"นี่ข้าชวนเ้าดีๆแล้วนะ งั้นเปลี่ยนใจแล้วข้าสั่งให้เ้าไปกับข้า"พอชวนดีๆแล้วเธอไม่ยอมไปเขาก็เปลี่ยนใจสั่งด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ
ตอนนี้น้ำเสียงเขาไม่ได้พูดอย่างเป็กันเองอีกแล้ว
เร็นที่ได้ยินก็ไม่พอใจทันที ไม่ว่าชายตรงหน้าจะเป็ใครแต่เขาก็ไม่มีสิทธิมาทำอะไรแบบนี้
"บ้ารึเปล่าวะ เ้าจะใหญ่มาจากไหนข้าไม่รู้หรอกนะ แต่ผู้หญิงเขาไม่เอาด้วยยังจะบังคับ หน้าด้านไปมั้ยวะ"
"นี่ไม่ค่อยดีแล้วนะ"ชายหญิงที่ทำงานอยู่รอบๆเริ่มเห็นท่าไม่ค่อยดี ตอนแรกนั้นชายหนุ่มที่น่าจะมาจากตระกูลใหญ่พยายามชวนเด็กสาวไปทานข้าวด้วย ถึงจะเหมือนบังคับกลายๆแต่ก็ยังไม่ได้ขนาดใช้กำลังลากไปเพราะงั้นทุกคนเลยไม่อยากเข้าไปยุ่งเพราะกลัวจะมีปัญหากับคนใหญ่คนโต
"ไปตามพ่อของหนูซินฟามาเถอะเร็วๆเลย"ลูกจ้างคนหนึ่งร้องบอกเมื่อเห็นว่าเร็นเข้ามาเกี่ยวด้วย
"ข้าไปเอง"ชายคนหนึ่งที่ไม่อยากอยู่ใกล้ๆเื่น่าอึดอัดตรงหน้ารีบเสนอตัวเองวิ่งออกไป
"เ้าเป็คนรักของแม่นี่รึไง"ชายหนุ่มถาม ก่อนจะพิจารณาเด็กหนุ่มที่ยืนขวางระหว่างเขากับซินฟาอยู่
"ไม่ ข้าเป็เพื่อนสนิทเธอ"
"งั้นก็ไม่ต้องยุ่ง เพื่อนก็คือเพื่อน เ้าไม่มีสิทธิ์จะเข้าไปขวางไม่ให้นางทำความรู้จักกับผู้ชายคนอื่น"ชายหนุ่มสวนกลับเรียบ ทำให้เร็นโกรธจัด
"บัดซบ ก็เห็นอยู่ว่าซินฟาไม่อยากไปกับแกด้วยยังจะตื้ออยู่ได้ โรคจิตรึไงวะ"คำด่าจากปากเร็นทำให้ชายตรงหน้าเริ่มไม่พอใจ
คำพูดของเร็นทำให้ทั้งลานอยู่ในสภาวะตึงเครียดทันที เหล่าทหารและอัศวินที่กำลังทำตัวสบายๆอยู่หน้าเปลี่ยนสีก่อนจะจะเริ่มขยับตัวเข้าใกล้ทั้ง3คน
"โรคจิตงั้นหรือ ข้าคือเจค เกลนดอน บุตรชายของดยุกมาคัส เกลนดอนผู้ปกครองแดนเหนือ โอกาสสุดท้าย จงไสหัวไปไอ้ขยะ"เจคประกาศกร้าว ถ้าเป็กรณีอื่นเขาคงให้คนลากเด็กหนุ่มตรงหน้านี่ออกไปสั่งสอนแล้วแต่ว่าตอนนี้เขาไม่อยากจะให้เด็กสาวตรงหน้ามองเขาแย่ไปกว่านี้
"ไปเถอะซินฟา"ในเมื่อโดนไล่แล้วเขาก็จะไปแต่ว่าเขาจะมาซินฟาไปด้วย
"ขวางไว้"เสียงสั่งเรียบๆของเจคทำให้ทหาร2คนขยับมาขวางหน้าทั้งสองคนทันที
"แกบอกให้เราไสหัวไป ข้าก็จะไปอยู่นี่ไง"เร็นย้อน
เขารู้ว่าเจคไล่เขาคนเดียวแต่เขาไม่ยอมให้ซินฟาอยู่กับหมอนี่แน่นอน
"โง่สมเป็ชาวบ้านในเมืองเล็กจริงๆพ่อแม่คงทำงานหาเงินอย่างเดียวไม่มีเวลาสั่งสอนสินะ งั้นข้าจะพูดให้ชัดๆว่าข้าสั่งให้แกไสหัวไปคนเดียวแต่นางต้องอยู่"เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่เลิกขวาง
เจคจึงด่าอย่างดูถูกก่อนจะสั่งซ้ำให้ชัดเจน
"นางตัดสินใจเองได้ว่าจะอยู่หรือไป แกมีสิทธ์อะไรมาสั่ง แล้วพ่อแม่เ้าคงมั่วแต่บริหารบ้านเมืองเลยไม่มีเวลาสั่งสอนมารยาทสินะ"
!!!
เร็นที่โกรธเนื่องจากโดนด่าพ่อแม่ก็ด่าสวนกลับไปอย่างแรงโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังตัดสินใจพลาดครั้งใหญ่ สายตาของทหารและอัศวินกลายเป็โเี้
ทุกคนมองไปยังเจคเพื่อรอคำสั่ง
เมื่อได้ยินสิ่งที่ฝ่ายตรงกันข้ามพูดเจคก็ฉีกยิ้มทันที เพราะสิ่งที่เร็นพูดทำให้เขาสามารถลงมือได้ไม่ต้องกลัวเลยว่าจะมีใครเอาไปนินทา
"จับมัน"
คำสั่งของเจคทำให้เร็นและซินฟามีสีหน้าที่เคร่งเครียดทันที
"จับ พอเถียงสู้ไม่ได้ก็คิดจะใช้กำลังรึไง เก่งจริงเข้ามาจับเองสิวะ"
"รออะไร"เจคคำรามเมื่อเห็นว่าทหารชะงักกับคำพูดของเด็กหนุ่ม
สั้นเสียงคำสั่งทหารก็พุ่งเข้าไปจับตัวเด็กหนุ่ม
เร็นเตรียมพร้อมปะทะทันทียังไงเขาก็เป็คนที่เก่งที่สุดในรุ่น เขามั่นใจว่าทหารธรรมดาเอาเขาไม่ลงแน่นอน แถมนี่เขาก็แค่จะหนีไม่ได้จะสู้ให้ชนะ น่าจะพอไหว
พอทหารคนหนึ่งพุ่งเข้าไป
เร็นก็ผลักซินฟาให้หลบแล้วย่อตัวเตะสกัดขาทหารที่พุ่งเข้ามาทำให้เขาล้มไปโดนโต๊ะดังโครม ก่อนจะชกไปที่ทหารอีกคน
แต่ว่า
เปรี๊ยง
หมัดของเร็นปะทะกับหน้าของทหารคนนั้นเต็มๆแต่เขากลับแทบจะไม่ขยับเลย
มานา
ทหารคนนั้นให้มานาสร้างเกราะเวทย์ขึ้นที่ใบหน้าแทบจะทันทีทำให้หมัดของเร็นที่ไม่ได้ใช่มานาเสริมพลังไร้ประโยชน์
“โง่บัดซบ”ทหารคนนั้นหันไปมองเพื่อนตนที่กำลังลุกขึ้นมา
“โทษที เห็นเป็เด็กเลยประมาทไปหน่อย”ทหารคนนั้นกล่าว
"โธ่เว้ย"เร็นสบด
เขาลืมไปว่านี่ไม่ใช่การประลองที่ใช้ร่างกายตัวเองล้วนๆ ทำให้ชะล่่าใจ
หมับ
"อึก"
พอเร็นจะชักมือกลับก็โดนทหารตรงหน้าจับเอาไว้แล้วบิดไปด้านหลังแล้วรวบแขนอีกข้างของเร็นมาล็อคเอาไว้
"โอ้ย ไอ้บ้าเอ้ยปล่อยสิวะ"เร็นเร่งมานาเสริมกำลังแขนแต่ทหารที่จับเขาอยู่ไม่ได้ประมาทเหมือนคนแรกเขาเสริมพลังตัวเองด้วนมานาทันทีเช่นกันทำให้เร็นดิ้นไม่หลุด
มานาของทหารที่ฝึกมาตลอดและผ่านมารบจริงมาแล้วย่อมมากกว่าเด็กหนุ่ม
เรียกว่าการต่อสู้นี้มันกระดูกคนละเบอร์ั้แ่แรก
เร็นไม่มีทางชนะเลยสักนิด
"เร็น"ซินฟาหน้าซีดเมื่อเห็นเพื่อนชายแพ้เอาง่ายๆ
"ไอ้เวรเอ้ย เก่งจริงมาเจอกันเลยสิวะ"เร็นตะคอกใส่เจคแต่ฝ่ายตรงข้ามไม่สนใจ เจคไม่ใช่คนที่จะโมโหเพราะคำยั่วยุอยู่แล้ว
"ไอ้สารเลว"เร็นด่าแต่ว่า...
"ขอบใจที่ชมหวะ"แทนที่จะโกรธเจคกลับไม่แยแสแถมยังยอมรับอีกต่างหาก
"เกิดอะไรขึ้น"
"มาซะที"คนงานในร้านอาหารของพ่อซินฟาถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะคนที่มาไม่ใช่แค่ไซรัสที่เป็พ่อของเด็กสาวแต่ว่าบารอนเทอม่าก็มาด้วย
"เกิดอะไรขึ้น"บารอนกวาดตามองไปรอบๆก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง
"ก็ไม่ได้มีอะไรข้าแค่จะให้คนลงโทษผู้ที่ิ่เกียรติของขุนนางชั้นสูงเท่านั้น"เจคสรุปให้ฟัง โดยตัดส่วนอื่นออกทั้งหมด
"เร็น"ไซรัสหันไปมองเด็กหนุ่มที่โดนจับล็อคอยู่
"มันเป็ฝ่ายเริ่มก่อน"เมื่อเห็นบารอนมาและเจคใส่ความเขาข้างเดียว จึงรีบสวนทันที
"บารอนเทอม่า การพูดดูถูกขุนนางมีโทษสถานใด"เจคหันไปถามด้วยรอบยิ้ม
"เอ่อก็.."พอโดนถามเข้าบารอนก็มีสีหน้าลำบากใจอย่างมาก ครอบครัวของเร็นและซินฟานั้นสนิทกับบารอนในระดับหนึ่ง แถมเขาเองก็ไม่ได้เป็คนเ้ายศเ้าอย่างทำให้ชาวเมืองสามารถพูดคุยอย่างเป็กันเองกับเขา แต่กับขุนนางคนอื่นนั้นไม่ใช่่
ซึ่งจริงๆนี่ก็เป็ข้อเสียเนื่องจากเร็นยังเด็กเลยทำให้ไม่รู้อะไรมาก ปกติเร็นก็พูดคุยกับบารอนตามปกติทำให้ไม่รู้ว่าเมื่อเจอขุนนางจริงๆแล้วเขาไม่สามารถพูดจาแบบเป็กันเองได้
ไซรัสเองก็มีสีหน้าที่ไม่ดีนักเพราะโทษของการดูิ่ขุนนางชั้นสูงโทษนั้นสูงถึงขั้นปะา เอาจริงๆปกติการตัดสินโทษก็ขึ้นอยู่กับขุนนางในพื้นที่อยู่แล้ว
หากไม่มีเื่ใหญ่อะไรที่ทำให้ต้องมีส่วนกลางเข้ามาเกี่ยวขุนนางผู้ปกครองพื้นที่นั้นแทบจะไม่ต่างจากาาเลยทีเดียว
อาณาจักรเวสเทียนั้นแบ่งการปกครองเป็5ส่วนคือภาคกลางซึ่งมีเมืองหลวงศูนย์กลางและมีองค์าาปกครองสูงสุด และอีก4ส่วนคือภาคเหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก จะมีดยุกทั้ง4เป็ผู้ปกครองรับคำสั่งจากองค์าาอีกที ซึ่งต่อให้มีการมอบที่ดินให้กับขุนนางยศอื่นๆขุนนางคนนั้นก็ยังต้องขึ้นกับดยุกในภาคนั้นๆอยู่ดียกเว้นจะมีคำสั่งอะไรจากองค์าาโดยตรง
เพราะแบบนั้นเมืองเทอม่านั้นถึงแม้ว่าจะมีบารอนเทอม่าเป็ผู้ปกครองแต่ก็ยังขึ้นกับดยุกมาคัสซึ่งเป็พ่อของเจคอยู่ดี
1K
