รามรีบจอดรถของตัวเองในพื้นที่ที่ทางคอนโดจัดไว้ให้สำหรับมอเตอร์ไซค์ แล้วรีบวิ่งไปหาวันวิสาในพื้นที่จอดรถยนต์เพราะั้แ่เจอกันที่เกิดเหตุเมื่อครู่เ้าหล่อนไม่พูดอะไรเลยสักคำ ไม่โกรธไม่ถาม ไม่ตาม ไม่คุย ไม่ด่า แค่ยิ้มให้แล้วก็หมุนตัวกลับขึ้นรถขับออกไปซะเฉยๆ เนี่ยนะ
น่าใจหายชะมัด
มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูถึงกับต้องตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ เ้าหล่อนโทร.หาเขาตั้งหลายครั้ง สำหรับผู้หญิงที่คิดน้อยอย่างเ้าหล่อนแค่3 ครั้งก็ถือว่าเยอะแล้ว
“เวรละ”
เขาตามหารถเธอเจอแล้ว แต่คนขับไปไหนแล้วล่ะนี่ขับหรือเหาะมากันแน่..ทำไมไวจังวะคนร้อนใจเหลียวซ้ายขวารอบตัวก็ไม่พบคนที่อยากเจอ
“หรือว่าขึ้นไปแล้ว” เท่านั้นขายาวๆก็ก้าวไปแบบทำลายสถิติโลกด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่เคยทำมา พอถึงหน้าห้องก็เคาะสิจะช้าอยู่ทำไม..ไม่หามันแล้วกุญแจ!
“สา!เปิดหน่อย” มือหนาคว้าลูกบิดไปเคาะไป “สา! เปิด”
อ่าว! ไม่ได้ล็อก
รามเหมือนเห็นภาพซ้ำเมื่อประตูเปิดออกแล้วพบว่าวันวิสายืนตาแดงๆคล้ายจะร้องไห้ แต่คราวนี้เขาไม่ต้องคว้ามือเ้าหล่อนเข้าห้องเพราะเธออยู่ข้างในแล้วและก็ไม่ต้องถามละว่าใครทำอะไรเธอ
“ราม” เขาใช้สองมือประคองหน้าเล็กๆแล้วใช้นิ้วเกลี่ยไปตามผิวแก้มเหมือนอย่างที่เคยทำ “อย่าร้องสิ ฉันขอโทษ”คนตัวเล็กโผเข้าซบอกคนตัวโตแล้วปล่อยโฮจนอดคิดไม่ได้ว่า..เดี๋ยวเถอะพอเ้าหล่อนระบายสิ่งที่อยู่ข้างในหมดแล้วคงได้หลับคาอกเขาอีกเป็แน่
“ไม่ได้รับสายแถมไม่ได้โทร.บอกอีก ขอโทษจริงๆ”
“ฮือออออ”
“จนเธอต้องออกมาตามอย่างนั้น รู้แหละว่าเป็ห่วง”
“ฮือออออ” เ้าหล่อนได้แต่พยักหน้าแล้วก็ร้องไห้ต่อ
“เธอเคยถามว่าฉันเจอผู้หญิงที่ชื่อรสาหรือยัง..จำได้ไหมวันนี้ฉันเจอแล้ว..รับรองถูกตัว เดี๋ยวคงจะเลิกตอแยพี่นัยไปเอง เขาชื่อเล่น ‘สา’ เหมือนเธอเลยนะ เดิมรู้สึกจะชื่อสาวิตรี แล้วก็เปลี่ยนไปเรื่อยตามหน้างานนักล่าคนรวย”
“ฮือออออ”
“อย่าเข้าใจผิด แล้วก็อย่าโกรธฉันเลยนะ” คนที่ซุกตัวกับอกกว้างเงยมาพยักหน้า
“..ไม่ได้โกรธ ฮืออออ..ฉันเข้าใจ..ก็คิดว่าคงเป็อย่างนั้น..”รามมองคนที่น้ำมูกน้ำตาไหลเปรอะทั่วหน้าราวกับเด็กน้อยด้วยแววตาประหลาดใจ
“แล้วทำไมร้องไห้จนขี้มูกโป่งอย่างนี้ล่ะ เงียบซะ..เลิกร้องได้แล้ว”คนปลอบก็ปลอบไป ทั้งจูบทั้งหอมรัวๆ ส่วนคนร้องก็ยังคงสะอื้นไม่หยุด
“ก็ฉันไม่เคยมีแฟน ฉันไม่เคยมีใคร พอได้รักนายแล้วไปเห็นอย่างนั้นฉันก็ทำอะไรไม่ถูกเลยเพิ่งเคยหึงครั้งแรกยังรู้สึกใจหายขนาดนี้ เกิดวันนึงนายทิ้งฉันไปหาคนอื่นจริงๆ ฉันจะทำยังไงล่ะ”คนฟังถึงกับหลุดหัวเราะก๊าก
โธ่! นึกว่าอะไร
เขาต้องกระชับคนในอ้อมแขนให้แแ่เข้าไปอีกอย่างสุดหวงยิ่งได้ยินคำว่ารักจากปากเธอด้วยแล้วยิ่งชื่นใจ นี่เ้าหล่อนควบคุมอารมณ์หึงครั้งแรกยังไม่ได้เนี่ยนะ..คนเป็ตลกดี
ทำไมน่ารักขนาดนี้เมียฉัน
มีแฟนอายุมากกว่าก็น่ารักไปอีกแบบ ดูเ้าหล่อนเป็คนไม่ค่อยคิดมากออกจะโกรธง่ายหายเร็วด้วยซ้ำ แถมยังไม่จุกจิกกับเื่เล็กๆ น้อยๆ ทั้งที่นั่นน่ะนิสัยของผู้หญิงเชียวนะ
ที่น่าขำคือสาวๆ ส่วนใหญ่มักพยายามให้ตัวเองดูใสซื่อทั้งที่ความจริงคือผ่านมาเยอะแล้วแต่สำหรับเ้าหล่อน..กลับพยายามทำให้ตัวเองดูช่ำชองแบบเป็ผู้ใหญ่ที่ผ่านอะไรมาเยอะทั้งที่ความจริงไม่เลยเ้าหล่อนแทบลุกไม่ขึ้นเมื่อครั้งแรกที่มีอะไรกัน และพอเขายิ่งตามซ้ำแล้วซ้ำอีกก็ทำให้คนไม่เป็ประสาถึงกับสลบคาเตียงมีความพยายามอย่างที่สุดที่จะทำเป็ไม่สั่นไม่เขินเวลาที่เขาจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว
อันที่จริงเขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าเ้าหล่อนจะต้องใสบริสุทธิ์อย่างนั้นมันเป็เื่ที่คนยุคนี้ไม่จำเป็ต้องเอามาคิดมากกันแล้ว เพราะขนาดเขายังผ่านผู้หญิงมาแล้วตั้งหลายคนกว่าจะมาเธอ
แต่คนนี้คือคนจริงสำหรับเขา
ไม่นานเ้าหล่อนก็หลับไปจริงๆ ตามคาด หากคราวนี้เขาไม่พานอนที่โซฟาแล้วนะพาขึ้นเตียงเลยดีกว่า ไหนๆ ตั้งใจจะปลอบให้หายสนิทก็เอาให้สุดๆ ไปเลย วัยรุ่นสร้างตัวสร้างครอบครัวอย่างเขา..คงไม่ต้องบอกหรอกนะว่าจะปลอบเ้าหล่อนยังไงขอถ่ายทอดประสบการณ์เื่อย่างว่าที่สั่งสมมาให้เ้าหล่อนซะเลย
คนถูกปลอบขวัญคงไม่รู้ตัวหรอกว่าตอนนี้เขาลอกคราบเธอจนล่อนจ้อนเป็ที่เรียบร้อยเสื้อผ้าอาภรณ์ถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นคนละทิศละทางริมฝีปากอุ่นจัดเริ่มดูดเม้มไปตามเนื้อหนังนุ่มนิ่มไอ้ที่ซ้ำรอยเดิมก็ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ไอ้ที่ไม่ซ้ำก็เกิดรอยแดงใหม่ขึ้นทันที พอมือหนาขยำเค้นคลึงไปตามเนินอกและซอกขาเ้าหล่อนก็ฮือฮาในลำคอขึ้นมาสักทีระยะครางยังไม่ถี่เท่าไหร่หรอกเพราะคนรุกเพิ่งเดินเครื่อง แต่หากโหมััไปได้ทั่วพื้นที่ขาวเนียนแล้วล่ะก็..ความถี่ของเสียงครวญครางก็จะค่อยๆเพิ่มขึ้นเอง และจะต่อเนื่องเมื่อเขาเครื่องร้อนจัด
“อ่ะ..ราม..โอ้ยยย” คนกำลังเข้าจับจองทุกพื้นที่ของร่างสาวถึงกับยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกเขาไม่ได้ทำอะไรรุนแรงสักหน่อยแค่โถมจังหวะเบาๆ เ้าหล่อนยังละเมอร้องงั้นคราวนี้จะเพลาๆ ลงให้หน่อยละกัน ค่อยๆ สอน ค่อยๆ ทำไปอีกหน่อยก็ชิน
“แรกๆ จะทำให้ก่อนเดี๋ยวจะสอนให้ทำให้มั่ง”
71
