บทที่ 17
บอสตัวสุดท้าย!
[แจ้งเตือน:ทหารโครงกระดูกจำนวนมาก ทำให้าาแห่งก็อบลินหวนรำลึกถึงความทรงจำที่ถูกปิดผนึกไว้เนิ่นนาน]
[แจ้งเตือน:ความทรงจำอันเ็ปนี้ ทำให้าาแห่งก็อบลินเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งคุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น 50%]
[แจ้งเตือน:ทางออกป่าหมอกถูกปิด จะออกจากดันเจี้ยนได้ก็ต่อเมื่อสังหาราาแห่งก็อบลินเท่านั้น]
[แจ้งเตือน:หากสังหาราาแห่งก็อบลินภายในสองนาทีจะกระตุ้นเนื้อเื่ลับของดันเจี้ยนป่าหมอก]
หวือ~
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบสี่ครั้งสิ้นสุดลงหมอกที่ปกคลุมป่าหมอกก็สั่นะเือย่างรุนแรง
แสงสว่างวาบในอากาศจางๆเผยให้เห็นรอยจารึกเวทมนตร์บางอย่าง
ทางออกดันเจี้ยนถูกปิดแล้ว!
ซูมู่ไป๋อึ้งไปเล็กน้อย
เขาไม่คิดเลยว่ากองทัพโครงกระดูกจะสามารถกระตุ้นเนื้อเื่ลับได้!
จากเสียงคำรามก่อนหน้านี้ของาาแห่งก็อบลิน ดูเหมือนว่าที่นี่จะเกี่ยวข้องกับเนโครแมนเซอร์บางคน
เมื่อคิดได้ดังนั้นใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มอย่างตื่นเต้น
ในเมื่อเนื้อเื่ลับเกี่ยวข้องกับเนโครแมนเซอร์ย่อมต้องมีของดีที่เขาใช้ได้แน่ๆ!
ในไม่ช้าซูมู่ไป๋ก็มาถึงที่อยู่ของาาแห่งก็อบลิน
นี่คือก็อบลินที่แข็งแกร่งผิดปกติตัวใหญ่กว่าก็อบลินทั่วไปหลายเท่า สูงเกือบสามเมตร!
มันพุงป่องโบกขวานรบในมือ ต่อสู้กับกองทัพโครงกระดูกอย่างดุเดือด
ปัง!ปัง! ปัง!
ซู่ซู่ ซู่!
-862, -903, -1756!…
-666, -649, -1308!…
กองทัพโครงกระดูกร่วมมือกันอย่างกลมกลืนนักรบโครงกระดูกแถวหน้าผลัดกันเข้าโจมตี พลธนูโครงกระดูกแถวหลังระดมยิงลูกธนู
แม้ว่าาาแห่งก็อบลินจะได้รับการเพิ่มพลังจากสภาวะคลุ้มคลั่งแต่ก็ยังถูกกองทัพโครงกระดูกอันแข็งแกร่งตีถอยร่นไปเรื่อยๆ
สิ่งที่ทำให้ซูมู่ไป๋ประหลาดใจคือไอ้ตัวนี้กลับเป็บอสที่มีชื่อ!
[าาแห่งก็อบลิน- เรกิ]
(สภาวะคลุ้มคลั่ง, คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น50%)
[เลเวล8]
[บอสระดับทอง]
[พลังชีวิต:266218/327000]
[พลังโจมตี:843]
[ป้องกันกายภาพ:312]
[ป้องกันเวทมนตร์:270]
[ทักษะ:โจมตีสายฟ้า, เหยียบย่ำ, กระโจนอย่างกล้าหาญ, อัญเชิญนักรบก็อบลิน, คลุ้มคลั่ง]
(ความทรงจำอันเ็ปที่ถูกปิดผนึกไว้เนิ่นนานของเรกิทำให้เขาเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งจะสงบลงได้ก็ต่อเมื่อสังหารผู้บุกรุกทั้งหมดในป่าหมอกเท่านั้น โปรดระวังเมื่อคุณฟื้นคืนชีพ คุณจะยังคงถูกเขาไล่ล่า)
เรกิในสภาวะคลุ้มคลั่งนั้นเป็ตัวตนที่ไม่มีใครเทียบได้สำหรับผู้เล่นในขั้นตอนนี้
แถบพลังชีวิตที่สูงถึง327000 หมายความว่าเขาจะฟื้นฟูพลังชีวิต 3270 แต้มทุกห้าวินาที!
หากความเสียหายต่อวินาทีต่ำกว่า654 ก็จะไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเขาได้เลย
ทีมผู้เล่นห้าคนเมื่อเผชิญหน้ากับการกดดันเลเวล 3 ระดับ บวกกับการป้องกันทั้งกายภาพและเวทมนตร์ประมาณ300 แต้ม ก็คงต้องสู้กันจนกว่าโลกจะแตกก็ยังไม่สามารถกำจัดไอ้ตัวนี้ได้
“พวกแมลงเน่าเหม็นสกปรก พวกแก!”
“แค่ได้กลิ่นพวกแกก็ทำให้ข้าจะอ้วกแล้ว!”
“พวกแกทุกคนจงตายซะ!!!”
เรกิเงยหน้าคำรามแล้วทุบขวานรบในมือลงพื้นอย่างรุนแรง
ตูม!
แสงสายฟ้าปรากฏขึ้นทันทีแผ่ขยายไปทั่วบริเวณกว้างถึงสามสิบเมตร
-1580, -1580, -1580…
ตัวเลขสีแดงปรากฏขึ้นพรืดแถบพลังชีวิตของนักรบโครงกระดูกทั้งหมดลดลงทันที
ความเสียหายแบบนี้สามารถสังหารผู้เล่นในขั้นตอนนี้ได้ทันที
แม้แต่สายแทงก์เลเวล5 ที่สวมอุปกรณ์ระดับเงินทั้งตัว ก็ยังยากที่จะรับการโจมตีต่อเนื่องของบอสไหว
และนี่คือความเสียหายแบบAOE ในวงกว้างที่น่ากลัวซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ทีมหนึ่งถูกกำจัดได้ทั้งหมด!
แต่สำหรับนักรบโครงกระดูกที่มีพลังชีวิตสูงสุดเกิน8000 แต้มนั้น ยังถือว่าไม่เพียงพอ
ซูมู่ไป๋มุ่งสายตาไปที่เป้าหมายมือที่โบกไม้เท้าเวทมนตร์ก็อัญเชิญนักรบโครงกระดูกที่พลังชีวิตเต็มสองตัวออกมาอีกครั้ง
จากนั้นไม้เท้าเวทมนตร์ก็ชี้ไปข้างหน้าเปลวไฟสีฟ้าอมเทาก็พุ่งออกไปทันที
[เผาไหม้]!
ความเสียหายจากการเผาไหม้ไม่สูงนักแต่ก็เป็สัญญาณของการโจมตีรวม
นักรบโครงกระดูกเจ็ดแปดตัวที่อยู่แถวหน้ายกดาบกระดูกขึ้นทันทีและฟันลงไปที่เรกิอย่างแรง
[โจมตีหนัก]!
ฉัวะ!…
ดาบกระดูกกระทบเกราะเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นต่อเนื่องพลังอันแข็งแกร่งของนักรบโครงกระดูกผลักเรกิถอยหลังไป
-1422, -1398, -2880!…
ในพริบตาพลังชีวิตของเรกิก็ลดลงไปกว่าหมื่นแต้ม!
แต่ก็เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
นักรบโครงกระดูกแถวหน้าเก็บดาบอย่างรวดเร็ว
และถอยออกไปเพื่อเปิดทางให้นักรบโครงกระดูกอีกเจ็ดแปดตัวเข้าโจมตี
[โจมตีหนัก]!
ฉัวะ!…
ในขณะเดียวกันพลธนูโครงกระดูกที่อยู่ด้านหลังจำนวนมากก็เคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกันดึงคันธนูกระดูกขนาดใหญ่จนสุด
[ยิงสองดอก]×60!
ปัง!
พลธนูโครงกระดูกทั้งหมดปล่อยสายธนูที่ตึงแน่นเกือบพร้อมกันลูกธนูที่ส่องประกายเย็นะเืพุ่งขึ้นฟ้าทันที
ซู่ซู่ ซู่…
เสียงลมแหวกอากาศดังขึ้นอย่างหนาแน่นทำให้หมอกที่ปกคลุมสนามรบสลายไป
ฝนธนูที่ปกคลุมทั่วฟ้าลากเส้นโค้งที่สวยงามกลางอากาศแล้วพุ่งเข้าปักที่เรกิจนกลายเป็เม่น!
-444, -451, -502, -968!…
ตัวเลขความเสียหาย120 ตัวปรากฏขึ้นพรืดในพริบตา การโจมตี [ยิงสองดอก]ชุดนี้ลดพลังชีวิตของเรกิไปกว่าห้าหมื่นแต้ม!
การโจมตี[โจมตีหนัก] แบบสลับกันของนักรบโครงกระดูกสี่สิบตัวยังไม่สิ้นสุดพลธนูโครงกระดูกก็เริ่มการโจมตีชุดที่สองแล้ว
แม้จะไม่มี[ยิงสองดอก] แล้ว ยิงได้เพียงลูกธนูเดียวต่อครั้งแต่ความเสียหายต่อการโจมตีก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
เมื่อเผชิญหน้ากับ[โจมตีหนัก] ที่ตามมาไม่ขาดสาย เรกิถูกตีถอยร่นไปเรื่อยๆ รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ
การโจมตีต่อเนื่องทั้งหมดนี้ซูมู่ไป๋เป็ผู้ควบคุมทั้งหมด
หากปล่อยให้กองทัพโครงกระดูกต่อสู้เองก็ไม่สามารถร่วมมือกันได้อย่างกลมกลืนถึงขนาดนี้
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาควบคุมกองทัพขนาดใหญ่ในการต่อสู้แม้จะรู้สึกเหนื่อยทางจิตใจเล็กน้อย แต่ในใจก็แอบตื่นเต้น
ในเวลาเพียงสิบวินาทีพลังชีวิตของเรกิก็เหลือเพียงครึ่งเดียว
เห็นเพียงมันโบกขวานรบอย่างรุนแรงบีบให้นักรบโครงกระดูกบางตัวถอยไป จากนั้นก็เงยหน้าคำราม
“นักรบแห่งเผ่าของข้าจงบดขยี้พวกกระดูกสกปรกเหล่านี้ให้เป็ผุยผงซะ!”
หวือ~
เมื่อเสียงสิ้นสุดลงประตูมิติรูปพายุหมุนก็เปิดออกนักรบก็อบลินสิบตัวที่มีร่างกายขนาดเท่ามนุษย์ทั่วไปก็พุ่งออกมาพร้อมอาวุธ
นักรบก็อบลินเหล่านี้แตกต่างจากตัวก่อนหน้านี้เล็กน้อย
ดวงตาของพวกเขามีเส้นเืฝอยขึ้นเต็มแขนก็มีกล้ามเนื้อนูนขึ้น ดูแล้วคล้ายกับเรกิมาก
“มอนสเตอร์เล็กๆก็คลุ้มคลั่งแล้วเหรอ?”
ซูมู่ไป๋จ้องมองไปและก็เป็ไปตามที่เขาคิดจริงๆ
[นักรบก็อบลิน]
(สภาวะคลุ้มคลั่ง, คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น50%)
[เลเวล8]
[ชั้นยอดเสริมแกร่ง]
[พลังชีวิต:13500/13500]
[พลังโจมตี:279]
[ป้องกันกายภาพ:105]
[ป้องกันเวทมนตร์:93]
[ทักษะ:โจมตีพลังสูง]
(นักรบผู้กล้าหาญหายากของเผ่าก็อบลินพวกเขาจะฟังคำสั่งของาาแห่งก็อบลินเท่านั้น)
เรกิไม่ได้ทิ้งหน้าของบอสตัวสุดท้ายในดันเจี้ยนระดับนรกเลย
การอัญเชิญมอนสเตอร์ชั้นยอดเสริมแกร่งสิบตัวออกมากลางคันในการต่อสู้แม้จะไม่มีสภาวะคลุ้มคลั่ง ก็เพียงพอที่จะทำให้ทีมผู้เล่นใดๆต้องรับมืออย่างเหน็ดเหนื่อยแล้ว
แถมสติปัญญาการต่อสู้ของมันก็ไม่ต่ำ!
อาศัย่ที่นักรบก็อบลินหยุดนักรบโครงกระดูกเรกิก็หันหัวไปทางซูมู่ไป๋อย่างรวดเร็ว ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นและความคลุ้มคลั่ง
“พวกเนโครแมนเซอร์บ้า!ข้าพากลุ่มของข้าซ่อนตัวอยู่ในป่าหมอกแล้ว พวกแกยังไม่ปล่อยข้าไปอีกหรือไง!”
ขณะพูดเรกิก็กระโจนขึ้นสูงอย่างกะทันหัน ข้ามระยะทางหลายสิบเมตรในพริบตาแล้วยกขวานรบสองมือขึ้นฟันลงมาที่ซูมู่ไป๋อย่างรุนแรง
[กระโจนอย่างกล้าหาญ]!
“ในเมื่อมาแล้วก็อย่าคิดที่จะไปไหนเลย!”
“นักรบทั้งหลายบดขยี้พวกมันซะ!”