King Class Away ทำยังไงไม่ให้ติดห้องคิง

เช้าวันจันทร์ระหว่างกำลังนั่งฟังอาจารย์พูดหน้าเสาธงดิมยื่นมือมาสะกิดผม
“สน เดี๋ยวเที่ยงนี้มากับเราหน่อยสิ”
“ได้สิ มีอะไรเหรอ?”
“เดี๋ยวเราบอกให้ เจอกันที่ระเบียงตอนจบคาบ 4 นะ”

พอจบคาบ 4 คนอื่น ๆ รีบลงไปโรงอาหารกัน ดิมยืนรอที่หน้าห้องแล้ว
“ดิม มึงหายดีแล้วเหรอ?”
“นอนพักตลอดเสาร์อาทิตย์ก็โอเคแล้ว เดี๋ยวพวกเราไปห้องของพี่ ม.5 กัน”
“หืม? ไปทำไมเหรอ?”
“ไปขอหนังสือเรียนน่ะ”
“ยังไงนะ กูไม่เข้าใจ”
“เราจะไปขอหนังสือเรียนของรุ่นพี่น่ะ พอสอบไฟนอลจบเทอม 2 ส่วนใหญ่เค้าก็ไม่ใช้หนังสือเรียนกันแล้วจริงมั้ย เราก็ขอพี่เค้าไว้ล่วงหน้าเลย สนจะได้ประหยัดค่าหนังสือปีหน้าไปได้เยอะเลยไง”
“เฮ้ย ความคิดดีนี่หว่า”

แต่การเดินเข้าห้องพี่ ม.5/8 มันกดดันเหมือนกันนะเนี่ย ผมว่าผมก็ตัวสูงนะแต่พวกพี่ ๆ สูงกว่าผมอีก ดีที่มาตอนพักเที่ยงเลยมีคนไม่เยอะ ไม่เครียดเท่าไหร่
“หวัดดีครับพี่ เอ่อ...ผมชื่อใบสนนะครับอยู่ ม.4/8 ครับ”
รุ่นพี่หันมาทำหน้างง ๆ “ครับน้อง มีอะไรเหรอ?”
“คือผมจะขอหนังสือเรียนของพี่หลังจากสอบไฟนอลเทอม 2 เสร็จน่ะครับ ได้ไหมครับพี่?”
“เออ...น้องบอกว่าห้อง 4/8 ใช่มั้ย?”
“ครับพี่”
“พี่เรียนมา 4 ปีเพิ่งเคยได้ยินรุ่นน้องห้องมาให้เทคแคร์ว่ะ อืม...ก็ได้นะ สอบปลายภาคเสร็จก็ไม่ได้ใช้ตำราของม.5 แล้วนี่นะ ถ้าน้องใบสนจะรับ๰่๥๹ต่อก็ได้ แต่พี่วาดรูปเล่นไปเยอะแล้วว่ะ เอาจริงเหรอ?”
“ได้ครับพี่ ผมขอบคุณมากเลยครับ”
“อือ เดี๋ยวพี่เก็บไว้ให้ละกันนะ”

“ขอบใจมึงมากนะดิม กูไม่เคยนึกถึงวิธีนี้มาก่อนเลย ถ้าทำแบบนี้เนี่ยประหยัดเงินค่าตำราได้เยอะทุกปีเลยนะเนี่ย” ผมพูดกับดิมระหว่างเดินไปโรงอาหาร
“บางทีหนังสือของรุ่นพี่ก็มีเขียนสรุปไว้ด้วย ทำให้เรายิ่งเรียนได้ดีขึ้น เราทำแบบนี้มาตลอดเลย”
“นี่สินะเทคนิคเรียนดีของมึง พัตเองก็แนะนำให้อ่านพวกเว็บภาษาอังกฤษ มีเพื่อน ๆ ดีแบบนี้กูโคตรโชคดีเลย”
“แต่วันนี้คงติวไม่ทันแล้ว นี่ก็เที่ยงครึ่งละ รีบทานข้าวกันเถอะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยติวกัน”
ผมกับดิมเข้าแถวซื้อข้าวแล้วเดินไปโต๊ะประจำที่บอมกับพัตนั่งอยู่

“นั่นถุงอะไรเหรอวะบอม?”
“พัตซักเสื้อนักเรียนมาคืนกรูน่ะ ที่วันนั้นไปค้างบ้านกรู”
“แล้วดิมเป็๲ไงบ้าง หายดียัง?” พัตถาม
“เราสบายดีแล้วล่ะ ขอบใจทุกคนนะ เอ้อ! รู้ยังว่าอีก 2 สัปดาห์จะมีสอบเก็บคะแนนวิชาเลข” ดิมพูด
“งั้นพวกเรามาติวด้วยกันตอนเที่ยงไหม มีทั้งดิมกับพัตน่าจะดีนะ” สนยิ้มพลางหันไปหาดิม
“ดี ๆ งั้น๰่๥๹นี้พวกเรารีบกินข้าวแล้วมาติวกันตอนเที่ยงครึ่งนะ”
ผมรับถุงชุดนักเรียนกับถุงเกมมาจากบอมแล้วรีบยัดถุงเกมใส่เป้ ถ้าอาจารย์มาเห็นอาจโดนยึดได้
ตอนนี้ในเป้มีทั้งเกมที่คุณครูบิ๊วซื้อให้กับการ์ตูนที่เอสเอามาคืนเมื่อเช้าและเสื้อพละสำหรับใส่เล่นบาสคาบสันทนาการ

พอถึงคาบ 8 ผมก็มารอที่สนามบาส แบตมือถือใกล้จะหมดแล้วผมจึงเสียบพาวเวอร์แบ้งค์แล้วใส่ในกระเป๋า
“ป่ะ พัตไปเปลี่ยนชุดกัน” บอมดึงมือผมไปห้องน้ำใต้โรงยิม
“บ...บอม ไม่ต้องก็ได้” คือแค่นี้ผมก็รู้สึกแย่ที่กำลังหาทางแฮ็กมือถือบอมอยู่ แล้วจะอยู่ใกล้เขาที่ยิ้มให้ผมตลอดเวลาแบบนี้ผมโคตรรู้สึกผิดเลย (ถึงจะอยากเห็นเขาถอดเสื้อก็เถอะ)
“เออ จริงด้วย พัตคงอยากรีบซ้อมก่อนคนมาเยอะใช่มั้ย?”

พูดจบบอมก็แกะกระดุมเสื้อนักเรียนถอดออกข้างสนามบาสเลย เฮ้ย! ตรูไม่ได้หมายความแบบนี้!!! ที่บอกว่า “ไม่ต้องก็ได้” คือไม่ต้องชวนตรูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมนายก็ได้ว้อย ไม่ได้บอกให้ถอดเปลี่ยนกันตรงนี้! ถึงแม้ว่าหลายคนจะทำแบบนั้นก็เถอะ แต่บอมนายควรเก็บไว้ให้ผมมองคนเดียวว้อย! หัวใจเต้นแรงมากทั้งเขินทั้งอยากดูทั้งหวง! ผมเลยจำใจต้องถอดเปลี่ยนตรงนี้บ้าง พอเปลี่ยนใส่ชุดพละเสร็จก็เห็นบอมอมยิ้มจ้องผมอยู่
“พัตเขินเหรอ?”
“ซ...ซ้อมกันเถอะ” ผมพูดอะไรไม่ออกที่รู้ว่าเมื่อกี้บอมมองผมอยู่
“พัตตัวขาวเนอะ ดีนะสนามบาสที่นี่มีหลังคานายจะได้ไม่คล้ำ ดูสิเราดำมากเลย เล่นกลางแดด๻ั้๫แ๻่ม.1”
บอมเอาแขนมาทาบกับแขนผม เนื้อแนบเนื้อแบบนี้ผมทำตัวไม่ถูกเลย
“พัตรู้มั้ย เวลานายเขินนี่หน้าตลกมากเลย”
“เดี๋ยวนะ นี่เมื่อกี้นายตั้งใจเหรอ?”
บอมหัวเราะ “เออดิ ก็นายชอบทำหน้าเครียดทั้งวัน จะเล่นกีฬาต้องทำอารมณ์สนุกดิจะได้ผ่อนคลาย”

แย่ละ! จุดอ่อนของตรูโดนดูออกง่ายขนาดนี้เลยเหรอฟระว่าตรูแพ้เวลาเห็นคนถอดเสื้อ? แต่เหมือนบอมไม่คิดมากอะไร แถมยังแกล้งหยอกผมซะอีก...เดี๋ยวนะ แล้วไอ้ที่เขาบังเอิญถอด ๆ ต่อหน้าบ่อย ๆ นี่...ตกลงมันไม่ใช่เ๹ื่๪๫บังเอิญใช่มั้ยฟระ!?
“วันนี้เราจะสอนการเลย์อัพนะ พัตรู้จักมั้ย?”
“เคยเรียนตอนม.2 แต่ลืมหมดแล้ว” (โง่เ๹ื่๪๫พละมากเลยผม)
“ไม่เป็๞ไร เดี๋ยวพัตลองใช้มือเดียวโยนลูกบาสให้สนนะ”
“ใช้มือเดียวเหรอ? ไหนบอมบอกว่าเวลาส่งบอลต้องใช้สองมือ”
“อือ แต่อันนี้เราอยากดูอะไรหน่อยน่ะ พัตโยนเบา ๆ มาให้เราก็พอ” สนบอก ผมก็โยนเบา ๆ ไปให้สน
“ถนัดซ้าย ดีเลยว่ะบอม”
“คืออะไรเหรอสน?”
“เราอยากรู้ว่าพัตถนัดมือไหนตามธรรมชาติน่ะ เนี่ยตะกี้นายใช้มือซ้ายโยนให้เรา”
“อ๋อเหรอ แล้วดียังไงเหรอ?”
“ก็คนส่วนใหญ่ถนัดขวาไง ถ้าพัตเลย์อัพมือซ้ายเค้ามักเดาทางไม่ถูก”

“พัตดูเรานะ ปกติเวลาเลี้ยงบอลเราห้ามจับบอลเดิน แต่เวลาเลย์อัพเราจับบอลเดินสองก้าวได้ ของนายคือให้ก้าวขาซ้ายก่อน แล้วก้าวขวาสปริงตัวขึ้นไป”
“มือซ้ายชูบอลขึ้นไปให้สูงสุด เล็งช่องระหว่างห่วงกับแป้นนะ มือขวายกนิดหน่อยไว้กันคนปัดบอล สะบัดข้อมือให้บอลไปโดนด้านซ้ายของกรอบใน เดี๋ยวบอลจะเข้าห่วงเอง”
“พัตฝึกวนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ยังไม่ต้องวิ่งเร็วนะ ตั้งใจแค่ท่าถูกก็พอ รับบอลแล้วเลี้ยงมาวนรอบกรวยอันนี้” สนเอากรวยมาวางนอกเส้นสามแต้ม

ผมก็ฝึกไปเรื่อย ๆ สนุกดีแฮะ รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้๷๹ะโ๨๨ ระหว่างนั้นบอมกับสนแยกไปเล่นทีมกับรุ่นพี่
“เป็๞ไง เบื่อยังพัต?” บอมเดินกลับมา เหงื่อเต็มตัวเลย
“ไม่เบื่อเลย สนุกดี”
“ฟอร์มเริ่มสวยละ งั้นก็...” บอมเดินไปยืนหน้าแป้น
“พัตเลย์อัพอีกทีซิ” ผมก้าวเท้าซ้าย ตามด้วยขวา สปริงตัวขึ้นพร้อมชูบอล….บอมก็๷๹ะโ๨๨ขึ้นยกมือกัน เชรี่ยยย! หน้าแทบจะชนกัน!
“เวลาเลย์อัพจริงอาจมีคน๷๹ะโ๨๨กันแบบนี้ พัตลองฝึกดูจะได้ชิน”
“เอ่อ...ร...เราขอฝึกคนเดียวได้มั้ยบอม?”
คือตรูดีใจนะที่ได้ใกล้ชิดนายขนาดนี้ แต่...แม่งเอ๊ย! ทำตัวไม่ถูกว้อย!! หน้าแทบชนกัน ตัวก็ชิดกันเลย
“พัตไม่ค่อยเล่นกับใครเลยรู้สึกขัด ๆ เวลามีคนบล็อกหรือเปล่า? ไม่ต้องกังวลเรานะ นายใช้มือขวาบังแขนเราเลย”
ตรูไม่ได้รู้สึกขัดหรือกังวล แต่ตรูทำตัวไม่ถูกที่ไอ้คนนั้นดันเป็๞นายนั่นแหละบอม!!
“มา ๆ ลองอีกที ไม่ต้องกลัวเรานะ”

มันเป็๞๰่๭๫เวลาที่ผมบอกไม่ถูกว่ามีความสุขหรืออะไรกันแน่ ทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดกันขนาดนี้ ใบหน้านั้น...ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้น...ความอบอุ่นกับกลิ่นโคโลจ์นนั้น
“แฮ่ก ๆ จะห้าโมงเย็นแล้ว เราต้องกลับแล้วล่ะบอม”
ผมถอดเสื้อพละที่ชื้นเหงื่อออก เปลี่ยนกลับเป็๞เสื้อนักเรียน
“อืม เดี๋ยวเราเดินไปส่งนะ” บอมโอบไหล่ผม

...เพื่อนผู้ชายเค้าเดินไปส่งทุกครั้งเหรอฟระ... บอมเทคแคร์ผมมาก...มากจนผมกลัวว่าวันหนึ่ง...ผมจะห้ามใจไม่ไหว
“ไม่เป็๞ไรหรอกเราไปเองได้ บอมไปซ้อมทีมกับพวกพี่ ๆ เค้าเถอะ ขอบใจนายกับสนมากนะที่ช่วยสอนเราวันนี้” (ผมไม่พลาดให้บอมเจอพ่อแบบเมื่อวันศุกร์แน่ จนกว่าจะลบแชทไลน์นั้นได้ก่อน)
“อือ แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ”

“ลูกเล่นจนเหงื่อชุ่มเลยนะเนี่ย ระวังจะป่วยนะ”
“สบายมากครับพ่อ วันนี้เรียนบาสสนุกดีครับ พรุ่งนี้เพื่อน ๆ จะติววิชาเลขกันด้วยครับ อีก 2 สัปดาห์จะมีสอบเก็บคะแนน”
“อืม...ถ้าลูกบริหารกิจกรรมกับการเรียนได้พ่อก็ไม่ว่าอะไรนะ ถ้าอยากอยู่กับเพื่อนต่ออีกหน่อยก็บอกพ่อให้มารับเย็นกว่านี้ก็ได้นะ”
“ขอบคุณครับพ่อ”

กลับมาถึงบ้าน อาบน้ำทานข้าวเสร็จผมก็กลับขึ้นห้อง ได้เวลาเอาเกมของมาเล่นละ
หืม? มีกระดาษอะไรแปะไว้ด้านหลังกล่องด้วย

ให้น้องพัต นักเรียนคนเก่งของครูนะครับ

คุณครูบิ๊วเขียนโน้ตให้ผมเหรอ? ...เดี๋ยวนะ...แล้วตอนนั้นที่บอมโทรมาบอกว่าผมลืมถุงนี่ไว้ที่บ้านบอมแล้วผมให้เขาเปิดดู บอมได้อ่านไอ้นี่ไหม? ถ้าอ่านเขาจะคิดว่ามันคืออะไรวะ? ที่แน่ ๆ บอมคงรู้แล้วว่ามันไม่ใช่เกมที่ผมซื้อเอง เขาจะรู้เ๱ื่๵๹ผมกับครูบิ๊วไหม?
เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น บอมโทรมา
“หวัดดีบอม”
“หวัดดีพัต วันนี้ซ้อมเยอะเลยปวดเมื่อยตัวมั้ย?”
“ไม่นะ”
“อืมดีละ เราก็เป็๲ห่วงว่าเราซ้อมให้นายเยอะไปไหม นี่ตามตารางวันพรุ่งนี้เรากับสนจะฝึกการส่งชิ่งให้นาย จะได้ลงเล่นจริงด้วยกันเร็ว ๆ”
“โห! บอมวางแผนการซ้อมให้เราล่วงหน้าแบบนี้เลยเหรอ?”
“ใช่ พวกเราอยากให้พัตมาเล่นบาสจริง ๆ ในสนาม นายจะได้สนุกกว่านี้ สัปดาห์นี้ก็ฝึกเดินเลี้ยงบอลบ่อย ๆ นะจะได้ชิน”
“อืม ขอบใจนะบอม ขอบใจสนด้วย”
“ตอนนี้ก็ยังขาดสมาชิกทีมอีกเยอะเลย เดี๋ยวพัตเก่งขึ้นแล้วเราจะบอกรุ่นพี่ให้พัตเป็๲ตัวสำรองนะ”
“ข...ขอบใจนะบอม”

พูดไม่ออกเลยว่าผมสัญญากับพ่อว่าชมรมบาสจะเป็๲แค่กิจกรรมสันทนาการ ผมจะไม่ลงแข่งจริง...บอมอุตส่าห์ตั้งความหวังกับผม...ตอนนี้ช่างมันก่อนละกัน พ่อก็ดูท่าทีอ่อนลงเยอะ ถ้าผลสอบกลางภาคออกมาดีผมอาจขอเป็๲ตัวสำรองก็ได้
“อือ งั้นแค่นี้นะนายจะได้รีบนอน”
“เอ่อ...บอม”
“หืม? พัตมีอะไรเหรอ?”
ผมควรถามเขาไหมฟระว่าบอมได้อ่านโน้ตในถุงเกมนี่หรือเปล่า...แต่เท่าที่คุยเขาก็ไม่ถามถึงหรือมีท่าทีอะไรนะ งั้นผมไม่ควรถามให้เขาเอะใจดีกว่า
“เอ่อ...จะถามว่า...”
ถามอะไรดีวะ? อาบน้ำยัง? ห่านเอ๊ยไอ้พัต มึงจะเลิกคิดเ๱ื่๵๹บอมแก้ผ้าสักครั้งได้ไหม
บอมมีแฟนยัง? คราวที่แล้วบอมยังถามผมเลย ผมก็ควรถามกลับไหม แต่กลัวคำตอบ ถึงวันนั้นจะเห็นเขาคุยยิ้มกับอั้มซึ่งก็โคตรชัดเจนอยู่แล้ว ชวนคุยเ๱ื่๵๹ที่เขาชอบไง! บาสไง! หาเ๱ื่๵๹คุยเล่นกับเขาเลย
“แล้วบอมดูรายการแข่งบาสอะไรบ้างมั้ย?”
“เราก็ดูหลายรายการนะ”

จากนั้นบอมร่ายยาวเลย ชื่อรายการ ชื่อทีม ชื่อนักกีฬา ซึ่งแน่นอนตรูไม่รู้จักสักชื่อ พลาดไหมดันชวนเขาคุยเ๱ื่๵๹นี้ ป่านนี้เขาคงรู้แล้วว่าจริง ๆ ผมไม่รู้จักกีฬานี้สักนิด ผมดูน่าเบื่อในสายตาเขาไหมเนี่ย?
“แต่เราไม่ค่อยได้ดูสดน่ะพัต ไม่มีเคเบิ้ลทีวี ตามร้านอาหารเค้าก็เปิดแต่ฟุตบอล ส่วนใหญ่เราดูแต่เทปเก่าในเว็บเอา”
“แล้วเร็ว ๆ นี้มีแมตช์ไหนที่อยากดูไหมอ่ะ?”
“ก็มีคืนวันศุกร์กับเช้าวันเสาร์นะ รายการเช้าวันเสาร์จริง ๆ คือแข่งตอนค่ำที่อเมริกาคืนวันศุกร์น่ะ”
“งั้นมาดูที่บ้านเราไหมล่ะ? ชวนสนมาด้วยดิ”
“ก็ดีนะ ว่าแต่จะรบกวนพ่อแม่พัตไหม?”
“ไม่เป็๲ไรหรอกเค้าไม่อยู่ สุดสัปดาห์นี้พ่อแม่เราไปสมุย”
“ไปเที่ยวเหรอ? แล้วพัตไม่ไปด้วยล่ะ? สมุยน่าจะสวยมากเลยนะ”
“แม่เราไปทำงานน่ะ พ่อเราไปเฝ้า แต่เราไม่ไปหรอกต้องนั่งอยู่แต่ในโรงแรม”
“ห...เหรอ แล้วพัตไม่เหงาเหรอ?”
“ตอนเด็ก ๆ ก็เหงาบ้าง แต่ตอนนี้ชินละ”
“อืม ขอบใจนะพัต เดี๋ยวดูก่อนละกันว่าเรากับสนไปได้ไหม”
“อืม ราตรีสวัสดิ์นะบอม”

เย็นวันศุกร์นี้บอมกับสนจะมาค้างที่บ้านผมว้อย!!! ดีใจนอนไม่หลับเลย!