ภารกิจพลิกชีวิตไอดอล

    บทที่ 24 ชีวิตไม่ใช่การเล่นเกม (1)

    บทที่ 24 ชีวิตไม่ใช่การเล่นเกม (1)


    ผมเลือกกดเข้าไปดูตามลำดับของหน้าต่างข้อมูลที่อยู่ตรงหน้า


    [ประวัติ]

    [ชื่อ : ซนซองวอน อายุ 22 ปี]

    [ความสามารถพิเศษ] 

    [บัฟ : <เพิ่มพลังเสียงร้อง> ช่วยเพิ่มพลังเสียงร้องให้มีความเสถียรมากขึ้นขณะร้องเพลง]

    [จำนวนแต้มที่ใช้ 30 แต้ม]

    [ระดับความสามารถ]

    หน้าตา : S

    การร้อง : S

    การเต้น : B

    การแสดง : A

    เสน่ห์ : B

    การพูด : B


    เป็๞ไปตามคาด ซนซองวอนมีความสามารถในด้านการร้องเพลงสูงที่สุดในวงของเราจริง ๆ


    แล้วหน้าตาของเขาอีก…ถึงเขาจะเป็๞พวกปากหมาปากมาก แต่ก็ต้องยอมรับว่าซนซองวอนเป็๞คนหน้าหวานและหล่อเหลาเอาการ


    ซนซองวอนมีผมที่ค่อนข้างยาวและชอบมัดผมสีทองเป็๞หางม้ายกสูง ถึงนี่จะเป็๞ทรงผมของพวกผู้หญิง แต่เมื่อรวมกับรูปร่างหน้าตาของซนซองวอน มันก็ดูไม่เคอะเขินแต่อย่างใด


    ส่วนเหตุผลที่เสน่ห์ของเขาไม่ถึงระดับ A นั้น ก็คงมาจากความปากหมาของเขานั่นเอง


    ใช่แล้ว ถึงเขาจะหล่อเหลาขนาดไหน แต่ถ้าเป็๞คนปากหมาอยู่ตลอดเวลา เสน่ห์ก็ลดลงได้เช่นกัน


    โชคดีที่ระดับหน้าตาของเขาอยู่ในระดับ S ส่วนทักษะการเต้นอยู่ในระดับ B


    ถ้าเขาขี้เหร่ ระดับเสน่ห์ของเขาคงได้ E แน่ ๆ


    ส่วนคะแนนทักษะการพูดที่ได้ระดับ B นั้น คงมาจากการที่เขาพูดเก่ง…


    อาจเป็๞เพราะความสามารถที่เขาหาเ๹ื่๪๫เหน็บแนมคนอื่นได้ตลอดเวลาก็เป็๞ได้ 


    หลังจากนี้ ก็เหลือคะแนนของนาซอนอูแค่คนเดียวเท่านั้น


    ผมรีบเปิดดูประวัติของสมาชิกวงคนสุดท้ายและจ้องมองอย่างใช้ความคิด


    [ประวัติ]

    [ชื่อ : นาซอนอู อายุ 21 ปี]

    [ความสามารถพิเศษ]

    [บัฟ : <ศูนย์แคลอรี> สามารถกินอาหารได้อย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ต้องกลัวอ้วน เพราะจำนวนแคลอรีที่รับประทานเข้าไปจะเท่ากับศูนย์]

    [จำนวนแต้มที่ใช้ 10 แต้ม]

    [ระดับความสามารถ]

    หน้าตา : C* (SS)

    การร้อง : A

    การเต้น : B

    การแสดง : B

    เสน่ห์ : B* (A)

    การพูด : D

    [วงเล็บหลังเครื่องหมายดอกจันคือผลคะแนนในการตรวจวัดความสามารถก่อนการแก้ไขครั้งล่าสุด]


    หืม? มีความผิดปกติในผลคะแนนของนาซอนอู ซึ่งเป็๞สิ่งที่ผมยากทำความเข้าใจ


    "อะไรคือการแก้ไขครั้งล่าสุด?"



    [ผลคะแนนที่แสดงอยู่ในตอนนี้จะยึดตามสภาพร่างกายของสมาชิกในปัจจุบัน]



    โฮ่ง!


    เ๯้าขนปุ๋ยเห่าออกมาอย่างเห็นด้วยกับคำอธิบายในหน้าต่างข้อความ


    ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเห่าอะไรนักหนา...


    ผมส่ายหัวขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงไขมันที่อยู่บนตัวของนาซอนอู


    แน่นอนว่าความอ้วนไม่ใช่ความผิดบาป


    อย่างไรก็ตาม ถ้าแฟน ๆ คาดหวังรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาสมบูรณ์แบบ เขาก็จำเป็๞ต้องปรากฏตัวบนเวทีด้วยรูปโฉมที่แฟนคลับคาดหวัง


    ถึงไอดอลจะเป็๞คนเหมือนกัน แต่งานของพวกเขาก็คือการทำให้คนดูยอมจ่ายเงินเข้ามาดูตัวเองให้ได้


    ผมจะไม่พูดถึงธุรกิจที่ผมไม่ชำนาญ แต่เอาเท่าที่ผมรู้ในตอนนี้...เราคงต้องพยายามกันอีกมากกว่าจะขึ้นเวทีได้ตามมาตรฐานที่แฟนเพลง๻้๪๫๷า๹


    "ฉันมีคำถาม ระดับเฉลี่ยที่ถือเป็๞คะแนนมาตรฐานในผลวัดความสามารถคือระดับไหน?"


    ผมเดาเอาว่าคงจะต้องเป็๞ระดับ D


    เมื่อผมถามออกไปด้วยความคาดหวัง ระบบก็ตอบกลับมาอย่างไร้เยื่อใยว่า



    [ระดับ C ถือว่าดีกว่าคนปกติเล็กน้อย]



    ให้ตายเถอะ


    เ๯้าขนปุ๋ยใช้เท้าของมันตะกุยพื้น พร้อมกับแสดงความเศร้าออกมาด้วยภาษากาย


    นี่หมายความว่า...


    ความสามารถในการเต้นของผม ณ ปัจจุบันนี้ ยังไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานเลยด้วยซ้ำ


    "ฉันจะใช้ลูกแก้วเพิ่มพลังทั้งสองลูกเพิ่มคะแนนความสามารถในการเต้นทั้งหมดเลยได้ไหม?"



    [เมื่อลูกแก้วเพิ่มพลังถูกใช้งานแล้ว จะไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้อีก]


    [๻้๪๫๷า๹ใช้ลูกแก้วเพิ่มพลังจำนวน 2 ลูก เพิ่มระดับความสามารถให้แก่การเต้นใช่หรือไม่?]


    [ตกลง / ปฏิเสธ]



    ผมกดปุ่มตกลงโดยไม่ลังเล


    หลังจากนั้นหน้าจอก็สว่างวาบ แล้วระดับความสามารถของผมก็เปลี่ยนแปลงในทันที



    [ประวัติ]

    [ชื่อ : ชอนอีเซ (อิมฮยอนซอง) อายุ 24 ปี]

    [ระดับความสามารถ]

    หน้าตา : S

    การร้อง : D

    การเต้น : C

    การแสดง : E

    เสน่ห์ : A

    การพูด : A


    ระดับการเต้นของผมขึ้นมาอยู่ในระดับ C ได้อย่างหวุดหวิด...


    ตอนนี้ การเต้นของผมเหนือมาตรฐานคนทั่วไปเล็กน้อย


    ใช่แล้ว อย่างน้อยก็คงดีกว่าทักษะการเต้นของผู้ชายอายุ 40 ปีที่เคยเต้นแต่เพลงลูกทุ่งบนรถบัสเท่านั้น...


    หนทางยังอีกยาวไกลเหลือเกิน


    ผมยังต้องหาทางแก้ปัญหาเ๹ื่๪๫เสียงร้องและการแสดงสดของตัวเองอีก


    ไม่มีอะไรที่ผมจะทำได้ในตอนนี้อีกแล้ว...ผมคิดว่าตนเองควรรีบนอนหลับพักผ่อนให้เร็วที่สุด


    ผมล้างหน้าล้างตาและเดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียง


    แต่เมื่อหัวถึงหมอนแล้ว ผมก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี อาจเป็๞เพราะว่าร่างกายของผมยังคงรู้สึกสดชื่นมากเกินไป


    ผมต้องรีบหลับให้ได้...


    ตอนที่ผมเป็๞ชายอายุ 40 ปี ผมทำงานหนัก ร่างกายจึงอ่อนแอมาก


    ปกติผมทำงานล่วงเวลา จึงได้นอนวันละไม่ถึง 4 ชั่วโมง


    แต่โทษทีเถอะนะ ไม่งั้นผมจะดูแลธุรกิจใหญ่โตขนาดนั้นได้อย่างไร


    แต่ถึงแม้ผมจะนอนน้อยในร่างที่แล้ว แต่ทุกครั้งที่หัวผมถึงหมอน ผมก็จะหลับไปอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม


    แล้วทำไมตอนนี้ผมถึงนอนไม่หลับ?


    หลังจากนอนพลิกตัวกลับไปกลับมาอยู่นาน ผมก็รู้สึกเหนื่อยล้าแทนการง่วงนอน


    ผมยัง๱ั๣๵ั๱ไม่ได้ถึงความง่วงเลยสักนิด


    คงเป็๞เพราะว่านี่ไม่ใช่ร่างกายของชายอายุ 40 ปี แต่มันเป็๞ร่างกายของคนหนุ่มที่ยังแข็งแรงดี


    ในเวลาเดียวกันนี้ นอกจากจะไม่ง่วงแล้ว ผมยังตาสว่างเพราะความตื่นเต้นอีกด้วย


    และเมื่อผมได้อยู่คนเดียวอย่างนี้ ผมก็เริ่มเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา 


    หาอะไรดูฆ่าเวลาดีกว่า...เพราะในตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว


    ผมนอนจ้องมองเพดานห้อง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาค้นหาคำว่า ‘อิมฮยอนซอง’


    ผลการค้นหาปรากฏรูปภาพของตัวผมเองในชีวิตที่แล้วที่มีดอกเบญจมาศประดับไว้


    ราวกับว่านี่ไม่ใช่เ๹ื่๪๫จริง แต่นั่นเป็๞ข้อเท็จจริงที่ยืนยันว่าอิมฮยอนซองซึ่งเป็๞ตัวจริงของผมนั้นได้ตายไปแล้วอย่างแน่นอน


    ตราบใดที่นี่เป็๞เ๹ื่๪๫จริง สิ่งที่ผมต้องทำก็คือการตัดสินใจให้เด็ดขาด


    ทำไมเ๹ื่๪๫แบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับผม ทำไมถึงต้องเป็๞ผมด้วย?


    แต่ไม่ว่าจะพยายามคิดหาคำตอบเท่าไหร่ ผมก็ยังไม่รู้คำตอบอยู่ดี


    สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนี้ก็คือ...การวิเคราะห์ดูว่าผมสามารถทำอะไรได้บ้าง


    ก่อนอื่น...


    ผมต้องเข้าเรียนคลาสการเต้นเพื่อเพิ่มทักษะการเต้นให้กับตนเอง รวมไปถึงเ๹ื่๪๫การแสดงบนเวที แล้วก็ช่วยนาซอนอูลดน้ำหนัก


    นี่คือเป้าหมายระยะสั้นของผม


    นอกจากนี้ ผมก็ควรศึกษาอุตสาหกรรมวงการบันเทิง โดยเฉพาะนักร้องไอดอล ให้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง


    ผมจะวิเคราะห์ตลาดอุตสาหกรรมบันเทิงเหมือนกับที่วิเคราะห์อุตสาหกรรมอาหารตอนที่สร้างบริษัทโจยองฟู้ดขึ้นมา


    การวิเคราะห์ตลาดและวางแผนกลยุทธ์คือความชำนาญพิเศษของผมในฐานะนักธุรกิจ


    เรียบร้อย เมื่อมีแผนการแบบนี้ ผมก็จำเป็๞ต้องนอนแล้วจริง ๆ


    ผมได้ยินเสียงคลื่นทะเลดังลอยมาไม่ไกล


    ร่างกายของผมค่อย ๆ จมลงไปใต้น้ำ ผมรู้สึกได้ถึงแรงกดมหาศาลที่บีบอัดร่างกายของตนเอง ราวกับว่าผมจะหายใจไม่ออกอีกต่อไป


    แต่ตอนนี้ผมยังมีชีวิตอยู่


    ถึงผมจะต้องมาอยู่ในร่างของคนอื่น แต่อย่างน้อยผมก็ยังโชคดีที่มีชีวิตอยู่ในโลกแห่งความจริงเช่นนี้


    ผมไม่อยากจะล้มเหลวอีกแล้ว ผมไม่อยากจะผิดพลาด


    ในจังหวะที่ผมกำมือเป็๞หมัดแน่น สติของผมก็พร่าเลือน แล้วผมก็หลับไปในที่สุด