เมื่อเห็นท่าทางยอมตามของฉินเย่ ผู้จัดการหวังก็ยิ่งยิ้มกว้าง นี่แหละคือทางเลือกที่คนฉลาดควรทำ
เขาดึงฉินเย่เข้าไปในโถงจื่อจิ้นที่ชั้นสอง
ขณะนี้ภายในโถงจื่อจิ้นคลาคล่ำไปด้วยกลุ่มคนผู้มั่งคั่งและมีอิทธิพลจากตระกูลต่าง ๆ รวมถึงประธานบริษัทจดทะเบียนมากมายที่มานั่งรวมตัวกัน การได้เข้ามาในงานสมาคมการค้าหลินเจียงแห่งนี้คือสัญลักษณ์สูงสุดของการยืนยันฐานะ
ทันทีที่ผู้จัดการหวังย่างกรายเข้ามาในงาน แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงก็โน้มลงไม่น้อย พลางส่งยิ้มประจบประแจงให้กับบรรดาผู้มีอิทธิพลทั้งหลาย
แม้เขาจะเป็ถึงผู้จัดการโรงแรมเทียนเยว่แกรนด์ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากลุ่มคนผู้ทรงอิทธิพลเหล่านี้ ฐานะของเขาก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร ทำได้เพียงรับบทเป็ลูกสมุนตัวเล็ก ๆ เท่านั้น
ในตอนนั้นเอง กลุ่มคนต่างพากันรุมล้อมประจบชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบกว่าปีที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ผู้จัดการหวังเองก็รีบส่งยิ้มกว้างแทรกฝูงชนเข้าไปพลางค้อมศีรษะอย่างนอบน้อม
ผู้จัดการหวังรู้ซึ้งถึงฐานะของชายคนนี้ดี
หวังซานเย่!
คนทั้งเมืองหลินเจียงต่างรู้ดีว่า หวังซานเย่คือหนึ่งในผู้กุมบังเหียนเศรษฐกิจของเมืองหลินเจียง เป็ผู้มีอำนาจอันดับสองของตระกูลหวังที่ไม่มีใครกล้าล่วงเกิน
"ท่านหวังซานเย่ครับ วันนี้ผู้น้อยได้พาปรมาจารย์แห่งวงการของเก่ามาด้วยคนหนึ่ง หวังว่าจะสามารถช่วยให้คำปรึกษาและตรวจสอบของจริงของปลอมให้กับตระกูลหวังได้ครับ" ผู้จัดการหวังทำตัวเหมือนสุนัขรับใช้
"ในเมืองหลินเจียง ยังมีปรมาจารย์คนไหนที่ตระกูลหวังของเราไม่รู้จักอีกงั้นเหรอ?"
หวังซานเย่ยังไม่ทันอ้าปาก ชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีที่นั่งข้าง ๆ ก็ส่งยิ้มหยิ่งยโสออกมาพลางขัดจังหวะผู้จัดการหวัง "ผู้จัดการหวัง ไหนลองพาออกมาโชว์ตัวหน่อยซิ?"
คนที่สามารถนั่งข้างกายหวังซานเย่ได้ ย่อมมีฐานะสูงส่งไม่แพ้กัน
คุณชายรองตระกูลหวัง หวังข่าย!
ผู้จัดการหวังหน้ามันแวววาว รีบแนะนำทันทีว่า "คุณชายหวังข่ายครับ ปรมาจารย์คนนี้สายตาเทพจริง ๆ ครับ สามารถประเมินของได้ผ่านหน้าจอ ฝีมือนี่นับเป็มือหนึ่งเลยทีเดียว"
"อาจารย์ฉิน มาทางนี้ครับ"
ผู้จัดการหวังโบกมือเรียกฉินเย่อย่างตื่นเต้น เขาหวังจะอาศัยฉินเย่เพื่อเกาะต้นไม้ใหญ่ั์อย่างตระกูลหวังให้ได้ เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็จะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับบริหารระดับสูงของตระกูลหวังได้เสียที
"ไอ้หนุ่มที่ดูเด็กขนาดนี้ ผู้จัดการหวังไปขุดเอาพวกเด็กเลี้ยงแกะจากแผงลอยที่ไหนมาล่ะเนี่ย?" หวังข่ายกวาดสายตาดูถูกมองฉินเย่พลางแค่นยิ้ม
หวังซานเย่เองก็ขมวดคิ้วมุ่น เขาไม่เคยเห็นปรมาจารย์ประเมินของเก่าที่หนุ่มขนาดนี้มาก่อน ที่ปรึกษาาุโด้านการประเมินของตระกูลหวังอย่างน้อยก็ต้องอายุสี่สิบปีขึ้นไป
ไอ้เด็กเมื่อวานซืนตรงหน้านี้ไม่มีความน่าเชื่อถือเลยสักนิด
"หึ ๆ ทุกสาขาอาชีพล้วนยึดถือผู้ที่มีความสามารถเป็หลัก การตัดสินคนจากรูปลักษณ์น่ะ มันล้าสมัยไปนานแล้วครับ" ท่ามกลางสายตาที่เคลือบแคลงสงสัยของคนตระกูลหวัง มุมปากของฉินเย่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
ความสามารถของเขา ไม่จำเป็ต้องให้ทุกคนล่วงรู้ก็ได้
หวังซานเย่พูดอย่างเ็าว่า "เสี่ยวหวัง ในเมื่อนี่เป็คนที่คุณแนะนำมา ก็ลองให้เขาทดสอบดู งานประมูลของสมาคมการค้ากำลังจะเริ่มแล้ว ไปหาที่นั่งเถอะ"
"ฉินเย่ ทำไมไม่รีบขอบคุณซานเย่ล่ะ!"
ผู้จัดการหวังแสดงท่าทางดีใจจนเนื้อเต้น เขาใช้ศอกกระทุ้งหลังฉินเย่อย่างแรงพลางส่งสายตาบอกเป็นัย
ฉินเย่ขมวดคิ้ว ถ้าอยากจะทำตัวเป็สุนัขรับใช้ แล้วจะมาดึงเขาไปเกี่ยวด้วยทำไม
เขามาเข้าร่วมงานประมูลเพื่อชื่นชมโบราณวัตถุ ไม่ได้มาเพื่อเป็ตัวประกอบให้พวกคนรวย หรือเป็สิ่งที่พวกเขาจะเรียกใช้เมื่อไหร่ก็ได้
"สวัสดีครับ ผมชื่อฉินเย่"
ฉินเย่ตอบกลับไปอย่างเรียบเฉย ใบหน้าไม่มีร่องรอยของความดีใจเลยแม้แต่น้อย
เขาจะไม่เอาหน้าไปอวยคนตระกูลหวังที่ทำท่าทางเ็าใส่เขาเด็ดขาด
"ไอ้หนุ่ม นายนี่มันมีเอกลักษณ์ดีนะ แต่ถ้านายไม่มีฝีมือจริง เมืองหลินเจียงแห่งนี้ นายคงอยู่ต่อลำบาก ตระกูลหวังไม่้าปรมาจารย์จอมปลอม!"
หวังข่ายมองฉินเย่ด้วยสายตาหยามหยัน หลายปีมานี้เขาเห็นพวกปรมาจารย์กำมะลอและผู้เชี่ยวชาญจอมปลอมมามาก พวกที่กล้ามาหลอกเงินตระกูลหวัง จุดจบมักจะอนาถเสมอ
"คนที่มีความสามารถจริง ๆ จะไม่พูดแต่จะทำให้เห็นครับ"
ฉินเย่เหลือบมองคุณชายตระกูลหวังคนนี้แวบหนึ่งแล้วพูดอย่างสงบ "ผมอยู่ในระดับไหน พวกคุณก็เปิดตาดูให้ดีแล้วกัน"
ผู้จัดการหวังสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขารีบดึงตัวฉินเย่ไว้แล้วกระซิบด่าว่า "ฉินเย่ คุณพูดกับคุณชายหวังข่ายแบบนั้นได้ยังไง รีบขอโทษเดี๋ยวนี้!"
ตระกูลหวังมีอำนาจล้นฟ้าในเมืองหลินเจียง การล่วงเกินคุณชายรองตระกูลหวังย่อมหมายความว่าไม่มีที่ซุกหัวนอนในเมืองนี้แน่นอน
"ผมมันคนดวงแข็ง ก้มหัวให้ใครไม่เป็!"
ฉินเย่สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของผู้จัดการหวัง แล้วเดินไปหาที่นั่งลงตามใจชอบ
ผู้จัดการหวังถึงกับยืนอึ้ง มือที่ค้างอยู่กลางอากาศเต็มไปด้วยความอับอาย
ต่อหน้าคนตระกูลหวัง ฉินเย่ช่างไม่ไว้หน้าเขาเลยสักนิด และยังไม่ไว้หน้าตระกูลหวังด้วย ทำให้เขากลายเป็คนกลางที่ทำตัวไม่ถูก
ผู้จัดการหวังแทบคลั่งในใจ ไอ้หมอนี่ช่างเป็คนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริง ๆ !
"เสี่ยวหวัง แกไปขุดขยะที่ไหนมาเนี่ย ฝีมือแค่นี้เองเหรอ ฉันอยากจะเห็นนักว่ามันจะเก่งแค่ไหนกันเชียว!" สายตาของหวังข่ายมืดมนลง
ท่ามกลางสายตาฝูงชน ฉินเย่กลับทำให้เขาเสียหน้า
ไม่ว่าอาจารย์ฉินคนนี้จะมีฝีมือจริงหรือไม่ วันนี้เขาต้องจบเห่ที่นี่แน่ ตระกูลหวังไม่เคยขาดแคลนปรมาจารย์หรือผู้เชี่ยวชาญ มีให้เลือกใช้ถมเถไป!
ผู้จัดการหวังมีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ เขาถอนหายใจยาวแล้วนั่งลงข้าง ๆ
หวังข่ายดีดนิ้วหนึ่งที ชายชราอายุหกสิบกว่าปีก็เดินออกมาจากด้านหลัง เขาแค่นยิ้มแล้วถามว่า "ผู้าุโหง ท่านคิดว่าไอ้เด็กนี่มันจะมีฝีมือจริงเหรอ?"
ผู้าุโหงคือที่ปรึกษาาุโของตระกูลหวัง รับผิดชอบงานประเมินสมบัติในงานประมูลครั้งนี้ เขามีลำดับาุโสูงในวงการของเก่าและเป็ที่เคารพนับถือ
ตระกูลหวังต้องทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเชิญผู้าุโหงมาช่วยงาน
"ก็แค่เด็กน้อยหลอกเอาเงิน อย่างมากก็แค่มีวิชาหลอกลวงเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึงหรอก"
ผู้าุโหงเผยยิ้มออกมาบาง ๆ พลางพูดด้วยความหยิ่งทะนง
ในวงการของเก่าเมืองหลินเจียง เขามีลำดับาุโสูงส่งมาก ไม่เคยได้ยินชื่อปรมาจารย์ที่แซ่ฉินมาก่อน ในเมื่อไม่มีสำนักอาจารย์ที่ชัดเจน ก็เป็ได้แค่พวกสิบสิบแปดมงกุฎที่มาหาข้าวกินเท่านั้นเอง
"เงินของตระกูลหวังน่ะ ไม่ได้หลอกกันง่าย ๆ หรอกนะ" หวังข่ายพูดอย่างประชดประชัน
ฉินเย่ไม่ได้ใส่ใจสายตาเหยียดหยามของหวังข่ายและพวก รวมถึงอารมณ์โกรธแค้นของผู้จัดการหวัง เขานั่งอยู่บนเก้าอี้พลางหลับตาพักผ่อน และแอบเปิดใช้งานระบบในใจ
"ระบบ เปิดการถ่ายทอดสดโฮโลแกรม ไลฟ์สดนอกสถานที่"
เพียงแค่ฉินเย่คิด แสงจากระบบก็สว่างวาบขึ้น และในพริบตาต่อมา การไลฟ์สดทุกแพลตฟอร์มก็เริ่มขึ้น
หัวข้อไลฟ์เขียนไว้อย่างชัดเจนว่า
[ไลฟ์สดนอกสถานที่ : งานประมูลของสมาคมการค้าในแวดวงมหาเศรษฐีเมืองหลินเจียง ปรมาจารย์ประเมินสมบัติ!]
วันนี้ฉินเย่ไม่ได้ตั้งใจจะประเมินสมบัติให้เพื่อนนักสะสมคนไหน!
แต่เป็การแจกโบนัส ให้เพื่อนนักสะสมทั้งหลายได้เปิดหูเปิดตาไปพร้อมกัน ชื่นชมสมบัติโบราณหลากหลายชนิดที่จะเปิดตัวในงานประมูล โดยมีฉินเย่เป็ผู้บรรยายด้วยตัวเอง
ทันทีที่ฉินเย่ออนไลน์ เขาก็ดึงดูดความนิยมได้อย่างล้นหลาม!
จำนวนคนในห้องไลฟ์พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ไม่นานนัก ก็มีผู้ชมหลั่งไหลเข้ามาในไลฟ์กว่าหนึ่งแสนคน บรรยากาศคึกคักเป็พิเศษ
เมื่อได้เห็นภาพพื้นหลังที่ตกแต่งอย่างหรูหราและหัวข้อไลฟ์ บรรดาชาวเน็ตต่างก็พากันตื่นเต้น
โฮ่ ฉินเย่ก็คืออาจารย์ฉินตัวจริง ไลฟ์สดวันที่สองก็จัดนอกสถานที่เสียแล้ว แถมสถานที่ที่ไปก็ดูหรูหรามีระดับสุด ๆ
การตกแต่งโรงแรมระดับห้าดาวแบบนี้ ช่างดูดีมีสง่าราศีจริง ๆ !
[อาจารย์ฉิน เปลี่ยนที่ประเมินสมบัติแล้วเหรอครับ?]
[เพ้อเจ้อ นายไม่ได้ยินที่อาจารย์ฉินบอกเหรอว่านี่คือการประเมินสมบัติในงานประมูลของพวกคนรวย ถือว่าเป็การเปิดหูเปิดตาให้พวกเราพวกรากหญ้าเลยนะเนี่ย!]
[พวกคนรวยนี่เขาใช้ชีวิตหรูหรากันขนาดนี้เลยเหรอ!]
ในพริบตาแชตก็ปลิวว่อนไปทั่วหน้าจอ ชาวเน็ตต่างรู้สึกเหมือนกำลังรับชมงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ครั้งใหญ่ การไลฟ์สดนอกสถานที่ที่มีฉากอลังการขนาดนี้
สำหรับการไลฟ์ส่วนตัวแล้ว นี่ถือเป็งานใหญ่ระดับบิ๊ก!
[แม่หม้ายหลี่ข้างบ้าน ส่งคาร์นิวัล x5]
[แม่หม้ายหลี่ข้างบ้าน : อาจารย์ฉินออกโรงทั้งที รับรองว่าไม่ผิดหวังแน่นอน!]
588
![Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588765165_46329432.webp)
