เจฟถือดาบไว้ในเขารู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในตัวอย่างมหาศาล เจฟลองถือดาบเหวี่ยงไปมาเพื่อทดสอบท่าทางขณะต่อสู้ดาบมีน้ำหนักกำลังพอดี ไม่เบาหรือหนักจนเกินไป ทุกอย่างดูพอดีไปหมดเมื่อเจฟมองไปรอบๆ เขาเห็นการเคลื่อนไหวของธรรมชาติที่อยู่โดยรอบ ต้นไม้ค่อยๆขยับแหวกแนวออกเผยให้เห็นประตูที่ซ่อนอยู่ข้างใน
WELLCOME TO SOLO DEMON LAND
ในที่สุดเจฟก็ทำสำเร็จการเดินทางที่แสนยาวนานของเขาสิ้นสุดลงแล้ว อีกไม่กี่อึดใจภารกิจนี้จะสำเร็จและเขามั่นใจว่าเขาจะเอาชนะ SOLO DEMON ได้อย่างแน่นอนเจฟหายในเข้าเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเอื้อมมือไปััประตู ทันทีที่ประตูเปิดออกโลกในอีกมิติก็ปรากฏตรงหน้าเขา เจฟยืนอึ้งอยู่หน้าประตูโดยไม่ขยับ
ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนไม่คิดว่าจะมีมิตินี้จริงๆ...
ภาพตรงหน้าทำเอาคนเก่งและมั่นใจแบบเจฟแอบใจฝ่อมันเต็มไปด้วยฝุ่นละอองและกลิ่นเหม็นสาบลอยอบอวลไปหมดเจฟกำดาบแน่นและเดินเข้าไปยังมิติของประตู ในนั้นมีแสงสว่างเลือนรางยังดีที่มีแสงเล็กน้อยจากดาบที่นำทางเขาต่อไป เจฟเดินไปด้วยความประหม่าหวาดกลัวรอบตัวเขาเต็มไปด้วยเศษซากกระดูกกระจัดกระจาย เขาเดินต่อไปเรื่อยๆจนเจอกองกระดูกกองใหญ่มหึมาและกองนั้นเต็มไปด้วย
...ซากกระดูกมนุษย์ ...
มนุษย์นับพันชีวิตมาที่นี่เพื่อต่อสู้แล้วทิ้งิญญาเอาไว้ที่นี่อย่างนั้นหรือ
การต่อสู้ที่ไม่เคยมีใครได้กลับออกไปแม้ตอนนี้สติของเจฟจะยังอยู่ครบและเขารู้ดีว่านี่เกมส์ที่เขากำลังเล่นในด่านสุดท้ายแต่บรรยากาศรอบตัวเขาทำให้เขามองข้ามความน่ากลัวและสยดสยองเ่าั้ไปไม่ได้จริงๆบรรยากาศที่นี่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยผ่านมาและคิดว่าคงไม่มีที่ไหนในโลกน่ากลัวเท่านี้อีกแล้วเจฟเดินผ่านโครงกระดูกกองแล้วกองเล่าก็ยังไม่เจอ SOLODEMON ในหัวของเขาจินตนาการไปต่างต่างนานาว่าหน้าตาของปีศาจที่ร้ายกาจที่สุดในเกมส์นี้จะเป็อย่างไรปีศาจที่คร่าชีวิตผู้คนนับพับ ปีศาจที่ถูกเลี้ยงดูโดยปีศาจและมนุษย์ผู้ที่จิตใจมีแต่ความเกลียดชังเขาจะมีรูปร่างหน้าตาเช่นไรไม่ทันได้สงสัยต่อไปเสียงดังกังวานก็ดังขึ้น
“มาถึงแล้วรึเ้ามนุษย์”
“ท่านอยู่ที่ไหน”
“ข้าอยู่ที่นี่อยู่มานานและเฝ้าดูพวกเ้าที่อยากเข้ามา มองดูรอบๆสิ่เ้าหนุ่ม หลายพันชีวิตเอาิญญามามอบให้แก่ข้าเ้าก็เช่นกันรึ”
“ไม่! ข้ามาเพื่อสังหารท่าน”
“ฮ่าฮ่าน่าตลกนัก ไม่บ่อยนักที่จะมีคนเข้ามาถึงตรงนี้แล้วยังยืนยันที่จะปลิดชีวิตข้าเด็กหนุ่ม ผู้น้อยประสบการณ์รบเช่นเ้าจะทำอะไรข้าได้อย่างนั้นรึ”
“แน่จริงท่านก็ออกมาออกมาสู้กับข้า”
เพียงสิ้นเสียงของเจฟ ร่างของ SOLO DEMON ก็ปรากฏขึ้น รูปร่างสูงใหญ่สมส่วนผิดไปจากที่เจฟจินตนาการไว้ เจฟคิดว่าเขาจะมีรูปร่างใหญ่ หน้าตาอัปลักษณ์แต่เปล่าเลย เขาดูเป็ชายวัยกลางคน รูปร่างกำยำ หน้าตาคล้ายกับมนุษย์ทั่วไป แล้วพลังมหาศาลเ่าั้มาจากไหนกันเขาเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาสู้กับเหล่ามาสเตอร์หรือนักรบคนอื่นๆ
“เห้ยแจ็ค SOLO DEMON ปรากฏตัวแล้ว แจ็ค แจ็คคคค!!”
“เออๆ มาแล้ว ไหนๆ ทำงานมาตั้งหลายปีไม่เคยเห็นหน้าตาของ SOLO DEMON มาก่อน ขอดูเป็บุญตาสักทีเถอะ”
“....”
ความเงียบเข้าครอบงำ เมื่อแจ็คเห็นSOLO DEMON ตัวจริงเสียงจริงทำเอาเขาพูดไม่ออก
“อึ้งไปเลยดิ่เอาจริงๆ ฉันว่าคนออกแบบเกมส์นี่เหนือชั้นมากเลยนะ ฉันคิดว่าตัวบอสในเกมส์โหดๆแบบนี้จะต้องตัวใหญ่ๆ หน้าตาน่ากลัว กล้ามโตๆ อะไรประมาณนี้ แต่นี่แกดูดิ่หล่อเท่ไม่เบานะเนี่ย”
“คริส คริส”
แจ็คพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“กะ กะ แก โทรหาตัวหน้าด่วนเลยโทรแบบวิดีโอคอลเลยนะ ฉันมีเื่สำคัญจะให้หัวหน้าดู”
“ได้ได้ ตื่นเต้นจนพูดติดๆ ขัดๆ เลยเหรอวะ”
เจฟยืนเผชิญหน้ากับ SOLO DEMON นี่คือวินาทีที่เขารอมาอย่างยาวนาน เขาไม่รู้เหมือนกันว่าป่านนี้โลกข้างนอกจะเป็อย่างไรแต่ตัวเขานั้นรู้สึกยาวนานนับปีที่ได้เข้ามาใช้ชีวิตที่นี่มีทั้งรอยยิ้มและน้ำตาที่เกิดขึ้นพร้อมกับเื่ราวมากมายหลายเื่พรั่งพรูเข้ามาในหัวของเขาและตอนนี้กุญแจสำคัญที่จะทำให้เขาจบเกมส์ที่แสนยาวนานและปิดบัญชีเพื่อล้างแค้นให้ตาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
“นายอยากเอาชีวิตนายมาทิ้งไว้เหมือนมาสเตอร์คนก่อนๆ งั้นเหรอ”
“ข้าไม่ได้จะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่แต่ข้ามาเพื่อให้ท่านจบชีวิตลงที่นี่”
“ปากเก่งทีเดียว การจบชีวิตลงตรงนี้ เท่ากับว่าเ้าทิ้งชีวิตในโลกแห่งความเป็จริงด้วยโลกแห่งความเป็จริงไม่มีความหมายต่อเ้าเลยอย่างงั้นเหรอ”
“ที่นั่นมีความหมายต่อข้าและข้าจะกลับไป”
เจฟจ้องไปยัง SOLO DEMON อย่างไม่ละสายตา เขาอาศัยจังหวะที่ DEMONเผลอเปิดเกมส์โจมตี เจฟใช้ท่าไม้ตายที่เขาค้นพบและทุ่มพลังไปที่ปลายดาบเพื่อหวังจะสังหารDEMON ให้สิ้นชื่อภายในครั้งเดียวแต่หลังจากที่เขาฟาดดาบลงไปอย่างจัง DEMON ก็หายวับไปกับตา
พลังของเขาดูเหมือนจะหมดไปกับการฟาดดาบเพียงครั้งเดียวเจฟปล่อยดาบลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง เขาทรุดตัวลงกับพื้นอย่างคนหมดพลัง เขาหายใจหอบและถี่หัวใจเจฟเต้นราวกับว่ามันจะะเิออกมา และไม่นานมันก็ค่อยๆ แ่เหมือนจะดับลง
ติ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ
“หมอคะ หมอมาดูเจฟหน่อยค่ะ หมอ!!”
คริสะโเรียกหมอสุดเสียงเมื่อได้ยินชีพจรของเจฟเต้นผิดจังหวะมันเต้นเร็วรัวอย่างกับกลอง หมอและพยาบาลต่างวิ่งกรูเข้ามาเพื่อเช็คชีพจรของเจฟและมันก็ค่อยๆแ่ลงอย่างรวดเร็ว คริสมองไปที่จอ
โฮโลแกรมที่ฉายเกมส์ของเจฟก็มืดไปด้วย เขารู้สึกกระอักกระอ่วนและใจไม่ดีเหมือนลางร้ายกำลังมาเยือน
“เตรียมเครื่องปั๊มหัวใจด่วนช่วยจับเจฟทีผมจะทำ CPR ก่อน”
เสียงหมอสั่งพยาบาลวุ่นวายไปหมดแต่หูของคริสเหมือนดับลงไปแล้ว เขาจดจ่อไปกับจอสีดำที่ไม่ขึ้นภาพอะไรรอบตัวเขาหมอและพยายามส่งเสียงโวยวายและวิ่งวุ่นหาอุปกรณ์ เตรียมเข็มฉีดยา หาตัวยาคริสมองภาพเ่าั้แต่กลับไม่ได้ยินเสียงอะไรนี่คือสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดมากที่สุดพวกเขาเ้าหน้าที่และทีมแพทย์รู้ดีอยู่แล้วว่าร่างกายของเจฟอ่อนแอลงเรื่อยๆแต่พลังของเจฟที่มุงมั่นทำให้ตัวเขาในเกมส์ไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่กำลังเกิดขึ้นและในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
เจนนี่แม่ของเจฟวิ่งถลาเข้ามาที่เตียงน้ำตาของเธอพรั่งพรูออกมาเป็สายน้ำ
“เจฟ เจฟ เจฟตื่นสิ่ลูก เจฟ”
ทุกคนอยู่ในความเงียบบรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด ไม่มีใครพูดอะไรออกมาทั้งห้องเงียบสงัดมีแต่เพียงเสียงสะอื้นแทบขาดใจของเจนนี่ดังอยู่ไม่ขาดสาย
“เจฟ แม่ขอโทษแม่ขอโทษที่เรามีปัญหากัน เจฟกลับมาหาแม่เถอะนะ แม่ขอโทษลูก แม่ขอโทษ ฮึก ฮึกเป็ความผิดแม่เองที่ปล่อยให้ลูกออกมาอยู่เพียงลำพัง ได้ยินไหมลูกแม่มีลูกคนเดียวนะเจฟ กลับมาหาแม่ ได้โปรด TT^TT”
คริสน้ำตอคลอออกมาอย่าไม่รู้ตัวหากมีผู้เล่นสักคนที่ต้องจบชีวิตด้วยเกมส์นี้การพัฒนามาตลอดระยะเวลาหลายปีที่บริษัททุ่มเทคงสูญเปล่าและมันคงไม่คุ้มหากจะนำเกมส์นี้ปล่อยออกสู่ตลาดต่อไปในขณะที่ทุกคนกำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นอีกมุมของบริษัทเกมส์ SOLO ก็กำลังใกับสิ่งที่เห็นเช่นเดียวกัน
หลังจากที่แจ็ควีดิโอคอลภาพ SOLO DEMON บอสตัวสุดท้ายของเกมส์ให้กับคุณโรมันประธานบริษัทที่ก่อตั้งบริษัทมากับเพื่อนซี้ที่ไม่เคยถูกเอ่ยนามแต่มีการปันผลให้อีกคนอย่างชัดเจนหุ้นส่วนอีกคนก็คือ MR.DEMON STRART โรมันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่านั่นคือเพื่อนที่ร่วมก่อตั้งบริษัทมาด้วยกันเขาหายไปหลายสิบปีหลังจากที่คิดค้นเกมส์ SOLO ขึ้นมาโรมันพยายามหาทางตามหาแต่ก็ไม่พบ เขาหายไปอยู่ในเกมส์ที่เขาสร้างขึ้นมานี่เองรูปร่างหน้าตาที่คุ้นเคยนั้นดูไม่แก่ลงเลย
ย้อนไปเมื่อ 30 ปีที่แล้ว เขาและเดม่อนก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นมาและร่วมคิดค้นเกมส์กันมาหลายเกมส์ และเกมส์ที่ดูมีหลากหลายมิติที่สุดก็คือเกมส์ SOLOพวกเขาเคยปล่อยตัวเวอร์ชั่นแรกไปเมื่อ 30 ปีก่อนและร่วมกันพัฒนาต่อมาเดม่อนก็หายสาบสูญไปทิ้งไว้เพียงจดหมายสั่งลาและฝากให้โรมันดูแลครอบครัวของเขาและขอให้ชื่อของเขายังเป็ผู้ก่อตั้งบริษัทต่อไป โรมันพัฒนาเกมส์ออกมาอย่างต่อเนื่องและเลือกเก็บเกมส์ SOLO มาเพื่อพัฒนาต่ออีกเล็กน้อยเขาเก็บมันไว้เพื่อหวังว่าสักวันเพื่อนรักของเขาจะกลับมา แต่ก็ไร้วี่แววโรมันจึงเลือกที่จะปล่อยเกมส์ SOLO ออกสู่ตลาดอีกครั้งและคัดเฉพาะผู้เล่น VIP ที่มีทักษะการเล่นเกมส์มาร่วมแข่งขันแต่ไม่มีผู้เข้าแข่งขันคนใดเข้ามาในรอบที่ลึกขนาดนี้จนวันนี้ที่เจฟผ่านด่านมาจนถึงด่านสุดท้ายทำให้เขาได้รู้ว่าแท้จริงแล้วบอสในเกมส์ที่ถูกสร้างขึ้นมาชื่อ SOLO DEMON นั้น ไม่ใช่ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมา แต่เป็ตัวเขาเองที่เข้าไปอยู่ในนั้นโรมันสงสัยมาตลอกว่า NPC ที่เขาสร้างมาบางครั้งก็มีการโต้ตอบกลับมาและมีส่วนช่วยในการพัฒนาเกมส์ให้ล้ำสมัยเข้าถึงจิตใจของผู้เล่นได้ขนาดนี้
หลังจากที่เกมส์ SOLO พัฒนาจนไม่มีข้อบกพร่องบริษัทจึงผลิตเครื่องเล่นเกมส์ VR ที่ล้ำสมัยเพื่อนำมาใช้เล่นกับเกมส์SOLO เท่านั้น หลังจากที่เปิดตัวและมีการเผยแพร่การติดตามผู้เล่นVIP มาตลอด 1 สัปดาห์ทำให้หุ้นของเขาเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ณ วันนี้ราคาตลาดหุ้นของบริษัทพุ่งสูงถึง 70%แล้ว
แต่หากการเล่มเกมส์จะต้องสูญเสียผู้เล่นจริงๆโรมันคงต้องทบทวนถึงผลกระทบที่จะตามมา โอกาสได้อาจไม่คุ้มที่จะเสีย แม้เกมส์จะพัฒนาถึงขั้นเข้าถึงความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์ก็จริงแต่การสูญเสียหนึ่งชีวิตนั้นมีค่ามากกว่าเขารู้สึกขอบคุณเจฟที่อดทนและฝ่าฟันอุปสรรคมาถึงตอนนี้ เขาเสียสละทุกอย่างจนสุดท้าย เขาเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อให้เกมส์ได้ไปต่อ จากที่เขาติดตามมาตลอดเจฟคือผู้เล่นที่ไม่เคยยอมแพ้ ตอนนี้กระแสของเขาโด่งดังไปทั่วโลกชาวเน็ตต่างชื่นชมและติดตามเขาอย่างต่อเนื่อง
แต่เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาหลังจากที่สัญญาณชีพเจฟอ่อนลงจอมอนิเตอร์ติดตามก็ดับ ภาพตัดเป็สีดำชาวเน็ตมากมายจากทั่วทุกมุมโลกทักเข้ามาที่ระบบจนตอนนี้ระบบล่มไปแล้ว ในฐานะที่เขาเป็ประธานบริษัทเขาจำเป็ต้องจัดการเื่นี้ด้วยตัวเองอย่างน้อยเขาควรไปอยู่ตรงนั้นกับทีมงาน
“เอน่าเรียกรถมารับผมไปอพาร์ตเมนต์ของเจฟหน่อย”
1K
