อย่าลืมกดเพิ่มนิยายเข้าชั้นกันนะคะ เพื่ออ่านตอนใหม่ๆอย่างต่อเนื่องน้า
Chapter 3
ขัดคำสั่ง!
“ไปไหนมา?”
“เฮือกกก”
พิมพ์ดาวถึงกับสะดุ้งตัวโยนเมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างป้อมยามคืออัศวิน พี่ชายของเธอซึ่งตอนนี้เป็ประมุขใหญ่ขิงตระกูลอัครวิน
“ฉันถามว่าเธอไปไหนมา?”
ใบหน้าคมคร้ามขมวดคิ้วมุ่น น้ำเสียงเข้มกดต่ำด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของพิมพ์ดาว
อาการแบบนี้มันเหมือนกับคนที่ทำอะไรผิดมา
“คะ คือ พิมพ์ พิมพ์กลับมืดเลยค่ะ พอดีทำงานกับเพื่อน..”
พิมพ์ดาวพูดเสียงเบาราวกับจะขาดหายไปพร้อมกับอากาศ
เธอกลัวว่าอัศวินจะดุ ไม่อยากทำให้พี่ชายคนนี้ผิดหวังในตัวเธอ แต่เส้นทางการเป็นักแสดงมันสำคัญสำหรับพิมพ์ดาวมากจริงๆ
“เพื่อนผู้ชาย?”
“เอ่อ ค่ะ”
จำใจรับคำอย่างปฏิเสธไม่ได้เพราะหลักฐานมันคาตา
“ทำอะไรอย่าให้มันประเจิดประเจ้อนักล่ะพิมพ์ดาว เธอหัดคิดถึงหน้าพ่อหน้าแม่บ้างนะ”
คนตัวสูงกว่าซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็พี่ชายกำลังบ่นดุน้องสาว พิมพ์ดาวทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับไม่อาจเถียงอะไรได้
“ค่ะพี่วิน พิมพ์จะตระหนักไว้เสมอ”
“คิดให้ได้อย่างที่พูดล่ะ อย่าสักแต่ว่ารับคำ”
พูดจบร่างสูงก็เดินนำเข้าไปภายในคฤหาสน์ พิมพ์ดาวได้แต่ลอบถอนหายใจอยู่กับตัวเอง โชคดีที่ไม่โดนจับผิดไปมากกว่านี้
แต่ยังไงสักวันพี่อัศวินของเธอก็ต้องรู้อยู่ดีว่าพิมพ์ดาวเล่นซีรี่ส์
เมื่อเข้ามาภายในบ้านพิมพ์ดาวก็แยกตัวเข้าห้องนอนของตัวเองไป ส่วนอัศวินกลับเข้าห้องทำงาน
ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของหนุ่มหน้าลูกเสี้ยวตวัดไปมองที่จอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่แล้วเปิดดูกล้องวงจรผิดย้อนหลัง
กล้องวงจรปิดราคาแพงภาพละเอียดยิบที่แม้จะดูย้อนหลังแต่ก็ชัดเจนจนเห็นหน้าคนภายในรถได้
“นี่มันผู้ชาย..”
ร่างสูงพึมพำกับตัวเอง ไม่รอช้ากดแคปหน้าจอแล้วส่งไลน์ให้กับรูปน้อง
[ Auswin : ส่งรูปภาพ ]
[ Auswin : ผู้ชายคนนี้เป็ใคร? หาข้อมูลให้ทีส่งพรุ่งนี้ไม่เกินเที่ยง ]
[ aa : ครับคุณวิน ]
เขา้ารู้โดยเร็วที่สุดว่าผู้ชายคนนี้คือใคร
พิมพ์ดาวจะคบกับใครนั้นมันสำคัญมาก เพราะหากได้คนไม่ดีก็จะเป็จุดด่างพร้อยของตระกูล
ถึงจะบอกว่าเธอเป็เพียงลูกสาวบุญธรรม แต่ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็ลูกสาว พ่อแม่ของเขาเองในพินัยกรรมที่จริงก็มีส่วนสมบัติที่แบ่งเอาไว้ให้พิมพ์ดาวด้วย แต่เขาเป็คนจัดการทั้งหมดเอง
วันต่อมา
ณ บริษัทอัครวิน
“เหอะ อุตส่าห์บอกแล้วแท้ๆว่าไม่ให้ทำ”
อัศวินมองข้อมูลของชายคนที่ชื่อว่าคริสต์ที่ลูกน้องส่งมาให้ แถมยังแนบข้อมูลมาอีกว่าตอนนี้พิมพ์ดาวกำลังไปเป็นักแสดงของซีรี่ส์เื่นึง
เขาค่อนข้างโกรธมากตอนนี้ ไม่ใช่โกรธที่พิมพ์ดาวไปเป็นักแสดง แต่โกรธที่เธอขัดคำสั่ง!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
โมโหอยู่ได้ไม่นาน ก็มีคนมาเคาะประตูหน้าห้อง ดวงตาคมเหลือบมองจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดบริเวณหน้าห้องก็พบว่าเป็ลูกน้องคนสนิทอย่างณภัท
“เข้ามาได้”
แอดด
ณภัทเปิดประตูแล้วเดินมายืนหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของอัศวิน
ปกติทำงานเสร็จณภัทจะกลับไปนอนคอนโดของตัวเองที่ซื้อไว้ แต่เพราะเมื่อวานมีงานพิเศษจึงต้องไปค้างที่คฤหาสน์อัครวินหลังโต
“เย็นนี้เรามีนัดคุยกับท่านนะครับคุณวิน เื่สินค้าตัวล่าสุด”
“งั้นเหรอ...อืม”
สงสัยว่าจะต้องเก็บเื่ของยัยน้องสาวตัวดีไว้จัดการทีหลัง ตอนนี้คงต้องคิดเื่งานก่อน
“นานๆทีจะได้ไปเปิดหูเปิดตา ่นี้คุณวินเครียดมากเลยนะครับ”
ณภัทเอ่ยอย่างเป็ห่วง ดูเหมือนว่าจะมีแต่เื่งานมารุมเร้าผู้เป็เ้านาย
“อย่าเรียกเปิดหูเปิเตาเลยณภัท เรียกว่าไปทำงานนอกสถานที่ดีกว่า“
เสียงทุ้มเอ่ยตอบไปแบบนั้น มันเป็การทำงานจริงๆเพราะเขาคงไม่รู้สึกสนุกหรอกในตอนนี้น ห่วงเื่ธุรกิจที่ต้องคุยกันซะมากกว่า
“งั้นหลังปิดจ็อบ เอาสาวสักคนมั้ยครัยคุณวิน ไม่ได้ไปผ่อนคลายนานแล้วนะ”
ได้ยินแบบนั้นอัศวินก็ถึงกับเลิกคิ้วแสยะยิ้ม
“ทำไม? อยากรึไงณภัท”
“ปละ เปล่าครับ เห็นนานๆทีคุณวิน..”
“เออๆ หลังปิดจ็อบจัดสาวมาสองคน เอาคนละคนเลยละกัน ชอบแบบไหนก็จัดมา”
“ผมไม่ได้อยากสักหน่อย เอาคนเดียวก็พอให้คุณวินผ่อนคลาย”
ณภัทว่าแล้วยิ้มอายๆ เ้านายพาไปเปิดประสบการณ์ครั้งนึง หนุ่มหน้านิ่งไร้รักอย่างเขาถึงกับเขินทำอะไรไม่ถูก
เลยตั้งปณิธานไว้ว่าจะไม่เอาอีกแล้ว ขอแค่ดูเ้านายอยู่ห่างๆดีกว่า
2K
