ฝ่ายทางด้านจวนเ้ากรมพิธีการ หลิวเหมยนั้นมีความสุขอย่างมากที่รู้ข่าวการตกหน้าผาของไป๋ชิง นางใช้ชีวิตอย่างมีความสุขทุกวันจนผ่านไปเกือบเดือนแล้วจึงไปออดอ้อนบิดาให้หาวิธีให้นางได้แต่งเข้าจวนแม่ทัพน้อยไวๆ
ทางด้านบิดาเองก็พยายามให้แม่สื่อไปพูดคุยให้ แต่กลับได้ความว่าแม่ทัพน้อยอยากไว้ทุกข์ให้คู่หมั้นจนครบกำหนดที่เคยตกลงกันไว้ว่าจะแต่งกับนางอีก 2 ปีข้างหน้า จึงยังไม่อยากแต่งภรรยาเข้าจวนก่อนหมดสัญญาหมั้นหมายกับนางแม้จะถอนหมั้นกันไปแล้ว เพื่อเป็การให้เกียรติ แถมตอนนี้แม่ทัพน้อยก็มีสาวใช้อุ่นเตียงคอยปรนนิบัติมากมายแล้วที่ชายแดน เพียงแต่ยังไม่ให้สถานะใครทั้งนั้นจนกว่าจะมีคนท้องลูกของเขา ทางจวนแม่ทัพจึงไม่ร้อนใจเื่แต่งฮูหยินใดๆ แล้ว แม้บุตรชายจะอายุ 18 พร้อมออกเรือนแต่ยังไม่แต่งก็ตาม เพราะยังไงก็มีทายาทสืบสกุลมากมายแน่นอน หากใครท้องลูกชายคนแรกอาจจะได้เป็ฮูหยินรองที่เหลือก็ให้เป็อนุ แต่เื่สืบทอดผู้นำตระกูลต่อจากฮั่วอี่ก็ต้องมาดูความสามารถอีกทีว่าจะให้ผู้ใดสืบทอด
บิดาของหลิวเหมยจนใจจึงได้แต่เพียงบอกบุตรสาวให้หาชายอื่นที่พึงใจหรือจะรออีก 2 ปีก็ไม่แน่ว่าจะได้แต่งเป็ฮูหยินแม่ทัพน้อยอยู่ดีหากเขาไม่พึงใจนางใครจะไปบังคับได้ แถมแม่ทัพน้อยมีสาวใช้อุ่นเตียงถึง 10 คน พร้อมผลิตทายาทมากมาย แม้ไม่ให้สถานะพวกนางตอนนี้แม่ทัพน้อยเขาก็ไม่เสียหายหากหญิงเ่าั้เต็มใจติดตามเขา ลูกสาวเขาจะยินยอมเป็หญิงไม่มีสถานะเช่นนั้นไม่ได้ ไหนจะต้องแต่งหลังจาก 2 ปี สาวใช้อุ่นเตียงเ่าั้คงท้องกันหมดแล้ว แม้ได้เป็ฮูหยินเอกแต่ไม่มีบุตรก็มีเพียงตำแหน่งเท่านั้น แม่ทัพน้อยจะมีใจมาร่วมหอกับนางหรือไม่ก็ไม่รู้ หากไม่เต็มใจนางก็ไม่สามารถมีบุตรเหมือนผู้อื่นได้อยู่ดี แถมเขายังทราบมาอีกว่าสาวใช้อุ่นเตียงเ่าั้ล้วนงดงามรู้ความ อยู่กันอย่างปรองดองถ้อยทีถ้อยอาศัยกันและช่วยเหลืองานภายในค่ายของแม่ทัพน้อยแบ่งเบาภาระมากมาย ทั้งจัดการเสบียงข้าวของภายในค่ายอย่างลงตัวเหมาะสม
หลิวเหมยได้ยินข่าวนี้จากบิดาก็อยากกรีดร้อง ไฟในทรวงสุมแรงจนอกแทบแตกตาย ขนาดไป๋ชิงตายไปแล้วยังทำให้นางไม่ได้แต่งกับแม่ทัพน้อยได้อีก ไหนจะเหล่าสาวใช้อุ่นเตียงพวกนั้น เหตุใดจึงเป็เช่นนี้ หรือมันคือกรรมของข้าที่วางแผนทำร้ายไป๋ชิงจนตกตายอย่างนั้นหรือ
"ท่านพ่อ ข้าจะไปชายแดน ไปอยู่กับแม่ทัพน้อย"
"เ้าจะไปในฐานะใด ต่อให้ไปเ้าก็ยังแต่งกับเขาไม่ได้คงเป็ได้ไม่ต่างจากนางบำเรอหรือสาวใช้อุ่นเตียงพวกนั้น ข้าไม่ยอมหรอก เป็ถึงลูกสาวเ้ากรมพิธีการ จะไปอยู่บำเรอชายเช่นนั้นอย่างไร"
"ข้าอยากไป ข้าอยากท้องลูกให้เขา เขาจะได้ยินยอมแต่งกับข้า เป็ฮูหยินรองก็ได้ท่านพ่อ ข้ารักฮั่วอี่"
เ้ากรมพิธีการได้แต่ส่ายหัวอย่างอ่อนใจ
"หากเ้าท้องแต่เขาไม่พึงใจเ้าทิ้งขว้างเล่า ยอมรับแต่บุตรเท่านั้นทำอย่างไร ชายใดมีหญิงงามมาเชิญชวนปรนเปรอย่อมชื่นชอบทั้งนั้นไม่ปฏิเสธก็จริง แต่ให้รับเข้าตระกูลตบแต่งให้สถานะก็ขึ้นอยู่กับความพอใจ เ้าดูพ่อสิมีนังเล็กๆ มากมาย มีผู้ใดพ่อยกย่องเชิดชูบ้าง หากพวกนางมีบุตรให้ก็รับเลี้ยงในนามมารดาเ้าทั้งนั้น"
"หลิวเหมยคิดตามคำบิดา ในใจก็ยิ่งร้อนรุ่มไปหมด ทำไมเขาไม่รักข้า ข้าไม่ดีตรงไหน"
"ต่อให้เ้าเป็นางฟ้า หากเขาไม่รักก็คือไม่รัก แม้หากเขาจะรักต่อให้เป็ทาสรับใช้หรือคนยากจนเขาก็ยินดี เห็นหรือไม่สาวใช้อุ่นเตียงของเขาไม่มีตำแหน่งใหญ่โตหรือเป็ลูกสาวคนเด่นดังร่ำรวยที่ไหน เขารับมาเป็สาวใช้อุ่นเตียงแล้วยังรับปากจะให้สถานะพวกนางหากท้องบุตรให้เขา เ้าคิดว่าเพราะพวกนางสวยอย่างเดียวหรือ พ่อว่าพวกนางรู้ความ รู้ฐานะ ไม่เย่อหยิ่งเช่นเ้าที่้าได้เป็ฮูหยินอย่างเดียว พวกนางแค่ยินยอมติดตามฮั่วอี่โดยไม่สนใจสถานะ ทั้งยังไม่ก่อความวุ่นวายใจให้เขาเพิ่ม ช่วยเหลือแบ่งเบางานให้สามีตนในค่ายได้เช่นนั้น แถมฮั่วอี่เพิ่งเสียคู่หมั้นไปมีพวกนางมาปลอบโยนคลายเหงายิ่งทำให้ซาบซึ้ง เป็ข้าก็ต้องเห็นใจในความดีงามของพวกนางและยินดีให้สถานะกับพวกนางอย่างไม่เกี่ยงงอน"
หลิวเหมยน้ำตาหยดลงเป็ทางกับคำพูดของบิดา มันเ็ปกว่าโดนคนด่าว่าหลายร้อยเท่า แค่เขาไม่รักเท่านั้นเหรอ...ต่อให้วิเศษแค่ไหนเขาก็ไม่ใส่ใจ
"ท่านพ่อข้าจะทำเช่นไร ข้ารักเขา"
หลิวเหมยมือไม้สั่นน้ำตาไหลพรากเหมือนเขื่อนแตก เรี่ยวแรงขาแทบไม่มีจนล้มลงนั่งกับพื้นอย่างเลื่อนลอย
"หากเ้ารักเขา เ้าเพียงหวังดียินดีกับเขา ส่วนเขาไม่รักตอบเ้า เ้าก็แค่ใช้ชีวิตให้ดีต่อไป หากเขาเห็นค่าเ้าเขาจะเป็ฝ่ายมาหาเ้าเอง แต่หากไม่ เ้าก็หาคนที่รักเ้า ยินยอมดูแลเ้าด้วยชีวิต ซื่อสัตย์กับเ้า ชีวิตเ้าก็คงมีความสุขเช่นกัน ความรักบังคับกันไม่ได้แต่เราหาได้กับคนอื่นนะลูก"
หลิวเหมยพยักหน้าเข้าใจแต่ในใจก็ยังไม่ยินยอม ทั้งจนใจคิดอะไรไม่ออกได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา จนนึกบางอย่างได้
"แล้วหากข้าไปชายแดนเพื่อช่วยเหลือเขาบ้างล่ะเ้าคะ ข้าไม่้าอะไรเพียงอยากเจอ อยากอยู่ใกล้เขา ข้าอยากรู้ว่าหากได้อยู่ใกล้กันเขาจะใจอ่อนกับข้าบ้างหรือไม่"
"เช่นนั้นพ่อจะช่วย หากเ้ารู้ใจเขาแล้วว่าไม่มีทางมีเ้าหรือไม่มีทางรักเ้าจริงๆ แล้ว ก็จงกลับมา พ่อจะกราบทูลฝ่าาขอให้เ้าไปส่งเสบียงสิ่งของรอบถัดไปแล้วตามไปช่วยจัดแจงงานต่างๆ ในค่ายดู ลองดูซิหากมีหญิงงามสูงศักดิ์ไปช่วยเหลือดูแลขนาดนี้จะใจอ่อนหรือไม่"
ขอบคุณท่านพ่อเ้าค่ะ
หลิวเหมยยิ้มทั้งน้ำตาอย่างดีใจ นางตั้งใจจะไปอยู่ข้างเขาและทำให้หญิงพวกนั้นตั้งท้องไม่ได้ อย่างน้อยต่อให้เขาไม่รักนางแต่หากมีเพียงนางท้องกับเขาเล่า หลิวเหมยคิดในใจมุมปากก็ค่อยๆ เผยรอยยิ้มขึ้น