เธอ...คือทะเล (จบ)

    บทที่ 28

    โจยกมือขึ้นป้องตาไว้ และลุกขึ้นยืนมองไปในความกว้างไกลของท้องน้ำที่ว่างเปล่า ไกลออกไปและที่กำลังเคลื่อนที่ออกไปเรื่อยๆ ซึ่งถ้ามองจากในระยะไกลแค่นี้ ไม่ต่างไปกว่าเศษไม้นั้น คือเรือมาดของพาโลม่าถ้าพี่สาวไม่ปลดเชือกเรือออก ไอ้เหตุการณ์ทั้งหลายแหล่เหล่านี...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ