“ ห๊ะ จริงเหรอ!? ” ริวถามออกมาด้วยความสงสัย
“ ใช่นะสิ! นอกจากโรงเรียนเราแล้ว ฉันได้ข่าวว่าโรงเรียนชั้นนำทั่วทวีปต่างก็จะมีคลาสพิเศษนี่เหมือนกัน! ดูเหมือนว่ามันจะเป็ความร่วมมือระหว่างกระทรวงศึกษาธิการกับทางกองทัพในการจัดตั้งหลักสูตรนี่ขึ้น ”
“ ว่าไงนายจะเข้าคลาสนี้ด้วยไหม!? ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น คนจากกองทัพมาอบรมด้วยตัวเองไม่ใช่เื่ง่าย
“ เอ่อ.. เดี๋ยวฉันดูอีกที ”
ผิดกับอารมณ์ที่ตื่นเต้นของโอดะ ริวรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหรเกี่ยวกับคลาสพิเศษนี้
เขาสงสัยว่ามีเหตุผลอะไรที่ทำให้ทางกองทัพถึงกับต้องจัดคลาสพิเศษอบรมกับเด็กที่พึ่งเป็ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรได้ไม่นาน
ดูจากที่ไม่มีข่าวมาหรือการแจ้งเตือนมาก่อน เป็ไปได้สูงว่าจะเป็การตัดสินใจอย่างเร่งด่วน
เป็ไปได้ไหมว่าจะเกิดวิกฤตบางอย่างขึ้น! ริวเก็บข้อสงสัยนั้นไว้ในใจ
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน
“ ฉันไม่เห็นด้วย!! ”
“ เด็กๆพึ่งจะกลายเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ไม่นาน บางคนยังควบคุมสัตว์อสูรไม่ได้ด้วยซ้ำ "
" เบื้องบนคิดอะไรอยู่กันถึงต้องทำหลักสูตรอบรมพิเศษที่เสี่ยงขนาดนี้ให้แก่เด็กๆ ”
ชายวัยกลางคนอายุ40กว่าปีสวมชุดสูทสีดำเรียบร้อย ดูมีภูมิฐาน รอบๆตัวมีออร่าราวกับบัณฑิตที่น่านับถือ ปกติเขาจะมีสีหน้าที่อ่อนโยนและรอยยิ้มที่ให้ความสงบเสมอ
แต่ตอนนี้สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เขาคือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของทวีปดาวประกายฟ้า
ด้านหน้าของเขาเป็ชายหนุ่มกำยำที่มีออร่าแข็งแกร่งมากราวกับสัตว์อสูรไม่มีผิด ดวงตาของเขาเฉียบคมและใจเย็นราวกับผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน สวมชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวที่กล้าหาญ
เขาคือพันเอกของทางกองทัพ
“เฮ้อ.. ทางผมก็หนักใจเช่นกัน แต่เบื้องบนได้สั่งการมาแล้วและผมก็ทำอะไรไม่ได้ ” พันเอกถอนหายใจด้วยความลำบากใจ
“ สถานการณ์ในตอนนี้เกิดเหตุการณ์วิกฤติไปทั่วทวีป ถึงแม้ประชาชนส่วนใหญ่จะยังไม่ทราบเพราะเราไม่้าให้เกิดการตื่นตระหนก แต่สถานการณ์ก็เริ่มแย่ลงทุกทีหากแบบนี้ต่อไปทวีปของเราจะเต็มไปด้วยเหตุการณ์นองเื ”
“ดังนั้นเบื้องบนจึงตัดสินใจที่จะพัฒนาบุคคลาการที่มีความสามารถทั่วทวีปให้เร็วที่สุดเพื่อรับมือกับวิกฤติที่กำลังจะเกิดขึ้น ดังนั้นหลักสูตรอบรมนี่จึงถูกจัดตั้งขึ้นมา ”
พันเอกพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้า เพราะเหตุการณ์นี้เองทำให้เขาแทบไม่ได้นอนเลย
“ สถานการณ์ตอนนี้มันร้ายแรงแรงขนาดนั้นเลยเหรอ!? ” รัฐมนตรีถามด้วยสีหน้าที่สู้ไม่ดี เขาพอรู้กับเื่ที่เกิดขึ้นบ้างเล็กน้อย
“เฮ้อ… ในขณะนี้หลายบริเวณบนทวีปเกิดเหตุการณ์สัตว์อสูรจลาจลขึ้น พวกสัตว์อสูรต่างดุร้ายมากและเต็มไปด้วยความกระหายเื มันเริ่มสังหารคนไปจำนวนมาก
นอกจากนี้ความแข็งแกร่งของพวกมันเติบโตขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก แม้พวกเราจะพยายามพูดคุยด้วยแล้วแต่พวกมันก็ไม่ฟังเลย ในสายตาของพวกมันมีแต่การเข่นฆ่าเท่านั้น "
“ เหตุการณ์ล่าสุดมีตั๊กแตนตำข้าวจำนวนหลายพันตัวบุกถลุ่มชายแดนในภูมิภาคเหนือ หนูป่าปฐีนับหมื่นตัวโจมตีเมืองไม้มายาก่อความโกลาหลไปทั่วเมือง "
" ฝูงแมลงเคราลายเขียวเกือบแสนตัวฆ่าล้างสัตว์อสูรที่อยู่ในป่าเป็จำนวนมากและกำลังมุ่งหน้ามาทางเมืองในภูมิภาคใต้
"ถึงแม้เราจะส่งคนของกองทัพไปเป็จำนวนมากแล้วก็ตามแต่มีจุดเกิดเหตุหลายจุดมาก เกรงว่าหากเป็แบบนี้ต่อไปคนของเราจะไม่พอจริงๆ "
“ โชคดีหน่อยที่ตอนนี้เราได้ขอความช่วยเหลือจาก4าา์และแชมเปี้ยน รวมถึงคนที่เก่งกาจจำนวนมากในภูมิภาคที่เกิดเหตุไปจัดการกับวิกฤติที่เกิดขึ้นแล้ว "
"รวมถึงขอให้4าา์และแชมเปี้ยนของภูมิภาคอื่นๆคอยประจำการและเตรียมรับมือตามจุดที่เราคาดการณ์ไว้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นกว่าตอนแรกมาก”
“แต่แนวโน้มที่จะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง อย่างที่บอกหากเป็แบบนี้ต่อไปพวกเราอาจจะไม่สามารถส่งกองกำลังไปตั้งรับได้อย่างทันท่วนที แล้วอาจจะทำให้เกิดการาเ็ล้มตายเป็จำนวนมาก "
“ขณะนี้เองก็มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์เหล่านี้จำนวนไม่ใช่น้อยแล้ว เพราะฉะนั้นทางเบื้องบนจึงหวังว่าจะพัฒนาความแข็งแกร่งของผู้ฝึกสัตว์อสูรทุกคนอย่างเร่งด่วนที่สุดเพื่อปกป้องบ้านเมืองของพวกเขาเอง ”
ยิ่งรัฐมนตรีได้ฟังมากเท่าไหรเขาก็ยิ่งมีสีหน้าย่ำแย่ลงเท่านั้น เขาไม่คิดเลยว่าสถานการณ์จะแย่ขนาดนี้
“ แต่สัตว์อสูรอย่างพวกตั๊กแตนตำข้าวหรือหนูป่าปฐีเป็พวกรักสงบและเป็มิตรกับมนุษย์ไม่ใช่เหรอ ทำไมพวกมันถึงทำแบบนี้ ” รัฐมนตรีถามออกมาอย่างสงสัย
สัตว์อสูรที่ก่อเหตุนั้นล้วนเป็สัตว์อสูรที่รักสงบและเป็มิตร โดยปกติแล้วมันจะไม่ทำร้ายผู้คนเลย แต่ทำไมตอนนี้พวกเขาถึงกลายเป็แบบนั้นไปได้
“ ถึงตอนนี้เราจะยังไม่มั่นใจเท่าไหรแต่จากที่ตรวจสอบ สัตว์อสูรที่จู่โจมมีออร่าสีดำที่แปลกประหลาดครอบคลุมไปทั่วตัวและดวงตาของพวกมันต่างกลายเป็สีเื ความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้นกว่าปกติหลายเท่า ”
“ เราสันนิษฐานว่าบางทีสัตว์อสูรพวกนั้นต่างถูกอะไรบางอย่างควบคุมอยู่และมันอาจเกี่ยวกับกับสัตว์เทพ! ”
“ สัตว์เทพ! ” รัฐมนตรีอุทานออกมาอย่างใทันที
สัตว์เทพมีความแกร่งไร้เทียมทามมาก พลังของพวกมันนั้นสามารถก่อให้เกิดพายุและภัยพิบัติต่างๆหรือแม้กระทั้งจมเกาะให้หายไปชั่วพริบตาได้ก็ไม่ใช่เื่เกินจริงเลย
สัตว์เทพต่างถือกำเนิดขึ้นพร้อมโลก พวกมันสามารถควบคุมพลังแห่งกฎเกณฑ์ของโลกได้ อย่างเช่น กฎเกณฑ์แห่งเวลา! กฎเกณฑ์แห่งมิติ!
พวกสัตว์เทพไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะสามารถต้านทานได้ในขณะนี้ หากเื่นี้เกี่ยวกับสัตว์เทพจริงๆความร้ายแรงของเื่นี้คงเพิ่มขึ้นมาก ไม่แปลกใจเลยที่เบื้องบนจะมีคำสั่งลงมาอย่างเร่งด่วน
“ รัฐมนตรี… ผมเข้าใจว่าเด็กๆพึ่งเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ไม่นาน ”
“ แต่เวลาไม่เคยรอใคร! พวกเขาจำเป็ต้องพร้อมให้เร็วที่สุด ”
….
ผ่านไป1สัปดาห์
ณ โรงเรียนหมายเลขหนึ่งของเมืองเพลิงตะวัน
ริวและโอดะกำลังเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องเรียนของพวกเขา โดยหลังจากที่ผ่านไป1สัปดาห์ก็ถึงเวลาที่โรงเรียนจะเปิดเทอมแล้ว โดยระหว่างที่พวกเขาเดินก็มีหลายคนจับจ้องมาที่ริว
แน่นอนว่าเขาเป็คนดังทำให้แทบไม่มีใครในโรงเรียนนี้ไม่รู้จักเขา
ไม่นานพวกเขาก็ได้มาถึงห้องเรียน ริวมองไปรอบๆห้องแล้วพบว่าเพื่อนร่วมชั้นแสดงท่าทีตื่นเต้นมากกว่าปกติ ดูเหมือนว่าทุกคนจะรู้เกี่ยวกับคลาสพิเศษกันหมดแล้ว
“ เฮ้! ริว โอดะ ปิดเทอมไปเป็ยังไงบ้าง ”
ริวและโอดะที่ได้ยินเสียงเรียกพวกเขาก็หันไปพบกับชายหนุ่มผมสีแดงหน้าตาดีคนหนึ่งที่กำลังโบกมือให้พวกเขาอยู่ เขาชื่อ ชิน เพื่อนสนิทคนหนึ่งของริวและโอดะ นอกจากนี้เขายังเป็1ใน5คนที่ปลุกพร์ได้อีกด้วย
ข้างๆเขามีเด็กสาวที่หน้าตาน่ารักและบอบบางนั่งอยู่ เธอคือ แอมม่า แฟนสาวของชินและเป็เพื่อนของพวกเขาเช่นกัน
“ ไม่เจอกันนานชิน! แน่นอนว่าหลังปิดเทอมไปฉันก็กำลังลดน้ำหนักอยู่ ” โอดะตอบกลับไป
“ ห่ะ! ฉันไม่เชื่อหรอก ถ้ามีคนมาบอกว่าพระอาทิตย์กลายเป็สีขาวฉันยังเชื่อมากกว่าอีก ” ชินพูดด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่อ
“ นายพูดแบบนี้หมายความว่าไง ฉันนี่แหละจะเป็ชายหนุ่มที่หล่อเหล่าที่สุดในอนาคต ”
“ ถุ้ย! ผีแหละถึงจะเชื่อนาย…. ”
หลังจากนั้นทั้งสองก็เริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด ริวที่เห็นก็แสดงท่าทีเฉยเมยเห็นได้ชัดว่าเขาชินแล้ว
“ อ่ะแฮ่ม! เด็กๆเงียบหน่อย ครูมีเื่จะประกาศ! ” เสียงและร่างของผู้หญิงอายุ30กว่าๆคนหนึ่งเดินเข้ามาทำให้ทั้งห้องต่างเงียบทันควันทันที เพราะนี่คือครูประจำชั้นของพวกเขา
“ ผู้อำนวยการประกาศว่าพวกเราจะมีคลาสใหม่ขึ้นชื่อว่าคลาสต่อสู้พิเศษ หลายๆคนน่าจะได้ยินกันมาบ้างแล้ว โดยคลาสนี่จะมุ่งเน้นไปที่การสอนเกี่ยวกับประสบการณ์การต่อสู้ของผู้ฝึกสัตว์อสูรโดยจะมีคนจากกองทัพมาอบรม ”
“ นักเรียนที่แสดงผลงานโดดเด่นจะได้รับพิจารณาในการเข้าสู่สถาบันทหารชั้นนำรุ่นเยาว์ของทางกองทัพได้โดยตรง พวกเธอพยายามคิดกันให้ดี ใครที่ตัดสินใจจะเข้าร่วมหลังเลิกเรียนให้มาลงชื่อกับครูที่นี่ ”
หลังจากได้ยินคำพูดของครู ทำให้นักเรียนที่มีผลการเรียนไม่ดีรู้สึกสนใจเป็อย่างมาก รวมถึงคนที่ี้เีเรียนด้วยเช่นเดียวกันทำให้นักเรียนทุกคนส่งเสียงโห่ร้องออกมาด้วยความยินดี
“ เงียบๆหน่อย! ”
“ พวกเธอคิดว่าการเข้าร่วมคลาสพิเศษจะไม่ต้องทำให้พวกเธอต้องเรียนวิชาอื่นๆหรือยังไง หลังจากคลาสอบรมเสร็จ พวกเธอก็ต้องกลับมาเรียนย้อนหลังเหมือนเดิมอย่างหนักเพื่อตามคนอื่นให้ทัน ”
คำพูดของครูทำให้เด็กๆี้เีเรียนหลายคนที่วาดฝันไว้ดับสลายลงทันทีเสมือนเอาน้ำมาราดบนกองเพลิง
“ พวกเธออยู่ในห้องอย่างเงียบๆ อย่าไปส่งเสียงรบกวนคนอื่นๆล่ะ ”
“ นักเรียนริว! มาหาครูที่ห้องพักครูหน่อย ”
หลังจากพูดจบคุณครูก็เดินออกไปทันที
“ ริว เป็ไปได้ไหมว่านายทำผิดกฎบางอย่างเช่นการลักพาตัวหัวใจของหญิงสาวหลายคน ทำให้ครูเรียกนายไปพบ ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนทำให้ริวคิ้วกระตุกและเตะไปที่ก้นใหญ่ๆของโอดะเบาๆ
“ โอ๊ย! นายจะเตะก้นฉันทำไม ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจและลูบก้นเขา
“ หึ!สาสมแล้ว! ใครเขาจะมีความคิดวิปลิตแบบนาย ” ชินพูดแทรกขึ้นมา
“ ว่าไงนะ! นายนะสิวิปริต! ”
“ นายนั่นแหละ! ”
“….. ”
ทั้งคู่เริ่มถกเถียงก็เหมือนเดิม ริวไม่ได้สนใจทั้งสองคนอีกและเดินไปที่ห้องพักครูทันที
1K
