เช้าวันต่อมา
"ฮัลโหลว!" ยังไม่ทันที่ตัวจะปรากฏ แต่เสียงจื้อยแจ้วก็ดังแว่วมาแต่ไกล
"ว่าไง ไอ้จิ๋ว" แค่ได้ยินเสียงปีเตอร์ก็รีบหันกลับไปทักทายอดีตคนตัวจิ๋ว ด้วยความคิดถึงทันที
หลังจากที่สองหนุ่มกอดทักทายกันตามประสาคนห่างไกลกันมานาน โดยมีเ้าของหน้ามุ่ย ๆ ยืนเป็ตัวประกอบฉากหลังให้
"โอ๊ะ...โอ นี่เจ๊โรบอทอยู่ด้วยหรอกเหรอเนี่ย" เมื่อ "เจ็ท" หรือ "เจตริน" ทักทายชายหนุ่มเสร็จ ก็หันกลับมากอดและหอมแก้มพี่สาวฟอดใหญ่ ก่อนจะจับเธอเหวี่ยงไปมาอย่างสนุกสนาน
"โอ๊ย! ไอ้บ้า ปล่อยฉันลงเลยนะ เวียนหัวจะแย่อยู่แล้ว" ถึงแม้ปากจะบ่นน้องชายออกมา แต่พอเขายอมปล่อยเธอลง สิตางค์ก็อดที่จะเขย่งตัวขึ้นไปหอมแก้มเขาเบา ๆ ไม่ได้
"เวียนหัวเหรอ? นี่พีท! คุณกำลังจะมีหลานให้ผมเหรอครับ" เจตรินแสร้งทำเป็ตื่นเต้น ด้วยหวังจะกวนประสาท "มนุษย์ป้าโรบอท"
"บ้าจริงเจ็ท! คุณก็รู้หนิครับว่าผมน่ะรักนวลสงวนตัว ไม่มีทางที่ผมจะพลีกายก่อนแต่งงานหรอกนะครับ" ปีเตอร์พูดพลางกอดอกอย่างหวงเนื้อหวงตัวพร้อมบิดไปมา
"นั่นน่ะสิครับ ผมก็ว่าอยู่ว่ามิสโรบอทไปหลอกคุณยังไง คุณถึงยอม say yes" เขาพูดกับชายหนุ่มรุ่นพี่ แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดเย้าแหย่พี่สาว ที่กำลังทำหน้าตายอยู่ข้าง ๆ
"ขอบคุณ์! เจ็ทวันนี้แกเอาพีทไปเลยนะ ฉันยกให้" เมื่อเห็นว่าวันนี้มี "ตัวช่วย" หญิงสาวก็รีบหาทางชิ่งทันที หัวสมองของเธอคิดวางแผนเคลียร์งานคั่งค้างที่กองสุมจนแทบจะทับตาย เพราะมัวแต่ต้องเอาเวลามาบริการคุณชายหน้ามึนที่เรียกร้องนั่นนี่ไม่ยอมหยุด
"โน ๆ จ้า วันนี้พ่อให้เจ็ทมาทำความรู้จักกับว่าที่พี่เขยเฉย ๆ ส่วยไอ้เื่ยกอะไรเนี่ยเจ็ทรับไว้ไม่ได้ ของใครของมันจ้า เจ็ทไม่อยากแย่งของเล่นพี่สาว ยิ่งของชิ้นนี้พี่รักมาก ๆ เจ็ทก็จะไม่ยุ่ง" พูดจบหนุ่มหน้าใสก็หันไปแลบลิ้นปลิ้นตาใส่พี่สาว
"ฉันถามจริง ๆ เถอะนะ แกไม่รู้จักกันมาก่อนหรือไง ทำไมต้องมาทำความรู้จักอะไรกันด้วย ประสาทหลอนเหรอ?" เธออดที่จะค้อนน้องชายไม่ได้ นี่ชาติที่แล้วเธอไปทำอะไรไว้นะ ถึงต้องมาใช้ชีวิตบนโลกกับคนพวกนี้
"ก็แหม...คุณ เมื่อก่อนผมกับเจ็ทเราไม่ได้รู้จักกันในฐานะพี่เขยน้องชายนี่ครับ เราเป็เพื่อนกัน ตอนนี้เปลี่ยนสถานะ เราก็ต้องทำความรู้จักกันใหม่ ผมชื่อพีทนะฮะ... ชอบสีดำ" ปีเตอร์รีบรับมุกทันที
"ถ้าอย่างงั้น เชิญพวกคุณสองคนไปทำความรู้จักกันไกล ๆ ฉันเลยค่ะ อยากจะไปไหนก็ไปกันเลยไป ๆ รีบ ๆ ไปกันเลย" เธอรีบขับไล่ชายหนุ่มทั้งสองทันที หญิงสาวรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิกทุกครั้งเมื่อต้องอยู่ใกล้พวกเขาทั้งสอง
"ไปเดินป่ามั้ยพีท ผมเพิ่งดูข่าวมาที่โคาราชมีกระทิงด้วยนะ เราไปส่องสัตว์กันมั้ยครับ" เจตรินเสนอแผนท่องเที่ยว
"แกจะไปไหนก็ไปเถอะ แต่อย่าไปยิงไปล่าอะไรล่ะ ฉันไม่อยากจะเดือดร้อนอะไรด้วยหรอกนะ" สิตางค์กล่าวเตือนน้องชาย เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไปทำอะไร "แผลง ๆ "เข้า
"พี่จ๋า พี่ก็รู้ว่าหนูอ่ะนักอนุรักษ์ หนูไปเที่ยว หนูก็ดูแต่ตามือหนูไม่ต้องหรอกจ๊ะพี่จ๋า "
"จ้าพ่อนักอนุรักษ์ แกจะไปไหนก็ไปกันเลยไปนะ ฉันรำคาญเต็มทนแล้วพวกบ้า!" ปกติเธออยู่กับปีเตอร์ก็ว่าปวดหัวแล้ว วันนี้มีน้องชายของเธอมาอีก สงสัยจะวันนี้คงจะได้กินยาพาราต่างข้าว
"เฮ้อ นี่มันวันซ้อมตกนรกนี่หว่า" เมื่อครั้งยังเป็เด็กหญิงสาวเคยนึกสงสัยว่านรกหน้าตาเป็เช่น แต่ในวันนี้เธอรู้แล้ว!
"ผมชอบสัตว์ ผมอยากไปดูสัตว์!" ปีเตอร์หันมาบอกว่าที่เ้าสาวเสียงดัง
"อยากไปไหนก็ไปค่ะ ไปกันทั้งสองคนนั่นแหละนะคะ ฉันจะไปนอน"
"นี่คุณจะทิ้งว่าที่สามี ให้ไปตกระกำลำบากในป่าใหญ่ไกลถิ่นจริง ๆ เหรอครับ" เขาดึงมือเธอเอาไว้ก่อนจะเอ่ยประโยค "อุบาทว์ ๆ " นั่นออกมา
"ใช่ฉันจะทิ้งคุณ แต่คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะคะ มีเจ็ทไปด้วย พวกคุณชอบมากหนิคะเวลาไปเที่ยวกันสองคนเนี่ย "
"อะไรกันที่ผ่านมาพี่อิจฉาผมเหรอ เวลาที่ผมไปเที่ยวแบบไม่ชวนพี่พี่เสียใจใช่มั้ย เจ็ทขอโทษก๊าบ" น้องชายตัวแสบหันมาล้อเลียนเธอ
"โธ่ที่รัก ผมเข้าใจคุณนะครับ ผมสัญญาว่าผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนอีก ดูสิเจ็ทพี่สาวคุณกำลังเสียใจ กำลังจะร้องไห้ ดูสิเจ็ทนี่พวกเราทำร้ายคุณมาตลอดเลยเหรอซูซี่"
"พี่ครับ ต่อไปนี้เจ็ทจะพาพี่ไปทุกที่เลยนะงับ พี่จ๋าอย่าร้องไห้เลยนะจ๊ะ" เจตรินขยับตัวเข้ามาใกล้พี่สาว ก่อนจะย่อตัวลงมาแล้วเอาหัวพิงไหล่เธอ
"ไอ้พวกบ้าไปไกล ๆ เลยไป!" เธอรีบผลักหัวน้องชายออกก่อนจะออกจ้ำทันที อยากจะบ้าตายทุกทีที่สองคนนี้อยู่ด้วยกัน
"ที่ร้ากก คุณจะเดินไปไหนครับ อย่าแอบไปร้องไห้คนเดียวสิครับ " คู่หมั้นขวัญผวาะโไล่หลังตามเธอมา
"พี่จ๋า หนูขอโทดดด " ตามด้วยลูกคู่ ไอ้เด็กบ้าน้องชายเธอ
802
