ในจักรวาลนี้มีขนาดกว้างใหญ่มาก ที่สุดขอบจักรวาลนั้น ยังมีดวงดาวที่เหมือนกับโลกอยู่ แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก
ในดาวดวงนั้นถูกแบ่งออกเป็สี่ดินแดน ได้แก่ ดินแดนแห่งไฟ (เฟรม) ดินแดนแห่งน้ำ (อควา) ดินแดนแห่งดิน (โทเรีย) และดินแดนแห่งลม (แบมเบียร์) ในทั้งสี่ดินแดน เกิดามาทุกยุคทุกสมัย จนเวลาผ่านล่วงเลยไปมากนั้น ไม่มีใครที่คิดจะหยุดานี้ จนสมดุลที่มีอยู่ถูกทำลายไปพร้อมกับการล่มสลายครั้งที่หนึ่ง ทำให้สายพันธ์ทั้งสามเกือบสูญพันธ์ไป คือ เผ่าั เผ่าหมาป่า และเผ่าคนั์ แต่พวกเขายังไม่หยุดการทำาไว้แต่เพียงเท่านี้ จนเกิดการล่มสลายครั้งที่สองขึ้น ผู้ที่ได้รับผลจากานี้คือ ทวีปแห่งดินและทวีปแห่งน้ำ ทั้งสองทวีปนี้มีผู้รอดชีวิตอยู่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
เพื่อไม่ให้เกิดการล่มสลายครั้งที่สามขึ้น ทั้งสี่ดินแดนนั้นได้ทำสัญญาสงบศึกตลอดกาล บทสรุปของาที่ยาวนานนี้คือ เผ่าัเหลือรอดสองคน เผ่าหมาป่าเหลือสี่คน และอีกหลายเผ่าพันธุ์ที่ยังมีชีวิตอยู่กำลังทำการยอมรับผลของพันธะสัญญานี้อย่างเงียบๆ
............100 ปีต่อมา............
ณ ทวีปแห่งไฟ (เฟรม)
บนยอดเขาสูงใกล้หมู่บ้าน (คาร์น) นั่นเป็ที่อยู่ของ (ภูตแห่งไฟ) พวกภูตนั้นเกลียดมนุษย์เป็ที่สุด แต่ยกเว้นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในทวีปอย่าง (โนว่า ดี วูฟ) ชายคนนี้คือาาของทวีปนี้ เขาเสียครอบครัวไปเกือบทั้งหมด ให้กับาเมื่อร้อยปีก่อน พลังของเขาแข็งแกร่งมาก จนพวกที่คิดจะยึดทวีปนี้ต้องถอนทัพไปกันหมด ถึงจะมีสัญญาสงบศึกอยู่ แต่ก็มีพวกที่ไม่สนใจเื่สัญญาอะไรนอกจากาอยู่
ในสี่ทวีปนี้ต่างมีาาทั้งหมดสี่คน เป็คนคอยควบคุมไม่ให้เกิดปัญหาในประเทศของตัวเองอยู่ ในตอนนี้ผู้ปกครองคนปัจจุบันในทวีป ได้แก่ าาแห่งไฟ (โนว่า ดี วูฟ) าาแห่งดิน (คิวคิ เลโอลาด) าาแห่งน้ำ (จูเบียร์ ลีคาน่า) าาแห่งลม (ลาเทีย เซเรียน่า) พลังของแต่ละฝ่ายนั้นแตกต่างกันมาก จนทุกคนอยากรู้ว่าถ้าทุกฝ่ายสู้กันจะเกิดอะไรขึ้น
“เริ่มเบื่อแล้วสิ” เสียงหนึ่งดังขึ้นบนยอดเขา “อยู่แต่บนนี้มานานแล้ว เดี๋ยวให้โกพาไปเที่ยวดีกว่า เอาเป็พรุ่งนี้เลยดีกว่า” แล้วเสียงนั่นก็เงียบหายไป พร้อมกับดาวตกที่หายลับขอบฟ้าไป
ยามเช้ามาถึง เขารีบเตรียมตัวอย่างรวดเร็ว พอเสร็จแล้วจึงสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด จากนั้นเสียงคำรามออกไป และนี่เป็หนึ่งในท่าโจมตีของเขา เรียกว่า ‘เสียงสังหาร’ พลังของท่านี้นั่น ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผู้ใช้พร้อมกับลมที่สูดเข้าไปด้วย เขาไม่รอช้ารีบะโลงจากูเาทันที จุดหมายคือหน้าทางเข้าหมู่บ้าน (คาร์น)
‘ตู้ม!!!’ เสียงลงพื้นดังสนั่นไปทั่ว ฝุ่นคลุ้งกระจายไปเป็บริเวณกว้าง ผู้คนในบริเวณนั้นต่างพากันใไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า ในกลุ่มควันนั้นมีร่างของผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่ง กำลังเดินออกมาจากหลุมนั้นพร้อมกับในตาที่กลายเป็สีแดง
“อ่า....เจ็บจัง ดันลงมาเร็วไปหน่อย รู้งี้วิ่งลงมาดีกว่า” เขาเดินออกมาพร้อมกับเอามือปัดฝุ่นออกจากตัว
ชาวบ้านในละแวกต่างตกตะลึงกับภาพที่ได้เห็น เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าจะได้เห็นภาพตรงหน้า เขาเอาแต่อยู่บนูเาไม่มีใครที่สามารถขึ้นไปได้ ในเมื่อที่นั่นเป็ถิ่นของภูตแห่งไฟ คงไม่มีใครอยากเอาตัวเองไปเสี่ยงให้โดนเผาอย่างแน่นอน
“ช้าจังเลย.....อุตส่าห์รีบมาซะหน่อย” โนว่าประชดเสียงดัง ไม่สนใจคนรอบข้าง
“เออ....คือ....ว่า....ท่านคือ....าาแห่งไฟ ฉายาดวงตาสีชาด ใช้ไหมครับ” ชายคนหนึ่งถามขึ้นด้วยเสียงสั้นๆ
“ใช้ ข้านี่ละ าาแห่งไฟ” คำตอบสั้นๆ แต่ทำให้ชาวบ้านทุกคนต่างส่งเสียงร้องดีใจเพราะไม่มีใครเคย เห็นาาแห่งไฟแม้แต่คนเดียว เคยแต่ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามว่าแข็งแกร่งพอๆ กับัเลยทีเดียว
“ท่านพี่!...ข้ามาแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้นจาก ข้างหลังของโนว่า
“กว่าจะมาได้นะ โก….!”เขาตอบกลับได้ด้วยความโมโหเล็กน้อย
“ขอโทษครับ ข้าเผลอนอนเพลินไปหน่อย” เขาตอบกลับพลางเอามือลูบหัว
“ช่างเถอะ....พี่ก็รีบมาไปหน่อย งั้นเราไปกันเลยเถอะ” โนว่าตัดบทไว้เพียงเท่านี้ก่อนจะเดินไปทางเหนือ
“ครับ.....เดี๋ยวข้าจะพาท่านพี่ไปเที่ยวที่เมืองหน้าด่านของอควาก็แล้วกันครับ”
โกตอบก่อนจะเดินตามไป
อีกด้านหนึ่ง ห่างออกไปทางตะวันตกในทวีปแห่งน้ำ เป็ที่อยู่ของชาวสมุทร ที่นั่นมีัคู่อาศัยอยู่ เป็สองพี่น้องัคู่ มีนามว่า จูเบียร์ ลีคาน่า เป็ัน้ำ และพี่ชาย มีนามว่า ซิลเวอร์ ลีคาน่า เป็ัเหล็ก ซิลเวอร์ไม่ได้เป็าาของที่นี่ แต่เป็จูเบียร์ เพราะซิลเวอร์นั่นไม่ค่อยถูกกับงานนั่งโต๊ะสักเท่าไร เลยให้จูเบียร์เป็แทน แต่เธอก็ยังเป็ห่วงพี่ของเธออยู่ เลยให้เมืองหน้าด่านไปรับผิดชอบ
“วันนี้ก็เงียบ....” เขาพูดอย่างเหนื่อยหน่าย “ถึงจะบอกว่า ไม่อยากเป็าาก็เถอะ แต่งานแบบนี้มันแถบจะไม่ต่างอะไรกันเลย....ต้องมาจับตาดูว่ามีความผิดปกติบ้างหรือเปล่าก็แค่นั้น” เขาเหม่อมองฟ้าพร้อมพูดว่า “เริ่มเบื่อแล้วนะ....ให้ตายซิ” ในขณะที่เขาเหม่ออยู่ก็มีเสียงแทรกขึ้นมา
“ท่านซิลเวอร์ครับ มีรายงานด่วนเข้ามาจากท่านจูเบียร์ครับ”
“บอกมา ว่าเกิดอะไรขึ้น” จากจูเบียร์ ต้องเป็อะไรที่น่าสนใจแน่นอน
“ดูเหมือนจะเกิดเื่ใหญ่นะครับ กระผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน ว่าเป็เื่อะไรครับ” นายทหารตอบด้วยสีหน้าที่เป็กังวลมาก
“เข้าใจละ เดียวข้ารีบไป” เขาพูดก่อนรีบวิ่งออกไป
“พี่มาแล้ว มีเื่อะไรงั้นเหรอ” เขารีบเข้ามานั้นข้างๆ น้องสาว ในห้องประชุมนี้มีคนจากหัวเมืองต่างๆในอควา มารวมตัวกันอยู่ในห้องนี้เพื่อออกความเห็นในการประชุมนี้
“นิดหน่อยค่ะ” เธอสูดลมเข้าปอดก่อนพูดต่อ “เผ่าปีศาจ กำลังจะมาโจมตีที่เมืองหน้าด่านในไม่ช้านี้”
“ไม่จริงน่า....เ้าพวกนั้นไม่น่าจะทำาแล้วนี้” เสียงนี้เป็ของซิลเวอร์ เขาพูดเหมือนไม่เชื่อว่า พวกปีศาจกำลังจะกลับมา
“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ฉันสำพัดได้ถึงไอปีศาจจากในทะเล ได้ไม่ผิดแน่”สีหน้าของจูเบียร์ดูไม่สู้ดีอย่างเห็นได้ชัด
“ถ้าเ้าพวกนั้นจะมาจริงๆ ละก็สงสัยคงจะต้องออกไป ต้อนรับสักหน่อยแล้ว” ว่าแล้วเขาก็ลุกออกจากที่นั่งแล้วเดินออกจากห้องไป
5K
