บันทึกของผู้หญิง

 ฉันคิดถึงตัวเองในตอนอายุ5ขวบ ตอนนั้น๰่๥๹เวลาดูสวยงาม ฉันกับพ่อแม่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน ความทรงจำในวัยนั้นมันเลือนลางมากแล้ว เท่าที่ฉันจำได้คือพวกเราไปเที่ยวทะเลกัน

พ่อเช่ารถมอเตอร์ไซค์แถวๆรีสอร์ทเพื่อไปหาร้านอาหาร ที่ต้องเช่ารถเพราะเราเอารถมอเตอร์ไซค์จากที่บ้านมาไม่ได้ ที่นั่งประจำของฉันคือด้านหน้ารถ พ่อนั่งตรงกลาง แม่นั่งซ้อนท้าย ฉันรับลมเต็มๆเลย นั่นเป็๞ครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ฉันจำได้ว่าตัวเองสูดอากาศเข้าไปในปอดลึกมากขนาดไหน มันเป็๞อากาศที่ฉันคิดว่ามันบริสุทธิ์ที่สุดแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะมีควันรถ มีเพียงความสดชื่นที่ทำให้จิตใจของฉันเบิกบาน ลมที่โดนหน้าเวลาพ่อขับรถมันก็เย็นสบายมาก

เป็๲๰่๥๹เวลาที่ฉันมีความสุขจริงๆ

เราไปชายหาดกันด้วยนะ มีกล้องติดตัวไปด้วยล่ะ ฉันไม่จำไม่ได้แล้วว่าพ่อกับแม่ถ่ายรูปอะไรบ้าง แต่ก็คงมีรูปฉันอยู่ในกล้องแน่ๆ แต่ที่ฉันจำได้ดี มันก็คือรูปพ่อกับแม่กอดกัน พ่อนั่งอยู่กับแม่แล้วกอดแม่จากทางด้านหลังหยอกล้อกันไปมา ฉันชอบรูปนี้มากเพราะพวกท่านดูรักกันดี และฉันเป็๞คนถ่ายภาพเอง

ฉันจำได้อีกว่าเราได้นั่งเรือ เป็๲เรือเล็กๆ พ่อเป็๲คนพาย แม่เองก็ช่วยพ่อพายเรือนิดหน่อย ส่วนฉันนั่งอยู่เฉยๆ น้ำในทะเลใสมาก ใสจนฉันเห็นปะการัง เห็นปลาสีสันสวยงาม มีแมงกะพรุนด้วยนะ พวกมันมีสีชมพูใส เราผ่านเกาะเล็กๆ ในตอนนั้นเองฉันก็มีความคิดว่าอยากจะลองสำรวจดูบ้างจัง แค่พ่อแย้งว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าทำไม เมื่อเราพายเรือจนเริ่มลึกเรื่อยๆ ฉันก็เริ่มกลัวๆลองถามพ่อดูว่าถ้าปลาฉลามมาจะทำยังไง พ่อก็บอกให้พวกเราทุกคนแนบตัวไปกับเรือ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าถ้ามันมาจริงๆเราจะรอดไหมถ้าทำตามที่พ่อบอก ที่ฉันคิดเ๱ื่๵๹นี้เพราะว่าน้ำมันใสมาก ใสจนฉันคิดว่าถ้าฉลามมาเราคงเห็นชัดเจน หลังจากนั้นพ่อกับแม่ก็พายเรือกลับ 

การเที่ยวทะเลครั้งนั้นมันสวยงามมาก และเป็๲การเที่ยวที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน เพราะพวกเราสนุกไปด้วยกัน อาหารเองก็อร่อย และที่สำคัญพวกเราไม่มีเ๱ื่๵๹ให้ทะเลาะกันระหว่างการเที่ยว