่เช้าจางเฉินก็ฝึกตะกร้าตะกร้าตามปกติ หลังจากนั้นก็เข้าสู่มิติ
“อ่า มีเมล็ดหล่นลงดินแล้วงอกบางส่วน” จางเฉินสังเกตในพื้นที่รอบๆ พืชที่ปลูกไว้
“ตัวนี้น่าจะเป็หญ้า ใบสีแดงอย่างกับเื ไม่รู้จะเป็แบบไหนตอนโต”
จางเฉินไล่เก็บเมล็ดพันธุ์ และกล้าพันธุ์ไม้ที่เพิ่งเกิดจากเมล็ดหล่นลงพื้น เพื่อย้ายไปเพาะปลูกในพื้นที่อื่น
“อ่า ต้องไปซื้อ จอบ เสียม เพื่อให้สะดวกกับการทำงาน”
จางเฉินเปิดพื้นที่ใหม่เพื่อทำแปลงปลูกสมุนไพรด้วยมือเหมือนเดิม แล้ววางเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดอย่างเป็ระบบ ยกเว้นเมล็ดพันธุ์ที่ผสมกับมะพร้าว มันเกิดเป็ลูกมะพร้าวลูกเล็กๆ คิดว่ายังไม่โตเต็มที่ ที่จะขยายพันธุ์ได้ เขาจะรอให้มันหล่นลงมาเอง มองๆ ไปก็น่าจะเป็แบบมะพร้าวน้ำหอมลูกเล็กๆ อาจเป็ผลไม้ิญญา แทนที่จะเป็มะพร้าวปกติ จางเฉินคาดเดา เพราะทุกอย่างยังไม่ได้รับการพิสูจน์ แม้แต่เมล็ดที่ปลูกอยู่ก็ยังไม่ได้พิสูจน์ว่าจะเป็ไม้ิญญาหรือไม่
เมล็ดมากกว่า 2000 เม็ด เปิดพื้นที่เป็บริเวณกว้างกว่าเดิม 2-3 เท่า แล้วต้องรดน้ำเพื่อเพิ่มความชุ่มชื่นอีก โชคดีที่ตอนนี้สภาพอากาศในโลกใบเล็กมีความพอเหมาะ ไม่ต้องรดน้ำบ่อย เพียงต้องมาสังเกตนานๆ ทีว่าดินแห้งหรือเปล่า
จางเฉินขุดสมุนไพรครึ่งหนึ่งใส่ตะกร้าเขา้าเงินเพื่อแผนพัฒนาต่อไป กลับไปที่บ้านใส่เสื้อคลุม ใส่หมวกฟาง แล้วก็ทำหน้าให้มอมแมมเล็กน้อย แล้วก็เข้าไปในเมือง
ร้านสมุนไพรยังเหมือนเดิม มีกลิ่นหอมของสมุนไพรลอยเตะจมูกพาให้สดชื่น
“เถ้าแก่ ข้ามาขายสมุนไพร”
“อ่า เต็มตะกร้าใหญ่เลยเชียว มาๆ วางลง”
จางเฉินวางตะกร้าสมุนไพรที่เคาน์เตอร์ รอประมาณ 10 นาที หลังจากตรวจนับแล้ว เถ้าแก่ก็ให้เงินกับจางเฉิน
“นี่ 8 เหรียญทอง 32 เหรียญเงิน 25 เหรียญทองแดง รายการราคาตามนี้” เถ้าแก่ยื่นกระดาษให้จางเฉินหนึ่งแผ่น
จางเฉินมองกระดาษรายละเอียดผ่านๆ แล้วเก็บไว้
“เถ้าแก่มีเมล็ดพวกผลไม้ขายไหม ถ้ามีขอดูหน่อย”
“มีผิงกั่ว กับลูกท้อ ไม่มีผลไม้ิญญานะ ราคาเม็ดละ 1 เหรียญเงิน”
“ขออย่างละ 10 ” จางเฉินไม่้าปลูกมากเพราะเป็ผลไม้ธรรมดา
หลังจากนั้น จางเฉินก็ไปที่ร้านตีเหล็ก ซื้อ จอบ เสียม และเลื่อย ตะปู แล้วเดินหาซื้อตะกร้าไว้ใส่สมุนไพรอีก 2 ตะกร้า
มองหาเหล็กติดไฟ 4 อันเพื่อไว้ก่อไฟและสำรองไว้ เกลือสองถุงใหญ่ และเครื่องเทศ หลังจากที่เขาเห็นเครื่องเทศเขาก็คิดได้ว่าเขาต้องปลูกมันทั้งหมด อบเชย กระเทียม พริกไทย ตะไคร้ มะกรูด มะนาว หลังจากหาร้านที่ขายได้แล้ว ก็ต่อรองขอซื้อต้นกล้าหรือเมล็ด
เขาไม่จำเป็ต้องซื้อเมล็ดสมุนไพรอีก เพราะถ้าปล่อยตามปกติ สมุนไพรก็จะขยายพันธุ์ได้เอง หลังจากกลับบ้านแล้วจางเฉินก็เข้าไปในมิติอีกครั้ง
“สร้างบ้านหลังน้อย ลุย”
จางเฉินเลื่อยต้นมะพร้าวลงมา 20 ต้น เขาลองทดสอบดูแล้วต้นมะพร้าวของโลกนี้มีเนื้อไม้ที่แข็งแรง สามารถทำบ้านได้ ตัดบางส่วนทำเสาบ้าน คาน แล้วก็ทำหลังคา ทำพื้นบ้าน ทำเตียง เป็บ้านหลังเล็กๆ จากนั้นก็ทำโกดังขนาดใหญ่ ซึ่งใหญ่กว่าบ้าน 2-3 เท่า ตามแผนที่เขาวางไว้ ระหว่างทำก็จดบันทึกและออกแบบบ้านคร่าวๆ รวมทั้งจัดทำชิ้นส่วนต่างๆ
“มันต้องออกมาสวยงาม ศิลป์สุดๆ แน่ๆ” จางเฉินยืดอกภาคภูมิใจผลงานตัวเอง
เขาเดินไปที่สวนสมุนไพรเพื่อดูมะพร้าวกลายพันธุ์ ปรากฏว่ามันหลุดจากต้นแล้วจึงเก็บไปปลูกกับกลุ่มมะพร้าวเดิม แต่ละดอกได้เพียงลูกเดียว คือได้มะพร้าวเล็กๆ 5 ลูก
“โลกนี้แปลกจริง ผสมพันธุ์พืชกันง่ายๆ แล้วออกมาได้แบบค่อนข้างแตกต่างจากพื้นฐาน หรือเป็ที่คุณสมบัติบางอย่างของมิติโลกใบเล็ก อาจจะเป็ที่ดิน ดินที่นี่ดูอุดมสมบูรณ์และรู้สึกมีพลังของ์และโลกเข้มข้นเวลาขุด
จางเฉินปลูกผิงกั่วกับลูกท้อไว้ไม่ไกลจากบ้าน หลังบ้านเขาทำสวนเครื่องเทศ
“โชคดีจริงๆ ที่โลกนี้มีเครื่องเทศพวกนี้ จะได้ทำอาหารอร่อยๆ เอง”
การเตรียมตัวสำหรับเข้าป่าล่าสัตว์อสูรพร้อมมากๆ