“คุณธีคะ...นี่เป็พยาบาลที่คุณผู้หญิงจ้างให้มาช่วยดูแลคุณธีค่ะ”
ป้าเนียนเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนโอ่อ่าภายในบ้านเรือนไทยหลังใหญ่พร้อมทั้งวางกระเป๋าอุปกรณ์ของพยาบาลพิเศษซึ่งได้รับการว่าจ้างให้มาช่วยดูแลบุตรชายคนเดียวของเ้าของบ้านเรือนไทยหลังนี้ที่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้กล้ามเนื้อขาฉีกต้องเข้าเฝือกและต้องทำกายภาพบำบัดหลังจากเพิ่งถอดเฝือกแล้วไม่ถึงสัปดาห์
“สวัสดีค่ะ...คุณธีรัฐ”
หญิงสาวร่างอ้อนแอ้นที่เดินตามหลังป้าเนียนเข้ามายกมือขึ้นไหว้ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่มืชื่อไทยแต่หน้าตาบ่งบอกว่าเขาเป็ลูกครึ่งต่างประเทศธีรัฐที่นั่งอยู่บนรถเข็นภายในห้อนนอนที่ตกแต่งแบบไทยโบราณยกมือขึ้นรับไหว้นางพยาบาลสาวผมยาวและหน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนหลุดออกมาจากแคตตาล็อคนางแบบเกาหลีพลางยิ้มให้
“เธอชื่อรสรินคุณธีเรียกเธอว่าโรสก็ได้นะคะ เธอจะมาดูแลคุณธี ช่วยคุณธีทำกายภาพบำบัดเชิญตามสบายนะคะคุณพยาบาล”
ป้าเนียนบอกธีรัฐก่อนจะเดินออกไปจากห้องนั้นพยาบาลสาวซึ่งป้าเนียนเรียกเธอว่า โรส เดินเข้าไปใกล้คนไข้ของหล่อนรสรินยิ้มให้ขณะมองขาแข็งแรงของธีรัฐที่ตอนนี้เขาสวมกางเกงขาสั้นสีอูฐ
“เป็ยังไงบ้างคะคุณธี...เห็นป้าเนียนบอกว่าหมอเอาเฝือกออกให้คุณเกือบอาทิตย์แล้ว”
เขายิ้ม“ก็ยังรู้สึกเสียว ๆ บ้างครับ เอ้อ...คุณ...โรส”
“เรียกโรสเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”
หล่อนทำเสียงอ่อนหวานธีรัฐอดที่จะมองพยาบาลสาวที่จะมาทำกายภาพบำบัดให้เขาไม่ได้โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่มันกำลังดันเนื้อผ้าของชุดพยาบาลที่รัดติ้ว
แม่เ้าประคุณเอ๋ย...หน้าตาหล่อนเหมือนเด็กสาววัยมัธยมดูจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย แต่ทรวดทรงองเอวไม่ธรรมดาเลยธีรัฐแอบกลืนน้ำลายและจ้องมองเอวคอดกับสะโพกผายกระโปรงของเ้าหล่อนก็สั้นจนเห็นขาอ่อน ไม่เท่านั้นรสรินยังสวมถุงน่องตาข่ายสีชมพูเสียด้วย นี่มันนางพยาบาลหรือนางแบบเอวีใส่ชุดพยาบาลกันแน่
“โรสขอดูขาของคุณธีหน่อยนะคะ...อืม...ทำตัวให้สบายๆ นะคะ อย่าเกร็ง”
รสรินนั่งลงข้างๆ รถเข็นคนป่วย หล่อนจับขาของธีรัฐ เหมือนมีไฟฟ้าวิ่งขึ้นไปบนใบหน้าของเขาหนุ่มลูกครึ่งถอนใจเบา ๆและมองนิ้วเรียวของเ้าหล่อนที่จับขาของเขาั้แ่ปลายเท้าและค่อย ๆยกขาของเขาขึ้น
“เสียวไหมคะ?”
หล่อนถามและลองยืดขาของเขาให้ตรง
“อืม...ก็ยังเสียวๆ หน่อย ๆ แต่ไม่มาก”
“ข้างนี้ล่ะคะ”
เ้าหล่อนจับขาของเขาอีกข้างให้ยืดขึ้นแต่หนนี้หน้าอกนุ่มๆ ในชุดพยาบาลดันเสียดสีกับขาของเขาข้างที่หล่อนทดสอบไปแล้ว
“ขะ...ข้างนี้เสียวกว่า”
ธีรัฐเสียงสั่นๆ รสรินจะรู้มั้ยว่าเขาตื่นเต้น หล่อนวางขาของเขาลงแต่เ้ากรรมที่สายตาคู่นั้นดันเหลือบแลลึกลงไปในคอเสื้อที่เห็นร่องนมของหล่อนเบีดชิดกันมันอวบอิ่มจนเขาเผลอเลียปาก
“แล้วนี่ผมต้องทำกายภาพอีกนานไหม”
“ก็จนกว่าจะดีขึ้นนะคะเดี๋ยวลองลุกขึ้นยืนนะคะ ฉันจะลองดูว่าคุณพอจะก้าวขาได้มั้ย”
“ก็...ได้เล็กน้อยนะ”
เขาบอกแล้วยักไหล่รสรินยิ้มให้คนไข้ของหล่อน ผู้ชายอะไรหล่อเร้าใจชะมัด...หล่อนนึกในใจรูปร่างก็ใหญ่โต ท่าทางจะกล้ามใหญ่ พยาบาลสาวกำลังจินตนาการไปไกลกว่านั้น
“ค่อย ๆ ลุกนะคะ”
เ้าหล่อนช่วยประคองคนไข้ให้ลุกขึ้นยืนรสรินสอดแขนข้างหนึ่งไปโอบเอวด้านหลังของธีรัฐตอนเขาลุกขึ้นและมืออีกข้างจับที่หน้าขาของเขาไว้พยายามทำอย่างเบามือแต่ยิ่งทำให้ตัวหล่อนเสียดสีกับตัวเขามากขึ้น
โดยเฉพาะหน้าอกอวบใหญ่ที่ถูไถอยู่กับสีข้างของหนุ่มลูกครึ่งธีรัฐลุกขึ้นทั้งที่ใจเต้น แล้วเขาก็ลุกขึ้นยืนตัวตรง มีอาการเซหน่อย ๆแต่ก็มีพยาบาลสาวช่วยประคองเอาไว้
“ระวังนะคะ คุณธี”
“แหม...ผมคงไม่ล้มหรอกครับก็มีพยาบาลสาวสวยอย่างโรสช่วยแบบนี้”
เขาพูดและอดที่จะส่งสายตากรุ้มกริ่มให้เ้าหล่อนไม่ได้รสรินยิ้มอาย ๆ หล่อนรู้สึกเสียวซ่านตอนที่หน้าอกถูไปมากับตัวของธีรัฐผู้ชายอะไรยิ่งดูใกล้ ๆ ก็ยิ่งหล่อ นี่เขาเป็ลูกครึ่ง อะไร ๆ คงจะใหญ่ไปหมด
“แหม...คนไข้ของโรสคนนี้ปากหวานจริงนะคะไหนดูซิคะว่าจะเดินเก่งด้วยหรือเปล่า”
ธีรัฐค่อย ๆก้าวขาโดยมีพยาบาลสาวสวยคอยช่วยพยุง เขาเดินไปได้หลายก้าวแต่แล้วครู่หนึ่งเขาก็หันไปบอกเ้าหล่อนว่า
“คุณโรสครับ...ผมยังไม่ได้อาบน้ำั้แ่เช้าไม่ทราบว่าพยาบาลพิเศษจะมีบริการช่วยอาบน้ำให้คนไข้ด้วยหรือเปล่าครับนี่”
เขาถามรสรินยิ้มรับและตอบกลับในทันที
“ได้ซีคะเดี๋ยวโรสจะช่วยเช็ดตตัวให้คุณธีก็แล้วกันนะคะ”