เคน: หลังโรงเรียนของผมมีร้านหมูกระทะมาเปิดใหม่ครับ มีเหรอที่พวกเราจะไม่พลาด
ช่วงนี้พวกเราต่างเคลียร์การบ้านต่างๆให้เสร็จโดยเร็ว เพราะเหลืออีกไม่กี่เดือน พวกเราต้องไปเรียนมหาลัยกันแล้ว ต่างคนต่างไปทำหน้าที่ของตัวเองกันครับ
การทะเลาะในโรงเรียนตอนนี้ลดลงเยอะครับ ตั้งแต่ ผอ. พากเพียร ออกกฎใหม่มาว่า ถ้านักเรียนคนใดมีเรื่องทะเลาะ ชกต่อย ตบตีกัน จะโดนลงโทษพักการเรียนทุกคน แล้วค่อยกลับมาเรียนใหม่เทอมหน้า เลยไม่มีนักเรียนคนกล้าท้าตีท้าต่อยกันครับ
ห้อง ม.6/7
ลูคัส : เอเดน มินนี่ยังไม่ขึ้นห้องเรียนมาเหรอ
เอเดน: ยังนะ อ้าว เธออยู่บ้านกับนาย ไม่ได้มาด้วยกันหรือไง
ลูคัส: เธอขอกลับเข้าบ้าน ไปคุยกับลุง
เคน: เดี๋ยวเธอคงมาแหละ อาจมาโรงเรียนสายหน่อยก็ได้
นนท์ : มินนี่คนสวยของฉันล่ะ
เคน: มีอะไร
นนท์: ใบเกรด จะเอาไหม
วิลลี่ : ฉันลืมใบเกรดไปแล้วนะเนี่ย
เอเดน: ให้เดา มินนี่ สอบได้ที่ 1
นนท์: ถูกต้อง เรื่องแบบนายนี้เก่งนะ
เอเดน: ห้องเรามี 25 คน ใครสอบได้ที่ 25 วะ
นนท์: ไม่มีนะ
เคน: ใบเกรด แจกสิหัวหน้า
โตโน่: มินนี่เดินมาแล้ว ดูเครียดๆนะ
ลูคัส: มินนี่ เธอโอเคใช่ไหม
มินนี่: ไม่ ไม่เลย
เคน: หือ อย่าร้องไห้สิ
วิลลี่ : ฉันว่า พาเธอไปห้องพยาบาลเถอะ
มินนี่: ลุงเข้าข้างเธอ ลุงหาว่าฉันไม่ช่วยเธอทำงานบ้าน แล้วผู้หญิงคนนั้นยังปาข้าวของมาใส่ฉันอีก ฮืออ
ลูคัส: มินนี่เรากลับบ้านกันเถอะ
เคน: เห็นด้วยกับลูคัส เธอควรกลับบ้าน เดี๋ยวฉันไลน์ไปบอกการบ้านในไลน์
ลูคัส: ขอบคุณพวกนายนะ ฝากลาครูให้หน่อย
..
ณ.บ้านลูคัส
ผมพาเธอกลับมาที่บ้านผม ผมไม่ได้อยากยุ่งเรื่องครอบครัวของใครเลย แต่ให้ผมมาเห็นเธอนั่งร้องไห้แบบนี้ ผมรู้สึกไม่ดีเลย
ผมโทรไปรบกวนครูซินดี้ ให้ครูโทรไปคุยกับลุงของมินนี่ให้ที เผื่อแกอาจจะเปลี่ยนใจได้บ้าง ผมคงเด็กไป ถ้าไปคุยกับท่านๆไม่รับฟังผมแน่
ช่วงนี้พ่อแม่ผมกลับอยู่บ้าน ท่านไม่ได้ว่าอะไร ที่มีเธอมาอยู่ด้วย พ่อแม่ กลับดีใจซะด้วย เหมือนได้ลูกสาวเพิ่ม พ่อยอมสละห้องนอนให้เธอ ส่วนพ่อไปนอนกับแม่แทน ผมดีใจนะ ถ้าพ่อแม่กลับมาบ้านแล้วมีความสุขยิ้มแย้มแบบนี้