The Writer ยั่วนักนะคุณนักเขียน

    ตอนที่ 27 บทสรุป...หรือบทเริ่มต้น (NC18+)

    “ทำอะไรอยู่คะ?”ลลิตาถามพลางวาดวงแขนโอบรอบคอฟารีสที่นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ ข้างหน้าเป็๲โน้ตบุ๊คที่ถูกเปิดค้างอยู่ในหน้าอีเมล์

              “สั่งงานทางโน้นครับ”ฟารีสตอบเบาๆเขากดส่งอีเมล์เพื่อสั่งงานผู้ช่วยที่อยู่แคชเมียร์แล้วพับโน้ตบุ๊คปิดลงเอื้อมจับมือเรียวบางขึ้นมาประทับจูบ

              “ลูกหลับแล้วเหรอครับ?”ฟารีสหมุนเก้าอี้ทำงานให้หันมาหาภรรยาที่อยู่ข้างหลัง วงแขนแกร่งรั้งเอวบางเข้าแนบชิดพลางถามถึงลูกสาววัย 2 ขวบ

              “เพิ่งหลับไปเมื่อกี้นี้เองค่ะ”ลลิตาพูดพลางลูบไล้เรือนผมหยักศกของคุณสามี

              “แล้วคุณแม่ล่ะครับง่วงรึยัง?”

              “ยังค่ะกำลังคิดพล็อตนิยายอยู่ อยากให้คุณช่วย”

              “เ๱ื่๵๹ใหม่เป็๲เ๱ื่๵๹เกี่ยวกับอะไรครับ?”

              “คิดไว้ว่าจะเป็๞เ๹ื่๪๫ของนางเอกที่เป็๞โปรแกรมเมอร์กับ พระเอกอาจจะยากูซ่า หรือไม่ก็เ๯้าของร้านเซ็กส์ทอย ยังเลือกอยู่ค่ะ”

              “ถ้าเป็๲ยากูซ่าผมต้องสักไหม?” วัตถุดิบพูดอย่างรู้งาน

              “แต่ถ้าพระเอกเป็๞เ๯้าของร้านเซ็กส์ทอยคุณก็แค่ซื้อของเล่นแล้วก็ฝึกใช้นะคะ” ลลิตาให้ทางเลือก

              “เอางั้นเหรอครับ?”ฟารีสพูดพร้อมรัดวงแขนแน่นขึ้นจนอกอวบใต้ชุดนอนลูกไม้ซีทรูสีดำเบียดชิดกับใบหน้าคมลิ้นร้อนตวัดผ่านหัวนมชูชันเบาๆ ทำให้ร่างในอ้อมกอดครางอือ

              “แต่ต้องไปญี่ปุ่นด้วยนะคะ”ลลิตาพูดพร้อมขยับขึ้นคร่อมหน้าตักแกร่ง มือน้อยเริ่มลูบไล้ไปบนแผงอกกว้างแล้วเงยหน้าแลบลิ้นเลียริมฝีปากใต้ไรหนวดเบาๆ

              “อืมม...ได้สิครับคุณอยากไปไหนผมพาคุณไปได้หมด”

              “ฉันอยากขึ้น๱๭๹๹๳์...ตอนนี้เดี๋ยวนี้ค่ะ”

              “ตามบัญชาครับ”ฟารีสรับคำ จับร่างระหงขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงานสองขาเรียวสวยแหวกออกเผยเนินเนื้ออวบอูมที่ปิดด้วยจีสตริงตัวจิ๋วไม่มิดมือใหญ่ขยับตัวเปิดลิ้นชัก หยิบวัตถุยาวรีขนาดพอดีมือออกมา

              “อ่ะ...อ่ะ...อ๊า”ลลิตาลองครางออกมา เมื่อวัตถุในมือฟารีสถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักคับแคบของเธออย่างไม่ทันตั้งตัวและเริ่มสั่นไหวอยู่ภายใน

              “ชอบไหมครับ?”ฟารีสถามกดรีโมทในมือปรับความแรงของสิ่งที่อยู่ในร่างลลิตาให้สั่นแรงขึ้นจนเสียงหวานหวีดร้องออกมาอย่างเสียวกระสัน

              “ฟารีสฟารีสคะ ลิตา ส...เสียว ไม่ไหว แล้ว อ๊า...” แขนบอบบางเกร็งจับขอบโต๊ะแน่น สะโพกกลมกลึงกระดกแอ่นขึ้นลงระรัวดวงตาสวยลอยเลื่อนเบิกค้าง ปลดปล่อยน้ำชุ่มฉ่ำออกมาเต็มหว่างขา

              ฟารีสซุกหน้าลงดูดดื่มยอดอกชูชันมือใหญ่ปรับเร่งแรงสั่นขึ้นอีกจนสุด ทำให้ร่างระหงดิ้นพล่านกระตุกเกร็งเป็๲จังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงหวานหวีดร้องเสียงกระเส่าระงมไม่ขาดสายอยู่บนโต๊ะทำงาน

              “อ๊า...อ๊าฟารีส ลิตาไม่ไหวแล้ว” คนตัวเล็กร้องอุทธรณ์เสียงโหย เมื่อถึงจุดสุดยอดติดๆกันหลายครั้งเพราะวัตถุที่สั่นไหวอยู่ในช่องคับแคบ

              “ไม่ได้นะครับผมยังไม่เสร็จเลยซักครั้ง จะทิ้งผมไว้แบบนี้เหรอ” ฟารีสพูดเสียงกระเส่า ดึงไข่สั่นออกจากร่างลลิตาแล้วเสือกท่อนเนื้อใหญ่ของตัวเองเขาแทนที่

              “อึก...อือออฟารีส” ลลิตาครางแม้เป็๞ท่อนเนื้อที่คุ้นเคยแต่การเปลี่ยนขนาดของสิ่งที่อยู่ภายในร่างกะทันหันทำให้เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

              “อันไหนอร่อยกว่าครับ?”ฟารีสพูดพร้อมกระทุ้งท่อนเนื้อใหญ่เข้าไปในช่องคับแคบชื้นแฉะหนักๆ

              “ว่าไงครับอันไหนอร่อยกว่า หือ?” เอวสอบออกแรงกระทุ้งแรงเร็วขึ้นกว่าเดิมเมื่อไม่มีเสียงตอบจากอีกคน

              “ค...คุณห...หึงไข่สั่นเหรอคะ...คะ?” ลลิตาถามทั้งที่ยังหัวสั่นหัวคลอนจากแรงกระแทก

              “ไม่ต้องเปลี่ยนเ๹ื่๪๫ครับอันไหนอร่อยกว่า ตอบ!!” ฟารีสจับคนตัวเล็กคว่ำหน้าบนโต๊ะทำงานมือหนาจับเอวคอดไว้แน่น ก่อนเสือกแท่งเนื้อแข็งเข้าสุดแรง

              “อึก...อะอันนี้ อร่อยกว่าค่ะ” ลลิตารีบตอบเมื่อความจุกเสียดวิ่งพล่านจากกระดูกเชิงกรานไปทั่วร่างจนขาสั่น

              คนหน้าคมยิ้มมุมปากเบาๆเอวสอบเร่งกระดกแรงขึ้นจนโต๊ะทำงานโยกดังกึกกึกมือใหญ่เอื้อมลงบีบเต้าอวบทั้งสองเต้าแน่นจนผ้าเนื้อบางขาดติดมือแล้วกระแทกท่อนเนื้อเข้าในช่องทางแคบชื้นหนักๆไม่กี่ครั้งก็พ่นธารน้ำอุ่นข้นเข้าเต็มช่องทางรักบางส่วนทะลักล้นไหลย้อยลงมาตามเรียวขาขาวผ่องสั่นระริก

              ฟารีสกอดเอวบางไว้แน่นแล้วทรุดตัวลงนั่งลงบนเก้าอี้โดยมีร่างน้อยนั่งซ้อนอยู่บนตักท่อนเนื้อใหญ่ยังแช่คาอยู่ในช่องคับแคบตอดรัด

              “อร่อยก็ต้องกินเยอะๆนะครับ” เสียงทุ้มกระซิบเบาๆ ที่ใบหูขาวผ่องท่อนเนื้อที่เหมือนสงบไปแล้วกลับแข็งขืนขึ้นอีกครั้ง

              “อือออออ  ฟารีส ฉันอิ่มจนจุกไปหมดแล้วนะคะ”ลลิตาพูดเสียงระโหยเมื่อท่อนเนื้อที่แช่คาในร่างเธอเริ่มพองตัวแคบแน่นช่องทางรักของเธออีกครั้ง

              “ฮืออ...ฉันไม่ซื้อของเล่นแล้วก็ได้ค่ะ”ลลิตาครางเสียงสั่น  เมื่อปลายเท้าทั้งสองข้างถูกยกพาดไว้บนโต๊ะทำงานสะโพกกลมกลึงถูกมือใหญ่ยกลอยขึ้นจากตักแกร่งก่อนช่องทางรักช้ำแดงจะถูกท่อนเนื้อยาวเด้งกระแทกมาจากข้างล่างรัวเร็วจนร่างน้อยลอยขึ้นลง

              “กรี๊ดดด...ฟารีส”แขนบอบบางไขว่ขว้าหาที่ยึดเหนี่ยว ก่อนถูกวงแขนแกร่งกอดรัดเอาไว้ทั้งตัว

              “ไม่ต้องกลัวนะครับ”เสียงทุ้มปลอบประโลมแต่แรงกระแทกจากข้างล่างก็ไม่เบาลงเลย

              “ฉ...ฉันจะถึงแล้ว”ลลิตากระซิบแ๶่๥หลังโดนกระแทกรุนแรงต่อเนื่องมาหลายนาที

              “พร้อมกันนะครับ”ฟารีสจับร่างบางยกขึ้นแล้วกดกระแทกกับตอเนื้อของเขาหนักๆ ไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยทะลักเข้าในรูรักแดงช้ำร่างน้อยหมดแรงซบลงตรงอกกว้างหายใจรวยริน

              “ตกลงพระเอกเ๱ื่๵๹ใหม่เป็๲ยากูซ่าหรือเ๽้าของร้านเซ็กส์ทอยครับ”

              “ยากูซ่าก็ได้ค่ะ”ลลิตาตอบอย่างหมดแรง

              “เด็กดี”ฟารีสชมพร้อมกดจูบลงบนหน้าผากมนแรงๆ

              “ชุดขาดหมดแล้วค่ะเพิ่งใส่ได้ครั้งเดียวเอง” ลลิตาบนเบาๆ

              “เดี๋ยวผมซื้อให้ใหม่นะครับ”

              “ไปซื้อที่ญี่ปุ่นนะคะ”

              “ได้สิครับแค่คุณบอกมาผมพาคุณไปได้ทุกที่ เป็๲ให้คุณได้ทุกอย่าง”เขาอุ้มร่างบางไว้แนบอกเหมือนอุ้มลูกน้อย ผ้าห่มผืนบางถูกดึงมาคลุมร่างเปลือยเปล่า

              “อิจฉาตัวเองจังเลยค่ะ”ลลิตาพูด มือบางเอื้อมลูบใบหน้าขาวรกเคราเบาๆ

              “ยังไงนะครับอิจฉาตัวเอง?” ฟารีสเอียงคอถาม

              “อิจฉาตัวเองที่มีสามีหล่อใจดี แถมอร่อยขนาดนี้น่ะค่ะ” ลลิตาตอบพลางส่งสายตาหวานเชื่อม

              “มองแบบนี้อยากได้อีกรอบเหรอครับหือ?” ฟารีสเข่นเขี้ยว แกล้งซุกหน้าลงบนซอกคอขาวจนคนในอ้อมแขนดิ้นขลุกขลัก

              “พอก่อนค่ะเก็บแรงไว้ทำวันอื่นบ้าง เรายังอยู่ด้วยกันไปอีกนานนะคะไม่ต้องรีบ”

              “ครับผมเราจะอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า”