ตอนที่ 3 ขัดใจพ่อ…ปลอมตัวเป็คนงาน
“นั้นใครอะ!”
“!!!!”
มิลินสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง ก่อนที่เธอจะหันไปตามเสียงและก็เห็นชายคนนึง ใบหน้าคม รูปร่างสูงใหญ่ผิวแทน ใส่เพียงแค่กางเกงเลย์ยืนมองเธอผ่านผ้าคลุมหน้าที่เห็นแค่ดวงตา
“เอ่อ…”
“ผมถามว่าคุณเป็ใคร?” ชายตรงหน้าถามย้ำด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้น ทำเอามิลินถึงกับไม่ถูกเลย
“เอ่อ…”
“โจร?”
“ไม่ใช่นะ”
“แล้ว? ตอบ!” เสียงเข้มทำเธอสะดุ้งแรง เธอกำลังใช้ความคิดว่าเธอควรบอกชายตรงหน้าว่าอะไรดี บอกความจริงหรือโกหกไป แต่เธอยังไม่ทันคิดอะไรมาก เมื่อเงยหน้าขึ้นไปเธอก็เห็นชายตรงหน้ากำลังล้วงมือเข้าไปในกางเกงแล้ว เหมือนจะหยิบอาวุธ
“ฉัน ฉันเป็คนงานใหม่ของนายหัวหนุ่มจ๊ะ!” เธอรีบตอบลิ้นพัน
“แล้วมาทำอะไรตรงนี่ แถมนี่มันถิ่นคนงานผู้ชาย ผู้หญิงไม่ควรมา” ดวงตาคมหรี่ตามอง
“ฉันหลงนะพี่” เธอรีบตามน้ำไปตามคำโกหกที่บอกชายตรงหน้า
“ปั่นจักรยานหลง?”
“เอ่อ ใช่จ้ะ”
“งั้นรีบกลับไปเถอะถ้าไม่อยากมีผัวเป็คนงาน”
“จ๊ะพี่” สิ้นประโยคเธอก็รับกลับไปที่จักรยานของตัวเอง ก่อนจะขึ้นคร่อมและเตรียมจะปั่นออกไป แต่เธอกลับหยุดขาลง และหันกลับมาหาคนงานคนนั้นอีกครั้ง
“พี่ชื่ออะไร”
“กูชื่อไม้ เป็หัวหน้าคนงานไร่นายหัวหนุ่ม”
“อ่อค่ะพี่ หนูชื่อลินยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” พูดจบเธอก็ปั่นจะออกไปจากตรงนั้นทันที ก่อนจะปั่นมุ่งหน้าไปยังบ้านเพราะตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว และเธอก็ต้องถึงบ้านก่อนพ่อไม่งั้นความแตกแน่
แล้วก็เป็ไปตามคาดเธอถึงบ้านก่อนพอจริงๆ
“ดีจังมากลับมาทันด้วย รีบไปเปลี่ยนผ้าดีกว่า”
และในคืนนั้น
ตลอดทั้งคืนเธอนอนไม่หลับเลย หัวใจเธอกระวนกระวายเหมือนสาวใจแตกที่พึ่งได้ออกจากบ้านเป็ครั้งแรก ทุกอย่างดูดตื่นตาตื่นใจไปหมด บรรยากาศในไร่สวนที่เธอเคบชอบวิ่งเล่นกับพี่สาวตอนเด็กๆ มันทำให้เธอมีความสุขจนอยากไปอีก แถมผู้คนที่เจอก็มีแต่คนใจดี ทั้งชายและหญิง ไม่เห็นจะมีอะไรน่ากลัวเหมือนที่พ่อบอกเลย
“อยากไปดูไร่กล้วย ไร่อ้อยด้วยจัง” ชีวิตในบ้านที่น่าเบื่อเหมือนนกน้อยในกรงทอง มันเริ่มอยากจะแหกกรงบินหนีไปเที่ยวเล่นบ้างแล้วสิ
“จะได้ไปอีกไหมนะ”
เช้าวันต่อมา
ในวันปกติหลังจากที่เตรียมอาหารให้พ่อและพ่อเข้าไร่ไป เธอจะต้องซักผ้าทำงานบ้านต่อ ไม่ก็หานิยายอะไรอ่านใน่เช้า แต่สิ่งเร้าที่อยู่ด้านนอกบ้านมันเร้าใจจริงๆ เร้าจนเธออยากจะเห็นอยากจะััด้วยตัวเองอีกจัง เร้าจนเธอตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่แบบที่ไม่เคยทำมาก่อนนั้นคือ…
‘การขัดใจพ่อ’
“เริ่มจากที่ไหนดี…สวนมะม่วง ไร่กล้วย ไร่มัน หรือสวนดอกไม้ก่อนดี อืมมม สวนมะม่วงก่อนแล้วกัน”
สิ้นประโยคการตัดสินใจ ร่างบางในชุดเสื้อผ้ากางเกงขายาวเสื้อแขนยาว ที่พยายามปกติตัวตนโดยการใส่หมวกคลุมใบหน้าไว้ และแน่นอนเธอก็ต้องมีจักรยานคู่ใจไว้อำนวยความสะดวก
“เอาละไปกัน” เธอพูดด้วยรอยยิ้มและดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ก่อนจะถีบจักรยานหายเข้าไปในสวน แต่ในระหว่างที่เธอกำลังตรงไปยังสวนมะม่วงนั้น สายตาเธอก็หันไปเห็นโรงเพราะเห็ดกลางไร่ เธอก็ไม่รอช้าที่จะแวะเข้าไปดู
“ตอนนี้เป็ไงบ้างนะ ไม่มานานเลย” เกือบเจ็ดปีได้มั้งที่เธอไม่ได้เข้ามาที่ไร่นับั้แ่ที่เธอโตเป็สาวและพี่ๆ เริ่มออกไปมีครอบครัวทีละคน
“ว้าวยังเหมือนเดิม” เธอจอดจักรยานก่อนจะเดินไปเกาะกระจกดูเห็ดด้านในที่โตอวบน่ากินสุดๆ เธอจับจ้องไปที่ภาพตรงหน้า พร้อมกับไล่สายตามองมันอย่างละเอียด จนไม่ได้สังเกตเลยว่ามีใครบางคนกำลังเดินย่องเข้ามาใกล้…
“ใครอะ!”
“!!!!” เด็กสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับภาพตรงหน้าตัวแข็งทื่อ
“กูถามว่าใคร!!”
“!!!!”
“หันมา!”
“แฮ่ๆ ฉ…ฉันเอง”
“ลิน…”
“อ้าว พี่ไม้!”
57K
![Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742592710_38606727.webp)
