“ผมได้ทำการสแกนเรียบร้อยแล้วครับคืนนี้ปลอดภัยครับอีกอย่างผมได้ติดตั้งระบบเตือนภัยให้แล้วครับหากมีอันตรายหรือมีใครบุกรุกในระยะ2 ลี้ จะมีสัญญาณเตือนขึ้นทันทีครับ”
“ขอบใจมากนะอันอันฉันขอตะเกียงสักสามอันหน่อยได้ไหมฉันจะเอาไปวางในบ้านจะได้ไม่มืดเกินหากคืนนี้ฉันจะเปลี่ยนที่นอนภายในห้องนายคิดว่าได้ไหม”
“ได้ครับเวลามีใครมาที่บ้านผมจะพลางให้คนเ่าั้มองเป็ชุดเครื่องนอนเดิมเองครับว่าแต่พรุ่งนี้หลังจากขายสมุนไพรเสร็จเซียนเซียนจะทำอะไรต่อครับ”
“ฉันคิดว่าจะสร้างบ้านใหม่พร้อมกับทำรั้วใหม่จะได้ป้องกันอันตรายและบังสายตาของชาวบ้านที่อยากรู้อยากเห็นได้”
“เซียนเซียนอยากได้บ้านแบบไหนครับผมมีแบบในระบบเยอะเลยนะครับ”อันอันได้ให้เซียนเซียนเลือกแบบบ้านจนเธอได้แบบบ้านที่พอใจ
“ฉันอยากได้บ้านที่มีสองห้องนอนและทำห้องครัวอยู่นอกบ้านแต่มันเชื่อมกับตัวบ้านอยู่เวลาทำอาหารกลิ่นจะได้ไม่เข้ามาในบ้านนายคิดว่าไง”
“ดีแล้วครับอย่างน้อยเราสร้างบ้านที่มีความแข็งแรงมากเท่าไหร่ความปลอดภัยก็จะมีมากเช่นกัน”เซียนเซียนกับอันอันพูดคุยกันพักใหญ่เซียนเซียนก็เดินนำตะเกียงไปวางไว้ในครัวหนึ่งจุดในหน้าห้องนอนหนึ่งจุดและในห้องนอนอีกหนึ่งจุด
ก่อนจะเลือกที่นอนปิกนิกและชุดเครื่องนอนออกมาใช้ก่อนชั่วคราวก่อนจะนำโต๊ะเครื่องแป้งพร้อมกับตู้เสื้อผ้าออกมาไว้แล้วนำเสื้อผ้าออกมาสี่ห้าชุดใส่ในตู้เซียนเซียนเดินไปด้านหลังบ้านก่อนจะรีบอาบน้ำเพราะรู้สึกวังเวงเป็อย่างมาก
ก่อนจะรีบเข้านอนอันอันที่เห็นว่าเ้านายตัวเองกำลังพักผ่อนเขาก็ให้เธอได้เห็นเหตุการณ์หลังจากที่เธอได้เสียชีวิตลงภายในห้องนอนเมื่อแม่นมมาเจอเธอก็ร้องไห้อย่างหนักก่อนจะโทรแจ้งข่าวร้ายให้กับพี่ชายทั้งสองคนของเธอ
เมื่อทุกคนรู้ข่าวต่างพร้อมใจทิ้งทุกอย่างแล้วมาหาเธออย่างรวดเร็วรวมถึงเพื่อนสนิทของเธอให้รู้ข่าวอีกด้วย
ภายในงานศพของเธอมีแต่ความโศกเศร้าปกคลุมและมีคนมาร่วมงานเป็จำนวนมากเพราะด้วยความใจบุญของเธอที่คอยช่วยเหลือคนยากไร้และหน่วยงานการกุศลต่างๆเธอจึงเป็ที่รักของคนจำนวนมาก
หลังจากงานศพเธอทนายก็ได้เปิดพินัยให้กับทุกคนได้รับทราบก่อนจะมอบจดหมายให้กับพี่ชายทั้งสองคนและแม่นมของเธอเมื่อทุกคนได้อ่านจดหมายต่างร้องไห้อย่างหนักมาก
เพราะในจดหมายเธอขอให้ทุกคนใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีความสุขอย่างเสียใจกับการจากไปของเธอยิ่งทุกคนมีความสุขเธอก็จะมีความสุขเช่นกันบ้านของเธอพี่ชายทั้งสองต่างช่วยกันดูแลส่วนบ้านหลังเล็กแม่นมของเธอก็ได้อาศัยอยู่กับครอบครัว
เซียนเซียนที่เห็นว่าคนรอบข้างของเธอสามารถปล่อยวางแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขทำให้เธอรู้สึกสบายใจเป็อย่างมากและนอนหลับฝันดีในค่ำคืนนั้นต่างจากบ้านผู้ใหญ่บ้าน
หลังจากที่เซียนเซียนวิ่งกลับไปแล้วสองสามีภรรยาจึงหันมาสนใจสิ่งที่อยู่ในมือเมื่อเห็นว่าเป็อะไรทั้งสองคนใเป็อย่างมาก
“โสม” ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเองอย่างรวดเร็วเพราะกลัวคนอื่นจะรู้ทั้งสองจึงปรึกษากันว่าจะจัดการกับเื่นี้กันอย่างไรดีจนลูกชายทั้งสองคนกลับมาจากทำงานในไร่สองสามีภรรยาจึงเล่าเื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟังทำให้ทั้งสี่คนต่างกังวลเป็อย่างมากส่วนลูกคนเล็กยังไม่รู้เื่อะไรเลย
รุ่งเช้าลุงผู้ใหญ่ได้แวะรับเซียนเซียนที่บ้านเป็คนแรกจากนั้นไปรอรับชาวบ้านที่รอขึ้นเกวียนอยู่ที่ลานบ้านเมื่อเกวียนจอดเซียนเซียนเห็นมีคนจำนวนมากมารอขึ้นอยู่ก่อนแล้วเมื่อเกวียนจอดสนิททก็มีคนทยอยขึ้นกันมานั่งจนเต็มลุงผู้ใหญ่บ้านก็นำเกวียนออกเดินทาง
เมื่ออยู่บนเกวียนก็มีคนพอคุ้นหน้าเซียนเซียนอยู่บ้านก่อนจะมีการทักทายและถามว่าเธอกกำลังจะไปไหนไปทำอะไรจนเซียนเซียนที่คอยตอบคำถามและรอยยิ้มที่เริ่มจะลดลงเรื่อยๆพร้อมกับพูดเตือนตัวเองว่าฉันจะต้องใจเย็นฉันเป็คนดีอยู่ภายในใจ
โชคดีที่ลุงผู้ใหญ่สั่งให้ทุกคนอยู่ในความสงบหากใครพูดมากหรือส่งเสียงดังจนน่ารำคาญเขาจะปล่อยให้เดินเข้าเมืองไปเองทุกอย่างจึงอยู่ในความเงียบสงบ
131
