ผมกับคิมิสุเกะ ก็ได้เดินทางกลับมาจากการเดินทางไปแม่น้ำจิล และนำสมุนไพร เซเรสไปให้พี่มิริน พี่มิรินดีใจอย่างมากเข้ามาสวมกอดผม
" เป็นห่วงแทบแย่แหนะ " พี่มิรินกล่าว
" ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมมีคิมิสุเกะไปด้วย ไม่เป็นไรอยู่แล้ว " ผมกล่าวตอบ เบาๆ ก่อนที่พี่มิรินจะรับ สมุนไพรเซเรสไป บดเป็นน้ำในคืนนั้น
ผมกับคิมิสุเกะ เลยพากันไปเที่ยวกลางคืนกัน ระหว่างที่พี่มิริน ง่วนอยู่กับยา
ทางด้านทิศตะวันออกของเมืองอาดาร์ส แห่งนี้เป็นสถานบันเทิง ที่จะมี โสเภณี สาวสวยมากมาย ที่เหล่านักผจญภัย จะพากันมาพักผ่อนยามราตรี มีบ่อนการพนันครบวงจร เป็น คาสิโนเลยนะ แต่ผมไม่เล่นมันหรอกไม่ต้องกลัว ผมแค่มาหาข้อมูลกับ คิมิสุเกะ เฉยๆ
" สวัสดีจ๊ะ หนุ่มน้อย ไม่เข้ามาใช้บริการพวกพี่หน่อยเหรอ" สาวงามในชุด บิกินี หูแมว ชวนพวกผมเข้าไปในร้าน ร้านนี้ตกแต่งในสไตล์ ตะวันออก มีโต๊ะนั่งพักอย่างเลิศหรูสำหรับแขก ข้างในมีตู้กระจกวาววับ ที่มี พี่สาวหูสัตว์ ต่างๆ นั่งในตู้ เพื่อรอ แขกเกรื่อมาเลือกสรรค์
" เลือก เลย ฮาคุโตะ ชั้นจะนั่งรอนายตรงนี้ " คิมิสุเกะ กล่าว
ผมเลยเลือก พี่สาว หู กระต่าย นาม ริกินะ ออกมา เธอมาป้อนเหล้าด้วยปากให้ผม ซึ่งผมขอโทษ ที่ไม่ดื่มมัน เพราะยังไม่บรรลุนิติภาวะ
พี่สาว ริกินะ เลยเล่าเรื่องราว ในสถานบันเทิง แห่งนี้ให้ผมฟัง แทน ผมนั่งฟังไปก็เห็นใจเธอไป เธอต้องมาทำงานในสถานบันเทิงแห่งนี้ เพราะต้องส่งเสียน้องสาวสองคนให้เรียนหนังสือ ชีวิตของพวกเธอ ยากลำบากมาก วันๆแทบจะกินมาม่าแทนข้าว เสื้อที่ใส่ก็ขาดวิ่น ต้องเอาไปปักชุนแล้วชุนอีก และมีแม่แก่ๆที่ต้องคอยเลี้ยงดูอยู่อีกคน พ่อของ พี่สาว ริกินะ ตายไปแล้ว ทำให้บ้านขาดเสาหลัก และค่าใช้จ่ายต่างๆก็ต้องมาเก็บกับเธอ เธอจึงจำใจต้องทำงานในสถานบันเทิงแห่งนี้ ต้องนอนกับแขกคืนละคน สองคน เพื่อให้ได้ค่าใช้จ่ายมาจุนเจือ ครอบครัว
ผมฟังแล้วก็หลั่งน้ำตา ผมหยิบถุงเงินที่เต็มไปด้วยเหรียญทองส่งให้เธอ มันเป็นสมบัติของ อาณาจักร คลาวแลนด์ที่ผมเก็บมาได้ ผมหวังว่าเงินจำนวนนี้จะทำให้เธอหลุดพ้นจากวงจรอุบาทของสถานบันเทิงแห่งนี้
" เอาเงินนี่ไปไถ่ตัวเธอเองนะ พี่สาว แล้วกลับไปใช้ชีวิตอย่างผาสุกกับน้องๆ" ผมกล่าว
" ขอบคุณนะ หนุ่มน้อย" พี่สาวริกินะ ขอบคุณผม แล้วรับเงินไป ด้วยใบหน้าอันเบิกบาน
ผมเองก็ไม่รู้ว่าเธอจะโกหกผมหรือเปล่า แต่เธอจะโกหกผมไปเพื่ออะไรล่ะ ถ้าหากเธอต้องทุกข์ยากขนาดนั้น ผมคิด
ครึ่งชั่วโมงต่อมา......
ผมก็ออกมากับ พี่สาว เรกินะ เธอ หอมแก้มผมทั้งสองข้าง เพื่อเป็นรางวัลให้ผม
.......ลาก่อนนะ พี่สาว เรกินะ......... ผมคิด
" อ้าวหนุ่มซิง ออกมาแล้วเหรอ ฉันคิดอยู่แล้วว่านายต้องทำไม่ได้ " คิมิสุเกะล้อผมเล่น แล้วกล่าวต่อว่า
" เอาล่ะ เราจะไปเที่ยวที่ไหนกันต่อ ฉันรอนายจนเมื่อยแล้วนะ "
" ไปร้านน้ำชา เมดคาเฟ่ ตรงนั้นแล้วกัน "
ผมกับคิมิสุเกะออกจากสถานบันเทิง สไตล์ตะวันออก มันเป็นเวลา 2ทุ่มในตอนนั้น
" สวัสดีค่ะ นายท่าน เชิญนั่งก่อนค่ะ กี่ท่านค่ะ" เมดคนหนึ่ง นำน้ำชามาให้พวกผมสองคน
" 2 ที่ครับ"
เมดคนนั้นนำ เมนู ข้าวไข่เจียวมาให้ผม มันคงเรียกว่า ออมเล็ตสินะ
" ผมขอออมเล็ตที่นึง แล้วคิมิสุเกะละ "
" ฉันก็เอาออมเล็ตด้วย "
ผมมองดูราคาในเมนู ออมเล็ต *-* โหแพงหูฉี่เลย กินออมเล็ต 1จาน ซื้อราเม็งได้10จานเลยนะ
และสักพักหลังจากนั้นเมดคนนั้นก็เอาไข่ออมเล็ตมาให้พวกผม 2ที่
" นายท่านค่ะ ออมเล็ตมาเสิร์ฟแล้วค่ะ " มันเป็นออมเล็ตราดซอสรูปหัวใจ 2ที่
" น้องสาว ร่ายเวทย์มนต์ ให้ออมเล็ต อร่อยกว่านี้หน่อยสิ " คิมิสุเกะ พูดแหย่ เมดคนนั้นในทันที จริงๆคือหาเรื่องพูดด้วย เพื่อจะจีบ
" ค่ะ นายท่าน ทั้งสอง " เมดคนนั้นร่ายเวทย์มนต์ในทันที
ฟุริก้า อาริก้า โคยับปราลี่
แสงเรืองรองที่เกิดจากเวทย์มนต์ ส่องเข้าไปในออมเล็ต ผมเห็นออมเล็ตส่องประกายใสออกมา
"ขอบคุณนะ น้องสาวเมดหูแมว" ผมขอบคุณเมดคนนั้น
และผมกับคิมิสุเกะก็ได้รับประทานออมเล็ตอย่างเอร็ดอร่อย หลังจากนั้น เราก็ดื่มน้ำมะพร้าวปั่นกัน
" จะรับอะไร อีกไหมค่ะนายท่าน " น้องสาวเมดหูแมวคนเดิม เดินมารับออเดอร์
" ไม่ล่ะ พอแล้ว คิดเงินด้วย " ผมบอก
" 353 เหรียญทองค่ะนายท่าน " น้องสาวเมดหูแมวบอก
แต่พอผมจะล้วงเงินจะมาจ่าย T T ผมก็นึกขึ้นได้ว่าถุงเงินผมให้ พี่สาวริกินะไปหมดแล้วไม่มีตังค์จ่าย
" คิมิสุเกะ นายจ่ายไปก่อนจิ " ผมบอกคิมิสุเกะ แต่คิมิสุเกะก็ไม่มีเงินจ่ายเช่นกัน ทำให้คืนนั้นทั้งคืน เราต้องยืนล้างจานให้ร้านเมดคาเฟ่แห่งนี้ เพื่อชดใช้แทนเงินที่กินไป T T