“ข้าพูดจริง ๆ ไม่ได้พูดเล่นโอสถที่ข้าหลอมความบริสุทธิ์ยังมากกว่านี้ตั้งเยอะ แล้วข้าจะซื้อของพวกนี้ไปให้เพื่อนๆ ของข้าทำไม?”
“เ้าหนู เ้าว่าเ้ามีโอสถที่มีความบริสุทธิ์มากกว่าของพวกเราไหนเ้าลองเอาออกมาให้พวกเราได้ชมหน่อยสิ”
เฟยหลงนำโอสถฟื้นฟูระดับหนึ่งที่เขาหลอมออกมาให้ชายวัยกลางคนนั้นดูหนึ่งเม็ดชายวัยกลางคนนั้นพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งพลันถึงกับมือสั่นเพราะความบริสุทธิ์ของโอสถเม็ดนั้นเป็ความบริสุทธิ์เต็มสิบส่วนนั่นเอง
แต่ยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนนั้นจะพูดอะไร
โป๊ก.....เสียงพัดตีเข้ากลางหัวของเฟยหลงอย่างจัง เขาหมุนตัวกลับไปมองด้านหลังพร้อมกับหันกลับไปมอง
“ท่านอาจารย์”
เหล่าเด็กๆ ทั้งหลายต่างพากันหลบไปอยู่ด้านหลังของเฟยหลงในทันที
“มู่หยุนเฟยข้าต้องขออภัยเ้าด้วยศิษย์ของข้าไม่เคยออกมาด้านนอกเลยไม่ค่อยรู้เื่ราวต่าง ๆพวกเราไปคุยกันด้านในกันเถอะ” ผู้าุโซุนหวู่กล่าว
“ศิษย์ของท่านเช่นนั้นหรือ?”
“พวกเ้าทั้งหมดตามอาจารย์มา อย่าได้ก่อความเดือนร้อนให้ผู้อื่นอีก”
“ขอรับท่านอาจารย์”
“ขอรับท่านผู้าุโ”
ทั้งสี่เดินตามผู้าุโซุนหวู่โดยมีผู้าุโมู่หยุนเฟยเ้าของร้านค้าแห่งนี้เดินนำพวกเขา เมื่อไปถึงห้องโถงหนึ่งผู้าุโมู่หยุนเฟยพลันเอ่ยถามผู้าุโซุนหวู่ในทันที
“ลูกศิษย์ของท่าน เป็คนเดียวกับคนที่ท่านเล่าให้ข้าฟังหรือเปล่า”
“อื่ม ใช่แล้วละ เป็เขานี่แหละ ตอนแรกข้าคิดจะพาเขามาด้วยแต่เห็นว่าเขาเหนื่อยมากเลยไม่ได้ชวนมา นี่คงลงมาพร้อมกับเพื่อน ๆ ของเขานั่นแหละ”
“ลูกศิษย์ท่าน น่าสนใจไม่น้อย”
“ข้าน้อยต้องขอโทษท่านผู้าุโด้วยข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจว่าร้านของท่านผู้าุโ เพียงแต่ว่าข้าน้อยไม่รู้จริง ๆว่าโอสถระดับเจ็ดและระดับแปดจะแพงมาถึงขนาดนี้”
“เฟยหลงเอ๋ย เ้าอยู่แต่ภายในสถาบันแทบจะไม่ออกมาด้านนอกเลยแม้แต่ครั้งเดียวโอสถระดับเจ็ดและระดับแปดที่เ้าว่าแพงนักหนานั้นเ้ารู้ไหมว่ามีเพียงไม่กี่คนที่สามารถหลอมกลั่นมันออกมาได้โอสถระดับหนึ่งความบริสุทธิ์ระดับเจ็ดระดับแปดราคาเพียงแค่สิบเหรียญทองนับได้ว่าถูกมาแล้ว”
“ราคาถูกแล้วอย่างนั้นหรือท่านอาจารย์ สิบเหรียญทองที่เกาะของศิษย์สามารถอยู่ได้ถึงสามเดือนเลยเซียวนะท่านอาจารย์”
“เอาละข้าจะอธิบายให้เ้าฟังเอง โอสถที่เ้ากล่าวมาเมื่อครู่หากเป็นักหลอมโอสถทั่วไปอย่างมากความบริสุทธิ์ที่พวกเขาทำได้จะอยู่ที่สี่ถึงห้าส่วนเท่านั้นในขณะที่เ้าสามารถหลอมกลั่นได้อย่างไม่ยากเย็น แต่พวกเขากว่าจะหลอมกลั่นได้ในระดับนี้พวกเขาต้องผ่านการทดสอบเป็นักหลอมโอสถเสียก่อนเมื่อสอบผ่านจึงจะเรียกได้ว่าเป็นักหลอมโอสถอย่างเต็มตัว”
“เ้าเองยังไม่เคยทดสอบหลอมโอสถเลยแม้แต่ครั้งเดียวเพราะฉะนั้นระดับของเ้ายังคงเป็ได้เพียงแค่ นักหลอมโอสถฝึกหัดเท่านั้น ถึงแม้โอสถที่เ้าหลอมกลั่นออกมาจะมีความบริสุทธิ์มากเพียงใดแต่หากเ้าไม่ไปสอบเป็นักหลอมกลั่นโอสถโอสถของเ้าแม้จะหลอมกลั่นออกมามีความบริสุทธิ์เต็มสิบก็ตามทีแต่ราคาที่ขายออกไปกลับไม่ถึงหนึ่งเหรียญทองด้วยซ้ำไป”
“ทำไมหรือขอรับท่านอาจารย์”
“ก็เพราะว่าคนที่จะสามารถหลอมกลั่นโอสถได้จะต้องทำการทดสอบให้เผ่านเกณฑ์การเป็นักหลอมโอสถเสียก่อนนะสิถึงจะได้รับการยอมรับและสามารถหลอมโอสถออกมาขายได้”
“แล้วข้าสามารถทดสอบเป็นักหลอมโอสถได้หรือไม่ขอรับท่านอาจารย์”
“ที่ข้ามาในเมืองหลวงเช่นนี้ก็เพราะข้ามาคุยธุระเื่นี้ของเ้านั่นแหละกำหนดการทดสอบหลอมโอสถของเ้าจะมีขึ้นหลังจากนี้อีกหกเดือนเ้าจะสามารถเป็นักหลอมโอสถระดับใดก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเ้าเอง ”
“ขอบคุณท่านอาจารย์ ต่อไปศิษย์จะระมัดระวังให้มากขึ้น”
“เอาหละพวกเ้าทั้งหมดจะไปที่ไหนกันต่อ อย่ามัวเที่ยวเล่นจนเพลินเสียหละ”
“ขอรับท่านอาจารย์”
เฟยหลงและเพื่อนๆ พากันออกจากร้านไปทันทีพวกเขามุ่งหน้าไปยังสถานที่อื่นอย่างรวดเร็วจุดมุ่งหมายต่อไปของพวกเด็ก ๆ คือร้านขายสัตว์อสูร พวกเขา้าเลี้ยงสัตว์อสูรเพราะคนส่วนใหญ่นิยมเลี้ยงสัตว์อสูรั้แ่ยังเป็ทารก
เมื่อพวกเขาเลี้ยงดูสัตว์อสูรั้แ่เล็กเมื่อมันโตขึ้นมาพวกเขาจะสามารถทำสัญญาจิติญญากับสัตว์อสูรสัตว์อสูรจะกลายเป็คู่หูในการต่อสู้ได้และเมื่อพวกเขาทำสัญญาจิติญญากับสัตว์อสูรมันจะทำให้พวกเขาสามารถดึงพลังของสัตว์อสูรตัวนั้นๆ มาช่วยต่อสู้ได้
ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรจะสามารถพัฒนาตามผู้เลี้ยงได้และเมื่อสัตว์อสูรตัวนั้นแข็งแกร่งกว่าเ้านายของมันเ้านายของมันยังสามารถยืมพลังของมันมาช่วยในการต่อสู้ได้อีกด้วยทำให้ผู้คนต่างนิยมเลี้ยงสัตว์อสูรั้แ่ตัวเล็ก
เด็กๆ ทั้งสี่มุ่งหน้าไปยังร้านขายสัตว์อสูรซึ่งอยู่ไม่ห่างไกลจากร้านค้าเดิมมากนักพวกเขาเดินไปเพียงสิบห้านาทีก็ถึงร้านขายสัตว์อสูร
การเลือกสัตว์อสูรมาเลี้ยงต้องเลือกธาตุให้ตรงกับเ้าของเพราะหากธาตุไม่ตรงกันความแข็งแกร่งของพลังจะขัดแย้งกันทำให้สัตว์อสูรเติบโตได้ช้า และยังสิ้นเปลืองทรัพยากรในการเลี้ยงอีกจำนวนมาก
“คุณลูกค้า้าสัตว์อสูรธาตุไหนดีคะทางร้านของเราพึ่งจะได้รับลูกสัตว์อสูรและไข่สัตว์อสูรมาตอนเช้านี้เองนะคะ”
“พวกเราอยากทราบราคาของสัตว์อสูรแต่ละประเภทก่อนได้ไหมครับ”
“ได้คะ ราคาสัตว์แต่ละประเภทระดับหนึ่งจะอยู่ที่ ตัวละห้าพันเหรียญทอง ส่วนระดับสองจะอยู่ที่หนึ่งหมื่นห้าพันเหรียญทองค่ะส่วนไข่ของสัตว์อสูรจะอยู่ที่ฟองละสามพันเหรียญทองพวกท่าน้าสัตว์อสูรหรือไข่ของสัตว์อสูรดีคะ”
“พวกเราไปดูสัตว์อสูรธาตุน้ำก่อน ก็แล้วกัน หวนอู่เ้าชอบตัวไหนพวกเราให้เ้าเลือกก่อน”
เมื่อพวกเขาเดินไปถึงมีสัตว์อสูรธาตุน้ำอยู่หลากหลายชนิดด้วยกัน หวนอู่เดินไปมาอยู่ครู่หนึ่งเขาจึงเลือกสัตว์อสูรมาตัวหนึ่ง
“ข้าขอเลือกเอาตัวนี้ก็แล้วกัน”
“ตัวนี้เป็สัตว์อสูรระดับสอง ธาตุน้ำซึ่งหาได้ยากมากคุณลูกค้า้าแหวนมิติสำหรับใส่สัตว์อสูรด้วยไหมคะ”
“พี่สาวขอโทษทีนะเงินข้ามีไม่พอ ข้าคงต้องเลือกตัวใหม่แล้วสินะ”หวนอู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าเขาจ้องมองสัตว์อสูรธาตุน้ำตัวนั้นสัตว์อสูรตัวนั้นเองก็จ้องมองเขาเช่นกัน
“พวกเ้าไม่ต้องห่วง เลือกตัวที่พวกเ้าชอบขาดเหลือเท่าไหร่เอาของข้าไปก่อน”
“ขอบใจเ้ามาเฟยหลง”หวนอู่พูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
“ข้าเอา แหวนมิติด้วยอีกวงหนึ่ง”
![จอมเวทย์แดนเดรัจฉาน [Fate4.1]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/7334d25807b5c85127c9b1f03aaa6963.webp)
1K
