"นายครับนาย แม่นงโทรมาบอกว่านายแม่กับว่าที่เมียนายมาถึงแล้วครับ"
"แล้วไงวะไอ้เก่ง กูต้องวิ่งไปต้อนรับหรือ" นายของเก่งถามแบบหาเื่ ด้วยอารมณ์ยังไม่ปรกติ มาก็ช่างสิ ใครสน
"เอ้า!นายจะไม่ไปพบนายแม่หน่อยหรือครับ" เก่งเสนอหาทางให้นายตัวเองกลับบ้านไร่ให้ได้
"ไม่โว้ยยย คืนนี้กูจะนอนนี่ "นายของเก่งยืนยันอย่างไรก็ไม่กลับ ขอนอนคิดหาแผนแกล้งยัยหน้าหวานหน่อยเถอะ เขาคิดย้อนไป
หลังจากคุยโทรศัพท์กับพี่ชายเขาเสร็จวันนั้นพี่เขาส่งรูปว่าที่เมียเขามาให้ดู ทำไมเขาจะจำยัยคนที่เดินชนเขาที่หน้าร้านสะดวกซื้อแห่งนั้นไม่ได้ โลกมันช่างกลมเหลือเกินนะ คอยดูเถอะจะหาเื่แกล้งให้วิ่งกลับบ้านให้ได้เลย ฮึ ยัยหน้าหวาน
"นายงั้นคืนนี้เราไปในเมืองกันดีไหมครับ" เก่งกระแซะนายตัวเองยิ้มๆ
"ไม่!โว้ยย กูไม่มีอารมณ์" ในเมืองของเก่งทำไมเขาจะไม่รู้ คืออะไรที่ไหน เขารู้สึกเบื่อๆอยากคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ คิดเกี่ยวกับว่าต่อไปข้างหน้าในชีวิตเขานี่ล่ะ ชีวิตที่เคยแสนสงบ อยากทำอะไรก็ทำได้เลยไม่ต้องคอยห่วงคอยถามใคร พอมารดาหาเมียมาให้แล้วเขาจะทำอย่างไรกับยัยหน้าหวานนั่นดี ปล่อยทิ้งไว้ที่บ้านหรือ เอามาใช้งานให้หนักแล้วให้ทนไม่ไหวหนีไป หรือหนักกว่านั้นทรมานให้ทั้งงานบ้านงานเตียงงานนอกบ้าน.. แค่คิดเขาก็กระหยิ่มยิ้มในใจแล้ว อยากเป็เมียเขาใช่ไหมได้ เดียวเจอกัน แต่ๆวันนี้ขอหลบตั้งตัวตั้งใจก่อนนะ ไม่พร้อมเผชิญหน้าจริงๆ
คืนนี้เขาก็ไม่กลับบ้านจริงๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากนายแม่ขึ้นรถเพื่อที่จะไปสนามบินให้ทันกลับกรุงเทพ ก่อนกลับดากานดาสังเกตุว่านายแม่โทรศัพท์ไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง สามารถเดาได้เลยว่า โทรหาลูกชายของท่าน และคิดถึงอาการกระฟัดกระเฟียดของท่านก่อนจะขึ้นรถ หญิงสาวรู้ท่านคงโมโหลูกชายที่ไม่ยอมมาเจอหน้าเสียที โทรก็แล้ว ส่งคนไปตามก็แล้วไม่มา ว่าที่สามีเธอเอาแต่ใจตัวเองจังเลยแฮะ แล้วเราจะรับมือไหวไหมนี่ได้แต่คิดสงสัย แม่นงแม่บ้านคนสนิทบอกว่า นายของนางเป็คนขยัน บ้างานอย่างมาก ถ้างานไม่เสร็จตามแผนการ จะไม่ยอมกลับบ้าน หญิงสาวนึก ก็คงขยันและเก่งจริงนั่นล่ะดูกิจการของไร่ก็พอรู้ ไร่กว้างใหญ่ถ้าไม่เก่งจริงคงไม่เจริฐก้าวหน้าแบบนี้หรอก เธอแอบทดคะแนนความเก่งให้เขาไปอีก1เื่ดีๆ
ชักอย่างเห็นหน้าเขาแล้วล่ะ คนเก่งของแม่นงจะหน้าตาแบบไหนกัน เมื่อเช้าเดินลงมาช่วยแม่นงก็แอบๆเดินสำรวจบ้านก็ไม่มีรูปถ่ายปัจจุบันเลยมีแต่รูปตอนเด็กๆของครอบครัว หน้าตาเป็อย่างไรน้าา คนที่ไม่มีเมีย อายุเยอะ และยอมให้แม่และพี่ชายคลุมถุงชนได้นี่หน้าตาจะขี้ริ้วขี้เหร่ อ้วนลงพุง หรือว่าหน้าโหด โฉด ตบตีผู้หญิง โอ้ยยเธอเริ่มสับสน สะบัดศรีษะแรงๆ
ได้แต่ไว้อาลัยกับชีวิต อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ในเมื่อเธอเลือกแล้วนี่นา
แต่ถ้าเขาตบตีเธอจะไม่ทนแน่นอน ยืนคิดอะไรสักพักมองไปเห็นท้ายรถแม่ว่าที่สามีเธอไปไกลริบๆ เราต้องอยู่ให้ได้ฝ้ายต้องอยู่ได้เธอปลอบใจตัวเองเบาๆ
แม่นงเดินเข้าไปหาหญิงสาวใกล้ๆเห็นนายหญิงมองท้ายรถนายแม่ตาละห้อย พานนึกสงสาร มาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง คงคิดถึงบ้านคิดถึงพ่อแม่ แม่นงได้แต่แตะแขนนายหญิงเบาๆดั่งคนให้กำลังใจ
"คุณฝ้ายจะเที่ยวชมไร่ไหมคะ ถ้าไปอิฉันจะได้โทรบอกนายค่ะ" แม่นงถามนายหญิงของนาง เผื่อเธอจะคลายความคิดถึงบ้านได้บ้าง.
" ไม่ค่ะแม่นง วันนี้ฝ้ายจะอยู่ช่วยงานบ้านแม่นงค่ะ"หญิงสาวกล่าวอย่างไม่ต้องคิดนาน เธออยากอยู่ช่วยงานแม่นง ให้คุ้นชินกับภายในบ้านก่อน
"โอ้ย ไม่ต้องหรอกค่ะ อิฉันไหว คุณฝ้ายไม่ต้องค่ะมาเหนื่อยๆ พักก่อนไหมคะ" แม่นงนึกเอ็นดูนายหญิงของนาง เมื่อเช้าก็ตื่นแต่เช้าลุกมาช่วยหยิบจับงานในครัวช่วยนาง เห็นสวยๆน่ารัก ผิวพรรณบอบบางแบบผู้ดี คิดว่าชี้นิ้วสั่งเป็อย่างเดียว แต่ ทั้งนี้ก็คงต้องดูกันไปสักพักใหญ่ๆล่ะ เพราะนายของนางยังหลบหน้าหลบตาว่าที่เมียอยู่เลย พอนึกขึ้นได้ เช้านี้นายน้อยของนางไปทานข้าวที่ไหนนะ หรือว่าจะไปฝากท้องกับโรงครัวของไร่ ..นางได้แต่นึกห่วงเช่นกัน
"งั้นเราเข้าบ้านกันดีกว่าค่ะแดดเริ่มแรงล่ะ" แม่นงชวนนายหญิงของนางเข้าบ้าน
"ค่ะ แม่นง" หญิงสาวเดินเข้าบ้านกับแม่นง วันนี้เธอช่วยแม่นงทำอาหารเที่ยงรอคนเป็นายเผื่อเขาจะเข้ามาทานมื่อเที่ยง แต่ก็รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นเขามาสักที แม่นงได้แต่บ่นว่า 'มื่อนี้อาหารเป็หมันอีกเช่นเคย '
เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น ก็เช่นกันนายของแม่นงก็หายเงียบ จนแม่นงกับนายหญิงช่วยกันเก็บใส่กล่องเข้าตู้ไว้อุ่นทานมื้อเช้าหรือเผื่อนายมาดึกๆจะได้อุ่นให้ทาน วันนี้ตอนเย็นหญิงสาวบอกกล่าวทางแม่นงว่า แอร์ที่ห้องเธอไม่ทำงาน คืนแรกที่เธอมาก็ไม่ทำงานเช่นกันแต่เธอเพลียจัดจึงไม่ได้สนใจหัวตกหมอนก็หลับปุ๋ย แต่คืนนี้คงไม่ไหวรู้สึกร้อนอบอ้าวกว่าเมื่อวานนัก ซึ่งเธอสำรวจแล้วว่าบ้านของเขามีแค่สองห้องนอน แล้วเธอจะไปนอนห้องไหนนี่คงไม่ใช่ห้องเขาหรอกนะ
ทางด้านแม่นงพอรู้ จึงถือวิสาสะพานายหญิงขนข้าวของมานอนห้องใหญ่ของนายตัวเอง คงไม่เป็ไรหรอก ผัวเมียกันก็ต้องนอนห้องเดียวกันสักวันอยู่แล้ว 'ดีซะอีกนางคิด' หวังว่านายคงไม่ไล่ให้นายหญิงนอนห้องร้อนๆหรอกนะ
"จะดีหรือคะ เขาเอ่อ นายของแม่นงจะว่าเอาได้นะคะ" หญิงสาวกล่าวกับแม่นงเธอกลัวเขาไม่ยินดีที่จะให้นอนร่วมห้องด้วย
"ไม่เป็ไรค่ะ เดียวอิฉันโทรไปบอกนายอีกทีนะคะ" หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจอย่างหนักใจกับการที่จะต้องนอนร่วมห้องกัน แต่ช่างเถอะ สักวันมันก็ต้องเกิดขึ้น เธอมาทำอะไรที่นี่เธอย้ำกับตัวเองวันละหลายๆรอบเลยล่ะ
ทางด้านคนที่หลบหน้าหลบตาว่าที่เมีย ก็นั่งเหม่อที่โต๊ะทำงาน สีหน้าเหมือนมีเื่ให้คิดตลอดเวลา จนลูกน้องอย่างเก่งซึ่งแอบสังเกตุมาสักพักล่ะ พูดขึ้น
"นายไม่ไหวก็กลับบ้านเถอะคร้าบบบ นายหญิงรออยู่" พูดยานคางแซ็วนายตัวเอง
"กูยุ่งอยู่ไม่เห็นรึไงไอ้เก่ง ทำงานๆโว้ยยยใครจะว่างอย่างยัยนั่นกันล่ะ"แม้ๆมีแขวะนายหญิง อะไรของนายนะ วัยทองรึเปล่า
"ยุ่งอะไรนาย ผมเห็นนายนั่งเหม่อตลอดเลย คิดถึงนายหญิงก็กลับเถอะครับ ไม่มีใครเขาสนใจหรอกว่านายใจลอยไปอยู่บ้านแล้ว" เก่งทำหน้ายียวนคล้ายรู้ทันความคิดนายตัวเอง เชอะทำเป็งานยุ่ง ยุ่งที่ไหนเขาทำหมดแล้วเถอะ นายเอ้ยนาย
"ไอ้เก่งมึงไปไกลๆบาทากูเลย ทำเป็รู้ดีนะ " พร้อมทั้งจะลุกไล่เตะลูกน้องคนสนิท เก่งรีบวิ่งออกทางประตูอย่างด่วน ขืนให้นายเตะได้นอนกลิ้งที่นี่แน่ๆเท้านายหนักอย่างกะหิน
"ผมกลับบ้านดีกว่า นายกลับบ้านเถอะครับนายหญิงให้อภัยแล้วววว" เก่งได้แต่ะโเสียงดังบอกนายตัวเอง เก่งกลับบ้านไปแล้วเพราะนี่มันก็เลยเวลาเลิกงานมาได้ชั่วโมงกว่าๆแล้ว เก่งได้แต่คิดว่า นายจะหลบหน้าทำไม มันไม่สมกลับเป็นายคนเดิมของเขาเลย ที่ ทั้งโหดและห้วนกับผู้หญิงที่คอยมาป้วนเปี้ยนใกล้นายเขา แต่กรณีนายหญิงมันทำให้เก่งสงสัย ว่านายยอมนายแม่ได้อย่างไร นายแม่กลัวลูกชายคนเล็กแต่งกับสวนกับไร่ บางทีเมื่อก่อนเปรยๆถามเขาว่า'นายแกชอบผู้หญิงหรือเปล่า'นายแม่กลัวลูกชายคนเล็กเป็... เขาน่ะรู้ดีที่สุดแล้วว่านายเขาอ่ะแมนทั้งแท่งครับนายแม่อย่ากลัวไปเลย จนในที่สุดก็ไม่พ้นหาเมียให้ลูกชายคนเล็กจนได้ แต่ที่แปลกคือนายยอมและไม่โวยวายเลยแค่กบฎเงียบๆแบบไม่ยอมกลับบ้านฮ่าๆๆๆเก่งคิดและหัวเราะอยู่คนเดียวอย่างคนบ้า
ส่วนทางด้านคนที่นั่งเงียบๆคนเดียว ได้แต่รอเวลาที่จะเข้าบ้าน วันนี้เขาจะเข้าบ้านไปเผชิญหน้ากับยัยหน้าหวานนั่นให้มันจบๆไป ฮึ นึกเห็นสีหน้า หวานๆ ตาโตๆเมื่อเวลาเห็นหน้าเขาคงตลกดี เขาวางแผนในใจไว้หมดล่ะ จะจัดการยังไงกับเธอดี แล้วเจอกันยัยหน้าหวาน
???????????? ใกล้แล้วค่ะ เขาใกล้จะเจอกันแล้ว ชอบกดใจใช่กดติดตามและติชมได้เลยค่ะ และขอ❤️ดวงหญ่ายๆนะคะๆขอบคุณค่ะ เลิฟๆ????????????
294
