หลังจากที่ชินอ๋องได้รับราชโองการเขากลับใช้ชีวิตปกติโดยที่ไม่ได้สนใจราชโองการแต่อย่างไร มีคนจากราชสำนักมาจัดเตรียมงานที่จวนแม่ทัพจนชาวบ้านในละแวกนั้นออกมามุงดูที่หน้าจวน
“อะไรกันท่านอ๋องจะแต่งงานอีกแล้วเหรอ”ชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ก็คงจะเป็แบบนั้นเ้าสาวผู้โชคร้ายคนนั้นเป็ใครกัน”
“นี่เป็งานแต่งครั้งที่6 แล้วที่ท่านอ๋องแต่งงาน”
“ครั้งนี้เ้าสาวจะรอดปลอดภัยพ้นคืนเข้าหอไม่นะ”
“ท่านอ๋องมีจิตใจเหี้ยมโหดดั่งปีศาจขนาดเป็เสือตัวใหญ่พระองค์ยังสังหารมันด้วยตัวคนเดียวได้”
“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกหลายปีมานี้ถ้าไม่ได้ท่านชินอ๋องชาวบ้านอย่างพวกเราที่อยู่ห่างไกลราชสำนักจะอยู่กันอย่างสงบร่มเย็นกันเหรอ”
“ใช่ๆ ๆ”ชาวบ้านทุกคนต่างก็มีความคิดเห็นตรงกัน
เช้าวันต่อมาขบวนเกี้ยวเ้าสาวถูกแห่มาถึงหน้าจวนแม่ทัพของชินอ๋อง หลี่หยางเดินเข้าไปตามชินอ๋องในห้องพัก
“ชินอ๋องขบวนเ้าสาวมาถึงหน้าประตูแล้ว”หลี่หยางเข้ามาตามชินอ๋องในห้อง
“งั้นเหรอ”ชินอ๋องพูดทั้งที่ไม่เงยหน้าขึ้นมาทำให้หลี่หยางยืนอ้ำอึ้งไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อ
“เอ่อ...ท่านอ๋องไม่เปลี่ยนชุดเหรอพะยะค่ะทุกคนรออยู่”หลี่หยางถามด้วยความสงสัย
“ไม่ละข้าจะไม่ออกไปทำพิธีอะไรทั้งนั้น ข้ากำลังอ่านตำราพิชัยยุทธอยู่ เ้าอย่ากวน”ชินอ๋องบอกปัดอย่างรำคาญ
“แต่นี่เป็งานแต่งงานของท่านอ๋องงานแต่งพระราชทานด้วยนะพะยะค่ะ”หลี่หยางย้ำอีกครั้งว่านี่เป็งานแต่งงานที่ไทเฮาและฮ่องเต้สั่งให้แต่งยิ่งตอกย้ำให้ชินอ๋องไม่พอใจ
“นั้นสินะยิ่งเป็งานแต่งพระราชทานด้วยแล้ว งั้นเ้าใส่ชุดเ้าบ่าวออกไปแต่งแทนข้า”ชินอ๋องบอกอย่างใจเย็นไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวอันใดกับการขัดราชโองการ
“กระหม่อมไม่บังอาจหากมีใครจับได้โทษหลอกลวงเบื้องสูง โทษนี้คงยากจะรอดไปได้”หลี่หยางคุกเข่าบอกชินอ๋องชินอ๋องลุกขึ้นไปหยินหน้ากากเหล็กออกมาส่งให้หลี่หยาง
“หน้ากากนี่เ้าเอาไปใส่แล้วเข้าพิธีแทนข้า”ชินอ๋องส่งหน้ากากที่เขามักใส่ออกไปข้างนอกเสมอเพื่อปกปิดใบหน้าของเขา ทำให้น้อยคนที่จะเคยพบเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของท่านอ๋อง
“ท่านอ๋องท่านจะให้ข้าสวมรอยเป็ท่าน แล้วเข้าพิธีแต่งงานครั้งนี้แทนท่านถ้าหากนางไม่ใช่นักฆ่าละพะยะค่ะ”
“เ้าก็เป็สามีนางไงข้าไม่แต่งกับคนที่ยัยจิ้งจอกเฒ่าไทเฮานั้นหามาให้หรอก ขอให้เ้าโชคดีนะหลี่หยางขอให้เ้าและนางมีความสุขคืนนี้ ข้าจะไม่อยู่ที่นี่สัก 2-3วัน”พูดจบชินอ๋องก็เดินออกจากจวนไป
“เดี๋ยวก่อนท่านอ๋องนั่นท่านจะไปไหน ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง”หลี่หยางได้แต่ส่ายหน้า กับการจากไปของชินอ๋องทิ้งให้เขาจัดการกับเื่ตรงหน้า ทำไงได้ละก็ต้องเข้าพิธีแต่งงานแทนนายนะสิหลี่หยางถอนหายใจออกมาพร้อมกับเดินไปหยิบชุดเ้าบ่าวมาสวมใส่พร้อมทั้งใส่หน้ากากของชินอ๋องและเดินออกจากห้องเพื่อไปเข้าพิธีแต่งงานแทน
ด้านชินอ๋องเขาขี่ม้าออกมาจากจวนตอนแรกคิดจะไปพักผ่อนที่บนเขากับอาจารย์แต่ก็คิดขึ้นได้จึงขี่ม้ามุ่งหน้าเข้าสู่เมืองอู๋โจวที่อยู่ถัดไปก่อนถึงเมืองหลวงเพื่อไปสืบหาข่าวในวังหลวงชินอ๋องทิ้งม้าไว้นอกเมืองก่อนจะเดินเข้าไปในเมืองอย่างเที่ยวชมความเป็อยู่ของชาวเมือง
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเข้ามาที่เมืองอู๋โจวอย่างสบายใจไม่ต้องรีบร้อนก่อนหน้านั้นเขาเข้ามาที่เมืองแห่งนี้เพื่อพบกับท่านลุงของเขาที่มักจะแอบมาส่งข่าววังหลวงให้เขารู้แม้แต่เื่ที่จะมีราชโองการเรียกตัวเขากลับไปวังหลวงนั้นท่านลุงเขาก็เป็คนช่วยทูลขอฮ่องเต้และส่งข่าวให้เขารู้ แม้ชินอ๋องจะไม่อยากกลับไปที่วังหลวงอีกแล้วแต่ฮ่องเต้ก็มีจดหมายลับมาหาเขาว่าพระองค์จะพาเสด็จพี่กลับไปอยู่ด้วยกันกับพระองค์ที่วังหลวงให้ได้
แต่ถึงอย่างไรเื่นี้ก็ไม่สามารถทำได้โดยง่ายเพราะไทเฮายังคงเป็ูเาลูกใหญ่ที่คอยขัดขวางไม่ยอมให้เขากลับไปเป็เสี้ยนหนามทิ่มแทงใจนางในวังหลวงได้อีกอีกครั้งยิ่งชินอ๋องได้รับความเชื่อมั่นจากชาวเมืองมากเท่าไรยิ่งเป็ภัยแก่บัลลังก์ฮ่องเต้และตำแหน่งไทเฮาของนาง
ชินอ๋องเดินดูของในเมืองหลวงอยู่มีหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังวิ่งหนีอะไรก็ไม่รู้วิ่งเข้ามาชนเขาด้วยความเร็วชินอ๋องรับนางไว้ในอ้อมแขนก่อนที่นางจะล้มลงไป สายตาทั้งสองจ้องมองกันอยู่ครู่หนึ่งชินอ๋องรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ทันทีที่เห็นหน้าหญิงสาว
“นั้นไงคุณหนูใหญ่อยู่นั้นไง ไปจับตัวมา”แต่เมื่อหญิงสาวได้ยินเสียงคนที่ตามมา นางรีบผลักตัวของชินอ๋องออกแล้วก็วิ่งหนีต่อไปด้วยความเร็วชินอ๋องได้แต่มองตามนางไปก่อนจะแอบสะกดรอยตามนางไปเงียบ ๆ ด้วยความอยากรู้
ด้านหลี่หยางที่อยู่ในชุดแต่งงานและสวมหน้ากากกำลังทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินตามประเพณีขณะกำลังทำพิธีอยู่นั้น หลี่หยางก็มีอาการสั่น เขาคิดในใจ ‘ท่านอ๋องนะท่านอ๋อง ท่านให้ข้าออกไปสู้รบกับคนร้ายยังจะดีสะกว่าให้ข้ามาทำอะไรเยี่ยงนี้’ ในระหว่างทำพิธีขณะที่ต้องยกน้ำชามาดื่มเ้าบ่าวก็ทำแก้วน้ำตกเพราะมือสั่น
“ท่านอ๋องเป็อะไรหรือเปล่าเพคะ?”แม่สื่อถามด้วยความสงสัย หลี่หยางได้แต่ส่ายหน้าเบา ๆ
“5555 สงสัยท่านอ๋องจะทรงตื่นเต้นกับการแต่งงานนี้ขนาดแต่งมา 6 ครั้งแล้วนะเนี้ย”แขกในงานพูดแซวชินอ๋องอย่างตลกขบขัน พิธีการดำเนินไปจนเสร็จ
“บ่าวสาวเข้าห้องหอได้”แม่สื่อประกาศหลังจบพิธี เมื่อได้ยินคำว่าเขาห้องหอ หลี่หยางยิ่งคิดหนักนึกถึงคำพูดของชินอ๋อง
‘เ้าก็เป็สามีนางไง’
‘ขอให้เ้าโชคดีนะหลี่หยางขอให้เ้าและนางมีความสุขคืนนี้’ ยิ่งนึกถึงคำพูดของชินอ๋องหลี่หยางก็ยิ่งคอตก นี่เขาคงจะต้องเข้าหอกับแม่นางผู้นี้แล้วจริง ๆเมื่อถึงในห้องหอหลังจากที่แม่สื่อกลับออกไปกันหมดแล้วหลี่หยางก็ระแวงว่าเ้าสาวจะเป็นักฆ่าคิดจะบุกทำร้ายเขาหรือไม่แต่ั้แ่แม่สื่อออกไปเ้าสาวกลับนั่งนิ่งอยู่ที่เตียง ขณะเขาแยกออกมานั่งที่โต๊ะน้ำชาอย่างเฝ้าดูสถานการณ์
“ท่านอ๋องท่านจะนั่งอยู่ตรงนั้นอีกนานไม่เพคะ ทำไมท่านไม่มาเปิดผ้าคลุมหน้าพิธีแต่งงานจะได้เสร็จสิ้นไป”เสียงเ้าสาวดังขึ้นหลังจากที่นางเองก็อดทนรออยู่นานแล้วแต่เห็นว่าชินอ๋องคนที่นางแต่งงานด้วยยังคงนั่งเฉยนางจึงตัดสินใจพูดออกไป
“ต้องให้เปิดผ้าคลุมด้วยเหรอ”หลี่หยางถามอย่างไม่เคยมีประสบการณ์การแต่งงาน
“นี่ท่าน!ท่านแต่งงานมา 6 ครั้งแล้วนะท่านอ๋อง”หญิงสาวได้ตำหนิออกไปหลี่หยางเดินไปที่เ้าสาวนั่งอยู่ จังหวะที่หลี่หยางกำลังเปิดผ้าคลุมหน้าเ้าสาวเ้าสาวได้ดึงมีดสั้นที่แอบอยู่ที่ในแขนออกมาและพุ่งไปที่หน้าอกของเ้าบ่าวหลี่หยางที่มีวรยุทธ์หลบทันทีและทั้งสองเกิดการต่อสู้กันในห้องหอเกิดเสียงอึกกะทึกครึกโครมไปทั่วห้อง
“โห้ท่านอ๋องเล่นรุนแรงกับเ้าสาวแต่หัววันเลย”บ่าวไพร่ในจวนที่เดินผ่านมาพร้อมพ่อบ้านพูดขึ้น
“แบบนี้เ้าสาวจะรอดไม่”บ่าวไพร่อีกคนเสริม
“จะเป็ศพที่ 6 หรือเปล่าเนี้ยสมชื่อท่านอ๋องจอมปีศาจจริง ๆ ต่อไปจะมีใครยอมเป็ชายาอ๋องให้”พ่อบ้านประจำจวนแม่ทัพของชินอ๋องพูดพร้อมส่ายหน้าก่อนพากันเดินออกจากบริเวณนั้น
ส่วนในห้องหอตอนนี้ทั้งสองยังคงต่อสู้กันหลี่หยางพยายามจับกุมนักฆ่าสาวโดยไม่คิดจะฆ่านางเพื่ออยากจะสอบปากคำนางแต่ยิ่งหลี่หยางหยั้งมือไม่ยอมใช้ความรุนแรงที่จะหมายเอาชีวิตนาง หญิงสาวก็ยิ่งได้ใจ
เลี่ยงหลิงบุตรสาวบุญธรรมของพ่อบ้านในจวนเสนาบดีฟ่านฉางเจานางถูกให้ทำหน้าที่เป็องครักษ์ดูแลความปลอดภัยให้กับบุตรีของเสนาบดีฟ่านฉางเจาที่มีนามว่าฟ่านซิงเหยียนั้แ่ยังเยาว์ เมื่อฟ่านซิงเหยียนได้เข้าวังไปรับตำแหน่งฮองเฮา เลี่ยงหลิงก็ถูกให้เป็สาวใช้แต่ด้วยความเก่งกาจคล่องตัวของนางและนางมีใบหน้าที่งดงามไม่เหมือนสาวใช้ทั่วไปทำให้นางถูกดึงมาเป็เครื่องมือในการกำจัดชินอ๋อง
โดยไทเฮาและเสนาฟ่านวางแผนส่งนางมาปลิดชีพชินอ๋องทั้งสองวางแผนกันไว้วางหากนางไม่สามารถทำแผนการทั้งหมดให้สำเร็จได้นางจะโดนชินอ๋องฆ่าตาย แต่ถ้าหากนางสังหารชินอ๋องได้สำเร็จพวกเขาจะส่งคนมาฆ่าปิดปากนางทันทีซึ่งเลี่ยงหลิงเองบังเอิญได้ยินแผนการของไทเฮาและเสนาบดีฟ่านฉางเจาพอดี
ทางออกเดียวที่เลี่ยงหลิงสามารถช่วยให้ตัวเองมีชีวิตรอดต่อไปได้นั้นคือนางได้แต่งกับชินอ๋องและให้ชินอ๋องดูแลนางต่อไป
หลังจากต่อสู้ไปพักหนึ่งเลี่ยงหลิงหยิบเอายาผงมาเป่าใส่หน้าหลี่หยางที่อยู่ในชุดเ้าบ่าวหลี่หยางที่ได้สูดเดาเอายาเข้าไปคิดว่าเป็ยาพิษจึงรีบสะบัดผ้าให้ผงยากลับไปหาเลี่ยงหลิงด้วยเช่นเดียวกันคนทั้งสองที่ต่างก็ใที่ตัวเองได้สูดดมยาเข้าไปก็อยู่ในอาการสำลักผงยานั้นหลี่หยางที่เริ่มมีอาการเืลมสูบฉีดแรงผิดปกติเริ่มสะบัดหัวไปมารีบผ่อนคลายชุดเ้าบ่าวและเริ่มถอดออกทีละชิ้น ละชิ้นส่วนเลี่ยงหลิงเองก็เหมือนกันตอนนี้นางไปนั่งสงบสติอารมณ์ตัวเองอยู่ที่เตียงตอนแรกก็วางแผนทุกอย่างมาอย่างใจกล้า แต่พอถึงเวลาเข้าจริง ๆ นางเองก็กลัวเหมือนกัน
“เ้าเอายาอะไรมาโปรยใส่ข้า”หลี่หยางที่เดินควบคุมตัวเองไม่ได้หันไปถามนาง
“ท่านอ๋อง ข้าขออภัยแต่ข้าไม่มีทางเลือกจริง ๆ ข้าไม่อยากทำร้ายท่าน”เลี่ยงหลิงพยายามจะบอกด้วยลมหายใจที่แรงขึ้น
“เ้าคิดจะ....”หลี่หยางจะถามต่อ
“ในเมื่อข้าเข้าพิธีแต่งงานกับท่านแล้วข้าก็จะขอติดตามรับใช้ท่านอ๋องไปตลอดชีวิตเพคะ”เลี่ยงหลิงอธิบายเพื่อให้หลี่หยางในคราบชินอ๋องฟัง
“เ้า..เ้ากล้าคิดวางยา...ปลุกกำหนัด..ท่านอ๋องอย่างนั้นเหรอ..”หลี่หยางที่รู้แล้วว่าตัวเองโดนยาปลุกกำหนัดเข้าแล้วก็รู้สึกโกรธ
“ข้าไม่..ไม่มีทางเลือกจริง ๆ เพคะ”เลี่ยงหลิงพูดอย่างติดขัดเพราะยาเริ่มออกฤทธิ์เต็มทีแล้ว
“เ้า..จะโกรธข้าไม่ได้นะ”หลี่หยางบอกก่อนจะะโขึ้นเตียงจู่โจมเข้าหาเลี่ยงหลิงทันทีก่อนที่เทียนแดงในห้องหอจะดับลงทั้งหมด
718
