อมกับมีการร้องรำทำเพลง จำนวน 3 รอบ
ด้านบุรินทร์หลังจากเริ่มเดินแห่รอบวิหารเขาก็นำเหรียญโปรยทานมาถือไว้ แล้วยื่นให้ไปทางมาตา
"ลิตาช่วยพี่โปรยเหรียญหน่อยสิ พี่ถือตะกร้าอยู่ โปรยไม่ถนัดเลย"
มาตาได้แต่มองค้อนกลับไปแต่ก็ยอมยื่นมือไปหยิบเหรียญมาโปรยไปด้วย
เด็กเล็กๆรีบวิ่งมาแย่งเหรียญโปรยทานกันอย่างสนุกสนาน พวกผู้ใหญ่ก็ทำด้วยเหมือนกัน เงินที่อยู่ในห่อนี้เปรียบเสมือนเงินขวัญถุงถ้าใครเก็บไว้ก็ถือว่าเป็เื่ดี แต่เด็กๆในชนบทอย่างนี้ เงินก็คือเงินสามารถนำไปซื้อขนมมากินได้ พวกเขาจึงแย่งเหรียญกันอย่างยินดี
หลังจากแห่ครบสามรอบแล้วทุกคนก็พากันเข้าไปในวิหารเพื่อทำพิธีทอดผ้าป่าต่อไป
มาตาพอเข้ามาในวิหารแล้วก็รีบมองหายายเมื่อเจอกะว่าจะรีบชิ่งไปหาแต่ถูกผู้ชายตัวสูงที่ตามมาด้วยกระตุกข้อมือเล็กน้อย
"มีอะไรคะพี่เมือง มาตาจะไปหายายแล้ว พี่เมืองไปรวมกลุ่มเถอะคะ "
"มาตาจะไม่แนะนำพี่ให้รู้จักกับญาติมาตาหน่อยเหรอนี่พี่ชักจะเริ่มน้อยใจแล้วนะ"
มาตาอยากกรอกตาขึ้นและทำปากเหมือนพี่กิ๊กสุวัจนี เสียจริง นี่เขาจะมาอยากรู้จักญาติๆเธอทำไม แค่นี้เธอก็ต้องเสียเวลามาตอบคำถามยายมาลัยอีกเยอะแยะ ไหนจะสายตาชาวบ้านชาวช่องแถวนี้อีก นี่เธอชักเริ่มอึดอัดแล้วนะนี่อีตาพี่เมืองนี่ก็ยังไง ยังจะตามมาอีก เฮ้อ...มาตาเอ๋ยไม่รู้ว่าเขาเป็เ้ากรรมนายเวรเธอหรือยังไง ขนาดหนีมาอยู่บ้านนอกแล้วยังมาเจอกันได้อีก
แต่จะห้ามให้เขามาด้วยก็ทำไม่ได้มาตาจึงจำใจเดินนำเขาไปหายายมาลัย
"ยายจ๋า..เอ่อคือนี่พี่เมือง พี่รหัสจีจี้น่ะยาย"
"สวัสดีครับคุณยาย ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องขอตัวหลานสาวคุณยายไปเมื่อสักครู่นี้คือผมไม่ค่อยรู้จักใคร พอเจอคนรู้จักก็เลยเสียมารยาทไปนะครับ"บุรินทร์กล่าวอย่างนอบน้อม จนมาตาอดหมั่นไส้ไม่ได้
"ไหว้พระเต๊อะเ้า ยายก่อว่ามาตาไปฮู้จักป้อเลี้ยงได้จะใดตี้แต้ก่อเป็อ้ายจีจี้กา เจิญป้อเลี้ยงตามสบายเลยเน้อ มาตาบ่าค่อยมีเปื้อนอยู่ตี้บ้านนักยายก่อกั๋ว(กลัว)ว่ามาตาจะง่อม(เหงา) หันมีเปื้อนจะอี้ละก่อสบายใจพ่องละเ้า"
บุรินทร์ได้ทีรีบบอกสำทับกับยายมาลัย
"คุณยายไม่ต้องเป็ห่วงนะครับผมจะดูน้องให้เอง และก็ว่าจะมาขอยืมตัวน้องไปช่วยรับแขกที่รีสอร์ทต่อเลยได้ไหมครับ คือผมว่าจะพาคณะนี้ไปเที่ยวชมความงามของเมืองลำพูนนะครับแต่ไม่ค่อยแม่นข้อมูลเท่าไหร่ ถ้ายังไงขอไกด์ท้องถิ่นแถวนี้น่าจะชัวร์กว่านะครับแล้วเดี๋ยว่เย็น ๆ ผมจะพามาส่งพร้อมกับคณะเลย"
มาตาใมากที่เขากล้ามาขอให้เธอไปกับเขาต่อหน้าคุณยายแบบนี้
ยายมาลัยมองหน้าชายหนุ่มที่ริอ่านมาจีบหลานสาวสุดที่รักต่อหน้าต่อตาแบบนี้เ้าหนุ่มนี่มีแววตามั่นคงดี พูดจาก็สุภาพเรียบร้อยจะมีปัญหาก็แต่หลานสาวตัวเองนี่แหล่ะ ไม่รู้ว่าจะมีท่าทีอย่างไรก็ต้องคอยดูต่อไปละกัน
"มาตาไปจ้วย(ช่วย)ป้อเลี้ยงเต๊อะ รับรองแขกบ้านแขกเมืองก่อเป็หนึ่งในหน้าที่เ้าบ้านเหมือนกั๋น"
นานๆจะมีคนหลงมาจีบหลานคนนี้ซักทียายจะลองทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้เสียหน่อย เผื่อสองคนนี้ชอบพอกัน ยายจะได้หมดห่วงกับมาตาเสียที
********
คุยกันท้ายตอน
ยาย: แฟนมาตาหล่อเน้อ
มาตา: เขาไม่ใช่แฟนนะยายจ๋า
ยาย: แต้กา(จริงเหรอ)
มาตา: แต้ๆ เ้า
ยาย: บ่าเจื่อ(ไม่เชื่อ)
มาตา: -_- ....(หน้าแดง)
8K
