ลาร์ซในตอนนี้กำลังยืนและใช้หลังมือปาดหยาดเหงื่อออกจากใบหน้าเรียวคมสวย หลังจากที่ทำความสะอาดห้องนอนจนทั้งห้องกลับมาเป็ระเบียบและเต็มไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นของสเปรย์ดับกลิ่นอีกครั้ง
ลาร์ซได้รู้อีกอย่างหนึ่งว่าเ้าของร่างเดิมอย่างออเธียเป็คนที่ชื่นชอบแต่งตัวด้วยชุดที่ดูฉูดฉาดแสบตา ไหนจะรสนิยมแปลกประหลาดอย่างตู้โชว์ของเล่นผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยอวัยวะเพศชายซิลิโคน โซ่ แส้ กุญแจมือก็มี แม้แต่ชุดนอนไม่ได้นอนก็ยังมี แต่เขาไม่ได้เก็บของพวกนั้นทิ้ง เผื่อวันหนึ่งเ้าของห้องจะมาทวงร่างคืน แม้ว่าพระเ้าจะส่งเขามาเกิดใหม่ในร่างนี้เองก็เถอะ
ด้วยความเหนื่อยหล้าที่สะสมและตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ร่างกายสูงโปร่งเริ่มประท้วง ใบหน้าเรียวคมสวยมีน้ำตาคลอเล็กน้อยจากอาการหาวเมื่อครู่ ความง่วงนวนเริ่มเข้ามาแทรก ตัวของลาร์ซเองก็อยากจะพุ่งใส่เตียงนอนเลยอยู่เหมือนกัน เดิมเนื้อตัวของเขาต่างสะอาดและมีกลิ่นหอมของครีมอาบน้ำจากโรงแรมหรู แต่ตอนนี้กลับมีกลิ่นเหม็นของเหงื่อเข้ามาแทนเสียแล้ว ลาร์ซคงต้องอาบน้ำอีกรอบก่อนค่อยเข้านอน
บนเตียงคิงไซส์ขนาดใหญ่ ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ลาร์ซกำลังนอนคดตัวกลมเพื่อหลบความเย็นของแอร์ที่ถูกเปิดจนหนาวราวกับอยู่ขั้วโลกเหนือ ทั้งที่ตนเป็คนขี้หนาวแท้ๆ แต่มักจะชอบเปิดแอร์เย็นๆ จนถึงติดลบตลอด
บนโต๊ะหัวเตียงของลาร์ซมีแสงสว่างวาบขึ้นเพียงครู่เดียวเท่านั้น แสงปริศนาหายไปพร้อมกับจดหมายสีแดง 2 ฉบับ ที่ปรากฏอยู่บนโต๊ะในขณะนี้
แสงแดดจ้าตกกระทบมายังห้องนอนที่ลาร์ซนอนอยู่ เปลือกตาบางของชายหนุ่มค่อยๆ เปิดขึ้น แต่เขาก็ต้องหรี่ตาลงเพราะแสงที่ส่องเข้ามายังห้องนอน เมื่อดวงตาของลาร์ซปรับตัวได้แล้ว ชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลทองที่เป็ประกายระยิบระยับจากการสะท้อนของแสงแดด
ลาร์ซลุกขึ้นจากเตียง เขาบิดตัวคลายความเมื่อยตามร่างกายเล็กน้อย แล้วเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ
ลาร์ซเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยล่างกายที่เปลือยเปล่า เขาตรงไปยังตู้เสื้อผ้าของร่างนี้ ชายหนุ่มพยายามเลือกชุดที่เรียบง่ายที่สุดแม้ว่าในตู้แทบจะไม่มีชุดที่ว่ามาเลยก็ตาม แต่งตัวเสร็จเขาก็กลับไปที่เตียง
ลาร์ซนั่งเอ๋ออย่างไม่รู้จะทำอะไรดี ถ้าเ้าของร่างเดิมมาเห็นคงรับไม่ได้ที่ชายหนุ่มทำให้ใบหน้าสวยๆ ของตนดูน่าเกลียด
“นอกจากเ้าของร่างนี้จะมีข่าวฉาวให้เห็นในทีวีบ่อยๆ เื่อื่นๆ ที่เกี่ยวกับเขาฉันก็ไม่รู้เลย เอกสารส่วนตัวก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน เฮ้อ” ลาร์ซถอนหายใจอย่างปลงตก ชายหนุ่มใช้สายตากวาดไปทั่วห้องอีกครั้งจนไปสะดุดตากับจดหมายสีแดง 2 ฉบับ ที่วางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง
“จดหมายอะไรกัน จำได้ว่าตรงนั้นเมื่อคืนมันไม่มีนะ” ลาร์ซเอื่อมมือไปหยิบซองจดหมายมาและเปิดอ่าน
ถึง ลาร์ซ ลอว์ลีย์ ที่รัก
สวัสดีเ้ามนุษย์ตัวจ้อย หวังว่าเ้าจะจำเราได้ เ้าชอบร่างใหม่ที่เรามอบให้ไหม เ้าคงชอบสินะ เ้าของร่างเดิมได้ตายไปแล้วแต่ร่างกายยังไม่สิ้นอายุขัย ดังนั้นเ้าสามารถใช้ร่างนี้ได้เต็มที่เลย ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น ร่างนี้เป็นักแสดงมาแต่สถานการณ์ของเขาไม่สู้ดีนัก
ถ้าหากเ้าไม่ชื่นชอบร่างนี้ เ้าสามารถปฏิเสธได้เพียงแค่เอ่ยออกมา แต่ต้องแลกกลับการที่ิญญาของเ้าจะถูกเราจองจำเป็เวลา 10,000 ปี เ้าเองก็รู้ใช่ไหมว่าโอกาสในการกลับมามีชีวิตอีกครั้งและโตทันทีไม่ได้มีบ่อยๆ หรอกนะ
หากเ้าตกลง ให้ใช้เืของเ้าหยดลงบนกระดาษแผ่นนี้ได้เลย เพียงแค่หยดเดียว คำขอของเ้าจะเป็ผลทันที
อ้อ! อย่าลืมอ่านจดหมายอีกฉบับล่ะ เ้าของร่างเดิมเขาฝากข้อความมาให้เ้าน่ะ
ป.ล. เลือกให้ดีล่ะลอร์ซ ลอว์ลีย์
จาก พระเ้าที่รัก
เมื่ออ่านจดหมายฉบับนี้จบ ลาร์ซก็หยิบอีกฉบับมาเปิดอ่านต่อทันที
ถึง เ้าของร่างคนใหม่ ลาร์ซ ลอว์ลีย์
สวัสดี คุณลอว์ลีย์ ความจริงแล้วผมไม่ได้สนใจเท่าไรว่าใครจะมาอยู่ในร่างของผม แต่พอรู้ว่าคุณที่เป็คนดีและคนธรรมดาจะมาอยู่ในร่างนี้ ผมก็มีคำพูดที่อยากจะบอกคุณเหลือเกินว่า คุณช่างโชคร้ายจริงๆ ที่มาอยู่ในร่างผม คุณน่าจะรู้ว่าผมเป็ใคร คุณอาจจะเคยเห็นผมในทีวีบ่อยๆ จากข่าวไม่ดีพวกนั้น ผมชักจะสงสารคุณแล้วสิ
ข่าวฉาวของผมค่อนข้างหลากหลาย บ้างก็ว่าผมติดยา บ้างก็ว่าผมบ้าเซ็ก ไหนจะใช้ร่างกายไต่เต้าในหน้าที่การงานอีก แสดงก็ห่วย นิสัยก็แย่ มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น ที่ผมกล่าวมาข่าวพวกนี้ล้วนเป็ความจริงทั้งหมดยกเว้นที่ผมติดยา ผมไม่เคยเสพมันด้วยซ้ำไม่รู้ว่าข่าวนี้มาจากไหน แก้ข่าวไปก็แล้ว ไม่มีใครเชื่อและรับฟังผมเลย แต่จะโทษใครได้ล่ะ ที่ผ่านมาเป็ผมเองที่ทำตัวไม่ดี
อีกสิ่งที่สำคัญมากๆ ก็คือผมค่อนข้างติดเซ็ก ร่างกายจะรู้สึกอ่อนไหวต่อััมากเป็พิเศษ ถ้าคุณมีอารมณ์คุณสามารถใช้ลูกรักที่อยู่ในตู้โชว์ของผมได้เลย หรือถ้าคุณไม่ชอบพวกมันผมก็พอจะมีผู้ชายที่นอนด้วยบ่อยๆ อยู่ คุณจะเรียกมาก็ได้
สุดท้ายนี้ถ้าเป็ไปได้ผมก็ยังอยากกลับไปโลดแล่นในวงการบันเทิงอีกครั้ง อยากให้ทุกคนจดจำผมได้ในฐานะนักแสดงผู้มีความสามารถไม่ใช่เพราะข่าวเน่าเฟะพวกนั้น
ถ้าคุณเลือกที่จะเกิดใหม่ในร่างผม ผมอยากให้คุณช่วยทำให้ความปรารถนาของผมเป็จริง ผมรู้ว่าการที่คนธรรมดาอย่างคุณจะเป็นักแสดงมันคงยาก แต่ไม่รู้สิผมแค่รู้สึกคุณจะทำมันได้
ป.ล. ไม่ว่าคุณจะเลือกทางไหน ผมก็จะเคารพการตัดสินใจของคุณ
จาก ออเธีย แวนซ์
จดหมายฉบับสุดท้ายถูกลาร์ซอ่านจนจบ เขาทำได้เพียงแค่ครุ่นคิดกับตัวเองเงียบๆ คนเดียว
1K
