บ่ายของวันนี้ เป็วิชาที่ว่าด้วยอาวุธ มาสเตอร์นีชา บริสตั้น สอนการใช้อาวุธและเวทย์ผสมกัน วิชานี้จะไม่มีการเรียนการสอนที่ห้องเรียนจะใช้สนามหน้าสถาบันในการฝึนฝน มาสเตอร์นีชา เป็ชายวัยกลางคนอายุราว30ปลายๆ ผมดำคล้ำนั้นถูกจัดทรงมาอย่างดี ั์ตาสีดำออกจะดุๆนิดหน่อย แต่รีเซ่กลับรู้ว่ามาสเตอร์ไม่ใช่คนน่ากลัว
“วันนี้ครูจะสอนให้พวกเอใช้มีดสั้น มีดสั้นนั้นเป็ที่จำเป็เพราะนอกจากเป็อาวุธยังสามารถใช้สอยอื่นๆได้อีก การใช้มืดสั้นมีสองแบบคือ ระยะใกล้ และไกล ระยะใกล้คือการ่ชิงจังหวะของกันและกันใครไวกว่าใครคล่องกว่าคนนั้นชนะ ระยะใกล้เราไว้ใช้ปา วันนี้เราจะมาการรุกรับโยกตัวหลบและ่ชิงจังหวะกันก่อน เอาละคุณรีเซ่ช่วยมาแสดงเป็อย่างด้วยครับ”
มาสเตอร์นีชาเรียกเธอให้ลุกขึ้น ซึ่งปกติวิชาที่เกี่ยวกับการต่อสู้หรือใช้อาวุธอาจารย์จะเรียกเธอทั้งนั้นเพราะรีเซ่มีดีกรีเป็ถึงประธานชมรมการต่อสู้
รีเซ่โค้งเพื่อเป็การให้เกียรติและขอขมามาสเตอร์ มีดสั้นที่ทำจากไม้ปลายแหลมที่ไม่มีความคมนั้นถูกโยนส่งมาให้เธอซึ่งรีเซ่ก็รับมันอย่างง่ายดาย
“รู้วิธีใช้มันใช่ไหมคุณรีเซ่”มาสเตอร์เอ่ยถาม
“ทราบคะ”
รีเซ่ตอบพร้อมขยับเท้าขวาออกให้ได้องศาฐานสามเหลี่ยม มือซ้ายตั้งการ์ดปิดหน้ามือขวาจับอาวุธโดยนำคมลงด้านล่าง ั์ตาทับทิมนั้นวาวขึ้นเล็กน้อย
มาสเตอร์นีชามักจะเรียกใช้เธอเสมอไม่ใช้เพราะเธอเป็ประธานชมรมแต่เพราะเธอมีสายเืนักสู้ ทุกครั้งที่จับอาวุธสีหน้าท่าทางจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เธอทำให้เขานึกถึง่ไปรบในสงตรามครั้งใหญ่นั้นเสมอ
ไอ้เ้าศิษย์ตัวแสบ มันเล่นเอาจริง ไม้นั้นก็ไวมาก ถึงขั้นเฉียดคางเขาถากๆเลย
ง่วง! ง่วงเนี้ยนะ!!?
แต่มันก็ไม่แปลกรีเซ่ถูกเลโอฝึกมาั้แ่เด็กพอมาอยู่นี้ก็ล้มปี6ได้ง่ายๆจึงขึ้นเป็ประธานชมรมได้โดยปริยาย แค่สาธิตมีดสั้นมันคงน่าเบื่อสำหรับเธอ
นี้มันเื่อะไรกัน!!?
แผลทุกแผลขยายใหญ่ขึ้น เืเองก็ไหลออกมาเรื่อยๆไม่ยอมหยุด รีเซ่ที่ผิวขาวอยู่แล้วยิ่งก็ยิ่งซีดเซียวเข้าไปอีกนั้นทำให้เซรอสกังวลใจเป็อย่างมาก
แผลศักดิ์สิทธิ์!!..สติกมาตา!
“ทีมคุณเลโอตามผมมาทางนี้เราจะไปพบท่านผบ.กัน ส่วนพวกคุณให้ซ้อมต่อไปทันทีที่ผมกลับมาผมจะเทสพวกคุณ”
..”อย่าเป็อะไรนะ..
วันนี้ช่างมีแต่เื่หนักใจ
เลโอมองอย่างสงสัยในคำพูดของผบ.โคงะแต่ก็ไม่คาดคั้นอะไรแล้วเดินออกไปก่อน
.....