เจอเพื่อน
เช้าวันเสาร์
ลมพัดเย็นสบาย แสงอาทิตย์ในยามเช้ากำลังสาดส่ง ผ่านหน้าต่างของห้อง พู่กันลุกขึ้นนั่งบิดี้เี เธอสูดอากาศบริสุทธิ์ให้เต็มปอด ก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินไปที่หน้าต่าง รอยยิ้มสดในผุดขึ้นบนใบหน้าหวาน วันนี้เธอมีนัดกับสองเพื่อนสนิทสมัยมัธยม ั้แ่กลับมายังไม่ได้เจอเพื่อนเลย ห้าปีแล้วไม่รู้ว่าเพื่อนเป็ยังไงกันบ้าง เธอแอบตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน
Rrrrrr!!!!
เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นอย่างแรง พู่กันเดินกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี มือบางหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดูว่าใครโทรมา
“นิ” พู่กันรีบกดรับสายจากเพื่อนทันทีที่เห็นชื่อบนหน้าจอ
“ยายพู่เธอตื่นหรือยังจ๊ะ” นินิวกำลังปิดประตูรถยนต์ขณะที่คุยกับเพื่อน
“ตื่นแล้วฉันกำลังแต่งตัวอยู่” พู่กันตอบกลับนินิว
“อืม พอดีเลย ฉันกำลังจะออกจากบ้าน”
“อืม แล้วเจอกัน”
“แล้วเจอกัน”
.....
30 นาทีต่อมา
รถยนต์คันหรูวิ่งเข้าจอดที่หน้าบ้านพิพิธพงษ์ นินิวอาสาจะมารับเพื่อนสาวเองที่บ้าน เพื่อว่าจะได้คุยกันไปด้วยขณะเดินทาง ร่างระหงก้าวลงจากรถ เสียงปิดประตูรถดังฉึบ หุ่นเพรียวสมส่วนหมุนตัวกลับเพื่อที่จะเดินเข้าไปในบ้านเพื่อน
“นิ”
“ยายพู่”
“อ้ายยยยย” สองสาวโผเข้ากอดกันแน่น ทั้งกอดกันทั้งะโอย่างกับเด็กมัธยมก็ไม่ปาน ทั้งสองหมุนตัวกันไปมา ต่างคนต่างสำรวจคนตรงหน้า แล้วโผกอดกันอีกครั้ง พร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกันด้วยความดีใจ คุณปู่สุรศักดิ์เดินออกมาเห็นสองสาวกอดกันแน่นก็ยิ้มอย่างมีความสุข
“สวัสดีค่ะคุณปู่” นินิวเห็นคุณปู่เดินมา เธอรีบทำความเคารพคุณปู่
“สวัสดีลูก” นินิวใช่ไหมลูก
“ค่ะคุณปู่”
“ปู่ยังจำได้ แต่ว่าสวยขึ้นมากจนปู่เกือบจะจำไม่ได้แล้วนะ” ทั้งหมดต่างหัวเราะพร้อมกัน
“ไปเถอะลูก ไปเที่ยวให้สนุก”
“พู่ไปก่อนนะคะ” เธอเดินเข้าไปกอดปู่ แล้วโบกมือให้ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถของนินิว
“สวัสดีค่ะคุณปู่” นินิวไหว้ปู่อีกครั้งก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถ ทำหน้าที่เป็คนขับ
.....
ร้านอาหารแห่งนี้ใจกลางเมือง
“ยายมุกถึงแล้วหรอ” พู่กันเอ่ยถามเพื่อนเมื่อรถยนต์วิ่งเข้าจอดที่ร้านอาหาร
“อืม ส่งข้อความบอกว่าถึงได้สักพักแล้วนะ” สองสาวรีบลงจากรถตรงเข้าไปในร้าน
ไข่มุกนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมหนึ่งของร้าน เธอกำลังดูมือถือ พู่กันส่งสัญญานให้นินิวเงียบ เธอแอบย่องไปด้านหลังของไข่มุกก่อนจะโน้มตัวกอดเพื่อนรักจากด้านหลัง ไข่มุกใรีบหันหลังทันที
“ยายพู่” ไข่มุกะโเรียกชื่อเพื่อนอย่างดังด้วยความดีใจ จนลืมไปว่าที่นี่คือร้านอาหาร จนโต๊ะข้างๆ หันมามองพวกเธอ จนทั้งสามหัวเราะให้กัน
“เธอเป็ยังไงบ้าง กลับมาวันไหน แล้วเรียนที่นู่นเป็ยังไง” ไข่มุกยิงคำถามแรกรัวๆ ให้พู่กันก่อนเลย
“ใจเย็นๆ สิยายมุก” นินิวบอกเพื่อนที่กำลังทำตัวเป็นักสืบฮ่าฮ่าฮ่า พู่กันขำเพื่อน
“นั่นสิ ถามเยอะขนาดนี้ฉันจะตอบคำถามไหนก่อนดีละ”
“เอาเป็ว่าไม่ถามแล้ว เธอต้องเล่ามาทั้งหมด ตลอด่เวลาที่เธอไปอยู่ที่นู่น เล่ามาให้หมดเลย ฉันพร้อมจะฟังเธอทั้งวัน วันนี้ฉันว่างเพื่อเธออยู่แล้ว” ไข่มุกบอกเพื่อนของเธอ
“ฉันว่าเราสั่งอาหารกันก่อนดีกว่า” นินิวบอกเพื่อน
“อืม” ทั้งหมดพยักหน้าให้กัน ก่อนจะเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร
“เต็มที่เลยวันนี้ฉันเลี้ยงเอง” นินิวบอก
“ว้าว สุดยอดไปเลย” ไข่มุกเอ่ยชมเ้ามือ
“ก็ฉลองให้กับการกลับมาของเพื่อนรัก สั่งให้เต็มที่เลย”
ทั้งสามต่างหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข
“เธอเริ่มก่อน” นินิวบอกพู่กัน
“ใช่พวกเราอยากรู้เื่ของเธอที่สุด” นินิวไข่มุกพยักหน้าให้กัน
พู่กันเริ่มเล่าเื่ของเธอตอนที่เรียนอยู่เบอร์มิ่งแฮมตลอดเวลาห้าปี ั้แ่เรียนปริญญาตรี Art and Design แล้วต่อโทเฉพาะด้าน MA Luxury Jewellery Management นอกจากนี้เธอยังเลือกเรียนหลักสูตรพิเศษ Fashion Management และLuxury Brand Management อีด้วย
“ว้าวววว” เพื่อนทั้งสองต่างปลื้มปิติกับพู่กัน
“ฉันอิจฉาเธอจริงๆ เลย” นินิวเอ่ย พู่กันหัวเราะให้เพื่อน
“แล้วเธอละนิ” พู่กันถามต่อ
“ฉันกับยายพู่เราเปิดบริษัทร่วมกัน”
“จริงหรอ” ไข่มุกพยักหน้าให้เป็คำตอบ
“พวกเธอน่าอิจฉามากกว่าอีก”
“เล่าต่อสิ ฉันอยากรู้” พู่กันเร่งเพื่อน
“หลังจากที่เธอไปเราก็ตัดสินใจเรียนคณะดิจิทัลมีเดีย สาขาดิจิทัลอาร์ตส์ แล้วฉันก็ไปเรียนต่อด้านแอนิเมชันที่ประเทศญี่ปุ่น ส่วนยายมุกเรียนโทบริหารธุรกิจ ที่อเมริกา เราทั้งสองร่วมทุนเปิดเป็บริษัท หลักๆ ก็ด้านการ์ตูนอานิเมะ ตอนนี้มีพนักงานเขียนรวมราวๆ สามสิบคนได้แล้ว
“พวกเธอสุดยอดมากเลย” พู่กันดีใจกับเพื่อนทั้งสองมากที่ประสบความสำเร็จแล้ว
“สนใจรับพนักงานเพิ่มอีกสักหนึ่งคนไหม”
“อืมยังมีตำแหน่งว่างอยู่หนึ่งตำแหน่งพอดีเลยถ้าเธอสนใจ”
“ตำแหน่งอะไรอ่ะ” พู่กันถามเพื่อนอย่างกระตือรือร้น
“ก็ตำแหน่งผู้ถือหุ้น สนใจไหม” ไข่มุกถามเพื่อน พู่กันยิ้มให้กับเพื่อนรักทั้งสอง
“ตกลง” พู่กัน ไข่มุก และนินิวต่างยิ้มให้กันอย่างมีความสุข
หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานทั้งสามจึงมีเื่เล่ามากมาย ต่างฝ่ายต่างอัพเดทเื่ราวของตัวเองให้กันฟัง นานหลายชั่วโมง
Rrrrrrr!!!!
เสียงโทรศัพท์พู่กันสั่น พู่กันหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาดู ก่อนจะเงยหน้ามองหน้าเพื่อนทั้งสอง นินิวและไข่มุกเองก็จ้องหน้าเพื่อนเช่นกันที่เพื่อนไม่ยอมรับโทรศัพท์
“มีอะไรหรือเปล่า” นินิวเอ่ยถามเพื่อน
“พี่ภีมโทรมา” สองเพื่อนต่างพยักหน้ารู้กัน
“สวัสดีค่ะพี่ภีม”
“พี่โทรมานัดวันเลือกชุดแต่งงานนะ”
“ค่ะ พรุ่งนี้พี่ว่าง เธอว่างไหม”
“ว่างค่ะ”
“งั้นเอาเป็พรุ่งนี้นะ”
“ค่ะ”
“สถานที่เธอสะดวกเป็ที่ไหนดี”
“พู่ยังไงก็ได้ค่ะ เอาที่พี่ภีมสะดวกก็ได้ค่ะ”
“อืม งั้นเอาที่บ้านเธอแล้วกัน”
“ได้ค่ะ”
“งั้นเจอกันพรุ่งนี้ตอนเก้าโมงเช้านะ”
“ค่ะ” ภาคินวางสายจากเธอไปแล้ว แต่เป็เธอที่นั่งจับโทรศัพท์แน่น จนเพื่อนๆ สะกิดที่แขนเธอ เพราะว่าเห็นว่าไม่มีเสียงตอบกลับของอีกฝ่ายนานแล้ว พู่กันได้สติ หันกลับมายิ้มให้กับเพื่อนๆ ของเธอ แล้วเก็บโทรศัพท์ลงที่กระเป๋า
“มีอะไรหรือเปล่า” เป็นินิวที่ถามออกไป
“เปล่า”
“ทำไมเธอนิ่งอยู่นานเหมือนมีเื่อะไรในใจ”
“นั่นสิ” ไข่มุกเสริมคำนินิว
“อ้อ ไม่มีอะไรจริงๆ ฉันกำลังคิดเื่ที่พี่ภีมโทรมานะ พี่ภีมเขาโทรมานัดเลือกชุดแต่งงานพรุ่งนี้”
“อ้อ ถึงว่าแหละ ที่แท้ก็แอบตื่นเต้นอยู่ใช่ไหม” ไข่มุกแซวเพื่อน พู่กันยิ้มจางๆ กับคำพูดของเพื่อน
“ก็ตื่นเต้นนิดหน่อยนะ”
“แล้วงานจัดวันไหนละ” นินิวถามเพื่อน
“ปลายเดือนหน้านะ”
“ปลายเดือนหน้า!!” เพื่อนทั้งสองอุทานพร้อมกัน
“อืม” พู่กันพยักหน้าเป็คำตอบว่าพี่พูดไปนั้นฟังไม่ผิดแน่
“เร็วขนาดนั้นเลย” ไข่มุกถามย้ำเพราะแทบไม่อยากจะเชื่อ
“นั้นสิ” นินิวเสริมคำ
“อืม เป็ความ้าของคุณปู่ทั้งสองนะ”
“นี่ถ้าไม่ใช่เพราะความ้าของผู้ใหญ่ ฉันคิดว่าเธอต้องท้องก่อนแต่งแน่เลย อะไรจะด่วนขนาดนั้น” นินิวเอ่ย
“นั่นสิ” ไข่มุกเสริม
“คุณปู่บอกว่าท่านแก่มากแล้ว อยากเห็นฉันกับพี่ภีมเป็ครอบครัวสักที” เพื่อนทั้งสองพยักหน้าเข้าใจพู่กัน
“ยังไงฉันก็ดีใจกับเธอนะพู่” ไข่มุกตบที่มือเพื่อนเบาๆ เพื่อแสดงความยินดี
“อืม ฉันก็เหมือนกัน ฉันว่าเธอและหมอภีมเป็คู่ที่เหมาะสมกันมากเลย อย่างกับสุภาษิตอะไรนะ อืม” นินิวพยามยามนึกสุภาษิตไทยประโยคนั้น
“กิ่งทองใบหยก” ไข่มุกเสริมคำ
“เอ่อ ใช่ ใช่ เหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก”
“เื่ของฉันกับพี่ภีมเราไม่ได้เริ่มต้นจากความรักเหมือนคู่อื่นๆ เขา” พู่กันตอบเพื่อนๆ ด้วยใบหน้าละห้อย
“ไม่เห็นเป็อะไรเลย คู่ที่เขาแต่งก่อนแล้วค่อยรักกันทีหลังมีเยอะแยะ ฉันมั่นใจว่าหนึ่งในนั้นก็เป็คู่ของเธอ” นินิวให้กำลังใจเพื่อน
“ขอบใจพวกเธอมากนะ”
“เธอน่ะมีเื่อะไรก็ปรึกษาพวกเราได้นะ” นินิวบอกเพื่อนรัก
“ใช่ ใช่” ไข่มุกเสริม
“อ้อ ฉันมีเื่หนึ่งที่พวกเธอห้ามปฏิเสธและต้องช่วยด้วย” เพื่อนทั้งสองมองหน้ากัน ไข่มุกหรี่ตาลงเล็กน้อย
“เื่อะไรหรอ” ไข่มุกถามพู่กัน
“เื่เพื่อนเ้าสาวไง ฉันจองตัวเธอสองคนไว้ก่อนเลยนะ” นินิวและไข่มุกมองหน้ากัน
“ไม่มีปัญหา” ไข่มุกตอบก่อน
“ตามนั้น” นินิวตอบบ้าง
“แบบนี้เราต้องนัดวันฉลองสละโสดของเธออย่างเป็ทางการแล้วละ” นินิวเสนอความคิด
“นั่นสิ อย่างนี้ต้องฉลอง” ทั้งสามยกแก้วชนกันอย่างพร้อมเพียง “เราจะไปไหนกันต่อดีอ่ะ” พู่กันถามเพื่อนหลังจากที่ทานข้าวเสร็จ
“ฉันนึกออกแล้วเราไปทำสปาผิวกันดีกว่า” ไข่มุกเสนอเพื่อน
“เป็ความคิดที่ดี” นินิวเสริม
“ไปกัน” นินิวและไข่มุกดึงมือพู่กันคนละข้างให้เดินตาม
ทั้งสามออกจากร้านอาหาร แล้วมุ่งหน้าไปทำสปาผิวต่อ สาวๆ ต่างเลือกคอร์สสปาที่เหมาะกับตัวเอง ส่วนพู่กันเป็เพื่อนๆ ที่เลือกให้เธอ เป็คอร์สสำหรับเ้าสาวนั่นเอง โดยไข่มุกและนินิวให้เหตุผลว่าเธอจะต้องมีผิวนุ่มที่สุดในวันส่งตัว คิก คิก สองเพื่อนสาวต่างหัวเราะชอบใจกับแผนการร้าย
22K
