หลังจากทานข้าว เราโกะได้เดินไปหามิคาสะ เพื่อนร่วมชั้นของเธอ
มิคาสะเป็คนที่รักการอ่านเป็ชีวิตจิตใจ(เฉพาะบางเื่)5555
และเธอก็เป็นักเขียนนิยายระดับดีที่มักจะเขียนในเื่
ที่คนอื่นไม่ค่อยจะอ่านมีแต่นักอ่านนิยายที่จะเข้าใจกันเอง
เธอชอบช่วยเลือเรโกะตลอด แต่บางคร้งก็เป็การที่ช่วยแบบบ้าๆบอๆ
จนบางครั้งทุกคนเห็นเธอเป็คนตลกและชอบทำให้ทุกคนร่าเริงอยู่เสมอ
สวัสดีจ้ะ มิคาสะ อ่านหนังสืออีกแล้วเหรอ
อืม ทำไมเหรอ มีอะไรรึเปล่าถึงมาหาเนี่ย
ก็คิดถึงไง ไปเล่นกันเถอะป่ะ เลิกอ่านหนังสือได้แล้ว
เดี่ยวก็สอบตกหรอก ไปเถอะฉันอยากอ่านนิยายต่อนะ
โธ่ เธอก็เป็อย่างนี้แหละ ไม่ยอมออกไปเล่นกับเพื่อนเลย
มันไม่สำคัญสำหรับฉัันนะสิ ไปเล่นกับเพื่อนเถอะ
จ้า เรโกะพูดอย่างเบื่อๆเพราะมิคาสะเอาแต่อ่านนิยายจนไม่เไปเล่นเป็เพื่อน
ก่อนที่เรโกะ จะเดินออกจากห้องของมิคาสะ ได้ยินเสียงคนทักทายกัน
เห้ย ว่าไงเพื่อน เธอหันไปตามเสียงกฺ็เห็นทาเคชิ ยืนทักทายเพื่อน
เธอรีบวิ่งกลับห้องตัวเอง แล้วรีบกลับไปนั่งที่โต๊ะเอาแต่ก้มหน้า
แล้วพูดกับตัวเองว่า ทำไมใจเต้นยังงี้นะ
8K
