แม็คของส้ม ตอนที่ 4
หลังจากพี่แม็คบอกว่าจะจีบฉันหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน อย่างเช่นไอ้มุกเป็นต้น“ตกลงมึงจะเล่าได้รึยังว่าวันที่กูหลับไปก่อนมันเกิดอะไรขึ้น! มึงกับพี่แม็กทำอะไรกัน ทำไมพี่กูออกตัวแรงว่าจีบมึงขนาดนี้อ่ะ!” ไอ้มุกโวยวายตามระเบียบ“แล้วทำอะไรคือทำอะไรอ่ะ” ฉันตอบแล้วหยิบขนมเค้กจากถุงร้านค้าแบรนด์ดังออกมานอกจากจะเป็นน้องพี่แม็ค ตอนนี้เพื่อนฉันยังกลายเป็นพนักงานส่งของด้วยไง‘กินตอนไหนถ่ายรูปส่งมาให้พี่ด้วยนะครับ’บนกล่องเค้กมีโน้ตติดอยู่ ฉันอ่านแล้วยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปส่งไป คนที่ได้รับข้อความก็เปิดอ่านทันทีsomm : you sent a photomacximum : พี่หมายถึงถ่ายรูปส้มส่งมาsomm : นี่ก็เค้กส้มไงคะmacximum : ไม่อยากได้เค้กส้มแต่อยากได้คนชื่อส้มmacximum : ได้รูป*ทำเป็นแก้คำผิดส่งมา ฉันรู้หรอกน่าว่าเข้าจงใจพิมพ์แบบแรกน่ะ! ฉันเบ้ปากใส่หน้าจอมือถือ แล้วหลังจากอ่านข้อความที่พี่แม็คส่งมาฉันก็ไม่ได้คุยอะไรต่อเพราะมุกดึงความสนใจสะก่อน“ทำอะไรล่ะ กอด? จูบ? โดนอะไรไปบ้างยัง”“...”“หรือโดนจับกดไปแล้ว?” มันถามแล้วอ้าปากค้างอย่างตกใจ คิดเองเออเองทั้งนั้น!“ยังไม่โดนอะไรทั้งนั้นแหละ!” ฉันตอบเพื่อนไป ไม่ได้โกหกนะ นอกจากคำพูดที่ทิ่มแทงทะลุทะลวงความรู้สึกฉันเขาก็ไม่ได้ทำอะไรไง“โหยยยย ไม่แซ่บเลยอ่ะ อุตส่าห์เปิดโอกาสให้อยู่ด้วยกัน!”“อะไรของมึงอีกอ่ะ ก็จีบกันอยู่นี่ไง ใจคอจะให้เพื่อนเสียตัวเลย?” พูดแล้วตักเค้กเข้าปาก อร่อยดีนะ กลิ่นส้มอ่อนๆสดชื่นดี“เดี๋ยวช่วยให้เสียตัวเร็วๆ” มันพูดจบก็โดนฉันเขกหัวไปหนึ่งที อะไรจะขนาดนั้นอ่ะ?คนโดนเขกก็บ่นฉันนิดหน่อยแล้วเราก็เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น แต่สุดท้ายก็ไม่พ้นเรื่องไปเที่ยวอยู่ดีเย็นนี้เราก็ยังจะไป macximum เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือฉันรู้สึกทำตัวไม่ค่อยถูก ปกติจะแต่งตัวหรือจะทำอะไรก็ไม่ต้องแคร์ใคร แต่ในเมื่อตัดสินใจ ‘คุย’ กับพี่แม็คฉันก็เกรงใจเขานิดหน่อยแต่ในเมื่อพี่เขายังไม่พูดอะไรฉันก็ทำตัวปกติต่อไปก่อนละกัน
20.00 น.@MAXCIMUMฉันรู้สึกว่าตัวเองแต่งหน้าเข้มไป ลิปสติกก็แดงไป ขนตาก็เด้งไป หรือฉันแค่คิดมากไป?ช่างแม่งเหอะ!! มาจนถึงร้านแล้วความมั่นใจต้องมา!!“เดี๋ยววันนี้กูพาเข้าหลังร้าน” มุกบอกแล้วลากให้ฉันเดินตามไปปกติฉันเข้าหน้าร้านตลอดเลยไม่รู้ว่าที่หลังร้านมีการ์ดเฝ้าหนึ่งคน ถ้าจะเข้าด้านในต้องใส่รหัสที่แระตูชั้นแรก และสแกนลายนิ้วมือที่ประตูชั้นสอง ฉันก็งงนะว่าอะไรจะขนาดนั้น แต่พอเปิดเข้าไปได้ก็เข้าใจว่าที่ต้องป้องกันแน่นหนาเพราะมันคือห้องทำงานของพี่แม็คไง“คุณพี่ขาาา~~~~”คนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่สะดุ้งนิดหน่อยกับเสียงแปดหลอดของไอ้มุก พี่แม็ควางไอแพดในมือแล้วหันมามองเราสองคน นังเพื่อนตัวดีรีบลากฉันไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมที่ฉันเคยนั่งเมื่อวันก่อน ส่วนตัวไอ้มุกเองก็ยืนอยู่ข้างๆพอได้กลับมานั่งเก้าอี้ตัวนี้มันรู้สึกวูบวาบยังไงก็ไม่รู้อ่ะ...“ว่าไงยัยตัวดี”“มารายงานตัวค่า” มุกตอบแล้วส่งยิ้มสดใสไป พี่แม็คก็พยักหน้ารับ“แล้วเราล่ะมาทำอะไร” เขาหันมามองฉันแล้วถาม“เอ่อ...มุกบอกว่าจะพาเข้าประตูหลังค่ะ ส้มก็ตามมา”“หรอ? นึกว่าอยากเจอพี่เร็วๆสะอีก” เขาตอบพร้อมกับยิ้มมุมปากแล้วยกคิ้วขึ้นข้างนึงอย่างกวนๆมั่นหน้าไปไหมอ่ะ?“หูยยยย อ่อยเรี่ยอ่อยราดมากค่า~~” มือชงอันดับหนึ่งก็ทำหน้าที่อย่างดีเริ่ดคน ‘อ่อย’ หัวเราะจนไหล่สั่นจากนั้นก็ยื่นมือมายีหัวฉันเบาๆ ...อย่าอ่อนโยนได้ไหมอ่ะ ฉันใจบางงงง“จองโต๊ะไว้ยัง เดี๋ยวพี่ลงไปด้วยเลย” หืม...? ทำไมวันนี้ลงไปเร็วจัง“ไม่ทำงานก่อนหรอคะ” ฉันถามเพราะสงสัย“ไม่ครับ อยากลงไปเฝ้าส้มมากกว่า”“ไม่ต้องหยอดตลอดเวลาก็ได้มั้งพี่แม็ค!” ฉันพูดใส่หน้าเขาแล้วเดินหนีสองพี่น้องที่เอาแต่หัวเราะฉันเข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย มุกมันโดนจ้างมาป่ะเนี่ย!!............................................................................พี่น้องสองคนนี้เข้าขากันดีเนอะ บางทีก็สงสารส้ม 55555555ปล.รถอ้อยของอิพี่ยังมีอีกหลายคัน เกาะท้ายรถมาได้เลยนะคะ ????????