ลมแปรปรวนมาเยือนจีนเหมือนเป็พรหมลิขิตรักจากอเมริกาทางใดทางนั้นไปเลย ข้าวของปริดปลิวได้รับความเสียหายยับเยิน และทุเรศตา ผู้คนต้องออกท่าเต้นที่คิดค้นเอาเองให้ได้ในยี่สิบวินาทีไปด้วยเมื่อลอยตามไม่งั้นจะตกแฟชันเชย หลังเขา และกินส้มโชกุนแพ้เด็กชายบ้าผมสามเส้น
เซียนหลบภัยอยู่ในบ้านไม้ผุๆปลวกจะทำพินาศสักวันออกท่าหมุนม้วนหลังเตะหลอดไฟและเอาฝ่ามือตลบหมอนที่เตียงเหมือนโลกเบื้องบนสั่งให้ทำไม่งั้นจะตับแตก ผู้ใหญ่บ้านบ้านนิโรธนั่งซึมซับการดื่มร่ำสุรากำลังจมลงพื้นบ้านเจาะทลวงก้อนดิน ข้างๆมีลูกสาวใช้กระโปรงซับใบหน้าเพราะเหงื่อที่ไหลจากข้างหลังลงมายังส้นเท้า ลูกปิงปองที่เอามาต้มในหม้อกำลังสุก
และเื่ไม่คาดฝันเหมือนอยู่ในฝันของจระเข้ในท้องฟ้า เมื่อแรงลมแปรปรวนไม่มีอะไรจะทำเหมือนคนเป็กันเองหยิบยกบ้านของเซียนให้ไปอยู่แผ่นดินข้างบนที่นานวันมันจะตกลงมาจัดคอนเสิร์ทต้อนรับปลาชะโด ในบ้านทุกคนยืนล้วงกระเป๋ายิ้มให้เด็กชายบ้าผมสามเส้นถ่ายรูปเพราะหวาดเสียวกับการเคลื่อนที่ที่เมามันส์ของลม เ้าเด็กกระดอนไปลงโถส้วมในห้องเพราะการเคลื่อนที่ของบ้านเหมือนเซียนปูเจ๊กเทียนสั่งเสียก่อนตาย
ท่ามกลางลมแปรปรวน เมื่อทุกคนฝืนเดินออกจากที่พักของเซียนก็ต้องสลด ตดจะแตก บ้านหลังนั้นะเิหายไป ปูเจ๊กเทียนอ้าปากยาวมาถึงอก เด็กชายบ้าผมสามเส้นยกเท้าเข้าไปในปาก ผู้ใหญ่บ้านโกรธอาฆาตมากระชากคอเซียนเพราะไม่คุ้นเคยกับแผ่นดินลอยฟ้า
คาวบอยเ้าเก่าออกมาต้อนรับโดยนั่งและหมุนหมวก ที่ข้างๆตัวมีบรั่นดีรสเลิศมันล้มเพราะลม บรั่นดีหกรดดินและคาวบอยเลียมันด้วยความประหยัด
กลุ่มลูกมือมีรายงานมาด่าทอหัวหน้า ลากคอทุกคนเข้าไปข้างในบ้านคาวบอยตะวันตกอย่างไม่เกรงใจ นายคาวบอยดาวหกแฉกยืนแคะขี้มูกแล้วเอาไปใส่กางเกงและวางบนหัวลูกมือ คาวบอยดูข้างหลังการปฏิบัติงานของลิ่วล้อที่กำลังใช้จมูกพิมพ์ดีด เห็นสิ่งที่อยู่ในจอแอลซีดีเป็ข้อมูลรูปลูกศรหมุนอย่างไม่ปกติเหมือนคนเสียสติเมาเหล้า นี่คือความแปรปรวนที่มีมานานในอเมริกา ตัวเลขวัดระดับลมเพิ่มขึ้นและลดอย่างรวดเร็ว และหน้าจอก็กลายเป็หน้ามิกกี้เมาส์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีย์เป็หนูสกปรกโสโครกที่ชอบแกล้งเพื่อนเมื่อเพื่อนตัวเองร่ำรวยได้ดิบได้ดีและแย่งมินนี่มาจากพลูโต พลูโตเป็ลูกชายของโดนัลด์ดั๊กและโดนัลด์ดั๊กส่งหลานสี่คนไปขโมยเงินของกูฟฟี่ให้กูฟฟี่ร่ำรวยจากการไปปล้นธนาคาร คาวบอยมองตาถลนกับปากที่อ้าค้างเอามือเกาศีรษะด้วยความแรงเท่าของมีคม หมวกกำลังจะลอยออกต้องจับเข้าที่ และเขาก็หมุนคอรอบห้องร้อยแปดสิบองศาใช้โทรโข่งในห้องสั่งลูกมือให้ที่ทำการเปิดอาวุธเป็ท่อดูดลม
เซียนนำเครื่องดูดฝุ่นของชาวบ้านไปต่อกรกับลมพิศดาร สายท่อที่ถือแกว่งมันส์มือแกว่งแรงกร้าน สิ่งที่ดูดเข้าไปกลับเป็รถยนต์ แมว สุนัข วัว ม้า ต้นกระบองเพชรที่ลอยมาจากลมผ่านหัวไปและย้อนกลับมาโดนหลังหัวเซียนร้องดีใจเจ็บได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงต้นกระบองเพชร และทุกต้นที่ลอยก็เต็มใจพากันลอยมาที่เซียนให้ตะลุมบอน คาวบอยปรี่ออกมาดู ใช้ร็อคบอททอมใส่กระบองเพชร เต็มๆเลย คาวบอยร้องลั่นต้องวิ่งรอบในห้องที่ทำการ ลูกมือต่างเอาหูฟังเสียบฟังเพลงแทนทำงาน ผู้ใหญ่บ้านเกิดนิโรธโกรธาจะวิ่งไล่กระชากคอคาวบอยแต่คาวบอยก็ยังวิ่งส่งเสียงโวยวายเลยทำให้จับไม่ทัน
ท่อดูดลมเป็เครื่องมือที่คาวบอยเชื่อว่าจะดูดลมให้ลดลง แต่ทว่าลมแปรปรวนไม่เคยมีวันหมด ไม่รู้มาจากไหนทั้งๆที่ชาวบ้านไม่ได้ขอให้แสดงความคิดถึง
ยามลมแปรปรวณสงบสติ เซียนเลิกเล่นกับเครื่องดูดฝุ่นที่เกือบจะดูดตัวเองไปในโลกเซียน คาวบอยโผล่คอที่ยืดได้ออกมานอกบานประตูส่งสายตามองตาเซียน เด็กชายบ้าผมสามเส้นนั่งยองๆดูนกแร้งตัวหนึ่งมันจิกซากหนู แต่ซากหนูกลับดิ้นะโหมุนเตะใส่แร้ง มันบินจากไปบ่นอุบอิบไม่ได้ศัพท์ ลมแปรปรวณก็หวนกลับมาให้คำนึง เด็กชายร้องหิวนมเข้ามาในห้อง เซียนม้วนตัวกลมๆลอยในอากาศเข้ามาด้วย คาวบอยยืนต่อหน้าเด็กชาย หน้าคาวบอยเดือด "อีกแล้ว เอาอีกแล้ว มันเป็เพราะแกไอ้เด็กบ้า เมื่อกี๊มันสงบลงแล้วน่าจะเป็เพราะเครื่องมือท่อดูดลม"
เด็กบ้าก็ไม่มีวันเข้าใจว่าทำไมต้องโดนอัดเสยคางลงโทษในเื่ลม สิ่งที่เข้าใจทุกเวลาของเด็กมีแค่รู้สึกหิวนม