ฟรอสต์หยิบตะเกียบเก่าๆ คู่หนึ่งออกมา เขาลืมไปเสียสนิทว่ามีของพวกนี้ให้ใช้งาน ไม่จำเป็ต้องทำให้มือตัวเองเลอะนอกจากตะเกียบแล้วยังมีช้อนส้อมรวมไปถึงพวกทัพพีขึ้นสนิมให้ใช้งานอีกแน่นอนว่าเขาไม่ได้จะเอาของข้างในมากินต่อให้เครื่องมือที่ใช้เก็บพวกมันขึ้นมาจะแย่แค่ไหนก็ไม่ส่งผลอะไรอยู่แล้ว
ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปใกล้แท่นหินเพื่อเก็บเศษอาหารออกมานั้นฟรอสต์ก็ฉุกใจคิดเื่หนึ่งขึ้นมาได้ เขายกมือตบศีรษะตัวเอง “ให้ตายสิ ทำไมความคิดของข้าถึงช้าได้ขนาดนี้นะ”
“เ้าระบบข้าสามารถเก็บท่อนไม้จากต้นไม้ที่ข้าปลูกได้หรือไม่”เขาไม่ได้ทดลองหักลำต้นหรือกิ่งไม้ออกมา เป็เพราะตอนนั้นยังคิดไม่ถึงถ้าหากเขาสามารถใช้งานได้ทั้งลำต้น เขาก็สามารถนำมันมาใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้อีกมาก
“เสียใจด้วยเ้านายไม่สามารถทำเช่นนั้นได้สิ่งเดียวที่ท่านสามารถเก็บเกี่ยวได้คือผลผลิตเท่านั้น”คำตอบของระบบสร้างความผิดหวังให้เขาไม่น้อย
“แล้วกระบอกไม้ไผ่นี่ล่ะมันจะไม่หายไปใช่ไหม” เขานึกถึงกระบอกน้ำลายที่เพิ่งโยนทิ้งไปรวมถึงกระบอกที่เขาฝังรวมกับน้ำลายตอนนั้นไปด้วยเมื่อคิดได้ว่ามันอาจจะมีประโยชน์มากกว่าที่คิดก็อดเสียดายขึ้นมาไม่ได้
“กระบอกไม้ไผ่ถือเป็ส่วนหนึ่งของผลผลิต”
“หมายความว่ามันจะไม่หายไปสินะ” ฟรอสต์ถอนหายใจอย่างน้อยหากเขาขาดแคลนเชื้อเพลิงก็สามารถนำกระบอกไม้ไผ่เหล่านี้มาเผาแทนได้
ชายหนุ่มรีบกลับไปเก็บกระบอกน้ำลายที่เขาโยนทิ้งไว้กลับมาทำการเทน้ำลายทิ้งลงพื้นแล้วใช้น้ำเปล่าที่เหลืออยู่ทำความสะอาดมันคร่าว ๆก่อนจะนำเก็บลงพื้นที่เพาะปลูกส่วนตัว
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยเขาก็ถือตะเกียบเดินเข้าไปใกล้แท่นหินที่สามคีบเศษอาหารออกมาวางเรียงบนพื้น นอกจากเศษเนื้อ เศษขนมปังแล้ว ยังมีข้าวเม็ดเล็ก ๆหลงเหลืออยู่จำนวนหนึ่ง
แค่เพียงเมล็ดเดียวก็พอให้เขานำมาปลูกได้แล้วเพราะระดับของข้าวนั้นอยู่ที่ทั่วไปขั้นต่ำนอกจากนี้ฟรอสต์ยังทำการเขี่ยหาเศษเครื่องปรุงเล็ก ๆ ออกมาเมื่อตรวจสอบแล้วพบว่ามันคือเศษของน้ำตาลทราย เกลือ ซีอิ๊วซึ่งผสมปนกันมั่วจนไม่สามารถแยกออกจากกันได้ฟรอสต์จึงทำได้แต่รวมพวกมันไว้ด้วยกันเพื่อทำการทดลองปลูกไม่แน่ว่าเขาอาจจะได้เครื่องปรุงมาจากการปลูกเศษเหล่านี้ก็เป็ได้
เศษอาหารส่วนใหญ่อยู่ในระดับทั่วไปขั้นต่ำพวกผักผลไม้ก็อยู่ในระดับนี้ ส่วนอาหารที่ทำจากเนื้อจะอยู่ในระดับหายากขั้นสูง ทว่าอาหารสำเร็จรูปที่ถูกปรุงแต่งเรียบร้อยแล้วกลับอยู่ในระดับทั่วไปขั้นสูงเช่น ปลากระป๋องที่ยังคงอยู่ในสภาพดีซึ่งถูกทิ้งไว้ใต้เศษซากอาหารหรือเนื้ออบในถุงสุญญากาศ
ของสองสิ่งนี้นับว่าเป็ของล้ำค่าสำหรับฟรอสต์เลยทีเดียวเขาไม่คาดคิดว่ามันจะหลงเหลืออยู่ ไม่ถูกกัดแทะทำลายทิ้งอย่างคาดไม่ถึง
“ที่จริงข้าควรสงสัยมากกว่าว่าทำไมถึงเอาอาหารกระป๋องมาเซ่นไหว้คนตายมันไม่น่าจะเป็ของที่เหมาะกับการเอามาเผาเลยสักนิด...แต่ก็นะข้าควรรู้สึกยินดีมากกว่าจะมาตั้งข้อสงสัยไร้สาระแบบนี้”ชายหนุ่มพึมพำอย่างอารมณ์ดี หลังจากนี้เขาก็ไม่ต้องกังวลเื่อาหารการกินแล้วเว้นเสียแต่ว่าเขาจะเื่มากอยากกินแต่อาหารรสเลิศ
เมื่อฟรอสต์คิดว่าไม่มีอะไรให้เขาเก็บเพิ่มเสียงของระบบก็ดังขึ้น “เนื่องจากเ้านายค้นพบ‘อาหาร’ สำหรับปลูก ข้าจึงมีภารกิจมอบให้เพื่อแสดงความยินดีเ้านาย้าฟังหรืออ่านภารกิจ”
“ภารกิจ?ทำไมอยู่ดี ๆ ก็ใจดีขึ้นมาล่ะเนี่ย!” ฟรอสต์ยิ้มยินดีแต่แน่นอนว่าเขาไม่คิดจะฟังรายละเอียดจากระบบ
“ข้าเลือกอ่านเอง”
ติ๊ง!
ฟรอสต์ชะงักเล็กน้อย สีหน้าเหยเก “เอาเสียงติ๊งๆ ตั๊ง ๆ นี่ออกไปได้ไหม”
“ข้าชอบ” ระบบตอบตามมาด้วยเสียงติ๊งอีกระรอกหนึ่ง ฟรอสต์กลอกตา
แกสติไม่ดีใช่ไหม? ไม่กวนคนอื่นมันจะตายไหม
เขาสบถงึมงำในใจก่อนจะก้มอ่านหน้าต่างภารกิจ
ภารกิจ: ปลูกอาหารระดับทั่วไป ขั้นสูง
เกริ่นนำ: ในที่สุดเ้านายก็สามารถหาอาหารของตัวเองเจอระบบสุดแสนจะยินดีจากใจ ทว่าอาหารแต่ละอย่างล้วนมีระดับไม่เท่ากันเ้านายของระบบเป็ผู้มีเกียรติ จะทนกินของระดับต่ำได้อย่างไรแม้ว่าเนื้ออบและปลากระป๋องจะไม่ใช่อาหารระดับสูงเท่าไรนักแต่ในเมื่อเ้านายไม่สามารถหาของดีกว่านี้ได้ ระบบก็ได้แต่ทำใจยอมรับ
คำแนะนำ: ไม่ว่าจะเป็เนื้ออบหรือปลากระป๋องตราบใดที่ท่านได้รับผลผลิตเหล่านี้ จะถือว่าภารกิจสำเร็จ
ระยะเวลา: 5 ชั่วโมง
รางวัล: ค่าประสบการณ์ 10 แต้ม , ขยายพื้นที่เพาะปลูกส่วนตัวเพิ่ม1 ตารางเมตร , เงิน 10 ไซธ์
“แกจะต้องทำใจยอมรับอะไรล่ะคนที่กินมันคือข้าต่างหาก” ฟรอสต์บ่นขณะอ่านก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นรางวัล
“ขยายพื้นที่! เยี่ยมไปเลย”ยิ่งเห็นจำนวนเงินที่มากกว่าภารกิจแรกหลายเท่าด้วยแล้ว ฟรอสต์ยิ่งยิ้มแก้มปริไม่คาดคิดว่าระบบบทจะใจดีขึ้นมาก็ดีจนไม่น่าเชื่อ
“ข้าเป็ระบบผู้ช่วยแสนดีของท่านเสมอ”
ฟรอสต์เมินคำพูดยกยอตัวเองของระบบตอนนี้เขาเพิ่งปลูกน้ำเปล่าลงไป ต้องรออีกประมาณสิบนาทีกว่าถึงจะครบกำหนดเวลาและในพื้นที่ส่วนตัวก็กำลังปลูกต้นลินินอยู่ซึ่งใกล้จะสำเร็จในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ชายหนุ่มจึงแกะห่อเนื้ออบออกมาเขาไม่รู้ว่าตอนนี้วันที่เท่าไรแล้ว จึงไม่รู้ว่าวันหมดอายุซึ่งระบุไว้บนห่อนั้นมาถึงหรือยัง
น่าแปลกเขารู้สึกว่าอะไรหลายอย่างของที่นี่แทบไม่ต่างจากโลกเดิมของเขาเลยเว้นก็แต่ภาษาที่ต่างกันอย่างชัดเจน
ไม่อย่างนั้นทำไมโลกนี้ถึงมีของที่ค่อนข้างล้ำหน้าอย่างปลากระป๋องหรืออาหารบรรจุถุงสุญญากาศล่ะ?
ระหว่างที่ฟรอสต์กำลังคิดระบบก็แจ้งเตือนว่าเขาปลูกต้นลินินในพื้นที่เพาะปลูกสำเร็จ เขารีบเก็บผลผลิตออกมาพร้อมกับฉีกชิ้นเนื้ออบส่วนเล็กๆ เข้าไปปลูกแทนทันที
ระดับเมล็ดพันธุ์: ทั่วไป ขั้นสูง
ระยะเวลาเติบโต: 5 นาที 57 วินาที
โอกาสปลูกสำเร็จ : 30 %
เร่งการเจริญเติบโต: 7 ไซธ์
เวลาที่ใช้ไม่ต่างจากตอนปลูกน้ำลายในตอนแรกเท่าไรนักฟรอสต์พบว่าเวลาของวัตถุแต่ละประเภทไม่เท่ากัน ต่อให้อยูในระดับเดียวกันก็ตาม
หลังจากปลูกเนื้ออบฟรอสต์ก็รู้สึกเคว้งคว้างไปพักหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อดีจะให้ค้นสุสานต่อก็เริ่มรู้สึกี้เีขึ้นมาแล้ว แถมของแต่ละอย่างก็ไม่ได้มีประโยชน์เท่าไรนัก
แต่จะให้อยู่เฉยๆ รอเวลาเมล็ดพันธุ์เติบโตก็น่าเบื่อเกินไปตอนนี้เองสายตาก็กวาดไปมองผนังที่ระบุกฎของสุสานอีกครั้ง
“ระบบวัตถุเวทมนตร์เนี่ยหน้าตาเป็ยังไง” เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งของที่เขาค้นพบจะมีชิ้นไหนเป็วัตถุเวทมนตร์บ้างเขาเชื่อว่าในสุสานแห่งนี้ต้องมีวัตถุเวทมนตร์ถูกฝังร่วมกับคนตายอยู่ในแท่นหินหรือในโลงไหนสักแห่งแน่นอน
แค่ได้ชื่อว่า‘เวทมนตร์’ก็ทำให้ฟรอสต์รู้สึกสนใจจนอดใจไม่ไหวอยากจะรื้อทั้งสุสานเพื่อตามหาต่อให้เขาไม่รู้ว่าชิ้นไหนคือวัตถุเวทมนตร์ แต่อย่างน้อยระบบก็ควรรู้ใช่ไหมล่ะ?
“วัตถุเวทมนตร์คือวัตถุที่มีพลังงานเวทมนตร์ถูกแบ่งออกเป็สามประเภท ได้แก่ อุปกรณ์เวทมนตร์ อาวุธเวทมนตร์ และวัสดุเวทมนตร์หากอยากทราบรายละเอียดเชิงลึก เ้านายต้องเพิ่มระดับของระบบให้สูงขึ้นหรือค้นคว้าข้อมูลด้วยตนเองวิธีตรวจสอบวัตถุเวทมนตร์ เพียงใช้พลังเวทเป็สื่อชักนำก็สามารถตรวจสอบได้แต่เ้านายในตอนนี้ไร้พลังเวทดังนั้นวิธีตรวจสอบอย่างง่ายคือตรวจสอบระดับเมล็ดพันธุ์วัตถุเวทมนตร์ในระดับต่ำสุดจะอยู่ที่ระดับหายาก ขั้นสูง เ้านายสามารถตั้งข้อสงสัยได้ว่าเมล็ดพันธุ์ในระดับนี้เป็วัตถุเวทมนตร์” คำอธิบายยาวเหยียดของระบบแทบไม่ไขข้อสงสัยให้ฟรอสต์
“แล้วทำยังไงข้าถึงจะมีพลังเวท?”
“เ้านายต้องเพิ่มระดับให้ระบบเสียก่อน”
คำตอบของระบบทำให้ฟรอสต์ต้องยกมือยอมแพ้เอะอะก็จะให้เสียเงินท่าเดียว ไม่เห็นเหรอไงว่าตอนนี้เขาจนแค่ไหนน่ะ!
2K
