ณ ตระกูลหวง 1 ใน 8 ตระกูลใหญ่ ในตอนนี้เป็ค่ำคืนอันมืดมิด ตึก...ตึก...ตึก อ่า.นายท่าน..มีชายชราคนหนึ่งกำลังวิ่งร้องะโด้วยเสียงที่แหบแห้ง อย่างหน้าตาตื่นเม็ดเหงื่อท่วมร่าง ด้วยท่าทางลุกลี้ลุกรนเขาวิ่งไปที่ห้อง ห้องหนึ่งก๊อกกกก... นายท่านหวงท่านหญิงเหม่ยกำลังจะคลอดแล้วนายน้องหวง ท่านรีบไปดูเถอะ...ปังงงง...เสียงทุบประตูดังขึ้นพร้อมกันปรากฏ ร่างชายวัยกลางคนผมของเขามีสีแดงดุจดวงตะวัน ใบหน้าหล่อเหลา ดูดูแล้วเขาหน้าจะอยู่ในวัยกลางคน ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย เขาหันมาบอกชายชรา ไป รีบๆพาข้าไปหานางเร็วเข้า เขาทั้งดีใจทั้งลุ้นว่าจะได้ลูกสาวหรือลูกชาย เมื่อชายชราได้ยินดังนั้นจึงรีบพาไป พอเดินไปได้ครึ่งทางก็มีเสียงดังขึ้น อ๊ากกกกกก....ข้าไม่ไหวแล้วเจ็บจะตายอยู่แล้วเจ็บเหลือเกิน อ๊ากกกกกก.........เมื่อได้ยินดังนั้นจากเดินก็กลายเป็วิ่ง ทันทีที่ไปถึงเขาไม่รอให้คนมาเปิดประตู รีบทุบประตูทันที ตู๊ดดดดด....ในเวลาเดียวกันภรรยาของเขากำลังร้องอย่างเ็ปและเหนื่อยมาก ชายคนที่เป็สามีเมื่อมองไปหาหญิงชราที่ทำคลอด หญิงชราส่ายหน้าแล้วพูดว่านายน้อยคลอดก่อนกำหนดไป 7 วันมีโอกาส 1 ใน 4 ส่วนที่จะมีโอกาสที่จะรอดและถ้ารอดได้ก็หน้าจะเป็คนพิการ เพราะเด็กที่คลอดก่อนกำหนดจะมีร่างกายไม่ครบ 32 อย่างเช่นนายน้อยผู้ไม่มีจุดเทียนหยาง จึงไม่สามารถที่จะเพาะบ่มพลังฟ้าดินได้ ข้าขอแสดงความดีใจกับท่านด้วยในเวลาเดียวกันก็เสียใจกับท่านด้วย ท่านกำลังจะได้บุตรชายที่เป็หัวหน้าตระกูลคนต่อไปแท้แท้ แต่กับเป็เื่หน้าเศร้า เฮ้ยย...เสียงหญิงชายคนนั้นถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินจากไป พอชายผู้เป็สามีได้ยิน ใบหน้าก็กลายเป็ซีดขาวทันที เขาต้องมาเสียใจที่สุด ในวันที่เขานั้นดีใจที่สุด เขาอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา ใย์ไม่ช่วยอะไรเลย ใยชะตาต้องเล่นตลกกับข้าด้วย เมื่อ์ไม่เห็นค่าโชคชะตากลั่นแกล้งถ้าเป็อย่างนั้นก็เอาให้สุดเลยเถอะ เขายิบลูกกลม ๆ สีดำออกมาจากของมิติของเขา มันดูแลคลาย ๆ กับลูกแก้วที่มีสีดำ ชายชราที่ตามหลังมาใเหงื่อเม็ดใหญ่ใหลจากหัวใบหน้าซีดเผือกอย่างกับเห็นผี..อ่..อ่า..นั่นนน.มันลูกแก้วดารามรณะ เป็ 1 ใน ของวิเศษโบราณ ในบันทึกโบราณ มีเื่เกี่ยวกับมันมีน้อยมาก มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่ามันคืออะไร มีคนเคยกล่าวไว้ว่าในยุค 2 ราชันเทพ"ลี่จุนเก๋อ "และ"หัวลั่วไห่"ยังมี"จักรพรรดิมารเต๋ออี้เทียน"เต๋ออี้เทียน คนนั้นเป็สร้างลูกแก้วดาราขึ้นจากพลังมรณะซึ้งว่ากันว่าเป็ของต้องห้ามว่ากันว่าใครก็ตามที่จับต้องจะเป็กายเป็มารร้ายที่รู้จักแต่การฆ่ามีแค่จักรพรรดิ์มารเท่าที่รวมกับมันได้ว่ากันว่าใครก็ตามที่รวมกับมันจะเป็ะและสามารถปลุกคนตายได้เพราะเหตุนี้จึงเรียก"เต๋ออี้เทียน"จักรพรรดิ์เทพมาร"ต่อมาเต๋ออี้เทียนได้ทำาบนแดนบูรพาจนทำให้แผ่นดินเกิดความโหลาหลขึ้น ผื่นปฐีอาบไปด้วยโลหิตทะเลที่เคยเป็สีฟ้าสดใสกลับกลายเป็สีแดงชาดผืนนภาสว่างจ้ากลายเป็มืดมนในพิตาเกิดาไปทั่วทุกสาระทิศ าดำเนินไปกว่า 3 เดือนเต็มดินแดนเกินกว่าครึ่งโดนทำลาย จนสุดท้ายก็โดน 2 ราชันเทพกำราบลง แต่เมื่อหมื่นปีที่แล้วปรากฏลูกแก้วดาราขึ้น เพื่อที่จะได้มันมา จึงเกิดาขึ้นระหว่าง 7 สำนักใหญ่จนในที่สุดลูกแก้วดาราก็ถูกคนนำเข้าไปในดินแดนต้องห้าม จากนั้นก็ไม่มีใครได้เห็นมันอีก ...หวงอี๋เต้อเ้าคงรู้แล้วว่าสิ่งนี้คืออะไรต่อจากนี้เ้าจงพาลูกของข้าไปจากแดนเทพ วันไหนที่เขาแข็งแกร่งพอว่านั้นค่อยพาเขากลับมา .เขามองไปที่ ลูกของเขาก่อนที่จะร้องอย่างเ็ป อ๊ากกกกกก...เส้นเืปูดบวดขึ้นโลหิตได้ไหลชะโลมร่างกายของเขา. แค๊กกกก...เขากระอักเืคำใหญ่ออกมา ตอนนี้อยู่ๆในมือของเขาได้ปรากฏแสงสีดำคลายๆหมอกขึ้นมันคือไอมรณะนั่นเองไอมรณะได้แพร่กระจายกลายเป็หมอกสีดำ อยู่ๆท้องฟ้าที่เคยสว่างสดใสกลับกลายเป็มืดสนิท มีเสียงอัสนีดัง กึกก้องไปทั่วท้องฟ้า..ตูดดดดด....พายุหมุนวน ไปทั่วนภา ความมืดมิดจากหมอกมรณะเข้าปกคุ้ม จากนั้นชายคนนั้นก็คว้าเด็กขึ้นกอดจากนั้นลูกแก้วดาราที่อยู่ในมือเขาก็ลอยขึ้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กจากนั้นมันก็เปล่งแสงสีดำออกมาแล้วหายเข้าไปที่จุดเทียนหยางจากนั้นมันก็ดูดหมอกมรณะในบริเวณนั้นทั้งหมด ตอนนี้จุดเทียนหยางของเด็กคนนี้เหมือนกับหลุมดำยังไงอย่างนั้นเลยเสียงเด็กร้องไห้ด้วยความเ็ปดังขึ้นไปทั่วบริเวณ อุ๊..แว้....เเว๊... เหมยเอ่อลูกของเราอยู่นี้แล้ว เขาจะปลอดภัยมั้ย เหมยเอ่อเ้าไม่ต้องเป็ห่วงเขาหรอกต่อจากนี้ไปเขาจะอยู่ในแดนเทพไม่ได้เพราะในตัวเขามีพลังต้องห้ามในดินแดนเทพเพราะฉนั้นเขาต้องไปจากที่นี่สักวันหนึ่งข้าเซื่อว่าเขาจะต้องเป็จักรพรรดิเทพได้เเน่ รีบตั้งชื่อลูกเราเถอะเดียวจะไม่มีเวลา...ลูกแม่เหมยเอ่อร้องไห้ทั้งกอดแล้วก็หอม ข้าตั้งชื่อเขาไว้แล้ว ชื่อของเขาเรียกว่า"หวงเฟยหลง" ฮ่าฮ่าฮ่า....เป็ชื่อที่ดี เอาล่ะจะสักช้าไม่ได้แล้ว หวงอี๋เต้อ..เ้าพาเฟยหลงของข้าไปได้แล้วต้องรีบไม่อย่างนั้นถ้าคนของราชวงศ์บูราพามาเจอจะเป็เื่ จากนั้นเข้าเดินไปหอมเฟยหลงหนึ่งทีก่อนที่จะปล่อยลูกเขาจากไป เขาบ่นเบาๆ ลูกข้าเกิดมายังไม่ได้ลืมตาดูโลกก็ต้องจากบ้านไปไกลวันไหนที่ หากเ้าไหนที่เ้าเเข็งแกร่งขึ้นจนควบคุมพลังนั้นได้เ้าจะกลายเป็เทพที่แท้จริง ดวงตาเขายังจ้องไปทางที่หวงอี๋เต้อจากไป สายลมพัดผมปลิวไสวโปรยไปตามสายลม