ฝนที่เริ่มตกลงมาปอยๆพร้อมสัตว์อสูรที่เริ่มออกมาเป็จำนวนมากฝูงหมาป่าสีขาวที่มีดวงตาสีแดงไม่ใช่แค่หมาป่ามีทั้งฝูงลิงสีดำทึ่มี4แขน และกระทั้งฝูงนกในอากาศที่บินว่อนไปทั่ว ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ระดับรวบรวมพลังขั้นที่6จ่าฝูงจะอยู่ที่รวมรวมพลังขั้น8 ความน่ากลัวขอฝูงสัตว๋จำนวนมาก
ถ้าเกิดจ่าฝูงเกิดเลื่อนเป็ระดับ9ขึ้น นักผจญภัยรวมทั้งทหารรับจ้างคงล้มตายเป็จำนวนมาก อีกทั้งสัตว์อสูรคงล้นทะลักออกจากพื้นที่ต่างมิติ
ทางด้านฝั่งนักผจญภัยมีหัวหน้ากลุ่มที่นำโดยแซงมีลักษณะที่สูงหนวดเคราที่ใบหน้าทำให้บรรยากาศรอบตัวดูดุดัน อยู่ระดับรวมรวบพลังขั้นที่8 เป็นักผญจภัยแรงค์D พร้อมกับพรรคพวกที่อยู่ระดับรวบรวมพลังระดับ6 อีก7 คนละมีระดับรวบรวมพลังระดับ7อีก2คน ทางทหารรับหัวหน้ากลุ่มที่นำโดยจัสมินมีผมสีทองให้บรรยากาศดูเหมือนผู้ดีมีตังสมาชิกในกลุมไม่ต่างจากกลุ่มนักผญจภัยเลยมีระดับรวบรวมพลัง7 สองคน 6รวบรวมพลัง อีก5คน
"แซงนายว่าคราวนี้หมอนั่นจะรอซุ่มโจมตีพวกเราไหม"
"นิสัยอย่างหมอนั่นคงจะซุ่มโจมตีรอผลประโยชน์อยู่แล้วถึงฉันจะอยู่สมาคมเดียวกันก็เดาใจหมอนั้นไม่ค่อยออกเท่าไหร่"
"ลูกพี่ หมอนั่นคนนั่นหมายถึงใคร น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอครับ"
ระดับ7รวบรวมพลังที่ชื่อว่าซุนอี้ กล่าวถามจัสมินที่เป็หัวหน้าตัวเอง
"หมอนั้นคือนักผจญภัยระดับD มีชื่อว่าเฉินฉานความน่ากลัวไม่ใช่ที่พลังการต่อสู้แต่เป็การวางแผนที่ทำให้ฉันกับแซงต้องหลงกลมาแล้วหลายรอบ" จิสมินกล่าวพร้อกับมองไปทางกลุ่มสัตว์อสูร
"แซงนายมีแผนยังไง"
"ประเด็นสำคัญคือเราต้องแย่งผมไม้วิเศษมาให้ได้ก่อนสัตว์อสูรพวกนั้น ถ้าเกิดพวกเรารับมือไม่ไหว ทางรัฐบาลกับพวกกลุ่มหัวหน้าสมาคมคงจะลงมือแล้วเราจะไม่ได้อะไรเลย"
"ฉันอยากให้พวกนายอ้อมไปด้านหลังพวกมันส่วนฉันอยู่ด้านหน้าก่อนอื่นเราต้องราดนำมันไปทั่วบริเวณนี้ก่อน แล้วเข้าไปแย่งผลไม้วิเศษออกมา ให้หมด จากนั้นก็จุดไฟเผา ถึงะวกมันอาจจะไม่ตายแต่ก็ต้องาเ็สาหัส"
แซงยิ้ม
"เป็แผนที่เยี่ยมไปเลย พวกเราต้องรอผลไม้นี้สุกก่อน ไม่งั้นคงเริ่มแผนไม่ได้"
จัสมินวิเคราะห์
.....
"หลินฟานนายเห็นหัวหน้ากลุ่ม2กลุ่มนั่นไหมพวกนั่นเป็2กลุ่มใหญ่ในสมาคมทหารรับจ้างกับนักผจญภัย มีประสบการณ์โชกโชน คนแรกชื่อ แซง ที่มีบรรยากดุดัน อีกคนชื่อจัสมันพวกเป็กลุ่มที่ใหญ่ระวังอย่าไปมีปัญหากับพวกมันละ"
จือหลิงกล่าวด้วยความเป็ห่วงหลินฟานเพราะส่วนใหญ่เ้าตัวชอบสร้างปัญหาให้พ่อแม่ตลอด ถึงจะเป็ปํญหาแต่ก็อยู่ในขอบเขตที่แก้ด้วยเงินได้
"เข้าใจแล้วน่า ไม่ต้องบอกหรอกน่า"
"พวกเราต้องรออีกนานไหม"
สายตาของหลินฟานจ้องมองไปทางกลุ่มไปซานอย่างไม่ละสายตากลัวว่าพวกมันจะกลับในใจเข้าอยากจะให้มันรีบๆสุกได้แล้ว