ณ ห้องซักรีด...
มะยมทิ้งผ้าปูเตียงลงบนพื้นพร้อมกับถอนหายใจ...เด็กหนุ่มปาดเหงื่อบนหน้าผากพร้อมกับเอามือกุมหัวใจตัวเอง นับวันไอ้กำนันบ้ากามคนนั้นก็เริ่มเข้าถึงเนื้อถึงตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่น้ำเสียงหื่นกระหายและมือปลาหมึกก็แสดงออกมาอย่างชัดเจน
มะยมรู้เื่ราวคาวตัณหาของกำนันพจน์ทุกอย่าง...
เขาเป็ชายเ้าชู้ที่แต่งงานมาถึงสามครั้ง และไม่มีผู้หญิงคนไหนรับกับความมากตัณหาของเขาได้เลยสักคน
“เหม่ออะไรมะยม รีบซักผ้าให้กำนันได้แล้ว”
“อ้อ จ๊ะยาย”
“แล้วอย่าลืมเข้าไปคุยเื่นั้นกับกำนันล่ะ”
“แต่ยายจ๊ะ”
“ไม่มีแต่ อย่าอยากมาลำบากที่นี่กับยายเลย”
“จ๊ะ…ยาย”
“รีบเข้าไปคุยให้รู้เื่ กำนันเอ็นดูเอ็งเหมือนลูกเหมือนหลานนั่นแหละ”
ยายน้อยบอกกับหลานชายเพียงคนเดียว...
แม้จะมีบ้านเป็หลักเป็แหล่ง แต่มะยมก็อาศัยหลังคาเรือนไทยของกำนันพจน์เป็หลักั้แ่เกิด เนื่องจากตายายเป็คนรับใช้ของบ้านหลังนี้ มันจึงทำให้หลานชายต้องเข้ามาดูแลไปด้วย มะยมช่วยงานคุณตาเื่สวนในตอนเช้า ก่อนจะเข้าไปช่วยเื่งานบ้านงานเรือนในตอนสาย ชีวิตประจำวันของเด็กหนุ่มหน้าหวานเป็อย่างนี้มาั้แ่จำความได้
จนกระทั่งมหาลัยชื่อดังประกาศว่าเด็กหนุ่มมีสิทธิ์เข้าเรียนอย่างเป็ทางการ!
“กำนันขี้งกขนาดนั้น จะเข้าไปขอเงินเรียนฟรีคงได้อยู่หรอก”
มะยมบ่นอุบอิบ...
เมื่อตอนเด็กหนุ่มบอกเื่นี้กับตายาย สองเฒ่าต่างก็โผเข้ากอดหลานชายด้วยความดีใจ แต่ก็ต้องทำสีหน้าเศร้าขึ้นมาต่อจากนั้นเนื่องจากกำลังเงินคงส่งหลานไปไม่ถึงฝั่งฝัน พ่อแม่ก็ด่วนจากไปั้แ่ยังเด็ก มันจึงทำให้มะยมไม่ค่อยสนใจการใช้ชีวิตต่อจากนี้เท่าไหร่นัก
แม้ลึกๆเด็กหนุ่มจะอยากพาสองตายายให้หลุดพ้นไปจากความลำบากมากเพียงใดก็ตาม...
“เอาเถอะ ไม่ลองก็ไม่รู้ เผื่อกำนันจะให้ยืมเงินซักก้อน”
มะยมพูดปลอบใจตัวเอง...
จากนั้นจึงหันมาจัดการกับผ้าปูเตียงที่เปื้อนคราบน้ำกามต่อ ร่างเล็กคิดในใจถึงพฤติกรรมบนเตียงของกำนันไปพลางๆ แม้จะแก่ใกล้วัยเลขห้าแล้ว แต่พละกำลังยังคงเหลือเฟืออย่างน่าใจหาย บางวันเด็กหนุ่มต้องคอยเปลี่ยนผ้าปูเตียงถึงสามหน บางคืนก็แทบนอนไม่ได้...
เนื่องจากห้องนอนของคนตัวน้อย...อยู่ติดกับห้องเ้าของบ้านแทบจะเดินทะลุเข้าหากันได้เลยด้วยซ้ำ!
“มะยม”
“มีอะไรหรอจ๊ะน้าวาส”
“กำนันบอกว่ามะยมยังไม่ขึ้นไปเปลี่ยนผ้าปูเตียงให้น่ะ”
“อ้อ เดี๋ยวมะยมไปเดี๋ยวนี้เลยครับ”
เด็กหนุ่มบอกกับแม่บ้านอีกคน ก่อนจะรีบวิ่งแจ้นเข้าไปหาผ้าปูเตียงผืนใหม่ ทั้งๆที่บ้านหลังนี้มีแม่บ้านมากมาย แต่กำนันพจน์ก็ไม่ยอมให้ใครเข้าไปยุ่งวุ่นวายภายในห้องนอนได้เหมือนกับร่างเล็ก คนงานทุกคนต่างดีใจแทนสองตายายที่กำนันเอ็นดูหลานชายเหมือนลูกเหมือนหลาน
แต่คนที่ถูกใช้งาน...กลับไม่คิดว่าชายวัยกลางคนอยากจะเอ็นดูเขาแบบนั้น
หลายครั้งแล้วที่บั้นท้ายกลมงอนถูกมือหนาสากกร้านขย้ำหยอกล้อ หากชายร่างสูงรุ่นพ่อไม่มีพระคุณกับคุณตาคุณยาย มะยมก็อยากจะลากเก้าอี้มาขึ้นเหยียบเพื่อชกหน้าไอ้ลุงหน้าหนวดคนนี้สักครั้ง เผลอหันหลังทำอะไรไม่ได้ ร่างสูงใหญ่กำยำมักจะเข้ามาตะปบราวกับร่างเล็กเป็เหยื่อทุกที!
3K
