The Possible Man

    ตอนที่ 1 : สำเร็จ ?

    Research Center World​ คือศูนย์การวิจัยระดับโลกที่รวบรวมอัจฉริยะและหัวกระทิต่างๆมาจากทั่วทุกมุมโลก​ เพื่อศึกษา​ ค้นคว้า​ วิจัย​ เทคโนโลยีใหม่ๆที่เป็นประโยชน์แก่มนุษยชาติ​
    วิทยาการและเทคโนโลยีใหม่ๆของโลกต่างถูกสร้างและพัฒนามาจาก​ RCW เช่น​ เซรั่มรักษาโรค​ อาวุธไฮเทค​ KM(เครื่องยิงความรู้)​และอื่นๆอีกมากมาย
    นอกจากนี้แล้ว​ RCW​ ยังเป็นศูนย์รวมข้อมูลและความรู้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย​ ทุกปี​ ​RCW​ จะเปิดให้นักเรียน​ นักศึกษา​ เข้ามาทัศนศึกษาเพื่อหาความรู้และสาขาที่สนใจ​ เพื่อเป็นแนวทางในการตัดสินใจ​สำหรับการเลือกสายการเรียนและสายงานที่จะทำในอนาคต​
    เช่น​กัน​ ในแต่ละแผนกของRCW ก็จะทำการโชวน์ศักยภาพของแผนกตน​ เพื่อให้กลุ่ม​เยาวชนรุ่นใหม่เหล่านี้สนใจในแผนกของตัวเอง​ หลังเสร็จสิ้นการทัศนศึกษา​ RCW​ จะให้เยาวชนเหล่านี้ทำการโหวตเลือกแผนกที่ตนเองสนใจ
    แต่ละผลโหวตที่ถูกโหวต​ มีความสำคัญเป็นอย่างมากต่อการจัดสรรเงินอุดหนุน​ต่อแผนกนั้น​ ยิ่งแผนกถูกโหวตมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งได้เงินสนับสนุนมากเท่านั้น
    ณ​ แผนก​ อวกาศ​ เอก​ มิติ
    “ ฉันหล่ะไม่เข้าใจเลย​ ไอพวก​ เอก​ การสำรวจมันน่าสนใจขนาดไหนพวกเด็กๆถึงได้เลือกกันเยอะ​ ก็แค่ใส่ชุดเท่ๆ​ ขับยานใหม่ๆสำรวจอวกาศแค่นั้นเอง​ ” ชายผอมในชุดกาวสีขาวบ่นขึ้น
    “ แน่สิครับดอกเตอร์​ในแผนกอากาศของเราเอกที่มี​คนหนุ่มสาวมากที่สุดก็คือเอกการเดินทาง​ ได้เดินทางไปสำรวจดาวเคราะห์​ กาแล็คซี่ใหม่ๆ​ ทั้งน่าสนใจและน่าตื้นเต้น​ ยิ่งถ้าได้ไปกับสาวสวยๆนะ​ ต่อให้ตายผมก็ยอม​ ​” เสียงชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาตอบขึ้น
    “ทำไม​ อยู่กับคนอย่างฉันมันน่าเบื่อมากเลยใช่ไหมเดวิด​” ดอกเตอร์บลูเอ่ยประชดขึ้น
    เดวิดที่กำลังขนย้ายอุปกรณ์​ หันกลับมาตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
    “ ไม่เลยครับดอกเตอร์อยู่กับดอกเตอร์ผมมีความสุขที่ซู๊ดด ”
    เดี๋ยวนี้แผนก​ AI มันโหดขึ้นทุกวัน​ การแสดงออกและการตอบรับของ​ AI เหมือนคนมากขึ้นทุกที​ ไอพวกแผนก​ AI​ นี่มันปีศาจชัดๆ
    “ เห้อ​ นี่มันก็มีแค่ฉันคนเดียวมาหลายปีแล้วนะ​ ถ้ายังไม่มีคนเข้ามาอีกยังไงซะ เอกมิติก็คงต้องถูกยุบอยู่ดี​ ทำไมเด็กรุ่นใหม่มันไม่เข้าใจกัน​ ถ้าเราสามารถเดินทางไปอีกมิติได้นี่ต่างหากถึงจะเป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง​”
    นี่เป็นสิ่งที่ดอกเตอร์บลูเชื่อมาโดยตลอดว่า​มันต้องมีมิติคู่ขนานกับเราอย่างแน่นอน​ มิติที่มีเราในอีกตัวตนหนึ่งดำรงอยู่​
    นี่จึงเป็นเหตุให้ดอกเตอร์บลูพัฒนาโปรเจคเอสขี้นมา​ โปรเจคเอสมีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะสร้างเส้นทางข้ามไปอีกมิติ​ซึ่งใช้งบประมาณและทรัพยากรมหาศาล​ ทำให้ในช่วงหลังๆมานี้เอกมิติไม่มีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันจึงได้รับความสนใจน้อยลง
    ด้วยเงินสนับสนุนจำนวนน้อยจึงทำให้ดอกเตอร์บลูแทบจะขายทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดเพื่อจะนำมาพัฒนาโปรเจคเอส​
    “ หึ! ถ้าโปรเจคนี้สำเร็จเอกมิติก็จะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง​ วะฮ่่า​ ฮ่า​ ฮ่า​ ​” ดอกเตอร์บลูพูดพลางรัวนิ้วบนคีบอร์ดโฮโลแกรมอย่างบ้าคลั่ง เสร็จจากนี้สงสัยฉันต้องพาดอกเตอร์ไปแผนกจิตเวชซักครั้ง​ เดวิดคิดขึ้นมาในใจ
    “ เดวิด​ พลังงานของวอยเกจชา์จเสร็จรึยัง​? ”
    ดอกเตอร์บลูถามขึ้นเมื่อคีย์ข้อมูลตัวสุดท้ายเสร็จ
    “ พร้อมแล้วครับดอกเตอร์​ ​”เดวิดตอบพลางสำรวจวอยเกจซึ่งเป็นดั่งประตูไปอีกมิติเป็นครั้งสุดท้าย
    “ คำนวณอัตราความสำเร็จ​”
    “ ความสำเร็จอยู๋ที่​ 99.99% ครับ​ดอกเตอร์”
    โอกาสสำเร็จตั้ง​ 99.99% ถึงแม้มันจะไม่​ 100% แต่ใครมันจะโชคร้ายขนาดที่​ 0.01% ที่เหลือจะเกิดขึ้น ​
    สำหรับดอกเตอร์บลูแล้ว​ นี้มันคือโปรเจคที่สำเร็จแล้วชัดๆ​ เหลือแค่เพียงลองใช้งาน
    ‘ ฮู่ว​ ฮู่ว​ ฮู่ว​ ​’
    ดอกเตอร์บลูอดที่จะถอนหายใจเพราะตื่่นเต้นไม่ได้
    หลังจากนั้นจึงกดปุ่มเริ่มต้นการทำงานของวอยเกจบนจอโฮโลแกรม
    “ วอยเกจ​ จะเริ่มการทำงานในอีก สาม​ สอง​ หนึ่ง​ ”
    เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
    สิ้นเสียงการแจ้งเตือนพลังงานระดับนาโนที่ถูกชาร์จเก็บไว้ก็ถูกดูดออกไปรวมที่วอยเกจประหนึ่งเขื่อนแตก
    หลังจากนั้นที่วอยเกจก็เริ่มเกิดคลื่นพลังงานหมุนวนเป็นวงกลมภายในอย่างรวดเร็ว​ จนสัมผัสได้้ถึงแรงโน้มถ่วงที่ดึงดูดจากวอยเกจอย่างชัดเจน
    “ การเชื่อมต่อสำเร็จ​ ” เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้ง
    “ วะ​ ฮ่า​ ฮ่า​ ฮ่า​ สำเร็จ​ มันสำเร็จแล้ว​ ” ดอกเตอร์บลูตะโกนขึ้นมาด้วยความดีใจ
    “ เดวิด​ ออนไลน์เข้ากับฉันโดยตรง​ เราจะไปสำรวจมิติใหม่กัน​”
    “ รับทราบครับดอกเตอร์​ ​”เดวิดตอบกลับด้วยเสียงตื่นเต้น​ สิ้นเสียงของเดวิดหุ่นแอนดรอยน์เดวิดก็หยุดการทำงานทันที
    ‘ ออนไลน์เรียบร้อยครับดอกเตอร์​ ​’ เสียงแจ้งเตือนในหัวของดอกเตอร์บลูดังขึ้น
    “ แกจะ​เป็น​ AI​ คนแรกที่จะได้ข้ามไปอีกมิติเลยนะเดวิด​ หึ​ หึ​ หึ​ ”
    ‘ ฟุบ​ ฟุบ​ ฟุบ​ ​’
    เสียงอุปกรณ์หลายอย่่างในห้องถูกดูดเข้าไปในวอยเกจ​ ในขณะเดี๋ยวกันแรงดึงดูดจากมิติก็เริ่มแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด​ แม้กระทั่งของชิ้นใหญ่หลายอย่่างก็เริ่มเคลื่อนเข้าหาวอยเกจช้าๆ
    “ เดี๋ยวสิ​ ทำไมแรงดึงดูดมันมากขนาดนี้​”
    ดอกเตอร์บลูเริ่มวิตกกังวลเนื่องจากสิ่งนี้อยู่นอกเหนือการควบคุม
    “ ดอกเตอร์ครับ​ ผมขอแนะนำว่าเราควรยกเลิก​ การทำงานของวอยเกจเดี๋ยวนี้เลยครับ​ ไม่งั้นเราได้โดนดูดเข้าไปแน่ๆ” เสียงเดวิดแจ้งเตือนขึ้นในหัวแม้จะรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก​แต่เพื่อความปลอดภัยสุดท้ายดอกเตอร์บลูจึงกัดฟันพูดออกมา
    “ ยกเลิกการเชื่อมต่อวอยเกจ​”
    มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วแหละ​ ถึงแม้ครั้งนี้จะพลาดแต่ครั้งหน้ามันจะต้องสำเร็จแน่นอน
    ‘ เกิดความผิดพลาด​ ไม่สามารถยกเลิกได้​ ​’
    ‘ เกิดความผิดพลาด​ ไม่สามารถยกเลิกได้​ ​’
    ‘ ระบบล้มเหลว​ ท่านกำลังอยู่ในอันตราย​ ’
    ‘ ระบบล้มเหลว​ ท่านกำลังอยู่ในอันตราย​ ’
    เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง​ ในขณะเดียวกันแรงดึงดูดที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจนทำให้อุปกรณ์แทบทั้งหมดของห้องถูกดูดเข้าไปในมิติ“ โอ๊ย​ยย​ ไอ​ 0.01% ที่เหลือนั่น​ ไอบ้าเอ้ย​ ฉันต้องซวยขนาดไหนวะเนี่ย​ ”
    มือทั้งสองข้างของดอกเตอร์บลูพยามกอดราวเหล็กในห้องเป็นที่ยึดเหนี่ยวอย่างสุดชีวิต​ แม้กระทั่งขาทั้งสองข้างตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ติดพื้นแล้ว“ ดอกเตอร์ครับผมไม่สามารถส่งสัญญาณขอความเชื่อเหลือได้​ เนื่องจากความผันผวนของมิติ​ ทำให้สัญญาณถูกรบกวนทั้งหมดครับ​ ​’เสียงของเดวิดดังขึ้น
    “ มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วใช่ไหม​ ​”
    พูดยังไม่ทันขาดคำ​ พื้นที่ยึดราวเหล็กไว้ก็เริ่มปริแตกออก
    “ โอ้พระเจ้า​ ท่านโกรธแค้นอะไรผม…”ดอกเตอร์บลูรำพันออกมาเบาๆ
    ‘ ฟุบ​ ​’
    ในที่สุดราวเหล็กก็หลุดออกจากพื้น​ ทั้งคนทั้งราวเร็วจึงถูกดูกเข้าไปในมิติทันที​
    “ ม่ายยยยยยยยยยย ”
    ในที่สุดเสียงของดอกเตอร์บลูก็เงียบหายไปในมิติ​ พร้อมๆกับทุกอย่างภายในห้องที่ถูกดูดเข้าไปในมิติรวมทั้งวอยเกจด้วย​ หลังจากนั้นไม่นานมิติที่ไม่เสถียรก็กลับเข้าสู่ความปกติอีกครั้ง​ พร้อมๆกับภายในห้องที่ไม่เหลืออะไรเลย
    ในที่สุดการค้นพบมิติคู่ขนานของแผนกอวกาศ​ เอกมิติก็สำเร็จ​ เพียงแต่ไม่มีใครรับรู้…