ตอนที่ 19 บทเรียนลับฉบับเทรนเนอร์ 1
ภายใต้แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงที่ทอดเงาไหวระริกไปตามจังหวะการเคลื่อนไหว เสียงลมหายใจหอบถี่ของ ปอนด์ ดังสะท้อนอยู่ในห้องนอนที่เงียบสงัด
เขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะประคองร่างของ มิ้น ภรรยาสาวที่บัดนี้ดูอวบอัดมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าแต่ก่อนมากในท่าอุ้มเย็ด สองขาของมิ้นเกี่ยวกระหวัดรอบเอวหนา มือเรียวโอบรอบคอสามีพลางเชิดหน้าครางเบา ๆ ด้วยความเสียวซ่านที่เพิ่งจะเริ่มต้น
แต่ทว่า... ความเป็จริงกลับไม่สวยงามเหมือนในหนัง
“อึ่ก... มิ้น...”
ปอนด์สบถออกมาพร้อมกับใบหน้าที่มีเหงื่อซึมตามไรผม กล้ามเนื้อแขนของเขาสั่นระริก แรงกระแทกที่เคยดุดันเริ่มอ่อนแรงลงตามพละกำลังที่ถดถอย
“แป๊บนึงนะ... ผมเริ่มไม่ไหวแล้ว”
“อีกนิดค่ะปอนด์... มิ้นกำลังจะ...”
มิ้นหลับตาพริ้ม พยายามโยกย้ายสะโพกช่วยสามี แต่ทันใดนั้น ปอนด์ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อย ๆ วางร่างอวบของเธอดึงลงบนที่นอนอย่างทุ่นแรง
ทันทีที่แผ่นหลังััเตียงนุ่ม ลำควยของเขาก็หลุดออกจากร่องหีที่เปียกชื้นของมิ้น ทิ้งให้เธอนอนอ้าขาค้างอยู่ในความเงียบ
“แฮก... ไม่ไหวว่ะมิ้น หนักชิบหายเลย”
ปอนด์บ่นพลางทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียง ใช้หลังมือปาดเหงื่อที่หน้าผาก
“่นี้คุณอวบขึ้นเยอะเลยนะ ผมอุ้มไม่ไหวแล้วจริง ๆ เหนื่อยจนหมดอารมณ์เลยว่ะ”
มิ้นลืมตาขึ้นมองสามีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและอารมณ์ที่ยังค้างเติ่ง เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งช้า ๆ จัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่พลางบ่นอุบ
“อะไรกันคะปอนด์... มิ้นยังไม่แตกเลยนะ คุณทิ้งมิ้นไว้กลางทางแบบนี้อีกแล้วเหรอ?”
“ก็ดูตัวคุณดิ” ปอนด์หันมามองด้วยสายตาตำหนิปนระอา “ผมทำงานมาทั้งวันนะมิ้น กลับมายังต้องมาแบกน้ำหนักคุณอีก ถ้าคุณผอมกว่านี้ซักสิบกิโล ผมคงไม่เหนื่อยขนาดนี้หรอก”
“อ้าว พูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ? ก็คุณเองไม่ใช่เหรอที่พาไปกินบุฟเฟต์ทุกอาทิตย์ พอตอนนี้มาบ่นว่ามิ้นหนัก” มิ้นเริ่มมีน้ำโห ใบหน้าสวยง้ำงอด้วยความน้อยใจ
“เอาเถอะ อย่ามาชวนทะเลาะเลย” ปอนด์ตัดบทพลางลุกขึ้นยืน “ผมตัดสินใจแล้ว ผมจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัวมาให้คุณแล้วนะ พรุ่งนี้เค้าจะเริ่มงานวันแรก ผมอยากเห็นคุณกลับมาหุ่นดีเหมือนตอนแต่งงานใหม่ ๆ ... ไม่ใช่สภาพนี้”
พูดจบ ปอนด์ก็คว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไปทันที ทิ้งให้มิ้นนั่งกำหมัดแน่นอยู่บนเตียง ความเงี่ยนที่ยังค้างคาเปลี่ยนเป็ความอัดอั้นจนจุกอก เธอจ้องมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทพลางนึกในใจว่า สามีของเธอเริ่มมองเธอเป็เพียง 'ภาระ' มากกว่า 'ภรรยา' ไปเสียแล้ว
เช้าวันใหม่
บรรยากาศยามเช้ารอบตัวบ้านสไตล์โมเดิร์นดูเงียบสงบ แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านยอดไม้ในสวนสวยลงมายังระเบียงไม้หน้าบ้าน เสียงนกกระจิบตีกระพือปีกส่งเสียงใสบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกที่ขุ่นมัวของมิ้น
เธอเดินลงมายังห้องอาหารในชุดลำลองที่ดูรัดรูปจนเห็นส่วนโค้งเว้าของสะโพกอวบหนาชัดเจน
กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดและขนมปังปิ้งอบอวลอยู่ในห้องอาหาร ปอนด์นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ในมือมีแท็บเล็ตที่กำลังเลื่อนดูข่าวสารอย่างตั้งใจ ท่าทางของเขาดูเคร่งขรึมและเหินห่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืน
“นั่งสิ” ปอนด์พูดโดยไม่เงยหน้ามอง “ผมเตรียมอาหารเช้าคลีน ๆ ไว้ให้แล้ว เริ่มคุมอาหารั้แ่วันนี้เลยนะ”
มิ้นนั่งลงเงียบ ๆ มองจานสลัดผักและอกไก่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เทรนเนอร์จะมาเมื่อไหร่คะ?”
“อีกครึ่งชั่วโมง” ปอนด์วางแท็บเล็ตลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาข้อมือ “เค้าชื่อั์ เป็เทรนเนอร์มืออาชีพที่ผมคัดมาเองกับมือ ผมอยากให้คุณตั้งใจนะมิ้น อย่าี้เี ผมยอมจ่ายแพงก็เพื่อให้คุณกลับมาสวยเหมือนเดิม”
“คุณก็พูดแต่เื่สวย ๆ งาม ๆ ... เคยถามซักคำไหมว่ามิ้น้าอะไร” มิ้นเอ่ยเสียงแ่ พลางเขี่ยผักในจานไปมา
“ผม้าให้เรากลับมาเป็เหมือนเดิมไงมิ้น” ปอนด์พูดเสียงแข็ง “วันนี้ผมมีประชุมออนไลน์ยาว ๆ อยู่ที่ห้องทำงานชั้นล่างนะ คงไม่ได้ขึ้นไปดูคุณเทรนบ่อย ๆ ตั้งใจเข้าล่ะ ถ้าผมจบประชุมแล้วเห็นคุณอู้ ผมจะหักเงินค่าขนมคุณ”
ไม่นาน เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้นในจังหวะที่ปอนด์เพิ่งจะจัดการกับกาแฟแก้วสุดท้ายเสร็จพอดี เขาปัดเศษขนมปังออกจากมือพลางลุกขึ้นไปเปิดประตูทิ้งไว้ โดยไม่ลืมหันมากำชับมิ้นที่ยังนั่งเหม่ออยู่ที่โต๊ะอาหาร
“นั่นไง มาพอดี... มิ้น ไปเปลี่ยนชุดสิ อย่าให้เทรนเนอร์เขาต้องรอนาน” ปอนด์พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปรับแขกที่หน้าประตู
มิ้นถอนหายใจยาวก่อนจะลุกขึ้นเดินขึ้นชั้นสองเพื่อเปลี่ยนชุดเป็ชุดออกกำลังกาย เลกกิ้งสีดำสนิทรัดรูปและเสื้อสปอร์ตบราสีเทาที่กระชับทรวงอกอวบอิ่มของเธอไว้แน่น
เมื่อเธอก้าวลงมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง เธอก็ต้องชะงักฝีเท้าลงทันทีเมื่อได้เห็นั์เป็ครั้งแรก
เขาคือชายหนุ่มที่มีรูปร่างสมชื่อ ผิวกายสีเข้มจากการกรำแดด กล้ามเนื้อแขนที่โผล่พ้นเสื้อยืดสีดำรัดรูปดูแข็งแกร่งราวกับเหล็กไหล รอยสักลายกราฟิกพาดผ่านจากลำคอลงไปใต้ร่มผ้า ใบหน้าคมเข้มมีไรหนวดบาง ๆ ดูดิบเถื่อนแต่กลับมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด
“นี่คุณั์มิ้น... ั์ นี่มิ้น ภรรยาผม ฝากดูแลเธอด้วยนะ”
ปอนด์แนะนำสั้น ๆ พลางยกนาฬิกาขึ้นดู
“โอเค ผมต้องเข้าประชุมแล้ว ห้องฟิตเนสอยู่ชั้นสองนะคุณั์ เชิญตามสบายเลย มิ้น... ตั้งใจล่ะ อย่าให้ผมเสียเงินเปล่า”
ปอนด์โบกมือลาส่ง ๆ แล้วเดินหายเข้าไปในห้องทำงานชั้นล่างทันที ทิ้งให้ความเงียบปกคลุมคนสองคนที่เพิ่งพบกันเป็ครั้งแรก
“สวัสดีครับคุณมิ้น... ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
ั์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตาคมกริบของเขาไม่ได้จ้องมองเพียงแค่ใบหน้า แต่เขากลับกวาดตามองั้แ่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินสินค้าชิ้นงาม สายตาของเขามันดูต่างจากสายตาของปอนด์... เพราะมันไม่มีความตำหนิอยู่ในนั้น มีเพียงความกระหายที่ซ่อนอยู่อย่างมิดชิด
“คะ... ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก เชิญทางนี้ค่ะ”
มิ้นรู้สึกประหม่าจนต้องหลบสายตา เธอเดินนำั์ขึ้นไปยังห้องฟิตเนสส่วนตัวที่ชั้นบน
ภายในห้องกระจกที่ล้อมรอบไปด้วยเครื่องออกกำลังกายทันสมัย แสงแดดรำไรสาดส่องเข้ามาทำให้บรรยากาศดูร้อนระอุขึ้นมาทันที
ั์วางกระเป๋าลงแล้วเดินสำรวจรอบห้อง ก่อนจะหยุดยืนเื้ัมิ้นที่กำลังยืนตัวสั่นน้อย ๆ
“คุณปอนด์บอกว่าอยากให้คุณลดน้ำหนัก... แต่สำหรับผม ผมว่ารูปร่างคุณมิ้นสมบูรณ์แบบอยู่แล้วนะครับ”
ั์พูดพลางเดินวนมาข้างหน้า “ผู้หญิงที่มีส่วนโค้งเว้าแบบนี้สิครับ ถึงจะเรียกว่าผู้หญิงจริง ๆ”
“แต่ปอนด์บอกว่ามิ้นอ้วน... เขาบอกว่ามิ้นหนักจนเขาอุ้มไม่ไหว” มิ้นเผลอพูดความในใจออกมา ใบหน้าสวยเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด
ั์ยกยิ้มที่มุมปาก เขาขยับเข้าไปใกล้จนมิ้นได้กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ของลูกผู้ชาย
“นั่นเป็เพราะเขาไม่รู้วิธีจัดการกับความหนักนี้มากกว่าครับ... เอาล่ะ เรามาเริ่มบทเรียนแรกกันดีกว่า”
ั์เริ่มจากการให้มิ้นยืดเหยียดกล้ามเนื้อ เขาไม่ได้เพียงแค่สั่งด้วยปาก แต่เขากลับขยับเข้ามาประชิดตัวเพื่อจัดท่าทาง มือหนาที่ร้อนผ่าววางลงบนเอวอวบหนาของมิ้นก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงไปบีบเฟ้นที่ต้นขาเพื่อเช็กมวลกล้ามเนื้อ
“อ๊ะ... คุณั์” มิ้นสะดุ้งสุดตัวเมื่อััหยาบกร้านนั้นแตะต้องผิวเนื้อของเธอ
“ชู่ววว... ผมแค่เช็กดูครับว่าส่วนไหนต้องเน้นเป็พิเศษ” ั์กระซิบพลางกดมือลงที่สะโพกผึ่งผาย “คุณมิ้นต้องปล่อยวางความเครียดนะครับ ยิ่งเกร็งจะยิ่งเจ็บ... เชื่อใจผมสิครับ”
ภายในห้องฟิตเนสส่วนตัวที่ชั้นสองเริ่มอบอวลไปด้วยความอึดอัดที่แสนหวาน แสงแดดสะท้อนกระจกเงาบานใหญ่เผยให้เห็นภาพของหญิงสาวร่างอวบอัดในชุดรัดรูปที่ดูขัดเขิน กับชายหนุ่มร่างั์ที่เดินวนเวียนอยู่รอบตัวเธอราวกับพยัคฆ์ที่กำลังจดจ้องเหยื่ออันโอชะ
ั์เดินสำรวจรอบตัวมิ้นช้า ๆ ฝีเท้าของเขามั่นคงและเงียบเชียบ สายตาคมกริบจดจ้องไปที่สัดส่วนของหญิงสาวอย่างเปิดเผย เขาไม่ได้มองด้วยความตำหนิเหมือนที่ปอนด์มอง แต่เขามองด้วยความหลงใหลในมวลเนื้อที่ดูนุ่มนิ่มและอิ่มเอิบไปทุกสัดส่วน
“เอาล่ะครับคุณมิ้น... เราจะเริ่มจากการสร้างฐานรากที่แข็งแรงก่อน ท่าสควอทคือท่าที่จะช่วยเน้น่ล่างของคุณให้เฟิร์มขึ้น”
ั์พูดพลางเดินไปยืนเยื้องไปทางด้านหลังของเธอ “แยกเท้าออกกว้างเท่า่หัวไหล่ครับ... ปลายเท้าชี้ออกข้างนอกนิดหน่อย”
มิ้นทำตามอย่างว่าง่าย เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่แผดเผาแผ่นหลังของเธออยู่ “แบบนี้... แบบนี้ใช้ได้ไหมคะ?”
“ดีครับ... ทีนี้ค่อย ๆ ย่อสะโพกลงช้า ๆ นึกซะว่าคุณกำลังจะนั่งลงบนเก้าอี้ที่มองไม่เห็น หลังต้องตรงนะครับ อย่าโก่งหลัง”
ในขณะที่มิ้นเริ่มย่อตัวลง ทรวดทรงของเธอก็เด่นชัดขึ้นมาทันที สะโพกที่ดินะเิและบั้นท้ายอวบหนาขยายกว้างออกตามจังหวะการย่อตัว จนผ้าเลกกิ้งสีดำตึงเปรี๊ยะเห็นรอยเว้าส่วนโค้งที่แสนเย้ายวน
ั์ขยับเข้าไปใกล้ขึ้น เขาไม่ได้กดตัวเข้าหาเธอเหมือนคนหิวโหย แต่เขาเลือกที่จะคุกเข่าลงข้างหนึ่งเื้ัเธอ เพื่อประคองและจัดระเบียบร่างกายให้เธอ
มือหนาที่ร้อนผ่าวขยับไปวางลงที่หน้าขาของมิ้นเบา ๆ เพื่อให้เธอทรงตัวได้มั่นคง สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่บั้นท้ายที่กำลังขยับขึ้นลงอยู่ตรงหน้าในระยะที่ห่างเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ ผสมกลิ่นโลชั่นจากผิวกายสาวพุ่งเข้าปะทะจมูกของเขาอย่างจัง
“ย่อลงอีกครับคุณมิ้น... ต่ำกว่านี้อีกนิด” ั์กระซิบ เสียงของเขาเริ่มพร่าสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่
มิ้นพยายามทำตามคำสั่ง ความเหนื่อยเริ่มทำให้เธอหายใจหอบถี่ ทรวงอกอวบสะท้อนขึ้นลงตามแรงใจที่เต้นรัว
“มะ... มิ้นไม่ไหวแล้วค่ะคุณั์ มันล้าไปหมดแล้ว”
“อีกนิดเดียวครับ... ผมจะช่วยประคองไว้”
ั์ใช้มือทั้งสองข้างทาบลงที่เอวอวบหนาของเธอเบา ๆ เพื่อให้เธอทรงตัวอยู่ในท่าที่ถูกต้อง สายตาของเขาไม่สามารถละไปจากภาพความงดงามของสัดส่วนแบบ “สาวอวบ” ที่เขาหลงใหลได้เลย
สำหรับั์แล้ว... ผู้หญิงหุ่นบางร่างน้อยที่ปอนด์ถวิลหานั้นเทียบไม่ได้เลยกับผู้หญิงที่มีเนื้อนมไข่เต็มไม้เต็มมืออย่างมิ้น ผิวเนื้อที่ดูนุ่มนิ่มน่าขยำ ร่องรอยของความสมบูรณ์แบบที่โผล่พ้นขอบกางเกงรัดรูปขึ้นมาเพียงเล็กน้อย มันกลับเป็จุดกระสันที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้พุ่งพล่าน
ั์พยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อข่มอารมณ์ที่เริ่มเตลิดเปิดเปิง ลำควยที่อยู่ภายใต้กางเกงวอร์มเริ่มขยายตัวแข็งขึงจนปวดหนึบเพียงแค่ได้เห็นการขยับของบั้นท้ายอวบอัดตรงหน้าใกล้ ๆ แบบนี้
เขารู้สึกขัดใจที่สามีของเธอช่างตาถั่วและมองข้ามสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ไปได้อย่างไร
“คุณปอนด์คงไม่รู้ตัว...” ั์นึกในใจพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก “ว่าเขาเพิ่งจะเอาเหยื่ออันโอชะที่ผมชอบที่สุด... มาวางใส่พานถวายถึงมือผมแล้ว”
ความรู้สึกที่พุ่งพล่านทำให้มือที่ประคองเอวมิ้นอยู่นั้นเผลอเพิ่มแรงบีบเฟ้นลงไปเล็กน้อยตามความเงี่ยนที่เอ่อล้น ั์รู้ดีว่าการเทรนครั้งนี้จะไม่ใช่แค่เื่ของสุขภาพ แต่มันคือการเริ่มต้นของเกมที่เขาจะเป็ผู้ควบคุมกฎทั้งหมดเอง!
โปรดติดตามตอนต่อไป.
พี่ั์จะเทรนต่อยังไงน๊าาาาา
หึหึ
3K
