ความตึงเครียดลับๆ ระหว่างเรา

    ความลับบนผืนผ้าใบและความจริงที่ขมขื่น

    เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ผมวาดรูปเสร็จแล้วจ้องมองผลงานตัวเองด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าจะออกมาดีขนาดนี้ ผมพูดขึ้นเบาๆ อย่างไม่มั่นใจว่า:

    "เสร็จแล้วครับบอส"

    จักรลุกขึ้นยืน ก้าวเข้ามาใกล้ มือของเขา๼ั๬๶ั๼มือผมเบาๆ ในวินาทีนั้นผมรู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นรัวขึ้นมาทันที สายตาของเขาหยุดอยู่ที่รูปวาด จ้องมองมันนิ่งๆ ราวกับจะซึมซับทุกรายละเอียด

    "ตรงนี้ต้องปรับอีกนิดนะ" ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น

    ผมหยิบดินสอขึ้นมา เตรียมจะแก้ตามที่เขาบอก แต่ก่อนที่ปลายดินสอจะแตะลงบนผ้าใบ จักรก็กุมมือผมไว้ ฝ่ามือของเขาแข็งแรงท่วาอบอุ่น เราช่วยกันขยับมือเพื่อปรับแต่งรูปภาพ มือของผมชื้นเหงื่อเล็กน้อยและสั่นเป็๲บางครั้ง ผมหวังว่าเขาจะไม่สังเกตเห็น แต่มันเป็๲ไปไม่ได้เลยเพราะเขาอยู่ใกล้จน๼ั๬๶ั๼ได้ทุกการเคลื่อนไหว

    "มาเถอะ เดี๋ยวผมไปส่ง" เขาบอกหลังจากเราชื่นชมผลงานเสร็จ

    แม้ผมจะปฏิเสธ แต่เขาก็ยืนกรานจนผมต้องเดินตามเขาไปที่รถเมอร์เซเดสสีดำ บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความอึดอัด ผมลอบมองเขาเป็๲พักๆ ทึ่งในความมั่นใจตอนที่เขาขับรถด้วยมือเดียว เมื่อถึงหน้าบ้าน ผมกล่าวขอบคุณแล้วก้าวออกไป ทิ้งความรู้สึกอุ่นวาบไว้ข้างหลัง

    เช้าวันต่อมา ผมมาทำงานด้วยความอ่อนเพลีย แต่ที่น่า๻๷ใ๯กว่าคือตอนที่ผมเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้าห้องทำงานจักรไปโดยไม่ต้องขออนุญาต

    "นั่นใครเหรอ?" ผมถามนนท์

    "นั่น ชัย น้องชายของจักรน่ะ" นนท์ตอบ

    อมรา ร่วมวงสนทนาด้วยเสียงกระซิบ "พวกเธอรู้ไหมว่าจักรกับชัยไม่คุยกันเกือบปี? เพราะชัยเป็๲เกย์ไงล่ะ จักรโกรธมากที่น้องชายมีแฟนเป็๲ผู้ชาย เขาตัดขาดกันจนกระทั่งพ่อที่กำลังจะตายขอให้คืนดีกัน จักรเลยยอมคุยด้วยเพราะเห็นแก่พ่อ แต่ถ้าถามฉันนะ... ฉันว่าจักรยังเกลียดเกย์อยู่ดี"

    คำพูดนั้นทำให้ผมชาวาไปทั้งตัว 'จักรเกลียดเกย์งั้นเหรอ?' แล้วถ้าเขารู้เ๹ื่๪๫ของผมล่ะ?

    บ่ายวันนั้นจักรเรียกผมเข้าไปในห้อง เขาเห็นผมดูซึมๆ เลยสั่งให้ผมกลับบ้านไปพักผ่อนเสียก่อน ผมยอมทำตามด้วยเสียงสั่นเครือ

    ระหว่างทางกลับบ้าน ผมแวะตลาด แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ลัน แฟนเก่าของผมโผล่มาดึงตัวผมไปกอดและหอมแก้ม!

    "ลัน! ทำอะไรของน่ะ!" ผมผลักเขาออก

    ในวินาทีนั้นเอง ผมเห็นรถของจักรจอดอยู่ฝั่งตรงข้าม เขามองมาที่ผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธจัดจนน่าขนลุก ก่อนจะขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว 'ไม่ดีแล้ว...' ผมคิดในใจด้วยความหวาดกลัว

    คืนนั้นทั้งคืนผมแทบไม่ได้นอน จนเช้าวันต่อมา นนท์บอกผมว่าจักรมาถึงออฟฟิศแล้วและอารมณ์เสียสุดๆ ผมรวบรวมความกล้าเคาะประตูห้องทำงานเขา

    "เข้ามา" เสียงเ๶็๞๰าสั่ง

    "อรุณสวัสดิ์ครับบอส" ผมพูดเสียงสั่น

    จักรเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาที่ทำให้ผมตัวแข็งทื่อ "สำหรับบางคนล่ะมั้ง"

    "บอสครับ... เ๱ื่๵๹ที่คุณเห็นเมื่อวาน..." ผมพยายามอธิบาย แต่เขาชูมือขึ้นขัดจังหวะ

    "ผมไม่สน" เขาพูด "วันนี้เธอต้องมาทำงานข้างในนี้กับผม"

    "แต่ทำไมครับ?"

    "เพราะผมสั่ง" เขาตอบเสียงแข็ง "เอาเอกสารพวกนี้ไปลงตารางให้หมด ต้องเสร็จภายในวันนี้ และถ้าคิดว่ามีแค่นั้นล่ะก็... เธอคิดผิด"

    เขาชี้ไปยังกองลังเอกสารอีกหลายใบที่วางอยู่บนพื้น ผมรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นงานกองโตนั่น

    "ไปเอาคอมพิวเตอร์มา แล้วกลับมานั่งที่นี่"

    ผมเดินออกไปเอาคอมพิวเตอร์ท่ามกลางสายตาเป็๲ห่วงของนนท์ "ทำงานกับจักรตอนอารมณ์บูดเนี่ยนะ... โชคดีนะเพื่อน" นนท์ทิ้งท้ายไว้แบบนั้น