13
เว่ยอวี่หราน
ตำหนักฉือหนิง
“ถวายพระพรกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ” ฉีกงกงที่เดินเข้ามาพูดพลางทำความเคารพเว่ยกุ้ยเฟย พระสนมที่มีตำแหน่งและอำนาจสูงสุดในวังหลังแห่งนี้
“ฉีกงกงคงจะมาบอกข้าว่าฝ่าาจะเสด็จมาค้างคืนที่นี่ใช่หรือไม่” เ้าของใบหน้ารูปไข่ในอาภรณ์หรูหราสีแดงสดรับกับดวงตากลมโตสีนิลเอ่ยเพียงแค่เห็นฉีกงกง นางก็พอจะเดาได้แล้ว
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ขอบใจที่มาบอก ฟู่หรงให้คนเอาผ้าแพร 10 พับให้ฉีกงกงหน่อย” เว่ยกุ้ยเฟยหันไปพูดกับบ่าวคนสนิท
“เพคะ พระสนม” ฟู่หรงรับคำแล้วเดินออกไปจัดการทันที
“ขอบพระทัยพระสนม เช่นนั้นกระหม่อมทูลลา”
“อืม...” หลังจากฉีกงกงออกไป หลินหลิง บ่าวคนสนิทอีกคนก็เอ่ยขึ้นมาว่า
“รู้สึกว่านี่จะเป็ครั้งแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่ฮ่องเต้จะเสด็จมาแถบวังหลังนะเพคะ ไม่ทรงดีใจหน่อยหรือ” แต่คำตอบที่ได้รับจากนายของตนก็มีเพียงรอยยิ้มเย็นๆ ที่ส่งมาให้ จึงไม่ได้ถามอะไรออกไปอีก
หากเลือกได้... ตัวข้าเว่ยอวี่หรานจักไม่เหยียบย่างเข้ามาอยู่ในที่แห่งนี้เด็ดขาด
แต่เพราะข้า...
...เกิดในตระกูลเว่ย
...เป็หลานสาวที่ไทฮองไทเฮาทรงโปรดมากที่สุด
...ใกล้ชิดสนิทสนมกับองค์ชายต้าเทียนที่สุด
จึงถูกส่งเข้ามารับตำแหน่งในวังหลัง เพื่อรักษาฐานอำนาจให้แก่สกุลเว่ย...
ทั้งที่ในใจของข้ามีชายอื่นอยู่แล้วและต้าเทียนก็รู้ แต่พวกเราทั้งคู่ต่างไม่มีทางเลือก
อวี่หรานค่อยๆ หลับตาลงพลางนึกถึงเื่ในวัยเยาว์...
------------------------------------------------
“อวี่หราน! เ้าอยู่ที่นี่เอง ข้าตามหาแทบแย่” เฉินหงลิ่วกงจู่พูดพลางวิ่งมาหาข้าที่มาแอบดูการฝึกซ้อมของทหาร
“กลับไปตำหนักเสด็จแม่กันเถอะ ขืนเสด็จย่าจับได้ว่าเ้ามาอยู่นี่ มีหวังได้นั่งคุกเข่าจนเข่าบวมแหงๆ” พูดจบก็พยายามจะลากเว่ยอวี่หรานไป ตอนแรกนางกับอวี่หรานเล่นซ่อนแอบกัน โดยนางเป็คนหา แต่หาเท่าไรก็ไม่พบ จนมาเจออวี่หรานอยู่ที่นี่
...ทว่าร่างเล็กกลับขืนตัวไว้
“พี่หญิงหก ข้าขออยู่ดูอีกสักครู่นึงได้หรือไม่” อวี่หรานในวัยเก้าขวบเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย ก็ทำให้องค์หญิงหกใจอ่อนกับความน่ารักของคนตรงหน้า
เว่ยอวี่หรานนั้นเป็บุตรสาวของบุตรสาวของน้องสาวเพียงคนเดียวของไทเฮาอีกที แต่เกิดมาอาภัพทั้งแม่และย่าเสียชีวิต เว่ยไทเฮาจึงรับนางมาเลี้ยงในวัง เพราะคิดว่าเป็การไม่สมควรหากจะให้อวี่หรานอยู่ในบ้านที่มีแต่บุรุษ
“ได้สิ...แค่ครู่เดียวนะ” แล้วเฉินหงซื่อกงจู่ก็มายืนข้างๆ พร้อมกับมองไปที่ๆ อวี่หรานกำลังมอง เพราะอีกฝ่ายกำลังดูอะไรอยู่
“หืม...” นอกจากกองทหารเลวแล้ว สิ่งที่เฉินหงเห็นก็คือเซี่ยเฟยหงในวัยสิบห้าหนาว บุตรชายของเซี่ยถังยี่ ซึ่งแต่งตัวเหมือนคนอื่นนั่นแหละ แต่ไม่รู้ทำไมกลับเด่นสะดุดตายิ่ง
“นั่นเซี่ยเฟยหงนี่นา” เมื่อหันกลับไปทางอวี่หรานก็เห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายในตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็สีแดงเรียบร้อยแล้ว
“ที่แท้เ้าก็...”
“หยุด!! พี่หญิงหกอย่าพูดออกมานะเพคะ” อวี่หรานตอบก่อนจะวิ่งหนีไปด้วยความเขินอาย
แล้วนางวิ่งมาเจอกับไท่จื่อต้าเทียนพอดี อีกฝ่ายจึงเอ่ยทัก
“ว่าไงอวี่หราน” ก่อนจะตามด้วยประโยคที่ทำให้หน้านางแดงขึ้นไปอีก
“วันนี้ก็มาแอบดูเซี่ยเฟยหงหรือ?”
“พี่ชายห้า! ท่านเงียบไปเลยเพคะ!!”
แล้วก็วิ่งหนีไป...
---------------------------------------------------------------------------
“พี่ชายห้าเพคะ”
อวี่หรานเอ่ยขณะเดินเข้าไปหาต้าเทียนที่กำลังนั่งอ่านตำราการปกครองอยู่ กว่าจะขอทุกคนเข้ามาพบพี่ชายได้ รู้มั้ยว่ามันยากขนาดไหน! นี่ขนาดยังเป็แค่ไท่จื่อนะเนี่ย
“อะไรหรือหรานเอ๋อร์?” ต้าเทียนละสายตาจากตำราแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามอวี่หรานอย่างเอ็นดู
“ในภายภาคหน้า เมื่อพี่ชายห้าได้ขึ้นเป็ฮ่องเต้แล้ว อวี่หรานใคร่จะขอพี่ชายเื่หนึ่ง...”
ต้าเทียนหัวเราะเบาๆ ก่อนตอบว่า
“เ้าอย่าเพิ่งพูดเช่นนั้นเลย อนาคตนั้นไม่แน่นอน ข้ายังไม่รู้เลยว่าข้าจะได้เป็หรือไม่...”
“พี่ชายต้องได้เป็แน่นอนเพคะ ตระกูลของข้าสนับสนุนพี่ชายเต็มที่ แลยังมีตระกูลอื่นอีก ที่ข้าอยากขอไว้ก่อนเพราะเมื่อนั้นการที่ข้าจะเข้าไปพูดคุยกะพี่ชายก็จะกลายเป็เื่ยาก”
“เ้าพูดถึงขนาดนี้ ข้าไม่รับฟังก็คงมิได้ ประสงค์สิ่งใดก็พูดมาเถิด หากไม่ใช่เื่ฆ่าคนหรือขูดรีดราษฎร พี่ชายคงช่วยเ้าได้”
“เพคะ... เช่นนั้นข้าขอไม่อ้อมค้อมละนะเพคะ”
“อืม…ว่ามาเถิด ข้ารอฟังอยู่”
“ข้าอยากให้พี่ชายห้าพระราชทานสมรสให้ข้ากับคนผู้หนึ่งเพคะ”
คำพูดของอวี่หรานทำให้ต้าเทียนรู้สึกใอย่างมาก
“อวี่หราน!! เ้าเพิ่งสิบสองหนาวเองนะ...”
“เพคะ เอาอย่างนี้ข้าขอแก้นิดนึง คำขอล่วงหน้าในวันนี้ข้าอยากให้มันเป็จริงในอีกสามปีข้างหน้า เมื่อถึงเวลานั้น ข้าก็สิบห้าพอดีเพคะ เป็วัยที่เหมาะสมแก่การแต่งงานยิ่ง”
ก็จริง... ต้าเทียนคิดตาม แล้วถามต่อ
“แล้วผู้ใดเล่าที่อยากแต่งงานด้วย”
“เซี่ยเฟยหงเพคะ!”
อวี่หรานเอ่ยนามบุรุษในใจออกมาพร้อมๆ กับใบหน้าที่เริ่มขึ้นสี เมื่อนึกถึงเ้าของชื่อ ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาดังรูปแกะสลัก ท่าทางองอาจกล้าหาญผู้นั้น
อา~~ ยิ่งโตก็ความเก่งกับความหล่อของเขาก็ยิ่งเพิ่มตาม ไม่เสียแรงที่ข้าแอบมองท่านมาตลอดสามปี
“คนผู้นั้น...” ต้าเทียนนิ่งไปสักพักก่อนพูดต่อ
“ใช่คนที่เ้าชอบไปแอบมองอยู่บ่อยๆ หรือไม่?”
“พี่ชายห้าจำได้ด้วยหรือเพคะ เช่นนั้นก็วิเศษไปเลย!”
“ใจเย็นๆ ก่อน คำขอของเ้าหาใช่เื่ที่ทำได้ง่ายๆ ที่ไหนกัน” หลังต้าเทียนกล่าวจบ อวี่หรานก็หน้าหมองลงทันที
“การที่ผู้เป็ฮ่องเต้จะพระราชทานสมรสพระราชทานให้ใครนั้น คนผู้นั้นต้องมีความชอบและอย่างน้อยต้องมีศักดิ์พอสมควร” ซึ่งตอนนี้ในสายตาเขา เซี่ยเฟยหงก็ยังเป็แค่ทหารธรรมดา แค่เป็บุตรชายของเสนาบดี สำหรับเขานั้นยังไม่เพียงพอที่จะยกอวี่หรานให้
“อีกอย่าง...เ้าถามความคิดเห็นของเสด็จย่าหรือยัง” ต่อให้เขาจะคิดยกให้ อย่างไรก็ต้องถามความเห็นเว่ยไทเฮาอยู่ดี...
“อ...เอ่อ...” ท่าทีอ้ำๆ อึ้งๆ ของนางนั้นแทนคำตอบว่ายัง
“เอาเถอะ เมื่อถึงเวลานั้น หากเซี่ยเฟยหงมีผลงานเหมาะสม พี่ชายสัญญาจะช่วยให้เ้าสมหวัง”
“ก็ได้เพคะ ข้ามั่นใจว่าเขาจะไม่ทำให้พี่ชายผิดหวังแน่นอน!” อวี่หรานพูดด้วยความมั่นใจ
แต่ใครเล่าจะรู้ว่าทั้งนางจะไม่มีโอกาสตัดสินใจอีกแล้ว...
---------------------------------------------------------------------------
“ทุกอย่างที่ข้าทำก็เพื่อตัวของเ้าเอง เข้าใจหรือไม่อวี่หราน”
“พ...เพคะ...” ร่างบางในวัยสิบสี่หนาวรับคำด้วยริมฝีปากที่สั่นเทา เมื่อคนตรงหน้าคือผู้ที่รับนางมาเลี้ยง นางมีสิทธิ์ปฏิเสธได้ด้วยหรือ...
แม้แต่ต้าเทียนก็ใเมื่อรู้เื่นี้เช่นกัน แต่ไม่ได้แสดงอาการออกมามากเท่าอวี่หราน
“แม่รู้...” เก้าฮองเฮาเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนพูดต่อ
“สำหรับเ้าแล้ว นางเป็เพียงน้องสาวเท่านั้น แต่ในเมื่อเสด็จย่าของเ้ารับสั่งถึงขนาดนี้แล้ว...ก็น้อมรับเถิด”
“เสด็จย่าอยากฝากฝังนางให้กับข้า ทั้งยังเป็หลักประกันว่าตระกูลเว่ยจะสนับสนุนลูกอย่างเต็มที่ ลูกเข้าใจพ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” เก้าฮองเฮาตอบพลางมองไปที่พระโอรสอย่างเห็นใจ
“แต่อย่างที่ลูกเคยบอก ลูกมิอาจรับนางเป็ฮองเฮาได้ ตำแหน่งสูงสุดที่ลูกจะวางไว้ให้นางคือกุ้ยเฟย และให้อำนาจนางในการคุมวังหลังทั้งหมด ในระหว่างที่ลูกยังไม่มีฮองเฮา หากเสด็จย่าไม่ขัดข้อง ลูกก็ไม่มีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ”
“เื่นี้ แม่คุยกับเสด็จย่าของเ้าแล้ว ท่านมิได้ขัดข้องแต่ประการใด” เก้าฮองเฮาเอ่ย เพราะนางรู้อยู่แล้วว่าต้าเทียนจะต้องกล่าวเช่นนี้ ก่อนหน้านั้น นางจึงไปทำการตกลงกับเว่ยไทเฮาเรียบร้อยแล้ว
“ขอบพระทัยเสด็จแม่” ต้าเทียนกล่าวพลางก้มตัวคำนับ เก้าฮองเฮายิ้มรับแต่ไม่พูดอะไรออกมา
อะไรที่พอจะทำเพื่อโอรสของตนได้ นางก็จะทำ เพราะหากนางไม่ได้เข้าวังมาเป็ฮองเฮาั้แ่แรก ทั้งโอรสธิดาของนางก็คงไม่ต้องเข้ามาอยู่ในวังวนแห่งการแย่งชิงนี้...
ทว่า... ก็ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว... การมีอำนาจที่หอมหวานก็เหมือนมีดาบสองคม ที่ต้องคอยรักษาการจับไว้ให้มั่น มิเช่นนั้นคมดาบอีกด้านก็จะย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง
เก้าหลิงรั่วไม่เคยนึกถึงคำนั้นเลย กระทั่งต้าเทียนได้ขึ้นเป็ไท่จื่อ...
---------------------------------------------------------
ตำหนักฉือหนิง ต้าเทียนศกที่ 1
“พี่ชายขอโทษ ที่ทำตามคำขอของเ้าไม่ได้” ร่างสูงของต้าเทียนกล่าวกับเว่ยอวี่หราน ที่ตอนนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็ เว่ยกุ้ยเฟยด้วยความรู้สึกผิด ด้วยรู้ว่าใจของอวี่หรานนั้นอยู่ที่ใคร ทั้งตนก็ไม่ได้คิดกับนางเช่นนั้นเลย
และไม่เคยคิดกับใครเลยด้วย เพราะเื่ระหว่างพ่อกับแม่ ทำให้เขาไม่กล้ารู้สึกอะไรกับใคร
“ไม่เพคะ...พี่ชายไม่ผิด...” อวี่หรานส่ายหน้าพลางยิ้มเศร้า
“ทุกอย่างเสด็จย่าท่านทรงกำหนดไว้แล้ว มิมีผู้ใดขัดได้ ทั้งข้าและท่านพี่ต่างก็มีหน้าที่ๆ ต้องทำ”
“อืม...” ต้าเทียนฮ่องเต้รับคำ สักพักก็ลุกจากเก้าอี้ตรงไปนั่งที่เตียงนอนในตำหนักของนาง
“เช่นนั้น...คงถึงเวลาทำหน้าที่ของพวกเราแล้วล่ะ” ต้าเทียนฮ่องเต้เอ่ยเบาๆ
อวี่หรานที่เข้าใจว่าเขาหมายความเช่นไรจึงเดินไปนั่งข้างๆ อีกฝ่าย พร้อมกับน้ำตาหนึ่งหยดที่ไหลลงมา ทั้งที่นางพยายามกลั้นไว้แล้ว แต่มิอาจฝืนความรู้สึกของตนได้และที่คลออยู่ตรงขอบตาก็คงจะตามมาในมิช้า
...ฝ่ามือหนาของต้าเทียนฮ่องเต้ค่อยๆ ยื่นไปปาดน้ำตาออกจากขอบตาของอีกฝ่าย พลางมองใบหน้ารูปไข่ที่ดวงตากลมโตกำลังสั่นไหวด้วยความเห็นใจยิ่ง แต่ทำอย่างไรได้ อย่างที่อวี่หรานเป็คนพูดเอง
ทุกอย่าง...เสด็จย่าของเขาได้กำหนดไว้แล้ว...
ทั้งเขาและนางต่างก็มีหน้าที่ที่ต้องกระทำ...
จากนั้นก็ค่อยๆ ปลดสายรัดเอวของนางออก...
Writer:นี่แหละ...ชีวิตของสตรีในวังหลวง
เื่นี้ไม่ได้ตลกอย่างเดียวนะฮะ แอบแฝงความเทาไว้หน่อยๆ (แต่ไม่มี nc แน่นอนสบายใจได้) จะว่าไป.. อยากให้อิงมี่มาเห็นจังว่ามีคนแอบมองว่าที่คนรักของนาง อิอิ
อะไรนะ?! สงสัยว่าอิงมี่คือใครเหรอ?! นี่เลยจ้า แต่งกับเ้าแล้วไง! ข้าก็ไม่ได้รักเ้าเสียหน่อย!
อีบุ๊คก็มีนะคะ แต่งกับเ้าแล้วไง! ข้าก็ไม่ได้รักเ้าเสียหน่อย!
ปล.ย้ำ! เื่นี้จะลงให้อ่านฟรีจนจบนะฮะ แต่อาจจะอัพช้านิดนึง+เื่ไปแบบงง แต่ไรท์มีการวางพล็อตอยู่น้า TwT ส่วนเื่ใครจะโดเนทหรือไม่ตามศรัทธาเลยค่ะ ร่วมพูดคุยกันได้ที่ หานยวี่ Han Yu น้า
ข่อมค่า <3
4K
![สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1649131803_78313704.webp)
