“เฮ้ยพวกมึง ตื่นๆๆๆ”
เสียงไอ้กรณ์ปลุกพวกผม ผมลุกหลี่ตามอง พลางบิดี้เีไปด้วย
“อื้อออ มาเช้าจังวะ”
“เช้าเหี้xไร นี่จะเที่ยงแล้ว”
“อืมมม”
ผมหยิบโทรศัพท์ดูนาฬิกาบนหน้าจอ ก็เห็นว่าสิบโมงกว่าแล้ว พอตื่นปุ๊ป ก็หิวหน่อยๆ แล้วด้วย ผมยกเท้าขึ้นถีบไอ้สิงห์เบาๆ เพื่อปลุกมันต่อ
“เฮ้ย ไอ้สิงห์ ตื่น”
“อืมมม”
“ไอ้ห่-า ปลุกกันไปมาอยู่ได้ มึงสองตัวแหละ ลุก ไปอาบน้ำ จะได้ไปหาไรกิน”
“เออๆๆๆ”
ผมยอมลุกอย่างหัวเสีย ตรงดิ่งไปเข้าห้องน้ำ จัดแจงตัวจนเสร็จ
หลังบรรดาชายหนุ่มพร้อมกันแล้ว ก็เตรียมไปปลุกพวกเด็กแสบต่อ
ก็อกๆๆ
“....”
ก็อกๆๆๆๆ
“...”
“ทำไมเงียบวะ” ไอ้สิงห์พึมพำ
“เด็กมึงหนีไปกับผู้ชายั้แ่เมื่อคืนแล้วมั้ง”
ไอ้สิงห์หันขวับมาตาขวางใส่ แล้วยกมือขึ้นตบหัวไอ้กรณ์อย่างแรง
โป้ก!!
“ไอ้เหี้xนี่”
แกร้ก
“เอ้า ไม่ได้ล็อคนี่หว่า”
พวกผมค่อยๆ เดินย่องเข้าไป ประหนึ่งกำลังจะเข้าไปปล้ำสาว เห็นเด็กตัวเล็กสองคน นอนคุดก้อนกลมๆ อยู่บนเตียง
สายตาผมจ้องไปที่เด็กกอหญ้า ที่ใส่เสื้อโคร่ง กางเกงนอนขาสั้นแบบเห็นแก้มก้น นอนคว่ำหน้าโชว์สะโพกงอนๆ ของเธออยู่
‘เซ็กซี่ชิบ…’
“เป็ไง อยากมีน้องสาวมั่งเลยสิมึงอ่ะ”
ไอ้กรณ์ยกแขนขึ้นพาดไหล่ผม แล้วจ้องมองไปที่เด็กคนเดียวกับผม
“ไม่อยากมีหรอก น้องสาวอ่ะ”
“หืม….”
“มันเอาไม่ได้”
ผมกระซิบเบาๆ กับไอ้กรณ์ แล้วยกมือขึ้นแปะกันอย่างรู้งาน
“เด็กๆ ตื่นๆๆๆ จะไปหาไรกินแล้ว”
“อื้ออออ”
ไอ้สิงห์เดินไปปลายเตียงแล้วเขย่าขาเด็กๆ พลางตีน่องเล็กๆ นั่นไปคนละที
เพี้ยะ!!
“โอ้ย เฮีย!!!”
กอหญ้าลุกมาว้ากใส่ไอ้สิงห์ที่ตีน่องเธออย่างแรง จนเธอหน้านิ้วคิ้วขมวด ก่อนจะถีบสวยเบาๆ ให้ลุกตาม
“ยัยสวย แกแต่งตัวลีลา ไปอาบน้ำก่อนเลย”
“อื้ออออ 5 นาที”
“ไม่ต้องเถียงกัน งั้นเราไปก่อนเลย เร็วๆ จะพาไปกินปิ้งย่าง”
กอหญ้าลุกมาหาวหวอดโชว์ หัวฟูๆ ใบหน้ามลไร้เครื่องสำอาง โชว์ผิวเนียนใสไร้ตำหนิ เธอหันมาเห็นผมกับไอ้กรณ์จ้องอยู่ ก็ยกนิ้วกลางเล็กๆ นั่น ส่งให้ทันที
“ขอบคุณที่ทักทายอย่างอบอุ่นครับ”
ไอ้กรณ์ว่าแล้วยกนิ้วกลับ ผมส่ายหน้าในความบ้าบอของทั้งสองคน แล้วดึงแขนไอ้กรณ์ออกข้างนอก ปล่อยให้เด็กเคลียร์ตัวเอง
เห็นอย่างนี้ผมแม่งก็แอบอิจฉาไอ้สิงห์นะ น้องสาวก็หน้าตาน่ารัก เด็กที่ชอบมันก็เอ็กซ์ขยี้ใจ เป็ผมนะ ยัยเด็กกอหญ้าแม่งเสร็จโจรไปแล้ว ทนอยู่ได้ไงวะ
หลังยกแก๊งมากินปิ้งย่างในห้างกันเสร็จ ก็พาเด็กเดินเที่ยวสักหน่อย
“น้องกอหญ้า พี่เป็เอฟซีนะครับ ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมเอ่ย”
มีผู้ชายวัยทำงาน ทรงเสี่ยพุงพลุ้ย ใส่ทองเส้นเบอเร่อ เดินเข้ามากลางวง แล้วขอถ่ายรูปคู่ เธอยิ้มหวานพลางพยักหน้าให้ไอ้หมอนั่น มันยกมือขึ้นโอบเอวคอดของเธอแล้วถ่ายรูปคู่กัน
พวกผมยืนมองเธอที่กำลังยิ้ม หัวเราะ พูดคุยเอนเตอร์เทนแฟนคลับที่หน้าหื่นๆ นั่น ไม่นานเธอก็ส่งสายตามาประหนึ่งกำลังขอความช่วยเหลือ เพราะไอ้บ้านั่นยังเอาแขนคล้องเอวเธอไว้ไม่ยอมปล่อย
“อะแฮ่มๆ ขอตัวน้องกอหญ้าก่อนนะครับ พอดีน้องมีธุระต่อ…”
ไอ้สิงห์พูดขึ้นอย่างรู้งาน พลางดึงแขนกอหญ้าออกจากอ้อมกอดของไอ้นั่น มันมองตามอย่างเสียดาย แล้วยังทิ้งท้ายด้วยคำพูดชวนน่ากระทืบ
“เดี๋ยวคืนนี้พี่ไปหานะครับ...”
เธอยกมือไหว้ แล้วรีบเดินหนีออกมา
“คนฮอตนี่ก็ใช้ชีวิตยากอยู่เนาะ”
ผมแซว เธอยกมือขึ้นตีไหล่ผมเบาๆ แล้วขมวดคิ้ว ทำแก้มป่องๆ ใส่
‘หึ.. น่ารักแฮะ’
หลังเที่ยวเสร็จ เราก็พากันกลับ ไอ้สิงห์ขับรถไปส่งกอหญ้าที่หอพัก แล้ววนกลับมาส่งผมที่คอนโด (ที่พึ่งเปิดกล่องซื้อใหม่)
ผมทิ้งตัวลงนอนบนฟูกเตียงไซส์คิง พลางกดโทรศัพท์ดูรูปเด็กแสบที่ผมแอบถ่ายไว้ ใบหน้าเล็กที่ยิ้มบ้าง ตึงบ้าง หลากหลายอิริยาบถจนผมเผลอยิ้มตามออกมา
“ชิบ… กูเป็อะไรของกูวะเนี้ย”
ทำไมผมต้องเผลอมอง เผลอยิ้ม แล้วแอบถ่ายรูปเธออย่างกับพวกเอฟซีคลั่งรักไอดอลแบบนี้ด้วยวะเนี้ย
ผมวางโทรศัพท์ แล้วงีบพักสายตาเพื่อสยบความคิดบ้าๆ นั่นทันที