รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep.11

"ไหนมึงบอกว่าคบกับวาเลน แต่กูสืบมาว่ามึงมีผู้หญิงอีกหลายคน มึงจะหลอกวาเลนหรือไงว่ะ!"

"ฉันไม่ได้หลอก"

เสียงที่คุ้นหูทำให้ฉัน ต้องมองตามไปยังอีกด้านของเซ็น คาเอลยืนสูบบุหรี่หน้าตาเรียบเฉย ส่วนเซ็นที่ตอนนี้โดนนี้มัดไว้กับเสา ไร้หนทางหนี ฉันเลยตัดสินใจที่จะเดินออกไปทันที ที่เห็นคาเอลทำท่าจะปรี่เข้ามาชกเซ็น

"พอได้แล้วคาเอล นายจะทำเกินไปแล้วนะ"

คาเอลหยุดชะงักทันทีแล้วหันมามองฉันด้วยสีหน้า๻๠ใ๽

"เธอมาได้ยังไง"

"มันไม่สำคัญ นายปล่อยเซ็นเดี่ยวนี้นะ"

"เธอรู้หรือเปล่าว่ามันคบผู้หญิงกี่คนกันแน่"

"รู้สิ ทำไมจะไม่รู้"

"รู้! แต่ยังให้มันหลอกอีกเหรอ จะให้ฉันบ้าตายเพราะเธอจริงๆใช่ไหมวาเลน!"

คาเอลตะคอกเสียงดัง ฉันไม่เคยเห็นเขาตะคอกใส่ฉันแรงขนาดนี้มาก่อนถึงฉันจะทำตัวไม่ดีกับเขาขนาดไหนเขาก็ไม่เคยจะตะคอกฉันแบบนี้ 

"นายปล่อยเซ็นไปเถอะนะฉันขอร้องละ แล้วฉันจะยอมทำตามที่นายบอกนะ ฉันไม่อยากให้เซ็นเดือดร้อนเพราะฉัน"

"หึ! เธอยอมขอชีวิตมันจากฉันงั้นเหรอ รักมันมากนักเหรอ! ฉันพยายามอดทนกับเธอขนาดไหนรู้บ้างไหมเคยหันมามองฉันบ้างไหม!"

คาเอลพูดแล้วค่อยๆก้าวเดินเข้ามาหาฉัน ทำให้ฉันถอยหนีใบหน้าที่น่ากลัวของเขาทำให้ฉันเริ่มกังวล

"ถ้าเธออยากให้มันมีชีวิตอยู่ เธอจะใช้ตัวเองแลกกับมันไหม"

"นาย..นายหมายถึงอะไร"

คาเอลแสยะยิ้มร้ายกาจ ฉันเดาไม่ออกว่าเขา๻้๵๹๠า๱อะไร คาเอลรีบคว้าตัวฉันแล้วอุ้มพาดบ่าถึงแม้ว่าฉันจะพยายามดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล คาเอลพาฉันมายังรถของเขาเปิดประตูรถผลักฉันเข้าไป ส่วนเขารีบตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว พอฉันพยายามจะเปิดประตูหนีคาเอลจับฉันอีกครั้ง ครั้งนี้เขาใช้เชือกมัดมือฉันไว้ แล้วเอาปืนขึ้นมาจี้ขู่ฉัน ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าเขากล้าจะยิงฉันหรือเปล่าแต่สีหน้าเขาเหมือนพร้อมที่จะฆ่าทุกคนที่ขวางทาง คาเอลขับมายังคอนโดของเขา พอถึงห้องคอนโดคาเอลโยนฉันลงที่เตียงอย่างไม่ใยดี

"นายจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี่ยวนี้นะ"

ฉันรีบลุกขึ้น พยายามจะวิ่งหนีก็โดนคาเอลจับไว้แล้วกดฉันไว้กับเตียงนอน เขารวบข้อมือของฉันขึ้น มันเริ่มทำให้ฉันกลัว

"ปล่อยนะ! นายบ้าไปแล้วเหรอ ถ้านายทำอะไรฉันฉันจะฟ้องแด๊ดดี๊ ให้เอานายให้หนักเลย"

"เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะกลัวหรอไง ฉันยอมปล่อยไอ้เซ็นไปเธอก็ต้องตอบแทนฉันหน่อยสิ"

"นายอย่าทำไรบ้าๆนะ ปล่อยฉันนะมันไม่สนุกเลยนะถ้านายจะแกล้งฉันแบบนี้"

"หึ! เดี่ยวก็รู้"

"ม่ายยย! กรี๊ดดด อุ๊บ อื้อ~"

คาเอลก้มหน้าลงมาซุกไซร้ซอกคอฉันแล้วจูบปากฉันอย่างรุนแรงเหมือนระบายความโกรธ ฉันพยายามส่งเสียงร้องทำให้คาเอลสามารถใช้ลิ้นสอดเข้ามาลิ้มรสได้เต็มที่ น้ำตาฉันเริ่มเอ่อล้น ตัวชาสั่นไปหมด ไม่นึกว่าเขาจะกล้าทำร้ายฉันได้ขนาดนี้

ฮื้อ~~~

เสียงร้องและน้ำตาฉัน ทำให้คาเอลได้สติหยุดการกระทำทุกอย่าง

"ฉันกลัวแล้ว คาเอล ฮึก กลัวแล้ว อย่าทำไรฉันเลยนะ ฮื้อ~"

"ขอโทษ ฉันขอโทษ ฉันไม่ทำแล้วอย่าร้องให้เลยนะ"

คาเอลเอานิ้วเกลี่ยน้ำตาให้ฉันแ๵่๭เบา สายตาเขาสั่นไหวรู้สึกผิด คาเอลดึงฉันเข้ามากอดแน่นลูบผมฉันอย่างนุ่มนวล ทำไมเขาถึงได้เอาแต่ใจขนาดนี้นะ ฉันกลัวขนาดนี้จะขอโทษแล้วจะจบเหรอ

"นายมันนิสัยไม่ดี ฮึก ฉันกลัวขนาดไหนนายรู้ย้างหรือเปล่า ฮึก"

"ฉันผิดเอง ความผิดฉันเอง ฉันรักเธอนะวาเลนเพราะงั้นเลิกกับมันซะ เพราะฉันจะไม่สนใจว่าต้องใช้วิธีไหนเพื่อจะแย่งเธอมา"

คำพูดเอาแต่ใจของคาเอลเริ่มส่งผลให้ใจฉันเต้นรัวอย่างไม่เคยเป็๲มาก่อน

"ให้โอกาสฉันนะวาเลน ให้ฉันได้พิสูจน์ให้เห็นว่าฉันก็รักเธอไม่แพ้ใครทั้งนั้น ฉันรักเธอก่อนมันด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นฉันมีสิทธิที่ทำให้เธอเป็๲ของฉันแค่คนเดียว"

"๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่...นายรักฉัน๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่"

"๻ั้๹แ๻่ตอนไหนฉันไม่รู้ แต่มันชัดขึ้นทุกวันว่าฉันรักเธอ รักเธอมานานแล้ว"